XIV K 506/13

Sygn. akt IV 1 Ka 473/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny - Odwoławczy, Sekcja ds. postępowań szczególnych i wykroczeń w składzie: Przewodniczący: SSO Lidia Haj Protokolant: sekretarz sądowy Karolina Gębala przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie - Joanny Kowalskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2013 roku sprawy P. R. oskarżonego o przestępstwo z art. 284 § 1 kk w zw. art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego, od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie, Wydział XIV Karny z dnia 25 lipca 2013 roku, sygn. akt XIV K 506/13/S zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie Wydział XIV Karny do ponownego rozpoznania. SSO Lidia Haj Sygn. akt IV 1 Ka 473/13 UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie Wydział IV Karny Odwoławczy sekcja ds. postępowań szczególnych i wykroczeń z dnia 16 grudnia 2013 r. P. R. oskarżony został o to, że w dniu 11 maja 2013 roku w K. dokonał przywłaszczenia telefonu komórkowego m-ki H. (...) o wartości 500 złotych na szkodę K. Ż. , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. o przestępstwo z art. 284 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk . Sąd Rejonowy dla Krakowa-Sródmieścia w Krakowie Wydział XIV Karny wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 roku w sprawie sygn. akt XIV K 506/13/S orzekł w tym przedmiocie jak następuje: I. oskarżonego P. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu stanowiącego występek z art. 284 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na mocy art. 284 § 1 kk wymierza mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności ; II. na mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 11 maja 2013 roku; III. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Apelację wniósł oskarżony, zaskarżając wyrok w całości. W uzasadnieniu skargi podniósł, że aktualnie znalazł się w trudnej sytuacji życiowej. Podjął prace z której utrzymuje swoją konkubinę i stara się jej pomóc w odzyskaniu dzieci, które odwiedzają w placówce opiekuńczo- wychowawczej. Sam oskarżony pozostający pod dozorem kuratora i starający stosować się do jego zaleceń, chce odzyskać władzę rodzicielską nad synem i brać udział w jego wychowaniu . Oświadczył, że żałuje swojego czynu i zapewniał, że więcej nie dopuści się przestępstwa. W apelacji skarżący nie sformułował wniosku. Na rozprawie odwoławczej oskarżony wnosił o warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary pozbawienia wolności . Sąd Odwoławczy zważył, co następuje ; Apelacja oskarżonego o tyle na uwzględnienie zasługiwała, że zainicjowana skargą kontrola odwoławcza całości zaskarżonego wyroku, skutkowała koniecznością jego uchylenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji i to nie przez wzgląd na zarzuty apelacji oskarżonego dotyczące tylko wymiaru kary a z uwagi na stwierdzone z urzędu wątpliwości co do prawidłowości ustaleń faktycznych odnośnie wartości przedmiotu przestępstwa a w ślad za tym trafności zastosowanej kwalifikacji prawnej . Jakkolwiek oskarżony okoliczności tych w swojej apelacji nie podnosił, to ich nieuwzględnienie przez sąd odwoławczy z urzędu mogłoby skutkować sanowaniem orzeczenia rażąco niesprawiedliwego, w rozumieniu art. 440 kpk . Jak wynika z opisu czynu, oskarżony stanął pod zarzutem przywłaszczenia telefonu komórkowego marki H. (...) o wartości 500 zł. Z ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd a quo wynika, że wartość przywłaszczonego przez oskarżonego telefonu komórkowego wynosiła około 500 zł. Z treści zeznań pokrzywdzonego K. Ż. wynika, że przywłaszczony przez oskarżonego na jego szkodę telefon komórkowy miał wartość około 500 zł (karta 11). Z kolei z zeznań interweniującego w dniu zdarzenia ze zgłoszenia pokrzywdzonego funkcjonariusza policji D. J. karta (16v) wynika, że przywłaszczony przez oskarżonego w dniu zdarzenia na szkodę pokrzywdzonego telefon komórkowy marki H. D. miał wartość około 400 zł. W toku postępowania przygotowawczego nie przeprowadzono żadnego dowodu w kierunku ustalenia w sposób stanowczy rzeczywistej wartości przywłaszczonego telefonu komórkowego. W ocenie sądu odwoławczego, w świetle przedstawionego przez prokuratora wraz z aktem oskarżenia i wnioskiem o skazanie oskarżonego w trybie art.335 kpk materiału dowodowego, zachodzi uzasadniona wątpliwość co do rzeczywistej wartości przedmiotu przestępstwa. W sytuacji kiedy zarzucane oskarżonemu przestępstwo przywłaszczenia należy do kategorii tzw. czynów przepołowionych, gdyż w sytuacji gdy wartość przywłaszczonej rzeczy ruchomej nie przekracza % najniższego miesięcznego wynagrodzenia sprawca odpowiada za wykroczenie z art. 119§ 1 kw a gdy wartość taką przekracza odpowiada za przestępstwo z art.284 § lkk wartość przedmiotu czynu powinna być w sposób stanowczy i nie budzący wątpliwości wyjaśniona i ustalona. Na dzień orzekania przez sąd I instancji wartość graniczna wynosiła 250 zł .Od dnia 09 listopada 2013 roku kiedy to na mocy art. 2 ust.4 i art.56 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 września 2013 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw Dz.U.2013.1247 nastąpiła zmiana art. 119§ kw, wynosi ona ¼ najniższego miesięcznego wynagrodzenia. W realiach dowodowych niniejszej sprawy, kiedy nie można wykluczyć, że wartość przywłaszczonego przez oskarżonego telefonu nie przekroczyła wartości zezwalającej na zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako wykroczenia, wartość telefon powinna być stanowczo ustalona. W tych okolicznościach, wniosek prokuratora o skazanie bez rozprawy nie powinien był zyskać akceptacji sądu I instancji i skutkować wydaniem wyroku bez uprzedniego wyjaśnienia tej kwestii. Stwierdzenie powyższej okoliczności skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji . Z uwagi na przyczynę rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, podniesiony w apelacji oskarżonego zarzut rażącej surowości kary jawi się jako przedwczesny do oceny. W toku ponownego rozpoznania sprawy ustalić należy faktyczną wartość przywłaszczonego przez oskarżonego telefonu komórkowego na dzień dokonania czynu i w ślad za tym zweryfikować poprawność zastosowanej kwalifikacji prawnej zachowania się oskarżonego.