XV C 466/12

Powód D. C. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w (...) i Zakładowi Karnemu w (...) o zapłatę 150.000 zł odszkodowania z tytułu pobytu w przepełnionych celach, powołując się na naruszenie wymogów Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i polskiego prawa, które przewidują normę 3 m2 powierzchni mieszkalnej na osadzonego. Wskazał, że cele były przepełnione, co uniemożliwiało normalne funkcjonowanie i prowadziło do problemów psychofizycznych. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując zarówno zasadę odpowiedzialności, jak i wysokość żądania. Argumentował, że powód nie wykazał naruszenia dóbr osobistych, a wszelkie niedogodności były związane z izolacją penitencjarną i nie stanowiły naruszenia godności. Sąd Okręgowy w Gdańsku ustalił, że powód przez 21 dni przebywał w celach, gdzie norma 3 m2 nie była zachowana, co było wynikiem tymczasowego umieszczania osadzonych w warunkach naruszających przepisy, mimo obowiązującego wówczas art. 248 § 1 kkw. Sąd uznał to za naruszenie prawa do godnego odbywania kary, jednakże uznał żądaną kwotę 150.000 zł za nadmiernie wygórowaną. W ocenie sądu, rozmiar krzywdy wywołanej czasowym przepełnieniem cel nie był wielki, a powód nie udowodnił innych zarzutów dotyczących nieludzkiego traktowania. W konsekwencji, sąd zasądził na rzecz powoda 1.500 zł zadośćuczynienia, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uwzględniało częściowe wygranie sprawy przez powoda oraz jego trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający