XIV K 338/16

Sygn. akt XIV K 338/16 UZASADNIENIE wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy M. z dnia 10 października 2017 r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o dowodach rzeczowych. Wyrokiem z dnia 10 października 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy M. uznał oskarżonego D. K. , w ramach zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu za winnego tego, że w dniu 24 lutego 2011 r. przedłożył egzemplarz utworu napisanego przez E. C. (częściowo pod jego kierunkiem) pt. „ (...) ” jako swoją pracę inżynierską pod tym samym tytułem, składając jednocześnie pisemne oświadczenie, iż napisał ją samodzielnie, czym wprowadził w błąd władze Szkoły Głównej Gospodarstwa (...) w W. Międzywydziałowego Studium Ochrony (...) co do jej autorstwa, tj. popełnienia występku z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych i za to na podstawie tego przepisu skazał go i wymierzył mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 (piętnastu) złotych. Jednocześnie w punkcie II w/w na podstawie art. 121 ust. 2 cyt. ustawy orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa egzemplarza utworu pt. (...) ” przez pozostawienie go w aktach sprawy. Zgodnie z treścią art. 121 ust. 2 cyt. ustawy wypadku skazania za czyn określony w art. 115, 116, 117 lub 118, sąd może orzec przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa, chociażby nie były własnością sprawcy. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że przedmiotem służącym do popełnienia przestępstwa "jest każda rzecz, niekoniecznie wytworzona w celu przestępczym, której użycie umożliwia lub co najmniej ułatwia sprawcy realizację zamierzonego czynu przestępnego albo jego poszczególnych stadiów" (wyr. SN z 11.4.1984, RNw 4/84, OSNKW 1984, Nr 11–12, poz. 113) w istotnym stopniu (uzasadnienie wyr. SN z 30.11.1987 r., WR 474/87, OSP 1990, Nr 11–12, s. 808 i n.). Zakres przedmiotów podlegających przepadkowi na podstawie art. 121 ust. 2 PrAut jest szeroki, obejmuje bowiem zarówno przedmioty specjalnie wytworzone lub przystosowane do popełnienia czynu zabronionego, jak i przedmioty, które służą z założenia celom zgodnym z prawem, ale zostały wykorzystane w działalności przestępczej. Opisany dowód rzeczowy w postaci wydrukowanego egzemplarza utworu, służył D. K. do popełnienia przestępstwa polegającego na wprowadzeniu w błąd władz uczelni co do autorstwa przedłożonej pracy inżynierskiej, która została napisana na jego zlecenie, częściowo pod jego kierunkiem, przez pracownika firmy taniepisanie.pl. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.