XVI K 10/16

Wyrokiem z dnia 31 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu skazał oskarżonego M.S. za popełnienie przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, polegających na uprawie 3374 krzaków konopi innych niż włókniste oraz wytworzeniu znacznej ilości środka odurzającego w postaci suszu ziela konopi o masie ponad 146 kg. Na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono mu karę 5 lat pozbawienia wolności, a na podstawie art. 33 kk karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 50 zł każda. Od wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, kwestionując wysokość kary grzywny i orzeczenie przepadku korzyści, oraz prokurator, domagając się zmiany podstawy prawnej orzeczenia kary grzywny. Sąd Apelacyjny uznał apelację obrońcy za oczywiście niezasadną, oddalając ją. Sąd odwoławczy podkreślił, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jest zasadny tylko wtedy, gdy rozmiar represji jest w sposób oczywisty nieproporcjonalny do popełnionego czynu i osobowości sprawcy, co w tym przypadku nie miało miejsca, biorąc pod uwagę profesjonalny charakter plantacji, dużą ilość narkotyków oraz możliwości majątkowe oskarżonego. Sąd Apelacyjny uznał również, że korzyść majątkową należy rozumieć jako wszelkie uzyskane przy popełnieniu przestępstwa składniki majątkowe, bez pomniejszania o koszty. Apelacja prokuratora okazała się zasadna, ponieważ podstawą orzeczenia kary grzywny w przypadku znacznej ilości środków odurzających jest art. 53 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a nie art. 33 kk. Sąd Apelacyjny zmienił podstawę prawną orzeczenia kary grzywny i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający