XV K 881/12

Sąd Rejonowy w BiałymstokuBiałystok2014-11-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościŚredniarejonowy
straż miejskafotoradarmandat karnypoświadczenie nieprawdyniedopełnienie obowiązkówkorupcjafałszowanie dokumentówodpowiedzialność karnawykroczenie drogowe

Sąd Rejonowy w Białymstoku skazał kilku funkcjonariuszy Straży Miejskiej za niedopełnienie obowiązków i poświadczenie nieprawdy w dokumentacji wykroczeń drogowych, polegające na wystawianiu mandatów osobom, które nie popełniły wykroczeń, w celu uniknięcia przypisania punktów karnych rzeczywistym sprawcom.

Wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku dotyczy sprawy karnej przeciwko funkcjonariuszom Straży Miejskiej, którzy zostali oskarżeni o niedopełnienie obowiązków służbowych i poświadczenie nieprawdy w dokumentacji. Oskarżeni mieli świadomie wystawiać mandaty karne osobom, które nie były sprawcami wykroczeń drogowych zarejestrowanych fotoradarem, w celu uniknięcia przypisania punktów karnych rzeczywistym sprawcom. Sąd uznał część oskarżonych za winnych, wymierzając im kary pozbawienia wolności, częściowo warunkowo zawieszone, a część uniewinnił lub umorzył postępowanie.

Sąd Rejonowy w Białymstoku wydał wyrok w sprawie karnej przeciwko funkcjonariuszom Straży Miejskiej, którzy zostali oskarżeni o popełnienie przestępstw polegających na niedopełnieniu obowiązków służbowych oraz poświadczeniu nieprawdy w dokumentacji. Głównym zarzutem było świadome wystawianie mandatów karnych osobom, które nie były rzeczywistymi sprawcami wykroczeń drogowych zarejestrowanych przez fotoradar. Działania te miały na celu uniknięcie przypisania punktów karnych rzeczywistym kierowcom, którzy przekroczyli prędkość. Sąd analizował zeznania oskarżonych, świadków oraz zgromadzony materiał dowodowy, w tym zdjęcia z fotoradarów, dokumentację postępowań mandatowych i notatniki służbowe. W wyniku postępowania, część funkcjonariuszy została uznana za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, za co wymierzono im kary pozbawienia wolności, w tym kary łącznej. Wobec niektórych oskarżonych, kary pozbawienia wolności zostały warunkowo zawieszone na okres próby. Postępowanie wobec niektórych oskarżonych zostało umorzone, a jeden z nich został uniewinniony od zarzucanych mu czynów. Sąd zasądził również opłaty sądowe i obciążył oskarżonych kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że takie działanie stanowi przestępstwo z art. 231 § 1 kk, art. 235 kk i art. 271 § 1 kk (lub w innych konfiguracjach paragrafów w zależności od oskarżonego) i wymierzył kary pozbawienia wolności.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że oskarżeni funkcjonariusze Straży Miejskiej świadomie wystawiali mandaty karne osobom, które nie były sprawcami wykroczeń drogowych zarejestrowanych fotoradarem. Działania te miały na celu uniknięcie przypisania punktów karnych rzeczywistym sprawcom. Sąd oparł się na zeznaniach świadków, którzy potwierdzili, że byli nakłaniani do przyjęcia mandatu lub że funkcjonariusze wiedzieli o nieprawdziwości danych. Sąd uznał, że takie postępowanie stanowiło niedopełnienie obowiązków służbowych i poświadczenie nieprawdy w dokumentacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe skazanie, częściowe uniewinnienie, częściowe umorzenie

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznaoskarżony
C. W. (1)osoba_fizycznaoskarżony
J. P. (1)osoba_fizycznaoskarżony
J. L. (1)osoba_fizycznaoskarżony
J. O.osoba_fizycznaoskarżony
K. M.osoba_fizycznaoskarżona
M. B. (3)osoba_fizycznaoskarżony
M. S.osoba_fizycznaoskarżony
T. J. (1)osoba_fizycznaoskarżony
W. T. (1)osoba_fizycznaoskarżony
Z. G. (1)osoba_fizycznaoskarżony
N. N. (1)osoba_fizycznaświadek
M. N. (1)osoba_fizycznaświadek
E. N.osoba_fizycznaświadek
W. K. (1)osoba_fizycznaświadek
P. Z. (1)osoba_fizycznaświadek
M. K.osoba_fizycznaświadek
S. R.osoba_fizycznaświadek
M. R.osoba_fizycznaświadek
J. F.osoba_fizycznaświadek
M. F.osoba_fizycznaświadek
D. C.osoba_fizycznaświadek
T. W.osoba_fizycznaświadek
A. B. (1)osoba_fizycznaświadek
M. B. (2)osoba_fizycznaświadek
A. A. (1)osoba_fizycznaświadek
T. A.osoba_fizycznaświadek
R. S. (1)osoba_fizycznaświadek
C. B.osoba_fizycznaświadek
J. K.osoba_fizycznaświadek
A. Ł.osoba_fizycznaświadek
A. K. (2)osoba_fizycznaświadek
Ł. K.osoba_fizycznaświadek
K. K. (1)osoba_fizycznaświadek
K. K. (2)osoba_fizycznaświadek
K. K. (3)osoba_fizycznaświadek
T. B. (1)osoba_fizycznaświadek
A. B. (2)osoba_fizycznaświadek
A. B. (3)osoba_fizycznaświadek
J. P. (2)osoba_fizycznaświadek
E. P.osoba_fizycznaświadek
E. O. (1)osoba_fizycznaświadek
J. B.osoba_fizycznaświadek
T. B. (2)osoba_fizycznaświadek
M. G.osoba_fizycznaświadek
P. W.osoba_fizycznaświadek
Marta Olszewskaorgan_państwowyprokurator
Marek Bogacewiczorgan_państwowyprokurator

Przepisy (19)

Główne

k.k. art. 231 § 1

Kodeks karny

Niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego.

k.k. art. 231 § 2

Kodeks karny

Niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego w celu osiągnięcia korzyści osobistej.

k.k. art. 271 § 1

Kodeks karny

Poświadczenie nieprawdy w dokumentacji.

k.k. art. 271 § 3

Kodeks karny

Poświadczenie nieprawdy w dokumentacji w celu osiągnięcia korzyści osobistej.

k.k. art. 235

Kodeks karny

Fałszowanie dowodów w toku postępowania.

k.w. art. 97

Kodeks wykroczeń

Naruszenie przepisów o ruchu drogowym.

u.s.g. art. 11 § 2

Ustawa o strażach gminnych

Obowiązki straży gminnej.

u.s.g. art. 27 § 1

Ustawa o strażach gminnych

Uprawnienia strażnika gminnego.

Pomocnicze

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Zasada kumulacji kar przy zbiegu przepisów.

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

Zasada absorpcji kar przy zbiegu przepisów.

k.k. art. 85

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary.

k.k. art. 69 § 2

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary.

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Okoliczności wyłączające ściganie.

k.p.k. art. 101 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przedawnienie karalności.

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zwrot dowodów rzeczowych.

k.w. art. 96 § 3

Kodeks wykroczeń

Niewskazanie komu powierzono pojazd do kierowania lub używania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dowody zebrane w sprawie (zeznania świadków, dokumentacja) jednoznacznie wskazują na winę oskarżonych. Oskarżeni działali świadomie, poświadczając nieprawdę w dokumentacji i niedopełniając obowiązków. Działania oskarżonych miały na celu osiągnięcie korzyści osobistej przez rzeczywistych sprawców wykroczeń.

Odrzucone argumenty

Oskarżeni twierdzili, że nie mieli świadomości popełnienia przestępstwa, działali zgodnie z procedurami lub poleceniami. Oskarżeni zaprzeczali, by sugerowali komukolwiek przyjęcie mandatu za inną osobę. Oskarżeni podnosili, że zdjęcia z fotoradarów były nieczytelne, co utrudniało ustalenie sprawcy.

Godne uwagi sformułowania

„S. powiedział, że to całkowicie obojętne na kogo wypisze mandat. Powiedział: nas to nie interesuje, kto weźmie na siebie” „Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania.” „Celem jego działania była osobista korzyść po stronie [...] polegająca na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy czynu punktów karnych”

Skład orzekający

Ewa Dakowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za niedopełnienie obowiązków i poświadczenie nieprawdy w kontekście wykroczeń drogowych i postępowania mandatowego."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności związanych z funkcjonowaniem Straży Miejskiej w danym okresie i procedurami stosowanymi w tamtym czasie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak funkcjonariusze publiczni nadużyli swojej władzy, tworząc system fałszowania dokumentów w celu uniknięcia konsekwencji dla kierowców. Jest to przykład korupcji i nadużycia prawa, który może zainteresować zarówno prawników, jak i szerszą publiczność.

Strażnicy miejscy skazani za tworzenie siatki fałszywych mandatów. Jak chronili kierowców przed punktami karnymi?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XV K 881/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Białymstoku XV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Dakowicz Protokolant: Małgorzata Maliszewska Przy udziale Prokuratora Marty Olszewskiej i Marka Bogacewicza po rozpoznaniu w dniach: 14.09, 17 i 19.10, 23 i 30.11.2012 r., 18.01, 1.03.2013 r., 10.01, 21.02, 29.10.2014 r. sprawy: 1. A. P. urodzonego (...) w B. syna M. i T. z domu G. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 19.10.2006r. do 27.10.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.11 pkt.2 oraz 27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/447F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 19.10.2006r. o godz. 11.44 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko N. N. (1) która nie popełniła wykroczenia, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia M. N. (1) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i N. N. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez M. N. (1) to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271§ 3 kk w zb. z art. 235 kk 2. C. W. (1) urodzonego (...) w B. syna Z. i A. z domu J. oskarżonego o to, że: II. w okresie od 27.10.2006r. do 14.11.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.11 pkt.2 oraz 27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/577F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanej fotoradarem w dniu 27.10.2006r. o godz. 12.25 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko W. K. (1) , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia P. Z. (1) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i W. K. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez P. Z. (1) to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 3. J. P. (1) urodzonego (...) w M. syna W. i A. z domu B. oskarżonego o to, że: III. w okresie od 29.01.2008r. do 29.02.2008r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.11 pkt.2 oraz 27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.11.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/0200F/08 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 29.01.2008r. o godz.10.51 na ul.(...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego zaniechał czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko M. K. , która nie popełniła wykroczenia, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z ujawnionym wykroczeniem rzeczywistemu sprawcy wykroczenia, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i nieustalonego sprawcy wykroczenia w celu osiągnięcia przez niego korzyści osobistej, to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 4. J. L. (1) urodzonego (...) w B. syna M. i Z. z domu D. oskarżonego o to, że: IV. w okresie od 19.12.2006r. do 16.01.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/1123F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 19.12.2006r. o godz. 18:18 na ul. (...) . (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko S. R. ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko S. R. , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia M. R. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i S. R. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez M. R. , to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk V. w okresie od 23.01.2007r. do 07.02.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/338F/07 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 23.01.2007r. o godz. 10:06 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko J. F. ściganie za wykroczenie , po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko J. F. , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia M. F. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i J. F. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez M. F. , to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk VI. w okresie od 29.11.2006r. do 13.12.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/902F/07 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 29.11.2006. o godz. 11:28 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego zaniechał czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko T. W. ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko T. W. , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia D. C. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i T. W. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez D. C. , to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk VII. w okresie od 16.01.2007r. do 12.02.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5235-1-280/07 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 16.01.2007. o godz. 12:39 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko A. B. (1) ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko A. B. (1) , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia M. B. (2) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i A. B. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez M. B. (2) to jest o czyn z w art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 5. J. O. urodzonego (...) w B. syna J. i W. B. z domu N. oskarżonego o to, że: VIII. w okresie od 10.10.2006r. do 25.10.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/362/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 10.10.2006r. o godz.12.00 na ul.(...) w B. , w ten sposób, , że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i zastosował wobec A. A. (1) pouczenie za wykroczenie, którego nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia T. A. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i A. A. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez T. A. to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 k k w zb. z art. 235 kk 6. K. M. z domu L. urodzonej (...) w M. córki T. i A. z domu L. oskarżonej o to, że: IX. w okresie od 22.08.2008r. do 02.09.2008r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełniła swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 19.02.2007 wskazanych w pkt. I.9 i I.a poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/1500F/08 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 22.08.2008r. o godz. 11.11 na ul. (...) (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpiła od jego ukarania i poświadczyła nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko R. S. (1) ściganie za wykroczenie, po czym wystawiła mandat karny o nr (...) na nazwisko R. S. (1) , który nie popełnił wykroczenia, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z ujawnionym wykroczeniem rzeczywistemu sprawcy wykroczenia, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i R. S. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez rzeczywistego sprawcę wykroczenia, to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 7. M. B. (3) urodzonego (...) w B. syna M. i H. z domu W. oskarżonego o to, że: X. w okresie od 17.10.2006r. do 21.11.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/439F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 17.10.2006r. o godz. 10:26 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko J. K. ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko J. K. , który wykroczenia nie popełnił, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia A. K. (1) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i J. K. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez A. K. (1) to jest o czyn z w art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 8. M. S. urodzonego (...) w B. syna E. i T. z domu R. oskarżonego o to, że: XI. w okresie od 22.11.2006r. do 18.12.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/830F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanej fotoradarem w dniu 22.11.2006r. o godz. 11.43 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i zastosował wobec A. K. (2) pouczenie za wykroczenie, którego nie popełnił, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia Ł. K. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i A. K. (2) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez Ł. K. to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk XII. w okresie od 29.11.2006r. do 19.12.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/926F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanej fotoradarem w dniu 29.11.2006r. o godz. 12.50 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i wystawi mandat karny o nr (...) na nazwisko K. K. (1) , który wykroczenia nie popełnił, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia K. K. (2) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i K. K. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez K. K. (2) to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 9. T. J. (1) urodzonego (...) w B. syna L. i T. z domu L. oskarżonego o to, że: XIII. w okresie od 29.11.2006r. do 18.12.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/917F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 29.11.2006r. o godz. 12.02 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania kierując przeciwko K. K. (3) ściganie za wykroczenie i zastosował wobec K. K. (3) pouczenie za wykroczenie, którego nie popełnił, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z ujawnionym wykroczeniem przez rzeczywistego sprawcę tj. D. K. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i K. K. (3) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez D. K. to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk XIV . w okresie od 15.02.2007r. do 05.03.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/456F/07 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 15.02.2007r. o godz. 9.09 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania kierując przeciwko A. B. (2) ściganie za wykroczenie i wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko A. B. (2) , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych T. B. (1) - rzeczywistemu sprawcy wykroczenia, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i A. B. (2) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez T. B. (1) to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 10. W. T. (1) urodzonego (...) w miejscowości R. syna S. i K. z domu C. oskarżonego o to, że: XV. w okresie od 13.12.2006r. do 08.01.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/1013F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem o nr rej (...) zarejestrowanej fotoradarem w dniu 13.12.2006r. o godz. 09:48 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania kierując przeciwko E. P. ściganie za wykroczenie i wystawił w dniu 08.01.2007r. mandat karny o nr (...) na nazwisko E. P. , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia J. P. (2) , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i E. P. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez J. P. (2) to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk XVI . w okresie od 13.12.2006r. do 08.01.2007r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/1005/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem o nr rej (...) zarejestrowanej fotoradarem w dniu 13.12.2006r. o godz. 09:18 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego zaniechał przeprowadzenia czynności zmierzających do ustalenia i ukarania rzeczywistego sprawcy wykroczenia i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania kierując przeciwko E. O. (1) ściganie o wykroczenie i wystawił w dniu 08.01.2007r. mandat karny o nr (...) na nazwisko E. O. (1) , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i E. O. (1) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez rzeczywistego sprawce wykroczenia to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk 11. Z. G. (1) urodzonego (...) w S. syna W. i W. z domu L. oskarżonego o to, że: XVII. w okresie od 14.10.2006r. do 30.10.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/404F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 14.10.2006r. o godz. 09:14 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko T. B. (2) ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko T. B. (2) , która wykroczenia nie popełniła, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia J. B. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i T. B. (2) w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez J. B. to jest o czyn z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk XVIII. w okresie od 27.10.2006r. do 10.11.2006r. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z Ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art.27 pkt.1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w pkt. I.9 poprzez niezgodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/565F/06 dotyczącego przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 27.10.2006r. o godz. 11:53 na ul. (...) w B. , w ten sposób, że będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego pomimo ustalenia tożsamości rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i poświadczył nieprawdę w dokumentacji wykroczenia drogowego co do okoliczności mającej znaczenie prawne, a mianowicie osoby będącej sprawcą wykroczenia tworząc tym samym fałszywe dowody w toku prowadzonego postępowania i kierując przeciwko M. G. ściganie za wykroczenie, po czym wystawił mandat karny o nr (...) na nazwisko M. G. , który wykroczenia nie popełnił, celem uniknięcia odpowiedzialności związanej z przypisaniem punktów karnych rzeczywistemu sprawcy wykroczenia P. W. , działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego i M. G. w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez P. W. to jest o czyn z w art. 231 § 2 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zb. z art. 235 kk I. Oskarżonego A. P. w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie I. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 27 października 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/447F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki D. (...) nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 19 października 2006 roku o godz. 11.44 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko N. N. (1) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie N. N. (1) na potwierdzenie przez nią w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez nią przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę N. N. (1) mimo, że wiedział, iż nie jest ona sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego N. N. (1) , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. II. Oskarżonego C. W. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie II. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 14 listopada 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 r. wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/577F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki P. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 27 października 2006 roku o godz. 12.25 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko W. K. (1) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie W. K. (1) na potwierdzenie przez nią w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez nią przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę W. K. (1) mimo, że wiedział, iż nie jest ona sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego W. K. (1) oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez P. Z. (1) polegającej na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy wykroczenia punktów karnych, to jest czynu z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk i za to na mocy art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 231 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. III. Oskarżonego J. P. (1) uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie III. aktu oskarżenia. IV. Oskarżonego J. L. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie IV. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 16 stycznia 2007 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 r. wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/1123F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki C. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 19 grudnia 2006 r. o godz. 18.18 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko S. R. tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie M. R. na wskazanie przez niego w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przedmiotowego pojazdu przez S. R. , przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę S. R. mimo, że wiedział, iż nie jest ona sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego S. R. oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez M. R. polegającej na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy wykroczenia punktów karnych, to jest czynu z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk i za to na mocy art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 231 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. V. Oskarżonego J. L. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie V. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 7 lutego 2007 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5235–1-338 F/07 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki V. (...) nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 23 stycznia 2007 r. o godz. 10:06 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko J. F. tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie J. F. na potwierdzenie przez nią w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez nią przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę J. F. mimo, że wiedział, iż nie jest ona sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego J. F. , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. VI. Oskarżonego J. L. (1) uniewinnia od popełnienia czynów zarzuconych mu w punktach VI. i VII. aktu oskarżenia. VII. Na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu J. L. (1) karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. VIII. Oskarżonego J. O. w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie VIII. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 25 października 2006 r. w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 r. wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/362/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki V. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 10 października 2006 r. o godz. 12:00 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko A. A. (1) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie A. A. (1) na potwierdzenie przez nią w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez nią przedmiotowego pojazdu, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego A. A. (1) oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez T. A. polegającej na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy wykroczenia punktów karnych, to jest czynu z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk i za to na mocy art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 231 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. IX. Oskarżoną K. M. w ramach czynu zarzuconego jej w punkcie IX. aktu oskarżenia uznaje za winną tego, że w dniu 2 września 2008 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełniła swoich obowiązków wynikających z ustawy dnia 29.08.1997 r. o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt.1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 19.02.2007 wskazanych w punkcie I ppkt 9 i I.a poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5235–1-1500 F/08 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki M. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 22 sierpnia 2008 r. o godz. 11:11 na ul. (...) II w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpiła od jego ukarania i spowodowała skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko R. S. (2) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez nakłonienie R. S. (2) do przyjęcia mandatu karnego i potwierdzenie przez niego w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez niego przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnioną do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawiła mandat o nr (...) na osobę R. S. (2) mimo, że wiedziała, iż nie jest on sprawcą wykroczenia, poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działała na szkodę interesu publicznego i prywatnego R. S. (2) , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje ją, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza jej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. X. Oskarżonego M. B. (3) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie X. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 21 listopada 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w punkcie I ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/439F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 17 października 2006 roku o godz. 10:26 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko J. K. tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie J. K. na potwierdzenie przez niego w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez niego przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę J. K. mimo, że wiedział, iż nie jest on sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego J. K. , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. XI. Postępowanie wobec oskarżonego M. S. w zakresie objętym czynem zarzuconym mu w punkcie XI. aktu oskarżenia na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 kk umarza. XII. Oskarżonego M. S. w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie XII. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 19 grudnia 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 24.11.2006 wskazanych w punkcie I ppkt 9 poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/926F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki F. (...) nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 29 listopada 2006 roku o godz. 12:50 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko K. K. (1) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez spowodowanie potwierdzenia przez niego w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez niego przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę K. K. (1) mimo, że wiedział, iż nie jest on sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego K. K. (1) , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. XIII. Postępowanie wobec oskarżonego T. J. (2) w zakresie objętym czynem zarzuconym mu w punkcie XIII. aktu oskarżenia na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 101 § 1 pkt 4 kk umarza. XIV. Oskarżonego T. J. (2) uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie XIV. aktu oskarżenia. XV. Oskarżonego W. T. (1) uniewinnia od popełnienia czynów zarzuconych mu w punktach XV. i XVI. aktu oskarżenia. XVI. Oskarżonego Z. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie XVII. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 30 października 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w punkcie I. ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/404F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki P. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 14 października 2006 roku o godz. 9:14 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko T. B. (2) tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez spowodowanie potwierdzenia przez nią w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez nią przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę T. B. (2) mimo, że wiedział, iż nie jest ona sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego T. B. (2) , to jest czynu z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 1 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 271 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. XVII. Oskarżonego Z. G. (1) w ramach czynu zarzuconego mu w punkcie XVIII. aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w dniu 10 listopada 2006 roku w B. jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Straży Miejskiej w B. nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z ustawy z dnia 29.08.1997 o strażach gminnych wskazanych w art. 27 pkt 1 i z Zakresu obowiązków i uprawnień z dnia 10.01.2001 wskazanych w punkcie I. ppkt 9 , poprzez niegodne z prawem prowadzenie postępowania o wykroczenie z art. 97 kw o sygn. RSOW 5220/565F/06 dotyczące przekroczenia dopuszczalnej prędkości pojazdem marki B. nr rej. (...) zarejestrowanego fotoradarem w dniu 27 października 2006 r. o godz. 11:53 na ul. (...) w B. w ten sposób, że pomimo ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia odstąpił od jego ukarania i spowodował skierowanie ścigania o wykroczenie przeciwko M. G. tworząc fałszywe dowody w wymienionym postępowaniu poprzez przyzwolenie M. G. na wskazanie przez niego w dokumentacji wykroczenia niezgodnej z prawdą okoliczności dotyczącej prowadzenia przez niego przedmiotowego pojazdu, przy czym będąc uprawnionym do wystawienia dokumentu w postaci mandatu karnego wystawił mandat o nr (...) na osobę M. G. mimo, że wiedział, iż nie jest on sprawcą wykroczenia poświadczając w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, czyli co do osoby sprawcy wykroczenia, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego M. G. oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej przez P. W. polegającej na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy wykroczenia punktów karnych, to jest czynu z art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk i za to na mocy art. 231 § 2 kk w zb. z art. 235 kk w zb. z art. 271 § 3 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, zaś na mocy art. 231 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. XVIII. Na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu Z. G. (1) karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. XIX. Na mocy art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 pkt kk wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności, zaś w stosunku do oskarżonych J. L. (1) i Z. G. (1) – orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności -warunkowo zawiesza oskarżonym na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. XX. Na mocy art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić Urzędowi Miejskiemu – Straży Miejskiej w B. dowody rzeczowe w postaci: - formularzy mandatu karnego i dokumentacji postępowań wymienionych w sprawozdaniu z k. 8255-8259 akt sprawy pod poz. 1-61, a przechowywanych w Sądzie Rejonowym w Białymstoku (protokół zatrzymania – k. 43-52), - mandatu karnego nr (...) przechowywanego w aktach sprawy na k. 8844, - notatników służbowych przechowywanych w aktach sprawy na k. 5903 (protokół zatrzymania – k. 5900-5902). XXI. Zasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty od oskarżonych A. P. , K. M. , M. B. (3) , M. S. kwoty po 120 (sto dwadzieścia) złotych, od C. W. (1) i J. O. – kwoty po 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, od J. L. (1) i Z. G. (1) – kwoty po 300 (trzysta) złotych oraz obciąża wymienionych w tym punkcie wyroku oskarżonych kosztami sądowymi w pozostałym zakresie w częściach ich dotyczących, to jest w kwocie 512,15 zł (pięćset dwanaście złotych 15/100) w stosunku do J. O. , w kwocie 1214,71 zł (jeden tysiąc dwieście czternaście złotych 17/100) w stosunku do K. M. i w kwotach po 133,63 zł (sto trzydzieści trzy złote 63/100) w stosunku do A. P. , M. B. (3) , M. S. , C. W. (1) , J. L. (1) i Z. G. (1) . XXII. Kosztami procesu w części uniewinniającej i umarzającej postępowanie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy Sąd dokonał następujących ustaleń faktycznych: A. P. , C. W. (1) , J. P. (1) , J. L. (1) , J. O. , K. M. , M. B. (3) , M. S. , T. J. (1) , W. T. (1) i Z. G. (1) byli zatrudnieni w Urzędzie Miejskim Straży Miejskiej w B. jako strażnicy Straży Miejskiej w B. . Do zadań straży należy w szczególności czuwanie nad porządkiem i kontrolą ruchu drogowego – w zakresie określonym w przepisach o ruchu drogowym. Z kolei obowiązkiem strażnika jest przestrzeganie prawa, rzetelne, bezstronne i terminowe wykonywanie poleceń przełożonych. Uszczegółowienie obowiązków i uprawnień strażników nastąpiło w ich zakresach obowiązków. Każdy z wymienionych strażników w zakresie czynności posiadał uprawnienie do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22.09.1997 r. lub do nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym przepisami w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. W związku z tym w latach 2006-2008 dokonywali oni rozliczeń w postępowaniach o wykroczenie wykroczeń drogowych z art. 97 kw ujawnionych i zarejestrowanych przy użyciu urządzenia rejestrujących ustawionych na ul. (...) w B. . Strażnicy otrzymywali zdjęcia z powyższych fotoradarów w formie papierowej zajmujące połowę kartki formatu A4. Drugą połowę kartki zajmował druk dotyczący sprawcy wykroczenia, który miał być wypełniony przez strażnika otrzymującego sprawę do realizacji. Oprócz zdjęcia otrzymywał on dane właściciela pojazdu z bazy (...) . Po wezwaniu go do siedziby Straży lub po wizycie w jego miejscu zamieszkania ustalał dane sprawcy przekroczenia prędkości i kończył sprawę mandatem karnym lub pouczeniem, ewentualnie skierowaniem sprawy do Sądu z wnioskiem o ukaranie za czyn z art. 96 § 3 kw. I. A. P. prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 32 km/h przez osobę kierującą samochodem marki D. (...) nr rej. (...) w dniu 19.10.2006 r. o godz. 11:44 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był M. N. (1) . Jego rodzice N. i M. N. (2) w dniu 27.10.2006 r. podczas wizyty w Straży Miejskiej powiedzieli o tym A. P. podając jednocześnie, że syn jest w W. . Jednak strażnik stwierdził, że to obojętne, kto przyjmie na siebie mandat. Wówczas zgodziła się go przyjąć N. N. (1) , zaś A. P. przyzwolił jej na potwierdzenie własnoręcznym podpisem w dokumentacji wykroczenia tego, że jest ona sprawcą przedmiotowego czynu. Wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko N. N. (1) na kwotę 200 zł, wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. II. C. W. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 25 km/h przez osobę kierującą samochodem marki P. nr rej. (...) w dniu 27.10.2006 r. o godz. 12:25 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był P. Z. (1) . Powiedział o tym C. W. (1) informując go, że nie chce jednak mieć punktów karnych. Wówczas strażnik zgodził się na przyjęcie mandatu przez znajomą sprawcy, W. K. (1) . Kobieta zgodziła się na to, zaś C. W. (1) przyzwolił jej na potwierdzenie własnoręcznym podpisem w dokumentacji wykroczenia tego, że jest ona sprawcą przedmiotowego czynu. W dniu 14.11.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko W. K. (1) na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania była osobista korzyść po stronie P. Z. (1) polegająca na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy czynu punktów karnych. III. J. P. (1) w pewnym zakresie prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 33 km/h przez osobę kierującą samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) w dniu 29.01.2008 r. o godz. 10:51 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był mąż M. K. , która była właścicielem auta. Ponieważ mieszkała w O. nieustalony funkcjonariusz Straży Miejskiej zatelefonował do niej pytając, czy jest właścicielem auta i podając, że zostało zarejestrowane przekroczenie prędkości i w związku z tym zasadne jest uiszczenie mandatu karnego. Kobieta uznała za prawdopodobne, że to ona prowadziła samochód. Wysłano do niej pisemne oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na przyjecie grzywny w drodze mandatu. Dysponując nim oraz nie mogąc porównać jej wyglądu ze zdjęciem z fotoradaru J. P. (1) w dniu 29.02.2008 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko M. K. na kwotę 200 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. IV. J. L. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 29 km/h przez osobę kierującą samochodem marki C. nr rej. (...) w dniu 19.12.2006 r. o godz. 18:18 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był M. R. . Powiedział o tym J. L. (1) informując go, że nie chce jednak mieć punktów karnych. Wówczas strażnik zgodził się na przyjęcie mandatu przez matkę sprawcy S. R. . J. L. (1) przyzwolił M. R. na wskazanie przez niego w dokumentacji wykroczenia tego, że sprawcą przedmiotowego czynu jest S. R. . W dniu 16.01.2007 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko S. R. na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania była osobista korzyść po stronie M. R. polegająca na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy czynu punktów karnych. V. J. L. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 25 km/h przez osobę kierującą samochodem marki V. (...) nr rej. (...) w dniu 23.01.2007 r. o godz. 10:06 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był M. F. . Do Straży Miejskiej przyszła jednak jego żona, gdyż mężczyzna był za granicą. Na zdjęciu rozpoznała swego męża i powiedziała o tym J. L. (1) . Wówczas powiedział on kobiecie, iż może ona przyjąć mandat za męża, a on w tym czasie zakończy sprawę. Przyzwolił J. F. na potwierdzenie przez nią w dokumentacji wykroczenia tego, że sprawcą przedmiotowego czynu jest ona. W dniu 7.02.2007 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko J. F. na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. VI. J. L. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 28 km/h przez osobę kierującą samochodem marki M. o nr rej. (...) w dniu 29.11.2006 r. o godz. 11:28 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był D. C. , który jednak nie chciał mieć dodatkowych punktów karnych. Poprosił więc swoją znajomą T. W. , by przyjęła mandat na siebie. Kobieta powiedziała J. L. (1) , że to ona prowadziła samochód, a po okazaniu jej zdjęcia przez strażnika stwierdziła, że jest na nim ona. Potwierdziła też w dokumentacji wykroczenia własnoręcznym podpisem, że jest sprawcą przedmiotowego czynu. Skutkiem tego J. L. (1) w dniu 13.12.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko T. W. na kwotę 100 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. VII. J. L. (1) prowadził w pewnym zakresie postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 31 km/h przez osobę kierującą samochodem marki M. o nr rej. (...) w dniu 16.01.2007 r. o godz. 12:39 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był M. B. (2) , który jednak nie chciał mieć dodatkowych punktów karnych. Nieustalony funkcjonariusz Straży Miejskiej w siedzibie straży zapytany przez niego czy mandat za przekroczenie prędkości ujawnione na fotoradarze może on wystawić na inną osobę, zgodził się na to. Po kilku dniach M. B. (2) przyjechał więc z powrotem z dokumentami jego mamy A. B. (1) i na nią został wystawiony mandat. Przy drugiej wizycie obsługiwał go J. L. (1) , któremu jednak sprawca nie powiedział, że to nie matka była kierowcą. Potwierdził w dokumentacji wykroczenia podpisując się imieniem i nazwiskiem matki, że to ona jest sprawcą przedmiotowego czynu. Zdjęcie z fotoradaru nie było czytelne. Skutkiem tego J. L. (1) w dniu 12.02.2007 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko A. B. (1) na kwotę 200 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. VIII. J. O. prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 29 km/h przez osobę kierującą samochodem marki V. nr rej. (...) w dniu 10.10.2006 r. o godz. 12:00 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był T. A. . Powiedział o tym J. O. informując go, że nie chce jednak mieć punktów karnych. Wówczas strażnik zgodził się na zakończenie sprawy pouczeniem udzielonym żonie sprawcy – A. A. (1) , która razem z nim przyszła do Straży Miejskiej. Kobieta zgodziła się na to, zaś J. O. przyzwolił jej na potwierdzenie własnoręcznym podpisem w dokumentacji wykroczenia tego, że jest ona sprawcą przedmiotowego czynu. W dniu 25.10.2006 r. udzielił A. A. (1) pouczenia wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania była osobista korzyść po stronie T. A. polegająca na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy czynu punktów karnych. IX. K. M. prowadziła postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 38 km/h przez osobę kierującą samochodem marki M. nr rej. (...) w dniu 22.08.2007 r. o godz. 11:11 na ul. (...) II w B. . Sprawcą wykroczenia był C. B. . Właściciel pojazdu R. S. (1) powiedział o tym K. M. i napisał oświadczenie, że kierowcą był C. B. . W tym samym dniu K. M. zadzwoniła do niego, że musi wrócić i odebrać mandat, ponieważ to jest jego samochód. Wrócił i powtórzył, że jechał ktoś inny, ale usłyszał od strażnika, że nie będzie on szukał osoby, która jechała i że to jest auto świadka, więc musi odebrać mandat. K. M. nakłoniła R. S. (1) do przyjęcia mandatu za wykrocznie, którego nie popełnił. W dniu 2.09.2008 r. wystawiła mandat karny nr (...) na nazwisko R. S. (1) na kwotę 200 zł wiedząc, że nie jest on sprawcą wykroczenia. Celem jej działania było szybkie zakończenie postępowania. X. M. B. (3) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 29 km/h przez osobę kierującą samochodem marki M. o nr rej. (...) w dniu 17.10.2006 r. o godz. 10:26 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia była A. Ł. z domu K. , która tego dnia jechała samochodem swego ojca. Do Straży Miejskiej udał się właściciel auta J. K. i powiedział M. B. (3) , że na pewno nie jechał wtedy samochodem widocznym na zdjęciu, ale strażnik powiedział, iż jest właścicielem i może zapłacić mandat. Mężczyzna zgodził się, by szybko zakończyć sprawę. M. B. (3) przyzwolił mu na potwierdzenie przez niego w dokumentacji wykroczenia tego, że sprawcą przedmiotowego czynu jest on. W dniu 21.11.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko J. K. na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest on sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. XI. M. S. prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 28 km/h przez osobę kierującą samochodem marki O. (...) o nr rej. (...) w dniu 22.11.2006 r. o godz. 11:43 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był Ł. K. . Do Straży Miejskiej poszedł jednak jego ojciec A. K. (2) – właściciel auta. Powiedział, że sprawcą wykroczenia był syn, ale wyjechał za granicę. Spytał czy nie można młodego człowieka jakoś pouczyć, bo szkoda młodego kierowcy. Na pytanie strażnika czy kierował tego dnia pojazdem, kategorycznie odpowiedział przecząco. Pomimo tego M. S. przyzwolił mu na potwierdzenie przez niego w dokumentacji wykroczenia tego, że sprawcą przedmiotowego czynu jest on. W dniu 18.12.2006 r. udzielił mu pouczenia jako rzekomemu sprawcy czynu, wiedząc, że nie jest on sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. XII. M. S. prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 32 km/h przez osobę kierującą samochodem marki F. (...) o nr rej. (...) w dniu 29.11.2006 r. o godz. 12:50 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był K. K. (2) . Do Straży Miejskiej poszedł jednak jego ojciec K. K. (1) – właściciel auta. Na okazanym zdjęciu rozpoznał swego syna i powiedział o tym M. S. . Pomimo tego M. S. powiedział mu, żeby potwierdził w dokumentacji wykroczenia tego, że sprawcą przedmiotowego czynu jest on. W dniu 19.12.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko K. K. (1) na kwotę 200 zł wiedząc, że nie jest on sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. XIII. T. J. (1) w pewnym zakresie prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 28 km/h przez osobę kierującą samochodem o nr rej. (...) w dniu 29.11.2006 r. o godz. 12:02 na ul. (...) w B. – wypisywał tylko wezwanie do właściciela do stawiennictwa w siedzibie Straży. Sprawcą wykroczenia była córka właściciela auta – K. K. (3) . Powiedział on o tym w dniu 18.12.2006 r. strażnikowi podczas wizyty w Straży Miejskiej, a mimo to nieustalony funkcjonariusz udzielił mu w związku z tym wykroczeniem pouczenia. Przyzwolił też, by mężczyzna potwierdził w dokumentacji wykroczenia, że jest sprawcą przedmiotowego czynu. Tożsamość strażnika nie została ustalona. XIV. T. J. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 47 km/h przez osobę kierującą samochodem marki O. o nr rej. (...) w dniu 15.02.2007 r. o godz. 9:09 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był T. B. (1) . Nie mógł on nikogo rozpoznać na zdjęciu, ale nie wykluczał, że mógł jechać tak on, jak jego matka, gdyż obie te osoby były użytkownikami auta. Następnym razem przyszedł więc z mamą A. B. (3) , która na okazanym jej przez strażnika zdjęciu rozpoznała siebie. Przyznała się, że prowadziła auto, co potwierdziła podpisem w dokumentacji wykroczenia. Zdjęcie było nieczytelne. Polegając na jej oświadczeniu w dniu 5.03.2007 r. T. J. (1) wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko A. B. (2) na kwotę 300 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. XV. W. T. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 38 km/h przez osobę kierującą samochodem marki V. (...) o nr rej. (...) w dniu 13.12.2006 r. o godz. 9:48 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był J. P. (2) . Ponieważ często jeździł samochodem i nie chciał mieć punktów karnych uzgodnili razem z żoną, że weźmie ona mandat na siebie. E. P. poszła do Straży Miejskiej do wskazanego w wezwaniu pokoju i powiedziała, że to ona jechała samochodem w dniu zdarzenia, co potwierdziła podpisem w dokumentacji wykroczenia. Polegając na jej oświadczeniu w dniu 8.01.2007 r. W. T. (1) wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko E. P. na kwotę 200 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. XVI. W. T. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 51 km/h przez osobę kierującą samochodem marki A. o nr rej. (...) w dniu 13.12.2006 r. o godz. 9:18 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był M. O. . Jego żona E. O. (1) jednak poszła do Straży Miejskiej i powiedziała, że to ona jechała samochodem w dniu zdarzenia, co potwierdziła podpisem w dokumentacji wykroczenia. Polegając na jej oświadczeniu w dniu 8.01.2007 r. W. T. (1) wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko E. O. (1) na kwotę 400 zł nie wiedząc i nie mogąc wiedzieć, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. XVII. Z. G. (1) w pewnym zakresie prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 28 km/h przez osobę kierującą samochodem marki P. o nr rej. (...) w dniu 14.10.2006 r. o godz. 9:14 na ul. (...) w B. . Jego czynności polegały na udaniu się do miejsca zamieszkania właściciela pojazdu i zakończeniu sprawy. Sprawcą wykroczenia był J. B. . Obecna w mieszkaniu jego matka T. B. (2) powiedziała o tym Z. G. (1) . Wówczas zapytał on: ,,to na kogo piszemy?”. Kobieta zrozumiała to jako propozycję ze strony strażnika, że to ona może przyjąć mandat za syna. Zgodziła się. Z. G. (1) spowodował, że potwierdziła ona w dokumentacji wykroczenia, że jest ona sprawcą przedmiotowego czynu. W dniu 30.10.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko T. B. (2) na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Celem jego działania było szybkie zakończenie postępowania. XVIII. Z. G. (1) prowadził postępowanie dotyczące przekroczenia dozwolonej prędkości o 25 km/h przez osobę kierującą samochodem marki B. o nr rej. (...) w dniu 27.10.2006 r. o godz. 11:53 na ul. (...) w B. . Sprawcą wykroczenia był P. W. . Nie chcąc mieć punktów karnych poprosił kolegę M. G. o przyjęcie mandatu na siebie. Uzgodnił ze Z. G. (1) , że przyprowadzi kolegę. Tak też uczynili, zaś Z. G. (1) przyzwolił M. G. na potwierdzenie przez niego w dokumentacji wykroczenia tego, że jest sprawcą przedmiotowego czynu. W dniu 10.11.2006 r. wystawił mandat karny nr (...) na nazwisko M. G. na kwotę 100 zł wiedząc, że nie jest on sprawcą wykroczenia. Celem jego działania była osobista korzyść po stronie P. W. polegająca na braku przypisania mu jako rzeczywistemu sprawcy czynu punktów karnych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w szczególności w oparciu o: - częściowe wyjaśnienia oskarżonych: A. P. (k. 7502, 7965, 8362-8364, 8453), C. W. (1) (k. 7498, 7987, 8037, 8364-8365, 8596), J. P. (1) (k. 7478, 7991, 8365-8366, 8836-8837), J. L. (1) (k. 7895, 8019, 8366-8360, 8837, 8447v, 8448, 8838), J. O. (k. 7508, 7970, 8077, 8370-8371, 8930v), K. M. (k. 7885, 8009, 8372-8373, 8838-8839), M. B. (3) (k. 7880, 8013, 8373-8374), M. S. (k. 7447, 7995, 8374-8375, 8448, 8930v), T. J. (1) (k. 7559, 8005, 8375-8377, 8448, 8594, 8837-8838, 8930-8930v), W. T. (1) (k. 7472, 7999, 8377-8378, 8448), Z. G. (1) (k. 7900, 8015, 8378-8379, 8596, 8838, 8930v-8931), - zeznania świadków: N. N. (1) (k. 1133, 845v-8453), M. N. (1) (k. 1135, 8453-8453v), E. N. (k. 1137, 8541-8541v), W. D. (z domu K. ) (k. 19v-20, 8452-8452v), P. Z. (1) (k. 21v-22, 8569-8569v), M. K. (k. 7198, 8568), M. R. (k. 13v-14, 8447-8448), J. F. (k. 39v-40, 8450-8450v), M. F. (k. 37v, 8450v-8451), G. S. (k. 3489v, 8501-8502), D. C. (k. 4332v, 8500-8501), T. W. (k. 2874v, 8494-8495), A. B. (1) (k. 3882v, 7185v, 8498), M. B. (2) (k. 3884v-3885, 4449, 8496-8497), A. A. (1) (k. 585, 8099, 8448-8449), R. S. (1) (k. 5877-5878, 8594-8596), J. K. (k. 1094, 8453v-8454), A. Ł. (z domu K. ) (k. 1096v, 8454-8454v), A. K. (2) (k. 2536v, 8493-8494), W. K. (2) (k. 2537v, 8492), Ł. K. (k. 4850v, 8646), K. K. (1) (k. 3446v, 7176v, 8491-8492), K. K. (2) (k. 4328v, 8503), K. K. (3) (k. 2911v, 8592), T. B. (1) (k. 7030v, 8565v), A. B. (3) (z domu B. ) (k. 7028v, 8565), J. P. (2) (k. 31v-32, 8566v), E. P. (k. 29v-30, 8566), E. O. (1) (k. 3718v, 4492v, 7285v, 8499-8500), J. B. (k. 2366, 8541v-8542), T. B. (2) (k. 809v, 8449-9450), A. B. (4) (k. 3693v, 8567v), M. G. (k. 1914v, 8542-8542v), P. W. (k. 1915v, 8542v-8543), A. D. (k. 7904-7905, 8504-8505, 8929v-8930), S. S. (k. 1066-1069, 7931-7932, 8454v-8456) - dokumenty: notatki urzędowe (k. 1, 2, 8516, 8518, 8771), kserokopie zdjęć z fotoradaru z pismem (k. 3, 15, 23, 33, 581, 805= (...) , 1090, (...) , 1909, (...) , (...) , (...) , (...) , (...) = (...) , (...) , (...) , (...) , (...) ), formularze dowodu osobistego (k. 4-6, 17-18, 27-28, 35-36), kserokopię oświadczenia M. R. (k. 7), kserokopie wezwań UM Straży Miejskiej w B. z pouczeniem (k. 8, 25-26, 34, 3720-3721, 3887, 4336, 7033v), kserokopie wniosku o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych (k. 16, 24, 582, 806, 1091, 1129, 1910, 2534, 2909, 4335, 7033), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec W. K. (1) (k. 15-18), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec E. P. (k. 23-28), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec J. F. (k. 33-36), protokół zatrzymania rzeczy (k. 43-52), kserokopie protokołów pokontrolnych w Straży Miejskiej (...) (k. 88-89), informacja ze Straży Miejskiej (...) (k. 182, 2049-2053), notatki z analizy akt dokumentujących zapisy fotoradaru (k. 60-74,90-108,109-125,126-140,141-151,153-160,161-169,170-180,185-198,199-207, 208-221,222-234,235-247, 353-368,369-381,382-394,395-409,432-452,453-462,463-472,473-478,479-484), zakresy obowiązków strażników miejskich (k. 252-352), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec A. A. (1) (k. 581-582), notatka dot. T. A. (k. 583, 2323), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec Teresy R. B. (k. 805-806), notatka dot. A. B. (4) (k. 807), notatka dot. A. K. (1) (k. 1095), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec J. K. (k. 1090-1091), notatka dot. J. K. (k. 1092), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec N. N. (1) (k. 1128-29), notatka dot. N. N. (1) (k. 1130), informacja z SM (...) o danych osobowych strażnikach (k. 1817-18 ,2049-51), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec M. G. (k. 1909-10), notatka dot. P. W. (k. 1911-12), opinia z zakresu badań zapisów wizualnych (k. 2017-2023,2026-2031,2033-2038,2041-2047,2326-2332), notatka dot. J. P. (2) (k. 2228), notatka dot. M. F. (k. 2227), notatka dot. M. R. (k. 2229), notatka dot. P. Z. (1) (k. 2230), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec A. K. (2) (k. 2533-36), notatka dot. A. K. (k. 2535), notatka urzędowa dot. D. C. i T. W. (k. 2872), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec K. K. (3) (k. 2908-09), notatka urzędowa dot. K. K. (3) (k. 2910), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec K. K. (1) (k. 3442-44), notatka urzędowa dot. K. K. (1) (k. 3445), notatka urzędowa dot. A. B. (4) (k. 3692), notatka urzędowa dot. E. O. (k. 3716), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec E. O. (1) (k. 3719-21), notatka urzędowa dot. M. B. (2) (k. 3880), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec A. B. (1) (k. 3886-90), notatka urzędowa dot. K. K. (2) (k. 4327), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec K. K. (1) (k. 4329-30), notatka urzędowa dot. D. C. (k. 4331), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec T. W. (k. 4334-39), protokół zatrzymania rzeczy (k. 4637-42), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec R. S. (1) (k. 5879-80), protokół zatrzymania rzeczy wraz z dowodami rzeczowymi (k. 5900-5903), kserokopie notatników służbowych strażników miejskich (k. 5904-5909), notatka urzędowa z analizy akt sprawy (k. 6947-49), protokół oględzin płyty CD z nagraniem fotoradarów (k. 7012-16), notatka urzędowa dot. T. B. (1) (k. 7027), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec A. B. (2) (k. 7032-33), protokół zatrzymania rzeczy (k. 7048-50), notatka urzędowa dot. M. K. (k. 7196), kserokopie z postępowania prowadzonego wobec M. K. (k. 7201-04), informacja ze Straży Miejskiej (...) (k. 7298-99,7346), notatka urzędowa z analizy materiału dowodowego (k. 7301-20,7321-36), zakresy obowiązków M. B. (3) (k. 7355-58,7732-7745), zakresy obowiązków Z. G. (1) (k. 7359-62,7567-87), zakresy obowiązków T. J. (1) (k. 7363-66,7662-7684), zakresy obowiązków J. L. (1) (k. 7367-70,7617-7634), zakresy obowiązków K. M. (k. 7371-73,7746-7754), zakresy obowiązków J. O. (k. 7374-77,7588-7600), zakresy obowiązków J. P. (1) (k. 7378-81,7635-7660), zakresy obowiązków A. P. (k. 7382-85,7755-7770), zakresy obowiązków M. S. (k. 7386-87,7601-7616), zakresy obowiązków W. T. (1) k.7388-91,7713-7731), zakresy obowiązków C. W. (1) (k. 7392-95,7685-7712), zaświadczenia z (...) (k. 7398-7400,7401-32), kserokopie imiennych upoważnień udzielonych podejrzanych do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego (k. 7526-38,7973-7983), zarządzenie komendanta SM (...) w spr. wprowadzenia Instrukcji postępowania w sprawach o wykroczenia (k. 7771-7800 ,7801-13), listy obecności funkcjonariuszy na szkleniach, program szkoleń strażników SM i listy uczestników (k. 7814-40), notatki urzędowe o mandatach (k. 583, 807, 897, 1092, 1095, 1130-1131, 1911-1912, 2227, 2228, 2230, 2535, 2872, 2910, 3716-3717, 3445, 3692, 3880, 3881, 4331, 5876, 7027, 7196), kserokopia mandatu karnego z dnia 12.02.2007 r. (k. 3888), kserokopia pisma do A. B. (1) (k. 3890), kserokopia oświadczenia A. B. (1) (k. 3889), kserokopia oświadczenia R. S. (1) (k. 5880), kserokopia danych z bazy C. (k. 5880v), notatniki służbowe funkcjonariusza SM (k. 5903), kserokopia stron notatnika służbowego funkcjonariusza SM (k. 5904-5909, 8613-8615), kserokopia zapytania i odpowiedzi z (...) SA (k. 7202), kserokopia oświadczenia M. K. (k. 7203), kserokopia umowy kupna pojazdu (k. 7200), wykaz dowodów rzeczowych (k. 8255-8259), materiał porównawczy pisma ręcznego (k. 8627, 8708), opinia z zakresu klasycznych badań dokumentów (k. 8664-8674, 8710-8724), protokół pobrania materiału porównawczego (k. 8707), formularz wezwania właściciela z (...) (k. 8831-8833), formularz mandatu karnego nr (...) (k. 8844), - segregatory z dokumentacją wykroczeń: segregator nr I, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 876, wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki M. nr rej. (...) , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 775, wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki N. nr rej. (...) , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 701, wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki v. nr rej. (...) , segregator nr II, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 889 i wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki D. (...) nr rej. (...) , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 1100 i wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki P. nr rej. (...) , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) i wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki B. nr rej. (...) , segregator nr V, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki O. (...) nr rej. (...) , wezwanie, segregator nr VI, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu M. nr rej. (...) , nr rej. (...) , wezwanie, notatka służbowa, pouczenie, protokół przesłuchania osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia, zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu nr rej. (...) , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , wniosek o udostępnienie danych ze zbioru danych osobowych właściciela pojazdu marki L. nr rej. (...) , wezwanie, segregator nr VII, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , pismo z UM Straży Miejskiej w B. z 22.12.2006 r., wezwanie z pouczeniem, segregator nr VIII, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , wezwanie z 22.12.2006 r. z pouczeniem, pismo z UM Straży Miejskiej w B. z 22.12.2006 r., segregator nr IX, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 1980, pismo z UM Straży Miejskiej w B. z 12.12.2006 r., oświadczenie M. R. , kserokopia pisma z UM Straży Miejskiej w B. z 22.12.2006 r., wezwanie z 22.12.2006 r. z pouczeniem, segregator nr XIII, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , dwa pisma z UM Straży Miejskiej w B. – strażnik nr 53, wezwania, pismo do A. B. (1) , oświadczenie A. B. (1) , kserokopia mandatu karnego z dnia 12.02.2007 r., segregator nr XIV, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 2600, kserokopia wezwania i wezwanie, pismo z UM Straży Miejskiej w B. , zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , kserokopia wezwania, pisma z UM Straży Miejskiej w B. , segregator nr XIX, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr (...) , zapytanie i odpowiedź z (...) SA , oświadczenie M. K. , segregator nr XXI, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 3750, oświadczenie R. S. (2) , dane z bazy C. , - książeczki formularzy mandatu karnego: nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) i mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) i mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , nr (...) , a w szczególności mandat nr (...) , - akta osobowe oskarżonych (11 tomów). A. P. na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień (k. 7502, 7965). Przed Sądem oskarżony A. P. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w Straży Miejskiej pracuje od 1.07.1997 r. Kwestia fotoradarów była dla niego nowością, a mandat podniesiony w zarzucie był jednym z pierwszych przez niego wystawionych. Załatwienie sprawy odbywało się tak, że strażnik otrzymywał wydrukowane zdjęcie z fotoradaru, zdjęcie było do połowy kartki podaniowej, a na odwrocie były dane właściciela pojazdu. Jeśli zdjęcie było niewyraźne, strażnik musiał nawiązać kontakt z właścicielem pojazdu. Oskarżony wystawił niewiele mandatów, miał mało dokumentów i trwało to krótko - dziennie oglądał kilka takich zdjęć. Informował właściciela pojazdu o tym, że jeśli osoba jest winna, to bierze odpowiedzialność na siebie. Zaprzeczył, by proponował sprawcom, że mogą podać inną osobę jako sprawcę. Stwierdził, że na pewno nie zgodziłby się na takie rozwiązanie, że mandat na siebie wzięłaby osoba, która nie jest uwidoczniona na zdjęciu. Potwierdził, że wypisał i podpisał mandat karny nr (...) , ale nie pamiętał państwa N. . Stwierdził też, że zdjęcie z fotoradaru z k. 1128 jest niewyraźne. Nie był w stanie odpowiedzieć, czy to mężczyzna, czy kobieta prowadzi samochód. Dodał, że nie odczuwał żadnej presji z góry, żeby wystawiać jak najwięcej mandatów (k. 8362-8364). Zaprzeczył, by mówił, że jest mu to obojętne na kogo wypisze mandat (k. 8453). C. W. (1) na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 7498, 7987, 8037). Wyjaśnił, że w 2006 r., gdy firma zakupiła fotoradar, to jeździł w patrolach interwencyjnych. Był przeszkolony tylko z ustawiania sprzętu na ulicy. Nie miał wglądu do materiałów z fotoradaru, ich obróbką oraz ustaleniem danych właściciela pojazdu zajmował się A. D. . Oskarżony nie prowadził w całości postępowania o wykroczenie. Otrzymywał tylko od A. D. dane właścicielem pojazdu z poleceniem udania się do tej osoby i wypisania jej mandatu. Jeździł do właścicieli wieczorami, gdyż w dzień ludzie są w pracy - był przyjmowany na podwórku lub w ciemnej klatce schodowej bądź na ulicy. Nie zdarzyło się, by został wpuszczony do domu. Jeśli właściciel stwierdził, że to nie on kierował i podawał dane innej osoby, to oskarżony jechał do niej i jeśli potwierdzała swe sprawstwo, wypisywał mandat na jej nazwisko. Strażnicy nie posiadali instrukcji w zakresie karania kierowców, którzy popełnili wykroczenie zarejestrowane fotoradarem. Nie było też żadnego zarządzenia jak postępować w takim przypadku. C. W. (1) nie pamiętał zdarzenia opisanego w zarzucie, gdyż wypisywał wiele mandatów. Zakończył stwierdzając, że nie miał pojęcia o punktach karnych (k. 7498). Na rozprawie głównej oskarżony C. W. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie prowadził żadnego postępowania związanego z fotoradarem w całości. Jego jedyna czynność polegała na wypisaniu mandatu właścicielowi bądź kierowcy, który popełnił wykroczenie związane z fotoradarem i doręczeniu mu go. Jeśli właściciel wskazał innego kierowcę jako sprawcę wykroczenia, to na podstawie oświadczenia właściciela oskarżony udawał się do tego kierowcy i wypisywał mandat na jego nazwisko. Nie prowadził żadnych czynności wyjaśniających, nie analizował dokumentacji związanej z fotoradarem, nie miał dostępu do komputerów, do papierów, oryginalnych zdjęć z fotoradaru. Nie miał też obowiązku weryfikowania oświadczeń składanych przez właściciela pojazdu, bo nie był przeszkolony w tym zakresie. Nie miał zatem obowiązku ani możliwości zweryfikowania oświadczenia osoby, gdyż nie miał dostępu do akt prowadzonej sprawy. Jego czynność była czynnością dodatkową, gdyż pracował jako funkcjonariusz na tzw. mieście i nie miał czynności odnośnie fotoradarów w zakresie obowiązków strażnika. Nie był też przeszkolony w zakresie postępowania w zakresie postępowania z fotoradarami. Swoje czynności wykonywał zawsze w obecności innego strażnika – partnera, ale drugi strażnik milczał, asekurował, zaś sprawę prowadziła tylko jedna osoba. Oskarżony stwierdził, że nigdy nie namawiał ani nie sugerował nikomu składania fałszywych oświadczeń. Stwierdził z całą stanowczością, że świadkowie zeznający w jego sprawie kłamią (k. 8364-8365). Po odczytaniu treści zapisów z notatnika służbowego z k. 5903 oświadczył, że udał się na ul. (...) , tam dostał adres sprawcy i pojechał tam rozliczyć fotoradar (k. 8596). J. P. (1) na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie prowadził żadnych czynności związanych z fotoradarem, nie był w tym zakresie przeszkolony. Komendant wyznaczał, kto ma wysyłać wezwania do właścicieli pojazdów. Nie przeprowadzał całego postępowania, lecz był wyznaczany do konkretnej czynności (k. 7478, 7991). Przed Sądem oskarżony J. P. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w jego rozumieniu postępowanie, o którego niewłaściwe prowadzenie był oskarżony obejmować powinno czynności od początku do końca z wglądem do akt na bieżąco. Tymczasem jego czynność polegała tylko na wysłaniu mandatu zaocznego osobie, która popełniła wykroczenie. Był on wysłany na podstawie oświadczenia właściciela pojazdu. Drugą i ostatnią czynnością było sprawdzenie, czy mandat zaoczny został opłacony. Oskarżony nie sprawdzał żadnych dokumentów, nie miał dostępu do sprawdzania danych osobowych właściciela pojazdu, nie był też przeszkolony w zakresie czynności związanych z fotoradarami i nie miał ich w zakresie obowiązków. W okresie objętym zarzutem był pracownikiem patrolowo – interwencyjnym i jego praca odbywała się na ulicy (k. 8365-8366). Odnośnie postawionego mu zarzutu J. P. (1) stwierdził, że nie rozmawiał telefonicznie z M. K. , gdyż nigdy nie telefonował do właścicieli aut. Na etapie wyjaśniania sprawa była prowadzona przez kilka osób i jemu przypadło tylko wypisanie mandatu na podstawie pisemnego oświadczenia właścicielki auta. Wyjaśnił, że nie analizował zdjęcia, gdyż nie miał tego w zakresie swoich obowiązków. Widział je, gdyż wypełniał druk pod nim, ale uczynił to na podstawie pisemnego oświadczenia M. K. . Jego numer służbowy to 031 (k. 8836-8837). J. L. (1) w śledztwie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 7895, 8019). Na rozprawie oskarżony J. L. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mi czynów i wyjaśnił, że sprawców wykroczeń ustalano na podstawie przedstawionego dokumentu o właścicielu pojazdu wraz ze zdjęciem z fotoradaru. Następnie właściciel pojazdu przychodził do SM i wskazywał sprawcę wykroczenia. Zdjęcia nie były czytelne i nie było dostępu do wersji elektronicznej. Oskarżony zaprzeczył, by sugerował komukolwiek, że może przyjąć za kogoś mandat. W trakcie wykonywania czynności zawsze dążył do ustalenia rzeczywistego sprawcy wykroczenia i nałożenia grzywny w drodze mandatu karnego. Każdy funkcjonariusz sam oceniał w rozmowie ze sprawcą, jaki środek wobec niego zastosować, przy czym brał pod uwagę konieczność wdrażania takiego środka, który w danej sytuacji odniesie skutek w postaci przestrzegania prawa przez daną osobę. Oskarżony twierdził, że gdy właściciel auta przychodził do straży, to przeprowadzano z nim rozmowę mającą na celu ustalenie rzeczywistego sprawcą wykroczenia. Jeśli właściciel się nie przyznawał, wówczas oskarżony zwracał się do niego z prośbą o wskazanie rzeczywistego sprawcy wykroczenia. Okazywał właścicielowi zdjęcie i pytał, czy rozpoznaje się na tym zdjęciu. Jeśli się nie rozpoznawał i mówił, że chce przyjąć mandat, to w takim przypadku absolutnie nie było stosowane postępowanie mandatowe, ani pouczenie. W takim przypadku stosowane było kierowanie do Sądu wniosku z art. 65 kw o ukaranie za niewskazanie sprawcy wykroczenia. Na każdym etapie weryfikował ze zdjęciem kto kierował, ale zdjęcia były zwykle nieczytelne. J. L. (1) nie przypominał sobie takich sytuacji, by wypisał mandat na osobę, która nie była sprawcą wykroczenia - nie pozwolił by sobie na to. Stwierdził, że nie jest prawdą, by wypisał mandat na matkę rzeczywistego sprawcy – M. R. ani by powiedział J. F. , że może ona przyjąć mandat za męża. Mandat karny został nałożony na S. R. zaocznie na podstawie oświadczenia M. R. o tym, że to ona prowadziła auto. W przypadku państwa B. nie otrzymał sprawy do prowadzenia, lecz wystawił tylko mandat. Osoba zgłosiła się z dokumentem i oświadczeniem pani B. . Nie był tym funkcjonariuszem, który poinformował pana B. , że mandat może być wystawiony na inną osobę. Oskarżony rozliczał około kilkunastu mandatów dziennie. W skali globalnej prowadził kilkaset takich postępowań. Nie miał wglądu do dokumentacji, w której można sprawdzić, czy osoba ma jakiś punkty karne. Dokumentami koniecznymi do wypisania mandatu były prawo jazdy i dowód osobisty. Nie zawsze było tak, że ten funkcjonariusz, który zaczynał postępowanie, potem je kończył; wymuszały to sytuacje organizacyjne, chorobowe, zdarzały się zastępstwa wymuszone np. urlop, czy inne zajęcia. W postępowaniach dotyczących fotoradarów nie było procedur, generalnie strażnicy opierali się na kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia . Kontaktowali się też z innymi strażami. Konkretnie szkoleń w zakresie ujawniania wykroczeń fotoradarowych nie było. Autonomia funkcjonariusza wymierzania kary za wykroczenie dotyczyła wszystkich wykroczeń. Była to suwerenna decyzja funkcjonariusza. Oskarżony oświadczył, że nie w jego stylu było prowadzenie czynności w celu przysporzenia komukolwiek jakikolwiek korzyści - jego celem było dążenie do prawdy obiektywnej. Stwierdził, że fotoradar do Straży Miejskiej został kupiony jesienią 2006 r. i spraw były tysiące, ale nie była ona przygotowana jeśli chodzi o zasób osobowy, organizacyjny, prawny do prowadzenia tak dużej liczby postępowań tego rodzaju (k. 8366-8360, 8837, 8838). J. O. w śledztwie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 7508, 7970, 8077). Wyjaśnił, że przydział spraw do poszczególnych strażników odbywał się po ustaleniu przez innego strażnika danych właściciela pojazdu na podstawie miejsca jego zamieszkania. Wtedy oskarżony wysyłał wezwanie, aby właściciel się stawił lub wskazała rzeczywistego kierowcę. Jeśli właściciel się przyznawał to oskarżony wystawiał mandat lub pouczał, a jeśli wskazywał inną osobę, to te osobę wzywał i z nią przeprowadzał czynności. Oznajmił, że zawsze zachowywał się formalnie, nie rozmawiał w sposób luźny sugerujący prywatną znajomość, nikogo nie wysyłał do komendanta. Nie pamiętał sytuacji z osobą o nazwisku A. . Oświadczył, że miał empatyczne podjecie i częściej pouczał niż karał mandatem (k. 8077). Przed Sądem oskarżony J. O. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że jako pracownik sumienny zawsze robił wszystko zgodnie z procedurą uwagi na obawę przed konsekwencjami. Dostawał zdjęcie i dane właściciela pojazdu, którego wzywał. Jeśli zdjęcie nie było czytelne zawsze starał się ustalić faktycznego sprawcę i z tą osobą prowadził czynności. Nigdy nikogo nie wysyłał do komendanta. W ich pracy były pożądane mandaty, a on nie wystawiał ich dużo, dlatego ,,dostawał od komendanta po głowie” i często z tego powodu był do niego wzywany. Jednak decyzja o udzieleniu pouczenia była decyzją autonomiczną. Stwierdził, że jeśli pani A. została pouczona, to widocznie została wskazana jako kierowca przez właściciela samochodu. Jeśli właściciel nie wskazywał kierowcy, kierowany był do Sądu wniosek o ukaranie go za niewskazanie sprawcy. Zaprzeczył by była presja w kierunku kończenia spraw wykryciem sprawcy a nie umorzeniem (k. 8370-8371, 8930v). K. M. na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień (k. 7885, 8009). Przed Sądem oskarżona K. M. nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że zawsze swoje obowiązki wykonywała sumiennie i zgodnie ze swoją wiedzą. W sierpniu 2008 r. wróciła z urlopu macierzyńskiego i przydzielono ją do rozliczania fotoradarów. Nie kojarzyła R. S. (3) , ale stwierdziła, że wypisała mu mandat, gdyż musiała być pewna, że był on sprawcą. Zawsze informowała, ze w razie wątpliwości istnieje możliwość odmowy przyjęcia mandatu. Gdy właściciel się stawiał jej zadaniem było zapytanie go kto był kierowcą. Okazywała mu zdjęcie i sama się mu przyglądała. Jeśli osoba się przyznawała to karała ją mandatem, a jeśli nie, to wzywała osobę wskazaną jako sprawcę. Mogło być tak, że R. S. (3) rozmawiał z innym funkcjonariuszem, a ona tylko wypisała mandat. W przypadku niepełnego podania danych kierowcy informowali, że będzie skierowany wniosek do Sądu o ukaranie za wykrocznie w postaci niewskazania rzeczywistego sprawcy (k. 8372-8373). Wyjaśniając ponownie K. M. podała, że nie ona wypełniała druk pod zdjęcie mmi nie wie kto to zrobił, ale numer służbowy 62 należy do niej. Jej zdaniem podpis złożyła już po fakcie. Nie potrafiła też wyjaśnić dlaczego w aktach jest okazane jej na rozprawie (k. 5880) oświadczenie R. S. (3) o tym, że pojazd prowadził C. B. , ani kto je przyniósł do straży i kto je przyjął. Stwierdziła, że jej podpis na odwrocie okazanego oświadczenia oznacza, że mogło być tak, że otrzymała ten dokument (k. 8838-8839). M. B. (3) na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień (k. 7880, 8013). Przed Sądem oskarżony M. B. (3) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w 2006 r. w Straży Miejskiej pracował jako dzielnicowy i realizował działania z zakresu wykroczeń porządkowych. Zdarzało się, że otrzymywał do realizacji druk z fotoradaru z danym właściciela pojazdu. Nie prowadził żadnych czynności wyjaśniających. Następnie przychodził do niego człowiek, o którym nie wiedział czy jest właścicielem pojazdu czy sprawcą wykroczenia. Informował go, że w stosunku do niego są prowadzone czynności wyjaśniające, okazywał mu zdjęcie, osoba się przyznawała do popełnionego wykroczenia i nakładał mandat Karny zgodnie z taryfikatorem. Informował też o prawie odmowy przyjęcia mandatu. Wypełniał druk pod zdjęciem, osoba go czytała i podpisywała. Wszystkie czynności starał się wykonywać sumiennie i zgodnie z prawem. Stwierdził, że nie mogło być tak, że osoba mówiła, że to nie ona prowadziła pojazd, ale przyjmuje mandat – nigdy by tego nie zaakceptował (k. 8373). Zmierzałby wówczas do ustalenia sprawcy wykroczenia. Stwierdził, że nie pamięta J. K. , ale na pewnie w jego obecności musiał on stwierdzić, że kierował samochodem (k. 8374). M. S. na etapie postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w 2006 r. nie mając w zakresie obowiązków egzekwowania wykroczeń otrzymali ,,stosy” zdjęć z fotoradarów z poleceniem ich rozliczenia, w miarę możliwości mandatowego. Nie mieli instrukcji postępowania w tym zakresie. Stworzyli druki potrzebnych dokumentów, a zdjęcia służyły ustalaniu numerów rejestracyjnych pojazdów oraz danych właścicieli. Wysyłał pismo do właściciela z wezwaniem do stawiennictwa, a jeśli nie prowadził pojazdu - z wezwaniem do wskazania kierowcy. Jeśli właściciel kierował pojazdem, to przychodził do straży i był karany mandatem. Zdarzało się też, że z wezwaniem przychodził faktyczny sprawca. Zdjęcie było potrzebne tylko do ustalenia danych właściciela. W tamtym okresie miał takich spraw 100 miesięcznie. Został tym obciążony, bo komendant to wymyślił - było to ustne polecenie, a nie obowiązek ujęty w piśmie (k. 7447, 7995). Przed Sądem oskarżony M. S. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że zajmował się fotoradarami na skutek ustnego polecenia komendanta. Nie było żadnych instrukcji ani przeszkoleń w tym zakresie. Jego rola polegała na wezwaniu właściciela pojazdu i ustaleniu na podstawie jego zeznań sprawcy wykroczenia. Wyjaśnił, że osoby, które ukarał za wykroczenia drogowe będące przedmiotem sprawy na pewno zeznały, że to one prowadziły pojazdy, gdyż nigdy nie wystawił mandatu osobie, która nie była rzeczywistym sprawcą wykroczenia. Oświadczenie właściciela co do osoby kierowcy było podstawą wystawienia mandatu i nie było rolą strażnika weryfikowanie go (k. 8374-8375, 8448, 8930v). T. J. (1) w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 7559, 8005). Oskarżony T. J. (1) przed Sądem również nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i wyjaśnił, że czynności dotyczące fotoradarów prowadził w oparciu o zdjęcia papierowe oraz dane właściciela pojazdu. Opisał stosowaną procedurę podając, że wzywał właściciela i jeśli ten wskazywał, że prowadził pojazd, to był karany. Jeśli nie wnosił zastrzeżeń składał podpis pod zdjęciem. Stwierdził, że osoby, które ukarał, musiały podać mu, że były sprawcami przekroczenia prędkości (k. 8375-8376). Dodał, że gdyby właściciel wskazał, że auto prowadziła inna osoba, nakazałby przyprowadzenie jej do Straży. Zaprzeczył, by kiedykolwiek przymusił kogoś do podpisania oświadczenia, że przyznaje się do czynu, którego nie popełnił (k. 8377, 8448). Odnośnie czynu zarzuconego w punkcie XIII. aktu oskarżenia T. J. (1) wyjaśnił, że nie wypełniał druku pod zdjęciem, a jedynie wysłał wezwanie. Mogło być tak, że ostatecznie rozliczał wykrocznie ktoś inny, gdyż w chwili wizyty właściciela auta w straży nie zawsze był obecny ten strażnik, który go wezwał (k. 8594, 8837-8838, 8930-8930v). W. T. (1) w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień (k. 7472, 7999). Oskarżony W. T. (1) przed Sądem również nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i wyjaśnił, że zawsze starał się doprowadzić do ukarania rzeczywistego sprawcy. Jeśli właściciel nie wskazywała sprawcy, kierował do Sądu wniosek o ukaranie. Obsługiwał kilka do kilkunastu osób dziennie. Jako kierownik musiał też odprawić pracowników, przygotować ich do wykonywania obowiązków, rozliczał ich służby. Zdjęcia z fotoradarów były nieczytelne. Każdej wezwanej osobie okazywał zdjęcie i pytał czy jest ona sprawcą wykroczenia (k. 8377-8378, 8448). Z. G. (1) w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. (k. 7900, 8015). Oskarżony Z. G. (1) przed Sądem również nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów i wyjaśnił, że wszystkie czynności w toku Pracy w Straży Miejskiej wykonywał zgodnie z prawem. W 2006 r. pracował w patrolu interwencyjno – patrolowym. Otrzymywał formularz ze zdjęciem i danymi właściciela pojazdu. Jego zadaniem było dotarcie do niego i ustalenie kto de facto był sprawcą wykroczenia. Mandaty, które wypisywał zawsze wypisywał osobom, które stanowczo potwierdzały, że to one prowadziły pojazd. Zawsze pouczał je o możliwości odmowy przyjęcia mandatu i okazywał im zdjęcie z fotoradaru. Musiały podpisać, że nie wnoszą zastrzeżeń co do danych osobowych i jego czynności. Robił to z polecenia przełożonych, w krótkim okresie i w godzinach wieczornych. Termin rozliczenia mandatu wynosił 30 dni i dlatego jeździło się do ludzi do domów i to w godzinach wieczornych, gdyż wtedy byli w domu. Wyjaśnił, że nie pamięta sytuacji z zarzutów. Stwierdził, że gdyby ktoś powiedział, że to nie on prowadził, nie ukarałby go. Dostawał gotowe dokumenty ze wskazaniem, że ta osoba jest ewentualnym sprawcą. Nie prowadził żadnego postępowania wyjaśniającego (k. 8378-8379, 8596, 8838, 8930v-8931). Sąd zważył, co następuje: I. Zdarzenie będące osią czynu zarzuconego A. P. dotyczyło przekroczenia dozwolonej prędkości o 32 km/h przez osobę kierującą samochodem marki D. (...) nr rej. (...) w dniu 19.10.2006 r. o godz. 11:44 na ul. (...) w B. . Zaistnienie wykroczenia z art. 97 kw było bezsporne - zostało ono zarejestrowane za pomocą urządzenia rejestrującego (tzw. fotoradaru). Postępowanie wykroczeniowe o sygn. RSOW 5220/447F/06 było prowadzone przez Urząd Miejski Straż Miejską w B. . Zakończyło się wystawieniem mandatu karnego nr (...) na nazwisko N. N. (1) na kwotę 200 zł (oraz 6 punktów karnych) opatrzonego podpisem funkcjonariusza Straży Miejskiej o numerze służbowym 46 z dnia 27.10.2006 r. (książeczka formularzy mandatu karnego nr (...) , a w niej mandat nr (...) ). A. P. potwierdził wystawienie tego mandatu przez niego. Nie zaprzeczył również, iż to on ,,rozliczał” to zdarzenie i wypełnił własnoręcznie druk znajdujący się pod otrzymanym wydrukiem zdjęcia z fotoradaru (segregator nr II, a w nim: zdjęcie z fotoradaru z pismem nr 889). Jest na nim zapisek o treści ,,SM (...) . Ten sam numer służbowy strażnika oraz nazwisko (...) widnieje w rejestrze ujawnionych wykroczeń znajdującym się na początku każdego segregatora, w rubryce ,,Przekazano sprawę do realizacji” pod datą 25.10.2006 r. Jak zeznał świadek A. D. zajmujący się logistyką danych w Straży Miejskiej w B. , to on wypełniał w całości rejestry ujawnionych wykroczeń. Według jego zeznań numer w rubryce ,,Przekazano sprawę do realizacji” wskazywał na numer strażnika, któremu przekazano zdjęcie z fotoradaru z danymi osobowymi, zaś data była datą przekazania. Z kolei podpis był podpisem strażnika kwitującego odbiór dokumentów do realizacji, ale również mógł być podpisem strażnika egzekwującego wykroczenie, gdyż nie było w tym zakresie sztywnych regulacji, że jeśli strażnik otrzymał dokumenty, to ma wyegzekwować wykroczenie. Jeżeli bowiem przychodził petent, a strażnika nie było, to mógł przekazać taki dokument do egzekwowania innemu strażnikowi. Świadek pozyskiwał dane cyfrowe z fotoradaru, przygotowywał wykaz danych dotyczących właściciela pojazdu, o które należy wystąpić do bazy (...) , a dyżurny w nocy wprowadzał te dane do bazy. Po ich ustaleniu przekazywano konkretnym strażnikom wydruk ze zdjęciem z fotoradaru oraz danymi z bazy (...) celem realizacji sprawy (k. 8929v-8930). Z powyższego wynika, że A. P. otrzymał przedmiotową sprawę do realizacji w dniu 25.10.2006 r., zaś w dniu 27.10.2006 r. nałożył mandat karny nr (...) na N. N. (1) . N. N. (1) i jej mąż zeznali, że odbyli jedną wizytę w Straży Miejskiej zakończoną wystawieniem mandatu. Dlatego też Sąd przyjął, że oskarżony był tym strażnikiem, który rozmawiał ze świadkami, a potem wypisał druk mandatu. Wprawdzie E. N. nie pamiętał czy ten sam strażnik wypisał mandat i ten sam ich obsługiwał (k. 8541), ale z okoliczności sprawy nie wynika, by rozmowa była prowadzona z innym strażnikiem, zaś samą czynność nałożenia mandatu wykonał inny funkcjonariusz. Żaden dowód nie wskazywał na to, że doszło do sytuacji, w której sprawę do realizacji otrzymał inny strażnik niż wystawca mandatu. Według dokumentów był to wciąż strażnik z numerem służbowym 46, a więc A. P. . Nie było powodu, dla którego można by uznać, że wypisał on mandat, mimo, że to nie on ustalał z petentami, kto jest sprawcą wykroczenia. Istotą czynu zarzuconego A. P. było przede wszystkim to czy N. N. (1) była sprawcą wykroczenia, a jeśli nie, to czy oskarżony wystawiając jej mandat o tym wiedział, a mimo tego świadomie nałożył na nią karę. N. N. (1) zeznała, że gdy przyszło do domu wezwanie ze Straży Miejskiej dotyczące przekroczenia prędkości jej samochodem w danym dniu i w danym miejscu, to ona, mąż i syn doszli do wniosku, że jechać mógł tylko syn. W pobliżu tego miejsca mieszkała bowiem jego dziewczyna. Świadek poszła do Straży Miejskiej razem z mężem, gdyż syn studiował w W. . Wytłumaczono im o co chodzi i pokazano zdjęcie z wizerunkiem syna: ,, S. powiedział, że to całkowicie obojętne na kogo wypisze mandat. Powiedział: nas to nie interesuje, kto weźmie na siebie” (k. 1133). Wtedy świadek pomyślała, że syn jest młodym człowiekiem na ich utrzymaniu i i tak będą musieli opłacić ten mandat, mąż zaś powiedział, że nie chce mieć punktów karnych. Wtedy zapadła decyzja, że wykroczenie weźmie na siebie N. N. (1) . Wówczas strażnik wypisał jej mandat (k. 1133). E. N. potwierdził, że strażnik zapytał, kto jechał za kierownicą, a oni na zdjęciu rozpoznali swego syna M. (k. 1137). Nie pamiętał jednak jak doszło do tego, że mandat wypisano na żonę. Na rozprawie N. N. (1) nie pamiętała już przebiegu rozmowy ze strażnikiem (k. 8453). Pamiętała natomiast, że pokazano jej zdjęcie i była na nim twarz syna (k. 8452v). Z kolei E. N. przed Sądem powtórzył, że na okazanym im zdjęciu była wyraźna twarz syna. Przypominał też sobie, że w Straży Miejskiej tłumaczył, że nie wyraża zgody na przyjęcie mandatu i punktów karnych, gdyż jeździ samochodem służbowym i to jest jego narzędzie pracy. Nie pamiętał dokładnie, lecz wydawało mu się, że padła sugestia, że było wykroczenie i ktoś musi przyjąć winę, a jeśli syn w najbliższym czasie nie może przyjść, to najpierw była chyba była propozycja przyjęcia mandatu do świadka, a gdy się nie zgodził, na przyjęcie mandatu zdecydowała się jego żona (k. 8541). Skonkludował, że ani on ani żona nie sugerowali przyjęcia mandatu przez osobę niebędącą sprawcą czynu (k. 8541v). Analiza zeznań świadków N. N. (1) i E. N. doprowadziła Sąd do przekonania o tym, że A. P. nakładając mandat na N. N. (1) wiedział, że nie jest ona sprawcą wykroczenia. Wskazywały na to wypowiedziane pr

[... tekst skrócony ...]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI