XIV K 29/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gdańsku skazał oskarżonego za rozbój z użyciem noża oraz spowodowanie obrażeń ciała i groźby karalne, wymierzając karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżony D. P. został uznany winnym popełnienia dwóch przestępstw: rozboju z użyciem noża na osobie R. B. oraz spowodowania obrażeń ciała u M. G. i groźby karalne wobec M. G., J. S. i D. T., a także naruszenia nietykalności cielesnej D. T. Sąd uwzględnił recydywę oskarżonego. Wymierzono mu kary jednostkowe, a następnie karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczono również obowiązek naprawienia szkody na rzecz M. G. oraz przepadek dowodu rzeczowego.
Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznał sprawę przeciwko D. P., oskarżonemu o popełnienie przestępstw w warunkach recydywy. W pierwszym punkcie oskarżony został uznany winnym rozboju z użyciem noża na osobie R. B., gdzie grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, zabrał pieniądze w kwocie 20 zł. Czyn ten popełnił w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności. W drugim punkcie oskarżony został uznany winnym spowodowania obrażeń ciała u M. G. (złamanie żuchwy, złamanie kości nosowej, rany cięte i kłute) oraz groźby pozbawienia życia wobec M. G., a także naruszenia nietykalności cielesnej D. T. Ten czyn również popełnił w warunkach recydywy. Sąd zakwalifikował czyny odpowiednio z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Wymierzono oskarżonemu kary jednostkowe: 4 lata pozbawienia wolności za pierwszy czyn i rok pozbawienia wolności za drugi czyn. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzeczono karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., zasądzono od oskarżonego na rzecz M. G. kwotę 8.405,50 zł tytułem naprawienia szkody. Orzeczono również przepadek noża. Na poczet orzeczonej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 19 września 2015 r. do 27 czerwca 2016 r. Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego z urzędu oraz zwrot wydatków na pełnomocnika pokrzywdzonego, jednocześnie zwalniając oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że oskarżony działał w warunkach recydywy, co zostało uwzględnione przy wymiarze kary jednostkowej i łącznej.
Uzasadnienie
Sąd szczegółowo analizował poprzednie wyroki skazujące i okresy odbywania kar pozbawienia wolności, stwierdzając, że nowe czyny zostały popełnione w ustawowym terminie od odbycia poprzednich kar, co uzasadnia zastosowanie art. 64 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. T. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa w Wejherowie | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| K. A. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 280 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 44 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
Prawo o adw. art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu § § 2, § 4 ust. 1, 2 i 3, § 17 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 5, § 20
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 11 ust. 2 pkt 5, § 16
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 288 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 224 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony działał w warunkach recydywy (art. 64 § 1 k.k.). Użycie noża stanowiło groźbę natychmiastowego użycia przemocy, kwalifikując czyn jako rozbój. Obrażenia ciała naruszyły czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni. Groźby pozbawienia życia wzbudziły uzasadnioną obawę ich spełnienia. Naruszenie nietykalności cielesnej. Konieczność orzeczenia kary łącznej z uwagi na zbieg przestępstw.
Godne uwagi sformułowania
grożąc natychmiastowym użyciem noża, który przyłożył do szyi doprowadził R. B. do stanu bezbronności spowodował obrażenia ciała u M. G. w postaci złamania kąta żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem, złamania kości nosowej bez przemieszczenia oraz ran ciętych skóry twarzy i ucha lewego oraz rany kłutej karku naruszyły u pokrzywdzonego M. G. czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni groził M. G. pozbawieniem życia, które to groźby wzbudziły u wyżej wymienionych uzasadnioną obawę ich spełnienia naruszył nietykalność cielesną D. T. poprzez uderzenie go w tył szyi czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia [...] kary łącznej
Skład orzekający
Marcin Kokoszczyński
przewodniczący
B. W.
ławnik
I. K.
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zastosowanie przepisów o recydywie (art. 64 § 1 k.k.) w sprawach o rozbój, uszkodzenie ciała i groźby karalne; zasady orzekania kary łącznej; kwalifikacja prawna czynów z art. 280 § 2 k.k., art. 157 § 1 k.k., art. 190 § 1 k.k., art. 217 § 1 k.k.; zasady naprawienia szkody i orzekania przepadku dowodu rzeczowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania przepisów w określonej sytuacji, w tym w warunkach recydywy. Nie stanowi przełomu interpretacyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnych przestępstw popełnionych w warunkach recydywy, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na kwestię bezpieczeństwa publicznego i skuteczności systemu karnego. Szczegółowy opis obrażeń i groźby dodają jej dramatyzmu.
“Recydywista z nożem napadł na sklepikarza i pobił klienta. Sąd wymierzył surową karę łączną.”
Dane finansowe
WPS: 20 PLN
naprawienie szkody: 8405,5 PLN
zwrot wydatków na pełnomocnika: 1200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XIV K 29/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku, XIV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Kokoszczyński Ławnicy: B. W. I. K. Protokolant: Aleksandra Stickel przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wejherowie M. D. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 15, 19 i 25 kwietnia, 16 i 24 maja, 27 czerwca roku w G. sprawy D. P. , urodzonego (...) w P. , syna K. i K. z domu O. oskarżonego o to, że: I. W dniu 19 września 2015 r. w L. , grożąc natychmiastowym użyciem noża, który przyłożył do szyi, doprowadził R. B. do stanu bezbronności, po czym zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 20 zł na szkodę R. B. , przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od dnia 19 lipca 2012 roku do 11 listopada 2013 roku części kary 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 21 września 2012 roku sygn. akt II K 166/12 tytułem kary łącznej za zbiegające się podobne przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i z art. 286 § 2 k.k. , za które orzeczono wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 12 czerwca 2008 roku sygnatura akt II K 177/08 karę łączną w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności to jest o przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. II. W dniu 16 września 2015 r. w L. poprzez uderzenie ręką, zadanie ciosu nożem oraz rzucenie szklaną butelką w twarz spowodował obrażenia ciała u M. G. w postaci złamania kąta żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem, złamania kości nosowej bez przemieszczenia oraz ran ciętych skóry twarzy i ucha lewego oraz rany kłutej karku, które to obrażenia naruszyły u pokrzywdzonego M. G. czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni oraz w tym samym miejscu i czasie groził M. G. , J. S. oraz D. T. pozbawieniem życia, które to groźby wzbudziły u wyżej wymienionych uzasadnioną obawę ich spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od dnia 21 listopada 2011 roku do 19 lipca 2012 roku całości kary 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 7 października 2011 roku w sprawie II K 585/11 w sprawie o czyn z art. 224 § 2 k.k. to jest o przestępstwo określone w art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. I. Oskarżonego D. P. uznaje za winnego tego, że w dniu 19 września 2015 r. w L. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, grożąc R. B. natychmiastowym użyciem przemocy, poprzez przyłożenie do jego szyi noża, która to groźba wzbudziła u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę spełnienia, zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 20 (dwudziestu) złotych na szkodę R. B. , przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia: a) w okresie od 08 grudnia 2007 r. do 09 grudnia 2007 r., od 07 kwietnia 2008 r. do 08 kwietnia 2008 r., od 08 lutego 2010 r. do 07 lipca 2010 r., od 14 listopada 2011 r. do 21 listopada 2011 r., od 19 lipca 2012 r. do 11 listopada 2013 r. całości kary łącznej roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 21 września 2012 r. sygn. akt II K 166/12 łączącym kary za umyślne przestępstwa podobne, tj.: - kary 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt VI K 80/08 za czyn z art. 278 § 1 k.k. - kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k. i kary roku pozbawienia wolności za czyn z art. 286 § 2 k.k. , orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II K 177/08; – kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt VI K 62/08 za czyn z art. 288 § 1 k.k. b) w okresie od 22 stycznia 2011 r. do 24 stycznia 2011 r. i od 21 listopada 2011 r. do 19 lipca 2012 r. kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 7 października 2011 r., sygn. akt II K 585/11, łączącej między innymi karę 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z art. 224 § 2 k.k. , stanowiący umyślne przestępstwo podobne; czyn ten kwalifikuje z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 280 § 2 k.k. skazuje oskarżonego na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; II. Oskarżonego D. P. uznaje za winnego tego, że w dniu 16 września 2015 r. w L. poprzez uderzenie ręką, zadanie ciosu nożem oraz rzucenie szklaną butelką w twarz spowodował obrażenia ciała u M. G. w postaci złamania kąta żuchwy po stronie lewej z przemieszczeniem, złamania kości nosowej bez przemieszczenia oraz ran ciętych skóry twarzy i ucha lewego oraz rany kłutej karku, które to obrażenia naruszyły u pokrzywdzonego M. G. czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni oraz w tym samym miejscu i czasie groził M. G. pozbawieniem życia, która to groźba wzbudziła u wyżej wymienionego uzasadnioną obawę spełnienia, nadto naruszył nietykalność cielesną D. T. poprzez uderzenie go w tył szyi, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 22 stycznia 2011 r. do 24 stycznia 2011 r. i od 21 listopada 2011 r. do 19 lipca 2012 r. kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Wejherowie z dnia 7 października 2011 r., sygn. akt II K 585/11, łączącej między innymi karę 7 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z art. 224 § 2 k.k. , stanowiący umyślne przestępstwo podobne, czyn ten kwalifikuje z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zb. z art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to, przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k. , na podstawie art. 157 § 1 k.k. skazuje go na karę roku pozbawienia wolności; III. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. łączy wymierzone oskarżonemu D. P. w punktach I i II wyroku jednostkowe kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka w stosunku do oskarżonego obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym mu w punkcie II wyroku poprzez zapłatę na rzecz M. G. kwoty 8.405,50 zł (ośmiu tysięcy czterystu pięciu złotych i pięćdziesięciu groszy); V. Na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka w stosunku do oskarżonego przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża składanego AK 47, zapisanego w wykazie dowodów rzeczowych Nr I/609/15/P pod poz. 1; VI. Pozostawia w aktach sprawy ślad biologiczny w postaci wymazu z powierzchni rękojeści noża, zapisany w wykazie dowodów rzeczowych Nr I/609/15/P pod poz. 2; VII. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 19 września 2015 r. do dnia 27 czerwca 2016 r.; VIII. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. Nr z 2015 r., poz. 615, z późn. zm.) i § 2, § 4 ust. 1, 2 i 3, § 17 ust. 1 pkt 3, ust. 2 pkt 5, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. A. kwotę 1.845 (tysiąca ośmiuset czterdziestu pięciu) złotych wraz z podatkiem VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomocy prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu; IX. Na podstawie art. 627 k.p.k. § 11 ust. 2 pkt 5 , i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800) zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. G. zwrot wydatków poniesionych tytułem ustanowienia pełnomocnika w kwocie 1200 (tysiąca dwustu) złotych; X. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. i art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI