XIV C 36/15

Sygn. akt XIV C 36/15 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu XIV Wydział Cywilny z siedzibą w P. w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jan Sterczała Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szumiło po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 roku w P. na rozprawie sprawy z powództwa I. K. przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie (...) o zapłatę postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. nie obciążać powódki kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. J. Sterczała XIV C 36/15 UZASADNIENIE Powódka I. K. wniosła w dniu 12 stycznia 2015 r. pozew, skierowany przeciwko Wojewodzie (...) Urzędowi Wojewódzkiemu w P. , o zasądzenie kwoty 100 000 zł. Pozew został podpisany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego K. J. . Do pozwu dołączono pełnomocnictwo, udzielone przez powódkę „do reprezentowania” w sprawie o „dochodzenie roszczeń ze śmiercią syna przeciwko szpitalowi w ile”. Postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika powódki do usunięcia w terminie 7 dni braków w zakresie umocowania pełnomocnika powódki przez złożenie pełnomocnictwa procesowego – pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie, pominięcia dotychczasowych czynności i zniesienia postępowania. W wyznaczonym terminie braku nie usunięto. Na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2016 r. stawiła się powódka oraz jej pełnomocnik w osobie apl. radc. A. P. . Powódka potwierdziła wszystkie czynności procesowe pełnomocnika, w tym czynność w postaci wniesienia pozwu. Złożono również pełnomocnictwo procesowe (datowane – 19 maja 2016 r.). Sąd zważył, co następuje : Postępowanie winno ulec umorzeniu, zgodnie z art. 355 § 1 kpc oraz art. 97 § 2 kpc . Nie powinno ulegać wątpliwości, iż dołączone do pozwu pełnomocnictwo procesowe było wadliwe i nie obejmowało umocowania do reprezentowania powódki w niniejszym postępowaniu przez wymienionych w jego treści pełnomocników. Sąd wezwał na rozprawie w dniu 19 maja 2016 r. do usunięcia braku pełnomocnictwa, zakreślając termin wykonania zobowiązania i rygor z art. 97 § 2 kpc . Nie ulega wątpliwości, iż w wyznaczonym terminie zobowiązania nie wykonano. Zachodzi zatem zdaniem Sądu niedopuszczalność prowadzenia niniejszego postępowania z uwagi na wniesienie pozwu przez osobę nieuprawnioną (co godne odnotowania – dołączone z opóźnieniem na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2016 r. pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 19 maja 2016 r., a więc zostało udzielone ponad rok po wniesieniu pozwu). Powódka na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2016 r. z zatwierdziła wprawdzie wszystkie czynności procesowe pełnomocnika, jednakże zdaniem Sądu potwierdzenie takie nie mogło być skuteczne do samej czynności w zakresie wniesienia pozwu. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie II CSK 466/11. „Wniesienie pozwu jest czynnością prawną konwencjonalną, dokonywaną przed organem państwa, prowadzącą do nawiązania stosunku procesowego o charakterze publicznoprawnym pomiędzy wszczynającym postępowanie i sądem, pomiędzy wszczynającym postępowanie i jego przeciwnikiem procesowym oraz pomiędzy sądem i przeciwnikiem wszczynającego postępowanie. Czynność ta musi spełniać wymagania co do formy i treści przewidziane dla niej w ustawie procesowej; wywołuje też skutki materialnoprawne, ale tylko takie, jakie wiąże z nią ustawodawca”. Uzupełniając argumentację sformułowaną w uzasadnieniu tego orzeczenia należy jeszcze zwrócić uwagę, iż z treści art. 97 § 1 i 2 kpc wynika, iż tymczasowe dopuszczenie do udziału w sprawie pełnomocnika nieprzedstawiającego pełnomocnictwa może nastąpić dopiero po wniesieniu pozwu – a contrario nie może być sytuacji potwierdzenia przez samą stronę tak doniosłej czynności procesowej, jak wniesienie pozwu. W konsekwencji postępowanie należało umorzyć. Z uwagi na trudną sytuację życiową powódki, Sąd zdecydował, by nie obciążać jej kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej ( art. 102 kpc ). Rozstrzygniecie niniejsze nie zamyka również powódce drogi do wystąpienia przeciwko pozwanemu o to samo roszczenie z nowym powództwem. SSO Jan Sterczała