XVI GCo 78/11

Sygn. akt: XVI GCo 78/11 Dnia 26 kwietnia 2011 r. POSTANOWIENIE Sąd Okręgowy w Warszawie XVI Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący – SSO Marta Sadowska po rozpoznaniu w dniu kwietnia 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko T. K. o udzielenie zabezpieczenia roszczenia p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. SSO Marta Sadowska UZASADNIENIE (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. złożył w tutejszym Sądzie wniosek o zabezpieczenie roszczenia przeciwko obowiązanemu T. K. , prowadzącemu działalnośc gospodarcza pod nazwą VitaDirect o zaprzestanie działań stanowiących czyny nieuczciwej konkurencji, polegających na prowadzeniu przez obowiązanego T. K. sprzecznej z prawem i wprowadzającej w błąd konsumentów reklamy suplementów diety pod nazwami (...) , (...) , (...) oraz (...) poprzez: 1. zakazanie obowiązanemu T. K. na czas trwania postępowania emisji telewizyjnych spotów reklamowych, których przedmiotem są suplementy diety pod nazwą (...) , (...) , S. C. ” oraz (...) , 2. wprowadzania do obrotu suplementów diety pod nazwą (...) , (...) , S. C. ” oraz (...) w opakowaniach, na których zamieszczone są hasła reklamowe będące sprzeczną z prawem i wprowadzającą w błąd reklamą. W uzasadnieniu wniosku Uprawniony podał, iż jest firmą farmaceutyczną produkującą i dystrybuującą jedyny dopuszczony do obrotu w Polsce produkt leczniczy dostępny bez recepty, ze wskazaniami terapeutycznymi do stosowania jako środek zmniejszający masę ciała u osób z nadwagą. Obowiązany natomiast prowadzi produkcję suplementów diety o nazwie (...) , (...) , (...) oraz (...) . Do suplementów jako środków spożywczych nie zaliczają się produkty posiadające właściwości produktu leczniczego i dlatego ich reklama nie może odwoływać się do właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczeniu. Tymczasem, Obowiązany na opakowaniach i telewizyjnych spotach reklamowych wymienionych produktów posługuje się sformułowaniami, z których wynika, iż produkty te maja zastosowanie w kuracjach odchudzających i zapewniają redukcję tkanki tłuszczowej. Sugeruje więc, że rzeczone środki pozwalają zwalczyć otyłość, która w Międzynarodowej Klasyfikacji ICD-10 została uznana za jednostkę chorobową. Zachowanie Obowiązanego należy tym samym zakwalifikować jako czyn nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy sprzecznej z prawem i wprowadzającej w błąd konsumenta. Znalazło to zresztą swoje potwierdzenie w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, który zakazał przedmiotowych reklam. Obowiązany jednak nie zastosował się do tej decyzji. Uzasadniając posiadanie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia Uprawniony wskazał, iż kampanie reklamowe Obowiązanego prowadzone są w określonych przedziałach czasowych. Powoduje to, że w dacie zapadnięcia prawomocnego orzeczenia w sprawie z powództwa Uprawnionego, nawet korzystne dla niego orzeczenie będzie bezprzedmiotowe w zakresie w jakim wnioskodawcy przysługuje prawo żądania zaniechania niedozwolonych działań. Przyjąć bowiem należy, zdaniem Uprawnionego, iż w dacie prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy Obowiązany zaprzestanie niedozwolonych działań nie z powodu ich bezprawności, tylko z powodu prowadzenia kampanii przy użyciu nowych materiałów reklamowych. Poza tym Uprawniony stwierdził, że Obowiązany po otrzymaniu decyzji PPIS zintensyfikował swoje działania promocyjne, co może świadczyć o jego złej woli. Sąd zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 730 i 730 1 k.p.c. przesłankami ustawowymi zabezpieczenia roszczenia są: 1. uwiarygodnienie roszczenia, tj. uprawdopodobnienie jego zasadności, 2. uprawdopodobnienie interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Wskazane warunki dopuszczalności zabezpieczenia muszą istnieć łącznie, co oznacza, że brak chociażby jednej z nich powoduje, że zabezpieczenie roszczenia jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie, Uprawniony nie wykazał posiadania przez siebie interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia. Według art. 730 1 § 2 k.p.c. , interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wniosku Uprawniony w żaden sposób nie odniósł się do ww. przesłanki, tj. istnienia okoliczności utrudniających bądź uniemożliwiających osiągnięcie celu postępowania. Poprzestał na rozważaniach w kwestii skuteczności ewentualnie zapadłego wyroku, a więc dotyczących okresu po zakończeniu niniejszej sprawy. Instytucja zabezpieczenia roszczenia ma zastosowanie wyłącznie w czasie trwania postępowania. Wnioskodawca jest zatem zobowiązany do wykazania, iż to w tym okresie mogą nastąpić zdarzenia, które uniemożliwią realizację przewidywanego rozstrzygnięcia sądowego. Przypuszczalne zachowanie Obowiązanego po tym czasie są bez znaczenia dla zasadności wniosku i nie mogą stanowić podstawy jego pozytywnego rozstrzygnięcia. Sama zła wola Obowiązanego także nie stanowi takiej przesłanki, gdyż musi za sobą pociągać działania o skutku jak powyżej. Uprawniony nic o takich działaniach nie wspomniał. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 730 1 k.p.c. w związku z art. 735 k.p.c. i 738 k.p.c. , postanowił jak w sentencji. SSO Marta Sadowska ZARZĄDZENIE: (...)