XU-773/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd przyznał ubezpieczonej prawo do zasiłku chorobowego i macierzyńskiego, uznając, że błąd biura rachunkowego w deklaracji składkowej nie pozbawił jej prawa do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił J. T. prawa do zasiłku chorobowego i macierzyńskiego, argumentując, że nie podlegała ona dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z powodu opłacenia składek w nieprawidłowej wysokości przez biuro rachunkowe. Sąd Rejonowy zmienił decyzje ZUS, przyznając wnioskodawczyni prawo do świadczeń. Uznano, że błąd biura rachunkowego nie powinien pozbawić ubezpieczonej prawa do świadczeń, zwłaszcza po złożeniu korekt dokumentów.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu zasiłku chorobowego oraz zasiłku macierzyńskiego dla J. T. Powodem odmowy było stwierdzenie, że wnioskodawczyni nie podlegała dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 01 maja 2013r. z powodu opłacenia składek w nieprawidłowej wysokości za maj i czerwiec 2013r. Błąd ten miał wynikać z pomyłki biura rachunkowego, któremu powierzono prowadzenie dokumentacji. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, po rozpoznaniu sprawy, zmienił zaskarżone decyzje ZUS. Sąd ustalił, że wnioskodawczyni od początku prowadzenia działalności gospodarczej opłacała składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe od zadeklarowanej podstawy 8540 zł. Błąd w deklaracjach za maj i czerwiec 2013r. (podanie wyższych kwot podstawy wymiaru) został niezwłocznie skorygowany przez biuro rachunkowe. Sąd uznał, że wola wnioskodawczyni była jasna i opłacała składki od prawidłowej kwoty, a błąd biura rachunkowego nie powinien skutkować utratą prawa do świadczeń. W związku z tym przyznano J. T. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 01 sierpnia 2013r. do 02 września 2013r. i nadal, a także prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres od 17 października 2013r. do 15 października 2014r. Zasądzono również od ZUS na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błąd w deklaracji składkowej popełniony przez biuro rachunkowe, który został niezwłocznie skorygowany, nie pozbawia ubezpieczonego prawa do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i świadczeń z niego wynikających, jeśli wola ubezpieczonego była jasna co do podstawy wymiaru składki.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowa jest wola ubezpieczonego co do podstawy wymiaru składki, a błąd biura rachunkowego, jeśli został naprawiony, nie powinien prowadzić do utraty prawa do świadczeń. Podkreślono, że ubezpieczony nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji błędów podmiotu prowadzącego jego dokumentację, zwłaszcza gdy zostały podjęte kroki w celu ich naprawienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonych decyzji
Strona wygrywająca
J. T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. T. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. | instytucja | strona pozwana |
Przepisy (16)
Główne
u.ś.p.u.s. art. 6 § ust. 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
u.ś.p.u.s. art. 29 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Ustawa systemowa art. 14 § ust. 1 i ust. 2 pkt. 2
k.p.c. art. 477 § 14 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
u.ś.p.u.s. art. 1 § ust. 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
u.ś.p.u.s. art. 4 § ust. 1 pkt 11
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
u.ś.p.u.s. art. 4 § ust. 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
u.ś.p.u.s. art. 4 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
u.s.u.s. art. 14 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
u.ś.p.u.s. art. 29 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 11 § ust 1 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 6 § pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 12 § ust 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. 2 § ust 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd biura rachunkowego w deklaracji składkowej nie powinien pozbawić ubezpieczonego prawa do świadczeń. Wola ubezpieczonego co do podstawy wymiaru składki jest kluczowa, a błąd w jej wykazaniu przez biuro rachunkowe powinien zostać naprawiony. Niezwłoczne złożenie korekty dokumentów przez biuro rachunkowe świadczy o próbie naprawienia błędu.
Odrzucone argumenty
Ubezpieczony nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z powodu opłacenia składki w nieprawidłowej wysokości. Brak 90-dniowego nieprzerwanego okresu ubezpieczenia chorobowego od daty ponownego objęcia ubezpieczeniem.
Godne uwagi sformułowania
Na skutek błędu biura rachunkowego w deklaracji rozliczeniowej za maj 2013r. została wskazana jako podstawa wymiaru składki kwota 9225,75 złotych. Nie może więc strona pozwana twierdzić, że dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustało od 01 maja 2013r. w związku z opłaceniem składki w nieprawidłowej wysokości. Wola wnioskodawczyni było przyjęcie do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne kwoty 8540 złotych.
Skład orzekający
Barbara Bonczar
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego i odpowiedzialności za błędy biur rachunkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu biura rachunkowego i jego wpływu na prawo do świadczeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne prowadzenie dokumentacji i jak błędy zewnętrzne mogą wpłynąć na prawa ubezpieczonych, a także jak sądy podchodzą do takich sytuacji.
“Błąd biura rachunkowego kosztował ZUS przyznanie zasiłku chorobowego i macierzyńskiego – sąd stanął po stronie ubezpieczonej.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: XU-773/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 10 kwietnia 2014r. we W. sprawy z odwołania J. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 09 września 2013r. znak: (...) i z dnia 26 listopada 2013r. znak: (...) w sprawie J. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o zasiłek chorobowy i zasiłek macierzyński 1. zmienia zaskarżone decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. i przyznaje wnioskodawczyni J. T. prawo do zasiłku chorobowego za okres od 01 sierpnia 2013r. do 02 września 2013r. i nadal i prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres od 17 października 2013r. do 05 marca 2014r., prawo do zasiłku macierzyńskiego za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego za okres od 06 marca 2014r. do 16 kwietnia 2014r., oraz prawo do zasiłku macierzyńskiego w okresie urlopu rodzicielskiego za okres od 17 kwietnia 2014r. do 15 października 2014r. 2. zasądza od strony pozwanej na rzecz wnioskodawczyni kwotę 240,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. decyzją z 09 września 2013r. odmówił ubezpieczonej J. T. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 01 sierpnia 2013r. do 02 września 2013r. i nadal. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art.1 ust.1 i art. 4 ust. 1 pkt 11 i ust.2 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – Dz. U. z 2010r. Nr, 77 poz. 512 ze zm., zgodnie z którym zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zgodnie z art.4 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy ubezpieczony nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 90 dni nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w przypadku ubezpieczenia dobrowolnego. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania zasiłku chorobowego za w/w okres jest fakt iż wnioskodawczyni przedłożyła zwolnienie lekarskie za okres od dnia 01 sierpnia 2013r. do 02 września 2013r., a od dnia 01 maja 2013r. nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Ponownie dobrowolnym ubezpieczenie chorobowym wnioskodawczyni została objęta od dnia 01 lipca 2013r. i do daty powstania niezdolności do pracy nie upłynął 90 dniowy nieprzerwany okres dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. decyzją z 26 listopada 2013r. odmówił ubezpieczonej J. T. prawa do zasiłku macierzyńskiego za okres od 17 października 2013r. do 05 marca 2014r., do zasiłku macierzyńskiego za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego za okres od 06 marca 2014r. do 16 kwietnia 2014r., oraz zasiłku macierzyńskiego w okresie urlopu rodzicielskiego za okres od 17 kwietnia 2014r. do 15 października 2014r. Podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art.14 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych – Dz.U. z 2009r. Nr 205, poz.1585 ze zm., w związku z art.1 ust.1 i art. 29 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – Dz. U. z 2010r. Nr, 77 poz. 512 ze zm., zgodnie z którym zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania zasiłku macierzyńskiego za w/w okresy jest fakt, iż wnioskodawczyni w dniu (...) urodziła dziecko, a od dnia 01 sierpnia 2013r. nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. We wniesionych od tej decyzji odwołaniach wnioskodawczyni wnosiła o ich zmianę, gdyż od początku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej były opłacane składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, a podstawa wymiaru składki wynosiła 8540 zł. Od tej kwot zostały naliczone i opłacone składki na ubezpieczenie społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. Na skutek pomyłki biura rachunkowego w deklaracji za miesiąc maj została podana podstawa wymiaru składki w kwocie 9225,75 zł. Następnie biuro rachunkowe złożyła deklaracje prawidłowe ze wskazana kwotą podstawy wymiaru składki 8540 zł. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołania wniosła o ich oddalenie jako niezasadne z uwagi na fakt, że powódka w w/w okresie nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Sąd stosując zasadę ekonomiki procesowej na podstawie art. 219 kpc połączył obie sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : Wnioskodawczyni J. T. z zawodu operator procesów technologicznych, od dnia 01 maja 2013r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności wnioskodawczyni podlegała ubezpieczeniu społecznemu oraz przystąpiła do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Składki na ubezpieczenie społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wnioskodawczyni opłacała osobiście. Kwotę należnych składek na ubezpieczenie społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe obliczało biuro rachunkowe, któremu wnioskodawczyni zleciła prowadzenie dokumentacji dot. zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i składania w jej imieniu deklaracji rozliczeniowych. Biuro rachunkowe otrzymało od wnioskodawczyni dyspozycję wyliczenia należnych składek od kwoty 8540 złotych jako podstawy wymiaru składki. Na skutek błędu biura rachunkowego w deklaracji rozliczeniowej za maj 2013r. została wskazana jako podstawa wymiaru składki kwota 9225,75 złotych, za czerwiec 2013r. kwota 9350,13 złotych. W dniu 06 lipca 2013r. strona pozwana wystosowała do wnioskodawczyni pismo z informacją, że w dokumentach rozliczeniowych za maj 2013r. zostały stwierdzone rozbieżności pomiędzy kwotami wykazanymi w deklaracji rozliczeniowej a sumą kwot wykazanych w raportach miesięcznych. W dniu 17 lipca 2013r. strona pozwana wystosowała do wnioskodawczyni pismo tej samej treści dot. czerwca 2013r. Niezwłocznie biuro rachunkowe złożyło korektę dokumentów rozliczeniowych wskazując jako prawidłową podstawę wymiaru składki w kwocie 8540 złotych za maj i czerwiec 2013r. Strona pozwana uznała, że wnioskodawczyni od 01 maja 2013r. nie podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z powodu opłacenia składki w nieprawidłowej wysokości. Zdaniem strony pozwanej warunkiem podlegania ubezpieczeniu dobrowolnemu jest opłacanie składek w prawidłowej wysokości. Wnioskodawczyni składki za miesiąc maj i czerwiec 2013r. uiściła w nieprawidłowej wysokości i ubezpieczenie to ustało od 01 maja 2013r. Ponownie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym wnioskodawczyni została objęta od 01 lipca 2013r. Wnioskodawczyni w dniu 12 sierpnia 2013r. wystąpiła do strony pozwanej z roszczeniem o wypłatę zasiłku chorobowego za okres od 01 sierpnia 2013r. do 02 września 2013r. Strona pozwana zaskarżoną decyzją odmówiła prawa do świadczenia, gdyż wnioskodawczyni podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 01 lipca 2013r. i nie legitymuje się 90 dniowym nieprzerwanym okresem nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego. W związku z przebywaniem wnioskodawczyni na zwolnieniu lekarskim składki na ubezpieczenie społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za miesiące sierpień, wrzesień, październik 2013r. zostały pomniejszone o okres przebywania na tym zwolnieniu lekarskim. Dowód: 1) akta zasiłkowe strony pozwanej. 2) zeznania świadków: A. G. , D. J. – k. 59 as., E. M. – k. 69 as. 3) przesłuchanie wnioskodawczyni - k.58 as. W dniu 17 października 2013r. wnioskodawczyni urodziła dziecko i wystąpiła do strony pozwanej z wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku macierzyńskiego, zasiłku macierzyńskiego w okresie urlopu rodzicielskiego. Zaskarżoną decyzją strona pozwana odmówiła prawa do tego świadczenia, gdyż dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustało od 01 sierpnia 2013r. w związku z opłaceniem składki w niewłaściwej wysokości. Dowód: akta zasiłkowe strony pozwanej. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawczyni zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Zasadą, stosownie do art.6 ust.1 ustawy z 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – Dz.U. Nr z 2010r. Nr, 77 poz. 512 ze jest, że zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Stosownie do art.29 ust. 1 pkt 1 zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko. Tytułem tego ubezpieczenia jest zatrudnienie lub inna działalność, których podjęcie rodzi obowiązek ubezpieczenia chorobowego lub uprawnienie do objęcia tym ubezpieczeniem na zasadach dobrowolności w rozumieniu przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Wnioskodawczyni od 01 maja 2013r.r. z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej podlegała ubezpieczeniom społecznym oraz przystąpiła do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Wnioskodawczyni każdorazowo uiszczała kwotę należnych składek na ubezpieczenie społeczne, w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe obliczonej od zadeklarowanej podstawy wymiaru w kwocie 8540 złotych. Na skutek błędu biura rachunkowego w deklaracji rozliczeniowej za maj 2013r. została podana nieprawidłowa kwota 9225,75 złotych. Błąd popełniono również w deklaracji rozliczeniowej za czerwiec 2013r. wskazując podstawę w kwocie 9350,13 złotych. Po stwierdzeniu pomyłki wnioskodawczyni niezwłocznie złożyła dokumenty korygujące wskazując jako prawidłową podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne poczynając od maja 2013r. w kwocie 8540 złotych. Składki na ubezpieczenie za miesiące maj i czerwiec 2013r. zostały opłacone w terminie obliczone od kwoty 8540 złotych. W związku z niezdolnością do pracy od sierpnia 2013r. wnioskodawczyni będąc przekonana, że przysługuje jej zasiłek chorobowy poczynając od tej daty, pomniejszała składki za okres orzeczonej niezdolności do pracy. Z tych względów składka na ubezpieczenie społeczne za sierpień, wrzesień i październik 2013r. została opłacona w wysokości uwzględniającej fakt przebywania wnioskodawczyni na zwolnieniu lekarskim. Sąd analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy doszedł do przekonania iż wola wnioskodawczyni było przyjęcie do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne kwoty 8540 złotych. Od tej kwoty zostały opłacone składki na ubezpieczenie społeczne w tym na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za maj i czerwiec 2013r. Błąd w wykazaniu kwoty podstawy wymiaru składki popełniło biuro rachunkowe, które niezwłocznie po stwierdzeniu nieprawidłowości złożyło dokumenty korygujące wskazując prawidłową podstawę wymiaru. Wnioskodawczyni nie dokonywała dopłaty składek ani też strona pozwana nie korygowała ich wysokości a jedynie przyjęto jako podstawę wymiaru kwotę 8540 złotych. Nie może więc strona pozwana twierdzić, że dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ustało od 01 maja 2013r. w związku z opłaceniem składki w nieprawidłowej wysokości. Wnioskodawczyni do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego przystąpiła od 01 maja 2013r. i nie składała ponownego wniosku o podleganie temu ubezpieczeniu. Wnioskodawczyni uiściła składkę na ubezpieczenie społeczne w terminie, a jedynie na skutek błędu nieprawidłowo wskazała kwotę podstawy wymiaru składek. Po zorientowaniu się o zaistniałym błędzie złożyła deklaracje korygujące i wyjaśniła stronie pozwanej przyczyny nieprawidłowości. W sprawie nie sporne jest, że od dnia 01 sierpnia 2013r. wnioskodawczyni była niezdolna do pracy i niezdolność ta trwała do dnia 02 września 2013r. i nadal. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i ust. 2 pkt. 2 ustawy systemowej – objęcie dobrowolnymi ubezpieczeniami społecznymi i chorobowym następuje od dnia wskazanego we wniosku o objęcie tymi ubezpieczeniami, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został zgłoszony. Ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz chorobowe, o których mowa w ust. 1, ustają od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie – w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących, w uzasadnionych przypadkach zakład, na wniosek ubezpieczonego , może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie. Zdaniem Sądu wnioskodawczyni od dnia 01 maja 2013r. wyraziła chęć podlegania ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i tylko na skutek błędu doszło do nieprawidłowego wskazania podstawy wymiaru składki na to ubezpieczenie za miesiące maj i czerwiec 2013r. Zdaniem Sądu wnioskodawczyni od 01 maja 2013. podlegała ubezpieczeniom społecznym w tym dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej i spełniła warunki do przyznania prawa do zasiłku chorobowego za okres od 01 sierpnia 2013r do 02 września 2013r, i nadal. Nabycie prawa do zasiłku chorobowego za ten okres powoduje, iż składka za miesiące sierpień, wrzesień, październik 2013r. zostaje pomniejszona o okres otrzymanego zasiłku chorobowego. Wnioskodawczyni od 01 maja 2013r. podlega zdaniem Sądu dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W. z tytułu urodzenia w dniu 17 października 2013r. dziecka ma prawo do zasiłku macierzyńskiego od dnia 17 października 2013r. do 05 marca 2014r., do zasiłku macierzyńskiego za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego za okres od 06 marca 2013r. do 16 kwietnia 2014r. oraz zasiłku macierzyńskiego w okresie urlopu rodzicielskiego za okres od 17 kwietnia 2014r. do 15 października 2014r. Dlatego też na podstawie art. 477 14 § 2 Kpc Sąd, zmienił zaskarżone decyzje i przyznał wnioskodawczyni prawo do zasiłku chorobowego i prawo do zasiłku macierzyńskiego za w/w okresy orzekając jak w pkt I. O kosztach procesu (pkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W myśl § 3 tego przepisu do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. O wysokości kosztów zastępstwa procesowego wnioskodawczyni Sąd orzekł na podstawie § 11 ust 1 pkt 5 w zw. z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 490). Sprawa o prawo do zasiłku chorobowego i zasiłku macierzyńskiego jest sprawą z ubezpieczenia społecznego, do której mają zastosowanie przepisy § 12 ust 2 zw. z § 2 ust 2 cyt. rozporządzenia. Sąd uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz związany z tym niezbędny nakład pracy pełnomocnika wnioskodawczyni zasądził koszty zastępstwa procesowego w wysokości czterokrotnych kosztów minimalnych określonych w przedmiotowym rozporządzeniu. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI