Orzeczenie · 2013-10-25

XVII AMA 2/12

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2013-10-25
SAOSkonsumenckieochrona konsumentówWysokaokręgowy
ochrona konsumentówUOKiKkredyt konsumenckiklauzule abuzywnewzorce umownekara pieniężnasąd ochrony konkurencji i konsumentów

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z powództwa (...) Bank S.A. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) dotyczącą odwołania od decyzji Prezesa UOKiK z dnia 8 listopada 2011 r. Decyzją tą Prezes UOKiK stwierdził, że bank stosował praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów, polegające na zamieszczaniu obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki oraz informacji o kosztach w załącznikach do umowy, a nie w samej umowie, a także na stosowaniu postanowień uznanych za niedozwolone. Na bank nałożono obowiązek przedstawienia konsumentom propozycji aneksów do umów oraz karę pieniężną w łącznej wysokości ponad 9,6 mln zł. Bank wniósł odwołanie, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, błędną interpretację przepisów oraz niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając je za bezzasadne. Sąd podkreślił, że postępowanie przed nim ma charakter pierwszoinstancyjny i samodzielnie ustala stan faktyczny. Odnosząc się do zarzutów procesowych, sąd stwierdził, że decyzja została wydana przez właściwy organ i nie doszło do naruszenia prawa strony do obrony. W kwestii przepisów materialnych, sąd podzielił stanowisko Prezesa UOKiK, że umowa o kredyt konsumencki musi zawierać wszystkie obligatoryjne postanowienia bezpośrednio w umowie, a nie w załącznikach, co wynika z celu ustawy o kredycie konsumenckim, jakim jest zapewnienie konsumentowi pełnej informacji. Sąd uznał również, że stosowane przez bank klauzule dotyczące właściwości sądu i obowiązku informacyjnego klienta są tożsame z klauzulami wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sąd uznał karę pieniężną za adekwatną, uwzględniającą funkcje prewencyjne, represyjne i edukacyjne, a także okoliczności łagodzące i obciążające. W konsekwencji, sąd oddalił odwołanie i zasądził od banku na rzecz Prezesa UOKiK koszty zastępstwa procesowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących umów o kredyt konsumencki, wymogów informacyjnych, stosowania klauzul niedozwolonych oraz zasad nakładania kar przez UOKiK.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyfiki umów o kredyt konsumencki i praktyk bankowych. Interpretacja przepisów o klauzulach niedozwolonych może być stosowana analogicznie do innych branż.

Zagadnienia prawne (4)

Czy zamieszczenie obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki oraz informacji o kosztach w załącznikach do umowy, a nie w samej umowie, stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi to naruszenie art. 4 ust. 2 pkt 3 i 9 ustawy o kredycie konsumenckim, co jest praktyką naruszającą zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Uzasadnienie

Ustawa o kredycie konsumenckim wymaga, aby wszystkie obligatoryjne postanowienia umowy, w tym zasady i terminy spłat oraz informacje o kosztach, były zawarte bezpośrednio w umowie, a nie w załącznikach czy wzorcach umownych. Celem jest zapewnienie konsumentowi pełnej i przejrzystej informacji, umożliwiającej racjonalny wybór.

Czy stosowanie przez bank postanowień umownych, które są tożsame z postanowieniami wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych (art. 479^45 k.p.c.), stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi to naruszenie art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów.

Uzasadnienie

Stosowanie postanowień wzorców umów, które zostały wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych, jest z mocy prawa uznawane za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. Sąd uznał, że klauzule banku dotyczące właściwości sądu i obowiązku informacyjnego klienta są tożsame co do celu i skutków z klauzulami wpisanymi do rejestru, mimo drobnych różnic stylistycznych.

Czy Prezes UOKiK ma obowiązek nałożyć na przedsiębiorcę obowiązek wykonania zobowiązań zmierzających do zapobieżenia naruszeniom, jeśli przedsiębiorca się do nich zobowiąże?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, Prezes UOKiK ma taką możliwość (fakultatywność), a nie obowiązek.

Uzasadnienie

Przepis art. 28 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stanowi, że Prezes UOKiK 'może' nałożyć obowiązek wykonania zobowiązań, co oznacza, że jest to jego uprawnienie, a nie obowiązek. Ponadto, zobowiązanie musi być jasne i skonkretyzowane, a nie tylko deklaracją.

Czy kara pieniężna nałożona przez Prezesa UOKiK jest adekwatna do naruszenia i spełnia swoje funkcje?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, kara pieniężna w wysokości 5.901.334 zł jest adekwatna i uwzględnia funkcje prewencyjne, represyjne i edukacyjne.

Uzasadnienie

Sąd ocenił, że kara została ustalona w sposób wyważony, uwzględniając przychód banku, okoliczności łagodzące (np. brak długotrwałości stosowania, nieumyślność) i obciążające (stosowanie na terenie całego kraju). Kara ma zniechęcać do stosowania nieprawidłowych praktyk.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank S. A.spółkapowód
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentóworgan_państwowypozwany

Przepisy (13)

Główne

uokik art. 24 § 1 i 2

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

Zakaz stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, w tym stosowanie postanowień wzorców umów wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych.

uokik art. 24 § 1 i 2 pkt 1

Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów

Stosowanie postanowień wzorców umów wpisanych do rejestru klauzul niedozwolonych jako praktyka naruszająca zbiorowe interesy konsumentów.

ukk art. 4 § ust. 2 pkt 3 i 9

Ustawa o kredycie konsumenckim

Obowiązek zamieszczenia w umowie o kredyt konsumencki zasad i terminów spłaty kredytu oraz informacji o łącznej kwocie wszystkich kosztów, opłat i prowizji.

Pomocnicze

k.p.c. art. 479^45

Kodeks postępowania cywilnego

Rejestr postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone.

k.p.c. art. 479^31a § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia odwołania.

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Zasady obciążania kosztami procesu.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy.

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.p.a. art. 107 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi uzasadnienia decyzji.

Prawo bankowe art. 70

Prawo bankowe

Obowiązek klienta przedstawienia dokumentów i informacji niezbędnych do oceny zdolności kredytowej.

Prawo bankowe art. 75

Prawo bankowe

Możliwość wypowiedzenia umowy kredytu.

k.c. art. 384

Kodeks cywilny

Stosowanie wzorców umownych.

k.c. art. 385^3

Kodeks cywilny

Przykładowe klauzule abuzywne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zamieszczenie obligatoryjnych postanowień umowy o kredyt konsumencki oraz informacji o kosztach w załącznikach do umowy, a nie w samej umowie, stanowi naruszenie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. • Stosowanie przez bank postanowień umownych tożsamych z klauzulami wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów. • Kara pieniężna nałożona przez Prezesa UOKiK jest adekwatna i spełnia swoje funkcje prewencyjne, represyjne i edukacyjne.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego przez Prezesa UOKiK. • Zarzut naruszenia przepisów o właściwości organu w związku z przekazaniem sprawy do Delegatury UOKiK w Ł. • Zarzut naruszenia prawa strony do obrony poprzez brak możliwości zapoznania się z aktami postępowania. • Zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego i niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności. • Zarzut braku uzasadnienia decyzji. • Zarzut, że Prezes UOKiK miał obowiązek zastosować art. 28 uokik (zobowiązanie do zaprzestania praktyk). • Argumentacja banku dotycząca braku tożsamości klauzul stosowanych przez bank z klauzulami wpisanymi do rejestru. • Argumentacja banku dotycząca nieistotności naruszenia obowiązku informacyjnego dla równowagi kontraktowej. • Argumentacja banku dotycząca wysokości nałożonej kary pieniężnej.

Godne uwagi sformułowania

Ustawa o kredycie konsumenckim stanowi lex specialis w stosunku do ogólnych przepisów dotyczących zawierania umów, a jej celem jest zagwarantowanie konsumentom wzmożonej ochrony prawnej poprzez umieszczenie wszystkich istotnych informacji, o których mowa w art. 4 uokik w jednym dokumencie umowy. • Wymusza on bezpośrednie uwzględnienie w umowie konsumenckiej wszystkich informacji ważnych z punktu widzenia ochrony konsumenta, kreując prawo kredytobiorcy do pełnej wiedzy o jego prawach i obowiązkach bez konieczności poszukiwania tych istotnych informacji w załącznikach do umowy lub wzorcach umownych. • Zabiegi stylistyczne polegające na przestawieniu szyku zdania, zmianie użytych wyrazów, czy zastosowaniu synonimów, nie eliminują bowiem abuzywnego charakteru danego postanowienia. • Kara pieniężna powinna przede wszystkim spełniać funkcję prewencyjną tzn. powstrzymywać przedsiębiorcę stosującego praktykę oraz innych przedsiębiorców przed stosowaniem w przyszłości tego typu praktyk w obrocie z konsumentami.

Skład orzekający

Anna Maria Kowalik

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umów o kredyt konsumencki, wymogów informacyjnych, stosowania klauzul niedozwolonych oraz zasad nakładania kar przez UOKiK."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki umów o kredyt konsumencki i praktyk bankowych. Interpretacja przepisów o klauzulach niedozwolonych może być stosowana analogicznie do innych branż.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnie występujących umów kredytowych i praktyk bankowych, które mogą dotyczyć wielu konsumentów. Wyjaśnia, dlaczego pewne klauzule są uznawane za niedozwolone i jakie konsekwencje ponosi bank.

Bank zapłacił miliony za ukrywanie kosztów kredytu w załącznikach. Sąd potwierdza: umowa musi być przejrzysta!

Dane finansowe

koszty zastępstwa procesowego: 360 PLN

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst