XIV K 29/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał oskarżoną za popełnienie trzech przestępstw skarbowych polegających na nieujawnieniu przychodów i zaniżeniu wydatków w zeznaniach podatkowych, orzekając łączną karę grzywny.
Oskarżona Z. B. została uznana za winną popełnienia trzech przestępstw skarbowych, polegających na składaniu fałszywych zeznań podatkowych (PIT-37) w latach 2004-2006. Oskarżona nie wykazała przychodów z wynajmu oraz zaniżyła wydatki na cele rehabilitacyjne, co skutkowało uszczupleniem należności podatkowych. Sąd wymierzył jej łączną karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych po 10 złotych każda.
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. wydał wyrok w sprawie XIV K 29/12, uznając oskarżoną Z. B. winną popełnienia trzech przestępstw skarbowych. Czyny te polegały na składaniu w latach 2005-2007 fałszywych zeznań podatkowych (PIT-37) za lata podatkowe 2004-2006. Oskarżona nie wykazała przychodów z wynajmu w łącznej kwocie 28 400 zł oraz zaniżyła wydatki na cele rehabilitacyjne i związane z ułatwieniem czynności życiowych o łączną kwotę 105 168 zł. W wyniku tych działań doszło do uszczuplenia podatku dochodowego od osób fizycznych na łączną kwotę 39 459,40 zł. Sąd, na podstawie art. 56 § 1 i § 2 Kodeksu karnego skarbowego, wymierzył oskarżonej kary grzywny za każdy czyn, a następnie połączył je w karę łączną grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 zł. Łącznie orzeczono grzywnę w kwocie 2000 zł. Ponadto, zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, złożenie fałszywego zeznania podatkowego, które skutkuje uszczupleniem należności publicznoprawnych, stanowi przestępstwo skarbowe.
Uzasadnienie
Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia przestępstw skarbowych na podstawie art. 56 § 1 i § 2 k.k.s., stwierdzając, że działania oskarżonej polegające na nieujawnieniu przychodów i zaniżeniu wydatków w zeznaniach podatkowych wypełniły znamiona czynu zabronionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. B. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Urząd Skarbowy W. - U. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (5)
Główne
k.k.s. art. 56 § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 56 § 2
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 39 § 1
Kodeks karny skarbowy
Pomocnicze
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.k.s. art. 113 § 1
Kodeks karny skarbowy
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
nie wykazała przychodu z wynajmu dokonała odliczeń od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne uszczupliła podatek dochodowy od osób fizycznych
Skład orzekający
Katarzyna Zaczek – Czech
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie odpowiedzialności karnej skarbowej za zaniżanie dochodów i zawyżanie wydatków w zeznaniach podatkowych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów k.k.s. sprzed nowelizacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Jest to typowa sprawa dotycząca przestępstwa skarbowego, która może być interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie podatkowym i karnym skarbowym, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
“Nieujawniony wynajem i zmyślone wydatki – surowa kara grzywny za oszustwo podatkowe.”
Dane finansowe
wydatki: 427,67 PLN
opłata: 200 PLN
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt XIVK 29/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w W. Wydział XIV Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Zaczek – Czech Protokolant: Anna Kotwica, K. G. , J. S. , M. S. , I. P. , M. B. , przy udziale oskarżyciela publicznego: Urzędu Skarbowego W. - U. po rozpoznaniu w W. na rozprawie w dniach 19 marca 2013 roku, 06 maja 2013 roku, 24 czerwca 2013 roku, 19 września 2013 roku, 07 listopada 2013 roku, 06 marca 2014 roku, 14 kwietnia 2014 roku, 19 sierpnia 2014 roku, 24 listopada 2014 roku, 21 stycznia 2015 roku sprawy Z. B. , córki J. i M. z domu K. , urodzonej (...) w D. oskarżonej o to, że 1. w dniu 29.04.2005 r. w W. , złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. - U. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2004 (PIT-37), w którym nie wykazała przychodu z wynajmu w kwocie 9.000,00 zł oraz dokonała odliczeń od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych w kwocie 40.320,00 zł, których w rzeczywistości nie poniosła, w wyniku czego uszczupliła podatek dochodowy od osób fizycznych o kwotę 16.271,10 zł, tj. o czyn z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. ; 2. w dniu 15.03.2006 r. w W. , złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. - U. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2005 (PIT-37), w którym nie wykazała przychodu z wynajmu w kwocie 11.300,00 zł oraz dokonała odliczeń od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych w kwocie 40.848,00 zł, których w rzeczywistości nie poniosła, w wyniku czego uszczupliła podatek dochodowy od osób fizycznych na kwotę 13.609,30 zł, tj. o czyn z art. 56 § 1 k.k. s w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. ; 3. w dniu 22.02.2007 r. w W. , złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. - U. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006 (PIT-37), w którym nie wykazała przychodu z wynajmu w kwocie 8.100,00 zł oraz dokonała odliczeń od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych w kwocie 24.000,00 zł, których w rzeczywistości nie poniosła, w wyniku czego uszczupliła podatek dochodowy od osób fizycznych o kwotę 9.579,00 zł, tj o czyn z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. orzeka: I. oskarżoną Z. B. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt 1 czynu z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 56 § 2 k.k. s wymierza jej karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; II. oskarżoną Z. B. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt 2 czynu z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 56 § 2 k.k. s wymierza jej karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; III. oskarżoną Z. B. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt 3 czynu z art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 56 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art. 56 § 2 k.k. s wymierza jej karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; IV. na mocy art. 39 § 1 k.k.s. orzeczone w pkt I, II i III kary grzywny łączy i wymierza oskarżonej Z. B. karę łączną grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; V. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zasądza od oskarżonej Z. B. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 427,67 (czterysta dwadzieścia siedem 67/100) tytułem wydatków oraz kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem opłaty.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI