XVII AmA 21/15

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2016-03-07
SAOSinneochrona konsumentówŚredniaokręgowy
ochrona konsumentówklauzule abuzywneUOKiKumowy sprzedażyodpowiedzialność przedsiębiorcykary pieniężneprawo konkurencji

Sąd Okręgowy oddalił powództwo spółki z o.o. sp. k. przeciwko Prezesowi UOKiK, utrzymując w mocy decyzję stwierdzającą praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów i nakładającą kary pieniężne.

Spółka z o.o. sp. k. odwołała się od decyzji Prezesa UOKiK, która stwierdziła stosowanie przez nią praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, w tym niekorzystnych klauzul umownych i nakazała zaniechanie ich stosowania, a także nałożyła kary pieniężne. Spółka zarzucała m.in. nieuwzględnienie okoliczności łagodzących przy wymiarze kar. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając argumentację spółki za bezzasadną, a fakt nieumyślności działania został uwzględniony przy wymiarze kary.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, dotyczącą odwołania od decyzji Prezesa UOKiK z dnia 26 listopada 2014 r. Decyzją tą Prezes UOKiK uznał za naruszające zbiorowe interesy konsumentów szereg praktyk stosowanych przez spółkę w dokumentach "Warunki umowy sprzedaży", w tym klauzule dotyczące zgłaszania wad przesyłki, odpowiedzialności za towar uszkodzony lub używany, terminów zwrotu zapłaconej ceny, prawa do odstąpienia od umowy oraz wymagalności reszty ceny w przypadku niezapłacenia rat. Stwierdzono również naruszenie związane z brakiem zamieszczania numeru NIP w formularzach umownych. Na spółkę nałożono kary pieniężne w łącznej wysokości ponad 58 tys. zł. Spółka wniosła odwołanie, zarzucając m.in. nieuwzględnienie okoliczności łagodzących przy wymiarze kar, takich jak nieumyślność działania, zaniechanie stosowania praktyk czy współdziałanie z organem. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, uznając je za bezzasadne. Sąd stwierdził, że fakt nieumyślności działania został uwzględniony przy wymiarze kary, a w przypadku niektórych praktyk spółka nadal stosowała nieprawidłowe zapisy. Sąd podkreślił, że nałożenie kary pieniężnej i jej wymiar należą do uznania administracyjnego, a spółka nie wykazała, aby miało ono miejsce z naruszeniem prawa lub przekroczeniem granic uznania. O kosztach postępowania orzeczono na rzecz pozwanego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, stosowanie takich klauzul stanowi naruszenie zbiorowych interesów konsumentów, jeśli są one niezgodne z przepisami prawa konsumenckiego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że klauzule ograniczające prawa konsumentów, takie jak wyłączenie rękojmi dla towarów używanych czy ograniczenie prawa do odstąpienia od umowy, są niezgodne z przepisami ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawami szczególnymi dotyczącymi sprzedaży konsumenckiej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie powództwa

Strona wygrywająca

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowejspółkapowód
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentóworgan_państwowypozwany

Przepisy (20)

Główne

u.o.k.k. art. 26 § 1

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

u.o.k.k. art. 24 § 1 i 2

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

u.o.s.k.s. art. 9 § 1

Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego

u.o.s.k.s. art. 10 § 1

Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego

u.o.p.k. art. 2 § 3

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

u.o.p.k. art. 17

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

u.o.p.k. art. 2 § 1

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

u.o.p.k. art. 5

Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny

k.c. art. 586 § 1 i 3

Kodeks cywilny

u.s.d.g. art. 21 § 2

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

u.o.k.k. art. 106 § 1 pkt 4

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

u.o.k.k. art. 111

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

Pomocnicze

u.o.k.k. art. 33 § 4, 5 i 6

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

u.o.k.k. art. 77 § 1

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

u.o.k.k. art. 80

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

k.p.a. art. 263 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 264 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.o.k.k. art. 83

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

k.p.c. art. 479 § 31a § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Stosowanie przez spółkę klauzul umownych naruszających zbiorowe interesy konsumentów. Naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustaw szczególnych. Uznanie, że nieumyślność działania została uwzględniona przy wymiarze kary, a spółka nadal stosowała nieprawidłowe zapisy w niektórych obszarach. Brak podstaw do zarzutu naruszenia art. 111 u.o.k.k. poprzez nieuwzględnienie okoliczności łagodzących.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 111 w związku z art. 106 ust. 1 pkt 4 Ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez nieuwzględnienie przy wymiarze kar okoliczności łagodzących (nieumyślność, zaniechanie stosowania praktyk, współdziałanie z organem, wykonanie zobowiązań). Wniosek o zmianę decyzji i obniżenie kar. Wniosek o dopuszczenie dowodów z przesłuchania świadków i stron.

Godne uwagi sformułowania

stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym... uznał za naruszające zbiorowe interesy konsumentów praktyki polegające na... Fakt nieumyślności działania został uwzględniony przy wymiarze kary, co wynika wprost z treści uzasadnienia. Sąd podkreślił, że nałożenie kary pieniężnej, jak i jej wymiar należy do sfery tzw. uznania administracyjnego.

Skład orzekający

Bogdan Gierzyński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ochrony konsumentów, stosowania klauzul umownych oraz zasad nakładania kar przez UOKiK."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych klauzul umownych stosowanych przez przedsiębiorcę w określonym czasie. Uznaniowy charakter wymiaru kar.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu nieuczciwych praktyk handlowych i klauzul umownych, które mogą dotykać wielu konsumentów. Pokazuje mechanizmy ochrony praw konsumentów i rolę UOKiK.

UOKiK wygrywa z firmą sprzedającą systemy czyszczące: sąd potwierdza nieuczciwe klauzule umowne.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 360 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XVII AmA 21/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XVII Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: SSO Bogdan Gierzyński Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Naróg po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w K. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o stwierdzenie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów na skutek odwołania od Decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 26 listopada 2014 r., Nr (...) 1. oddala powództwo; 2. zasądza od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w K. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Bogdan Gierzyński Sygn. akt XVII AmA 21/15 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia 26 listopada 2014 r., Nr (...) stosownie do art. 33 ust. 4, 5 i 6 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 50, poz. 331 z późn. zm.) oraz § 5 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz. U. Nr 107, poz. 887), po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, przeciwko (...) sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. , I. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznał za naruszające zbiorowe interesy konsumentów praktyki polegające na: 1. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym „(...) W przypadku braku zgłoszenia w terminie 3 dni jakichkolwiek [brak części tekstu - przyp. UOKiK] do stanu i składu przesyłki uznaje się, że Kupujący otrzymał towar określony w niniejszej umowie w całości nieużywany, bez jakichkolwiek wad i usterek i w tym zakresie nie wnosi jakichkolwiek uwag zarówno pod względem jakościowym jak i ilościowym", co jest niezgodne z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów; 2. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym „W przypadku sprzedaży towaru uszkodzonego łub używanego, co zostanie wyraźnie zaznaczone w umowie sprzedaży, towar może posiadać widoczne lub ukryte wady fizyczne. W tym wypadku towar nie podlega rękojmi, gwarancji ani niezgodności towaru z umową, a sprzedawca nie odpowiada za jakiekolwiek wady widoczne lub ukryte towaru, a Kupujący zrzeka się z tego tytułu jakichkolwiek roszczeń. Podpisem pod niniejszą umową Kupujący akceptuje te warunki", co jest niezgodne art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 141, poz. 1176), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, i nakazał zaniechanie ich stosowania; II. na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznał za naruszające zbiorowe interesy konsumentów praktyki polegające na: 1. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym „(...) Zwrot zapłaconej przez Kupującego ceny bądź jej części następuje w terminie czterdziestu dni od daty zwrotu towaru w stanie nie zmienionym chyba, że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu (...)", co jest niezgodne z art. 2 ust. 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 2. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym ,,(...) Zwrot towaru powinien nastąpić wraz z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy (...)", co jest niezgodne z art. 2 ust. 1 i 3 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 3. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym „Kupującemu nie przysługuje prawo odstąpienia od niniejszej umowy w szczególności w przypadku sprzedaży towarów o właściwościach lub niestandardowych parametrach określonych ściśle przez kupującego lub ściśle związanych z jego osobą", co jest niezgodne z art. 5 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1225), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, 4. stosowaniu w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży", w obrocie z konsumentami, postanowienia, zgodnie z którym „(...) Niezapłacenie którejkolwiek raty w terminie, powoduje wymagalność reszty niezapłaconej ceny z odsetkami ustawowymi (...)", co jest niezgodne z art. 586 § 1 i § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tj. Dz.U. z 2014 r., poz. 121), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, i stwierdził zaniechanie ich stosowania z dniem 29 września 2014 r., III. na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznał za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktykę polegającą na zaniechaniu zamieszczania w formularzach związanych z zawieraniem umów poza lokalem przedsiębiorstwa informacji o numerze identyfikacji podatkowej (NIP), co jest niezgodne z art. 21 pkt 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2013, poz. 672 ze zm.), a poprzez to stanowi naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, i nakazał zaniechanie jej stosowania, IV. na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów nałożył na (...) sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. kary pieniężne w wysokości: 1. 21.585 zł (słownie: dwudziestu jeden tysięcy pięciuset osiemdziesięciu pięciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie I. sentencji niniejszej decyzji, 2. 31.396 zł (słownie: trzydziestu jeden tysięcy trzystu dziewięćdziesięciu sześciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie II. sentencji niniejszej decyzji, 3. 5.396 zł (słownie: pięciu tysięcy trzystu dziewięćdziesięciu sześciu złotych), płatną do budżetu państwa, z tytułu naruszenia zakazu, o jakim mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, w zakresie opisanym w punkcie III. sentencji niniejszej decyzji, V. na podstawie art. 77 ust. 1 i art. 80 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz na podstawie art. 263 § 1 i art. 264 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), w związku z art. 83 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, postanawia się obciążyć (...) sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. kosztami przeprowadzonego postępowania w sprawie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów i zobowiązać ww. przedsiębiorcę do zwrotu na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 27 zł (słownie: dwudziestu siedmiu złotych), w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się niniejszej decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. zaskarżając ją w całości. Odwołująca zarzuciła zaskarżonej decyzji: - naruszenie art. 111 w związku z art. 106 ust. 1 pkt 4 Ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez nieuwzględnienie przy wymiarze kar z tytułu stosowania przez odwołującą praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów okoliczności łagodzących, takich jak nieumyślność działania odwołującej, zaniechanie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, współdziałanie przez odwołującą z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku postępowania przed tym organem, a także wykonanie zobowiązań Prezesa Urzędu. Wobec powyższego spółka wniosła o: - zmianę zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w ten sposób, że stwierdza zaniechanie wskazanych w niej praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów oraz uwzględniając okoliczności łagodzące, takie jak nieumyślność działania odwołującej, zaniechanie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, współdziałanie przez odwołującą z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku postępowania przed tym organem, a także wykonanie zobowiązań Prezesa Urzędu, obniża kary wymierzone odwołującej zaskarżoną decyzją do wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów prawa; - zasądzenie od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz odwołującej zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego, wg norm przepisanych. Wniosła ponadto o dopuszczenie dowodu z: a) przesłuchania J. Z. - Prezesa Zarządu komplementariusza uprawnionego do reprezentowania (...) Sp. z o.o. Sp. k.; b) przesłuchania świadka E. S. , na okoliczność nieumyślności działania odwołującej oraz zaniechania przez odwołującą stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, współdziałania przez odwołującą z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku postępowania przed tym organem, a także wykonania zobowiązań Prezesa Urzędu; c) dokumentów wskazanych w treści odwołania tj.: - postanowienie z dnia 29 lipca 2014 r., w aktach sprawy (...) ; - pisma z dnia 12 sierpnia 2014 r., pisma z dnia 01 września 2014 r., pisma z dnia 5 września 2014 r., pisma z dnia 15 września 2014 r., pisma z dnia 6 października 2014 r., pisma z dnia 26 listopada 2014 r. - w aktach sprawy (...) ; - przesłuchania stron, ograniczone do J. Z. - Prezesa Zarządu komplementariusza odwołującej; - przesłuchanie świadka E. S. ; - przykładowych umów zawartych z wykorzystaniem wzorca; - zmienionego dokumentu „Warunki umowy sprzedaży" - w aktach sprawy (...) ; - aktualnego wzorca umowny „Warunki umowy sprzedaży", którą odwołująca przedłoży na rozprawie; - decyzji nr (...) z dnia 26 listopada 2014 r. - w aktach sprawy; - informacji z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie, oddalenie wniosku powoda o przesłuchanie strony oraz o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w K. (poprzednio: (...) Sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w K. ) jest przedsiębiorcą wpisanym w dniu 7 maja 2013 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym pod Nr KRS (...) . Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m.in. pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami. Przedsiębiorca w ramach zawieranych umów poza lokalem przedsiębiorstwa oferuje do sprzedaży systemy czyszczące, zestawy pościeli oraz roboty kuchenne. /k. 76-78v akt adm.; k. 27-33, k. 40-42, k. 43 akt sąd./ Zawarcie umów z konsumentami następuje na skutek zaproszenia na osobistą prezentację towaru, po której zainteresowani klienci mogą zakupić towar i podpisać umowę. Potencjalnym nabywcą może być każda osoba, niezależnie od wieku, dochodów, czy miejsca zamieszkania, z tym że na prezentacje zapraszane są osoby, które ukończyły 25 lat. Spółka zaprasza klientów z całej Polski, zaś pokazy odbywają się we wcześniej umówionych hotelach i restauracjach. Miejsce pokazu oddalone jest od miejsca zamieszkania osoby zapraszanej maksymalnie o 10 km. Każdy klient, który wyrazi zgodę na otrzymanie zaproszenia, otrzymuje takie na wskazany przez niego adres. Zaproszenie ma zawierać miejsce spotkania oraz godzinę prezentacji. Spółka działa na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i na tym obszarze organizuje prezentacje oraz zawiera umowy sprzedaży, spółka nie zawiera umów na odległość. /k. 11, k. 37-38 akt adm./ Od maja 2013 r. spółka stosuje jeden wzorzec umowy sprzedaży oraz odstąpienia od umowy. Na odwrocie wzorca „Umowy sprzedaży" znajdują się „Warunki umowy sprzedaży", które zgodnie z postanowieniami tego wzorca stanowią jego integralną część. W 2013 r. spółka zawarła (...) wiążące umowy sprzedaży oraz odnotowała (...) przypadków odstąpienia od zawartej umowy. /k. 11, k. 15-17, k. 19-21, k. 23-25, k. 27-29, k. 57-59, k. 103-105, k. 107-109, k. 111-113, k. 115-117, k. 35 akt adm./ W umowach zawieranych z konsumentami, w dokumencie o nazwie „Warunki umowy sprzedaży" przedsiębiorca stosował następujące postanowienia umowne: - „(...) Zwrot towaru powinien nastąpić wraz z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy. Zwrot zapłaconej przez Kupującego ceny bądź jej części następuje w terminie czterdziestu dni od daty zwrotu towaru w stanie nie zmienionym chyba, że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu (...)" - pkt 1 ust. 9, - „Kupującemu nie przysługuje prawo odstąpienia od niniejszej umowy w szczególności w przypadku sprzedaży towarów o właściwościach lub niestandardowych parametrach określonych ściśle przez kupującego lub ściśle związanych z jego osobą" - pkt 1 ust. 15, - „(…) Niezapłacenie którejkolwiek raty w terminie, powoduje wymagalność reszty niezapłaconej ceny z odsetkami ustawowymi (...)" - pkt 2 ust. 3, - „(...) W przypadku braku zgłoszenia w terminie 3 dni jakichkolwiek [brak części tekstu -przyp. UOKIK] do stanu i składu przesyłki uznaje się, że Kupujący otrzymał towar określony w mniejszej umowie w całości nieużywany, bez jakichkolwiek wad i usterek i w tym zakresie nie wnosi jakichkolwiek uwag zarówno pod względem jakościowym jak i ilościowym" - pkt 3 ust. 2, - „W przypadku sprzedaży towaru uszkodzonego lub używanego, co zostanie wyraźnie zaznaczone w umowie sprzedaży, towar może posiadać widoczne lub ukryte wady fizyczne. W tym wypadku towar nie podlega rękojmi, gwarancji ani niezgodności towaru z umową, a sprzedawca nie odpowiada za jakiekolwiek wady widoczne lub ukryte towaru, a Kupujący zrzeka się z tego tytułu jakichkolwiek roszczeń. Podpisem pod niniejszą umową Kupujący akceptuje te warunki" - pkt 4 ust. 9. Z dniem 29 września 2014 r. nastąpiły zmiany niektórych postanowień „Warunków umowy sprzedaży": - w miejsce postanowienia punktu 1 ust. 9 spółka wprowadziła klauzulę o treści: „(...) Zwrot towaru może nastąpić wraz z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy. Zwrot zapłaconej przez kupującego ceny bądź jej części następuje w terminie czternastu dni od daty odstąpienia od umowy, pod warunkiem zwrotu towaru w stanie niezmienionym, chyba, że zmiana była konieczna w granicach zwykłego zarządu (...)", - w miejsce postanowienia punktu 2 ust. 3 spółka wprowadziła klauzulę o treści: „Niezapłacenie przez kupującego co najmniej dwóch rat, przewyższających łącznie jedną piątą ceny powoduje wymagalność reszty niezapłaconej ceny z odsetkami ustawowymi". /k. 115-117 akt adm./ Spółka zrezygnowała ze stosowania postanowienia wymienionego w punkcie 1 ust. 15 „Warunków umowy sprzedaży". /k. 101-106 akt adm./ W dnia 29 września 2014 r. została zawarta pierwsza umowa z konsumentem, w oparciu o treść zmienionych dokumentów. /k. 115-117 akt adm./ Przedsiębiorca pomijał dane dotyczące numeru identyfikacji podatkowej (NIP) w zakresie wykorzystywanych przez niego formularzy dotyczących zawierania umów poza lokalem przedsiębiorstwa - w tym wzorca „Umowy sprzedaży" wraz z „Warunkami umowy sprzedaży". /k. 14-29 akt adm./ Z rachunku zysków i strat za 2013 r. wynika, iż spółka osiągnęła przychód z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości (...) zł (dziewięciu milionów ośmiuset jedenastu tysięcy trzystu siedemdziesięciu złotych 04/100). /k. 90-94 akt adm./ Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane. Sąd oddalił wnioski dowodowe powoda o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka E. S. przesłuchania stron oraz z przesłuchanie stron, ograniczonego do J. Z. - Prezesa Zarządu komplementariusza odwołującej jako zgłoszonych na okoliczności faktów bezspornych pomiędzy stronami. Pozwany w uzasadnieniu decyzji wskazał, że , działanie powoda miało charakter nieumyślny. Pozwany nie kwestionował również, że powód od 29 września 2014 r. stosował nowy wzorzec umowny którego wzór powód przesłał przy piśmie z dnia 6.10.2014 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje. Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 111 w związku z art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez nieuwzględnienie przy wymiarze kar z tytułu stosowania przez odwołującą praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów okoliczności łagodzących, takich jak nieumyślność działania odwołującej, zaniechanie stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, współdziałanie przez odwołującą z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w toku postępowania przed tym organem, a także wykonanie zobowiązań Prezesa Urzędu. Fakt nieumyślności działania został uwzględniony przy wymiarze kary, co wynika wprost z treści uzasadnienia. Powód w toku postępowania administracyjnego wykazał faktu zaniechania stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów w zakresie opisanym w pkt II Decyzji, co znalazło swój wyraz w rozstrzygnięciu. Równocześnie zważyć należało, że w przedstawionych przez powoda nowych stosowanych wzorcach umowy nadal znajdowały się zapisy wskazane w pkt I Decyzji, co oznacza, że praktyka w tym zakresie nie została zaniechana. Użyte w przepisie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów sformułowanie ”Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę” oznacza, że zastosowanie wobec przedsiębiorcy kary pieniężnej, jak i jej wymiar należy do sfery tzw. uznania administracyjnego. Skuteczne zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia wymaga zatem wykazania, że nałożenie kary nastąpiło bez podstawy prawnej lub z przekroczeniem granic uznania administracyjnego. Żaden z powyższych przypadków nie zachodził jednak w niniejszej sprawie. Powód nie neguje, że dopuścił się naruszenia zakazu określonego w art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, co stanowiło podstawę faktyczną nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 106 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Równocześnie, w ocenie Sądu powód nie wskazał żadnej zaistniałej okoliczności(w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów ustawy) , której pozwany nie wziąłby pod uwagę przy wymiarze kary. Brak jest zatem podstaw dla zarzutu naruszenia art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania Decyzji. Z tych względów odwołanie należało oddalić jako bezzasadne ( art.479 31a § 1 k.p.c. ). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu, zasądzając na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych ( art.98 k.p.c. ) . SSO Bogdan Gierzyński

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI