XIV K 824/14

Sąd Okręgowy w Słupsku rozpoznał wniosek skazanego T.D. o zezwolenie na odbycie kary zastępczej 107 dni pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego (SDE). Skazany argumentował swoją prośbę chęcią kontynuowania zatrudnienia oraz dalszego leczenia choroby skóry. Sąd, analizując wniosek, wziął pod uwagę przepisy Kodeksu karnego wykonawczego (art. 43 la § 1 pkt 1 i 2 kkw, art. 43 la § 3 kkw w zw. z art. 43 le § 1 kkw i art. 43 lb kkw), które dopuszczają SDE dla kar pozbawienia wolności nieprzekraczających roku, pod warunkiem braku przesłanek z art. 64 § 2 kk i wystarczalności SDE dla osiągnięcia celów kary. Kluczowym argumentem sądu przeciwko uwzględnieniu wniosku była postawa skazanego. Wskazano, że pierwotnie orzeczona kara 8 miesięcy ograniczenia wolności została zamieniona na karę zastępczą pozbawienia wolności z powodu uchylania się skazanego od jej wykonania. Podkreślono, że skazany nie jest sprawcą przypadkowym, gdyż był już karany za znęcanie się psychiczne nad małoletnią, a tamtą karę ograniczenia wolności również zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności. Opinia kuratora środowiskowego potwierdziła uchylanie się skazanego od wykonania kary ograniczenia wolności w tej sprawie, mimo przedstawiania zwolnień lekarskich, podczas gdy jednocześnie świadczył pracę. Dodatkowo, przeciwko skazanemu toczyło się postępowanie karne o czyn z art. 258 § 2 kk. Sąd uznał, że postawa skazanego w warunkach izolacji więziennej również nie uzasadnia uwzględnienia wniosku – nie korzystał z nagród, nie był karany dyscyplinarnie, ale też nie włączył się aktywnie w proces resocjalizacji. W ocenie sądu, dotychczasowe zachowanie i nieskuteczność orzekanych kar wolnościowych wskazują, że dalszy pobyt skazanego w izolacji więziennej jest celowy dla osiągnięcia celów kary. W związku z tym, wniosek został uznany za bezzasadny.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający