XII K 305/24

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2025-10-01
SAOSKarneoszustwaWysokaokręgowy
oszustwozorganizowana grupa przestępczabankowość elektronicznawypłata z bankomatuwyłudzenie środkówpomocnictworecydywa

Podsumowanie

Sąd Okręgowy w Warszawie skazał cztery osoby za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się oszustwami bankowymi i wypłatą wyłudzonych środków, wymierzając im kary pozbawienia wolności i grzywny.

Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w sprawie grupy przestępczej zajmującej się oszustwami bankowymi. Oskarżeni, w tym M. A., E. I., T. H. i M. Z., zostali uznani za winnych udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz pomocnictwa w oszustwach, polegających na wyłudzaniu pieniędzy od pokrzywdzonych poprzez podszywanie się pod pracowników banków i nakłanianie do przelania środków na wskazane konta, które następnie były wypłacane z bankomatów. Sąd wymierzył oskarżonym kary pozbawienia wolności i grzywny, orzekając kary łączone oraz zaliczając okres pozbawienia wolności na poczet kar. Jedna z oskarżonych, A. M., została uniewinniona od popełnienia zarzucanego jej czynu.

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie dotyczy sprawy zorganizowanej grupy przestępczej, która zajmowała się oszustwami bankowymi. Grupa ta, kierowana przez ustalonego mężczyznę (S. K.), werbowała osoby do przekazywania danych do logowania na rachunki bankowe, kart płatniczych z numerami PIN, a następnie wyłudzała środki od pokrzywdzonych, podszywając się pod pracowników banków. Wyłudzone pieniądze były następnie wypłacane z bankomatów. W skład grupy wchodzili m.in. M. A., E. I., T. H. i M. Z., którzy pełnili różne role, od pozyskiwania danych i kont, przez wypłacanie środków z bankomatów, po przekazywanie ich dalej. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał oskarżonych M. A., E. I., T. H. i M. Z. za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, w tym udziału w zorganizowanej grupie przestępczej (art. 258 § 1 kk) oraz pomocnictwa do oszustwa (art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk), często w warunkach recydywy (art. 64 § 1 kk) lub działania w ramach grupy przestępczej (art. 65 § 1 kk). Oskarżonemu M. A. wymierzono łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 200 stawek dziennych. Oskarżonemu E. I. wymierzono łączną karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 250 stawek dziennych. Oskarżonej T. H. wymierzono łączną karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę 160 stawek dziennych. Oskarżonej M. Z. wymierzono łączną karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby, oraz grzywnę. Sąd orzekł również solidarny obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych na kwoty od 25.600 zł do 88.626 zł. Oskarżona A. M. została uniewinniona od popełnienia zarzucanego jej czynu z braku wystarczających dowodów winy. Sąd zasądził również koszty postępowania i wynagrodzenie obrońcy z urzędu.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli brak jest dowodów na świadomość popełnienia oszustwa i zamiar ułatwienia jego popełnienia.

Uzasadnienie

Sąd uniewinnił oskarżoną A. M. od zarzutu pomocnictwa do oszustwa, uznając, że brak jest wystarczających dowodów na jej świadomość popełnienia przestępstwa w chwili udostępniania danych. Pomimo lekkomyślności i naruszenia regulaminu bankowego, nie można było jednoznacznie wykazać zamiaru ułatwienia popełnienia oszustwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
M. A.osoba_fizycznaoskarżony
E. I.osoba_fizycznaoskarżony
T. H.osoba_fizycznaoskarżony
M. Z.osoba_fizycznaoskarżony
A. M.osoba_fizycznaoskarżony
B. W.osoba_fizycznapokrzywdzony
D. R.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. Z.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. Ł.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (20)

Główne

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 18 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 19 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 33 § 1, 2 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1 pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 632 § 2 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 5 § 2

Kodeks karny

u.u.p. art. 42 § 2

Ustawa o usługach płatniczych

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

udział w zorganizowanej grupie przestępczej pomocnictwo do oszustwa wypłata środków z bankomatów podszywanie się pod pracownika banku wprowadzenie w błąd niekorzystne rozporządzenie mieniem recydywa brak świadomości przestępczego charakteru działania

Skład orzekający

Konrad Mielcarek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, pomocnictwa do oszustwa, recydywy oraz oceny zamiaru sprawcy w kontekście oszustw bankowych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i grupy przestępczej, ale zasady prawne mogą być stosowane w podobnych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw bankowych i działania zorganizowanych grup przestępczych, co czyni ją interesującą dla szerokiego grona odbiorców, w tym prawników i społeczeństwa.

Zdemaskowano siatkę oszustów bankowych: wyroki pozbawienia wolności i grzywny za wyłudzanie pieniędzy.

Dane finansowe

naprawienie szkody: 26 500 PLN

naprawienie szkody: 25 600 PLN

naprawienie szkody: 49 500 PLN

naprawienie szkody: 88 626 PLN

naprawienie szkody: 34 400 PLN

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

1.Sygn. akt XII K 305/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 października 2025 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSO Konrad Mielcarek Protokolant: Monika Raczyńska, Maksymilian Rogatko, Marta Basek, Mirosław Grzęda w obecności Prokuratora: Radosława Jancewicza, Katarzyny Niemiec-Rudnickiej oskarżyciela posiłkowego B. W. i D. R. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego, 4 marca, 22 kwietnia, 13 maja, 4 czerwca, 28 lipca i 19 września 2025 roku sprawy 1. M. A. ( M. A. ) , syna M. i O. z d. Y. , urodzonego w (...) w K. ( U. oskarżonego o to, że I. 
        w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto E. I. , T. H. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, a w szczególności oszustw polegających na werbowaniu i namawianiu osób do przekazywania danych do logowania na rachunki bankowe w bankowości elektronicznej, kart płatniczych wraz z numerami PIN, na które to rachunki bankowe następnie wpływały pieniądze wyłudzone od pokrzywdzonych wprowadzonych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi, iż ich środki pieniężne są zagrożone, przelewali je na numery kont wskazane przez osoby podszywające się pod pracowników banku, które to pieniądze następnie były wybierane w bankomatach na terenie W. , przy czym jego rolą w grupie była wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów oraz pozyskiwanie od innych osób numerów oraz innych danych rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk II. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy T. H. oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom w doprowadzeniu, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i nakłonienie D. R. do przelania środków w ww. kwocie na wskazane mu rachunki bankowe o (...) , w ten sposób, że udzielił T. H. oraz ustalonej osobie rady co do sposobu uzyskania dostępu oraz dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. o nr (...) prowadzonym w banku (...) S.A., z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk III. 
        w dniu 26 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, A. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 78.890 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do możliwości obrotu gotówkowego z zyskiem poprzez inwestycje giełdowe oraz co do przeznaczenia aplikacji AnyDesk i nakłonienia pokrzywdzonego do jej zainstalowania, w wyniku czego wpłynięto bez upoważnienia na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych i uzyskano dostęp do rachunku bankowego pokrzywdzonego dokonując nieautoryzowanych operacji na należącym do niego rachunku bankowym, powodując szkodę w łącznej kwocie 78.890 zł, w ten sposób, że przekazał ustalonemu mężczyźnie dane właściciela oraz numer rachunku prowadzonego w banku (...) S.A. o nr (...) na dane V. T. , tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk , IV. 
        w dniu 4 października 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 34.400 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i nakłonienie M. K. do przelania środków w ww. kwocie na wskazany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że przekazał ustalonemu mężczyźnie dane właściciela oraz numer rachunku prowadzonego w banku (...) S.A. o nr (...) na dane T. M. , tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk V. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , podczas legitymowania w trakcie zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się jako autentycznym podrobionym (...) prawem jazdy nr (...) , tj. o czyn z art. 270 § 1 kk 2. E. I. ( E. I. ) , syna V. i G. z d. S. , urodzonego w (...) w Ł. ( U. oskarżonego o to, że VI. 
        w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto T. H. , M. A. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jego rolą w grupie była wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, pozyskiwanie od innych osób numerów oraz innych danych rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej, a także przekazywanie środków pieniężnych wypłaconych przez inne osoby członkom grupy stojącym wyżej w hierarchii, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk VII. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 25.600 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk VIII. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 16.500 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk IX. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podane mu rachunki bankowe o (...) , w ten sposób, że udzielił T. H. oraz innemu ustalonemu mężczyźnie rady co do sposobu uzyskania dostępu oraz dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. o nr (...) prowadzonym w banku (...) SA, z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk X. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej A. Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 49.500 zł, po uprzednim wprowadzeniu jej przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności, w wyniku czego przelała ona środki we wskazanej kwocie na podany jej rachunek bankowy o (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 49.500 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk 3. T. H. ( T. H. ) córki V. i O. z d. B. , urodzonej w (...) w I. ( U. oskarżonej o to, że XI. 
        w okresie od dnia 11 września 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto E. I. , M. A. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jej rolą w grupie było pozyskiwanie od ustalonych i nieustalonych osób kont bankowych wraz z przedmiotami oraz danymi niezbędnymi do logowania, a także wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk XII. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 25.600 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XIII. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 16.500 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XIV. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podane mu rachunki bankowe o numerach (...) oraz (...) , w ten sposób, że w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 1.300 zł nabyła od A. M. należącą do niej kartę płatniczą wraz z numerem PIN przypisanym do prowadzonego w banku (...) S.A. rachunku bankowego o nr (...) , z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XV. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej A. Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 49.500 zł, po uprzednim wprowadzeniu jej przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności, w wyniku czego przelała ona środki we wskazanej kwocie na podany jej rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 49.500 zł, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk . 4. M. Z. ( M. Z. ) córki I. i W. z d. Y. , urodzonej (...) w B. ( U. oskarżonej o to, że XVI. 
        w okresie od dnia 11 września 2023 r. do nie później niż dnia 10 maja 2024 r. w W. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili nadto T. H. , E. I. , M. A. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jej rolą w grupie było wypłacanie tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk XVII. 
        w dniu 11 września 2023 r. w W. , w zamiarze, by inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej innych osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w taki sposób, iż przekazała E. I. oraz innej ustalonej osobie kartę bankomatową oraz dane niezbędne do logowania, przez sieci Internet oraz aplikację banku (...) S. A. na konto rachunku bankowego nr (...) , na który zostały przelane, a następnie wypłacone w dniu 12 września 2023 r. w W. , w bankomacie przy ul. (...) przez T. H. i E. I. : - środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł na szkodę B. W. , który po uprzednim wprowadzeniu go w błąd przez nieustalone osoby co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S. A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności przelał środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy, - środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł na szkodę M. K. , który po uprzednim wprowadzeniu w błąd przez nieustalone osoby co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S. A. i rzeczywistości znaczenia podejmowanych czynności przelał środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy, tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk . 5. A. M. ( A. M. ) córki G. i E. z d. D. , urodzonej (...) w K. ( B. ), oskarżonej o to, że XVIII. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzieliła pomocy T. H. oraz E. I. oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 złotych poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S. A. i nakłonienie D. R. do przelania środków w ww. kwocie na wskazane mu rachunki bankowe o (...) oraz (...) w ten sposób, że przekazała T. H. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 1.300 złotych kartę płatniczą wraz z numerem PIN przypisanym do prowadzonego w banku (...) S. A. na swoje dane osobowe rachunku bankowego o nr (...) , tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk orzeka : 1. oskarżonego M. A. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, z tym, że ustala, że oskarżony dopuścił się czynów opisanych w punktach II, III, IV i V w ciągu 5 lat po odbyciu kary sześciu miesięcy pozbawiania wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Pragi Północ w W. z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie IV K 939/20 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk , to jest za umyślne przestępstwo podobne, i za to za czyn opisany w punkcie I na podstawie art. 258 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie II , po zakwalifikowaniu go z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na tej podstawie skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie III , po zakwalifikowaniu go z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na tej podstawie skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie IV , po zakwalifikowaniu go z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , na tej podstawie skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie V , po zakwalifikowaniu go z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , na tej podstawie skazuje go i wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. 
        na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonego M. A. w punkcie 1 kary pozbawienia wolności oraz grzywny łączy i wymierza temu oskarżonemu łączną karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, ponownie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł; 3. 
        na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec M. A. łącznej kary pozbawienia wolności zalicza okres pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 20 września 2024 r. godz. 13:00; 4. oskarżonego E. I. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to za czyn opisany w punkcie VI na podstawie art. 258 § 1 kk skazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie VII na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 90 (dziewięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie VIII na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie IX na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie X na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 20,- (dwadzieścia) zł; 5. 
        na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonego E. I. w punkcie 4 kary pozbawienia wolności oraz grzywny łączy i wymierza temu oskarżonemu łączną karę 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych, ponownie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł; 6. 
        na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec E. I. łącznej kary pozbawienia wolności zalicza okres pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 13 maja 2025 r. godz.14:45; 7. oskarżoną T. H. uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej czynów i za to za czyn opisany w punkcie XI na podstawie art. 258 § 1 kk skazuje ją i wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie XII na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje ją, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1,2 i 3 kk wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie XIII na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje ją, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza jej karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie XIV na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje ją, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł, za czyn opisany w punkcie XV na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk skazuje ją, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł; 8. 
        na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonej T. H. w punkcie 7 kary pozbawienia wolności oraz grzywny łączy i wymierza tej oskarżonej łączną karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 160 (sto sześćdziesiąt) stawek dziennych, ponownie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- (dwadzieścia) zł; 9. 
        na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec T. H. łącznej kary pozbawienia wolności zalicza okres pozbawienia jej wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 3 lipca 2024 r. godz.16:30; 10. oskarżoną M. Z. uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej czynów i za to za czyn opisany w punkcie XVI na podstawie art. 258 § 1 kk skazuje ją i wymierza jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w punkcie XVII na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk skazuje ją, zaś na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30,- (trzydzieści) zł; 11. 
        na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonej M. Z. w punkcie 10 kary pozbawienia wolności łączy i wymierza tej oskarżonej łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 12. 
        na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej M. Z. kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby; 13. 
        na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżoną M. Z. do informowania Sądu w formie pisemnej co 6 (sześć) miesięcy o przebiegu okresu próby; 14. 
        na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec M. Z. grzywny zalicza okres jej zatrzymania w sprawie w dniu 10 września 2024 r. od godz. 9:45 do godz. 17:30; 15. oskarżoną A. M. uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej w punkcie XVIII czynu; 16. 
        na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonych E. I. , T. H. i M. Z. obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach VII, VIII, XII, XIII i XVII: - poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. K. kwoty 26.500,- zł (dwadzieścia sześć tysięcy pięćset złotych); - poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego B. W. kwoty 25.600,- zł (dwadzieścia pięć tysięcy sześćset złotych); 17. 
        na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonych E. I. i T. H. obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punktach X i XV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonej A. Ł. kwoty 49.500,- zł (czterdzieści dziewięć tysięcy pięćset złotych); 18. 
        na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonych E. I. , T. H. i M. A. obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punktach II, IX, XIV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego D. R. kwoty 88.626 zł (osiemdziesiąt osiem tysięcy sześćset dwadzieścia sześć złotych); 19. 
        na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka od oskarżonego M. A. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie IV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. K. kwoty 34.400 zł (trzydzieści cztery tysiące czterysta złotych); 20. 
        zasądza solidarnie od oskarżonych E. I. , T. H. i M. Z. na rzecz B. W. kwotę 1680,- zł (tysiąc sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika; 21. 
        zasądza solidarnie od oskarżonych E. I. , T. H. i M. A. na rzecz D. R. kwotę 1920,- zł (tysiąc dziewięćset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika; 22. 
        zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. G. kwotę 3360,- zł (trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt złotych) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego E. I. ; 23. 
        zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. koszty postępowania w częściach przypadających odpowiednio na każdego z oskarżonych, zwalnia tych oskarżonych od uiszczenia opłaty. 24. 
        kosztami procesu w zakresie A. M. obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 305/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie  o  karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w  częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. A. XIX. 
        w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto E. I. , T. H. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, a w szczególności oszustw polegających na werbowaniu i namawianiu osób do przekazywania danych do logowania na rachunki bankowe w bankowości elektronicznej, kart płatniczych wraz z numerami PIN, na które to rachunki bankowe następnie wpływały pieniądze wyłudzone od pokrzywdzonych wprowadzonych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi, iż ich środki pieniężne są zagrożone, przelewali je na numery kont wskazane przez osoby podszywające się pod pracowników banku, które to pieniądze następnie były wybierane w bankomatach na terenie W. , przy czym jego rolą w grupie była wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów oraz pozyskiwanie od innych osób numerów oraz innych danych rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej, tj. czyn z art. 258 § 1 kk XX. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy T. H. oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom w doprowadzeniu, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i nakłonienie D. R. do przelania środków w ww. kwocie na wskazane mu rachunki bankowe o (...) , w ten sposób, że udzielił T. H. oraz ustalonej osobie rady co do sposobu uzyskania dostępu oraz dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. o nr (...) prowadzonym w banku (...) S.A., z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXI. 
        w dniu 26 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, A. Z. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 78.890 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do możliwości obrotu gotówkowego z zyskiem poprzez inwestycje giełdowe oraz co do przeznaczenia aplikacji AnyDesk i nakłonienia pokrzywdzonego do jej zainstalowania, w wyniku czego wpłynięto bez upoważnienia na automatyczne przetwarzanie danych informatycznych i uzyskano dostęp do rachunku bankowego pokrzywdzonego dokonując nieautoryzowanych operacji na należącym do niego rachunku bankowym, powodując szkodę w łącznej kwocie 78.890 zł, w ten sposób, że przekazał ustalonemu mężczyźnie dane właściciela oraz numer rachunku prowadzonego w banku (...) S.A. o nr (...) na dane V. T. , tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk , XXII. 
        w dniu 4 października 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 34.400 zł poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i nakłonienie M. K. do przelania środków w ww. kwocie na wskazany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że przekazał ustalonemu mężczyźnie dane właściciela oraz numer rachunku prowadzonego w banku (...) S.A. o nr (...) na dane T. M. , tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXIII. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , podczas legitymowania w trakcie zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się jako autentycznym podrobionym (...) prawem jazdy nr (...) , tj. czyn z art. 270 § 1 kk 2. E. I. XXIV. 
        w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto T. H. , M. A. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jego rolą w grupie była wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, pozyskiwanie od innych osób numerów oraz innych danych rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej, a także przekazywanie środków pieniężnych wypłaconych przez inne osoby członkom grupy stojącym wyżej w hierarchii, tj. czyn z art. 258 § 1 kk XXV. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 25.600 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXVI. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 16.500 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXVII. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podane mu rachunki bankowe o (...) , w ten sposób, że udzielił T. H. oraz innemu ustalonemu mężczyźnie rady co do sposobu uzyskania dostępu oraz dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. o nr (...) prowadzonym w banku (...) SA, z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXVIII. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzielił pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej A. Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 49.500 zł, po uprzednim wprowadzeniu jej przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności, w wyniku czego przelała ona środki we wskazanej kwocie na podany jej rachunek bankowy o (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z T. H. wypłacił w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 49.500 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk 3. T. H. XXIX. 
        w okresie od dnia 11 września 2023 r. do 10 października 2023 r. w W. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustalonego mężczyznę, w skład której wchodzili nadto E. I. , M. A. , M. Z. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jej rolą w grupie było pozyskiwanie od ustalonych i nieustalonych osób kont bankowych wraz z przedmiotami oraz danymi niezbędnymi do logowania, a także wypłata tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, tj. czyn z art. 258 § 1 kk XXX. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej B. W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 25.600 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXXI. 
        w dniu 12 września 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej M. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 16.500 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXXII. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 zł po uprzednim wprowadzeniu go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności w wyniku czego przelał on środki we wskazanej kwocie na podane mu rachunki bankowe o (...) , w ten sposób, że w zamian za obietnicę korzyści majątkowej w kwocie 1.300 zł nabyła od A. M. należącą do niej kartę płatniczą wraz z numerem PIN przypisanym do prowadzonego w banku (...) S.A. rachunku bankowego o nr (...) , z którego to rachunku bankowego następnie wypłacono środki należące do pokrzywdzonego, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk XXXIII. 
        w dniu 10 października 2023 r. w W. , przy ul. (...) , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej oraz w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej A. Ł. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 49.500 zł, po uprzednim wprowadzeniu jej przez nieustalone osoby w błąd co tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika Banku (...) S.A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności, w wyniku czego przelała ona środki we wskazanej kwocie na podany jej rachunek bankowy o numerze (...) , w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z E. I. wypłaciła w bankomacie przelane uprzednio środki pieniężne w łącznej kwocie 49.500 zł, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk . 4. M. Z. XXXIV. 
        w okresie od dnia 11 września 2023 r. do nie później niż dnia 10 maja 2024 r. w W. brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili nadto T. H. , E. I. , M. A. oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności polegających na wyłudzaniu środków pieniężnych od pokrzywdzonych wprowadzanych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi przez osoby podające się za pracowników banków, iż należące do nich środki pieniężne są zagrożone, następnie przelewali je na konta bankowe wskazane przez osoby podające się za pracowników banków, a które należały do osób nakłonionych uprzednio do przekazania przedmiotów oraz danych niezbędnych do korzystania z tych kont poprzez kanały bankowości elektronicznej, w szczególności danych do logowania, kart płatniczych wraz z PIN oraz kart SIM, dzięki czemu środki te były następnie wypłacane w bankomatach na terenie W. , przy czym jej rolą w grupie było wypłacanie tak uzyskanych środków pieniężnych z bankomatów, tj. o czyn z art. 258 § 1 kk XXXV. 
        w dniu 11 września 2023 r. w W. , w zamiarze, by inna osoba dokonała czynu zabronionego, udzieliła pomocy ustalonemu mężczyźnie oraz innym nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej innych osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w taki sposób, iż przekazała E. I. oraz innej ustalonej osobie kartę bankomatową oraz dane niezbędne do logowania, przez sieci Internet oraz aplikację banku (...) S. A. na konto rachunku bankowego nr (...) , na który zostały przelane, a następnie wypłacone w dniu 12 września 2023 r. w W. , w bankomacie przy ul. (...) przez T. H. i E. I. : - środki pieniężne w łącznej kwocie 25.600 zł na szkodę B. W. , który po uprzednim wprowadzeniu go w błąd przez nieustalone osoby co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S. A. i rzeczywistego znaczenia podejmowanych czynności przelał środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy, - środki pieniężne w łącznej kwocie 16.500 zł na szkodę M. K. , który po uprzednim wprowadzeniu w błąd przez nieustalone osoby co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Bank (...) S. A. i rzeczywistości znaczenia podejmowanych czynności przelał środki we wskazanej kwocie na podany mu rachunek bankowy, tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk 5. A. M. XXXVI. 
        w dniu 18 września 2023 r. w W. , w zamiarze, aby inna osoba popełniła przestępstwo, udzieliła pomocy T. H. oraz E. I. oraz innym ustalonym i nieustalonym osobom w doprowadzeniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pośrednictwem sieci teleinformatycznej D. R. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 88.626 złotych poprzez wprowadzenie go przez nieustalone osoby w błąd co do tożsamości rozmówcy podającego się za pracownika (...) Banku (...) S. A. i nakłonienie D. R. do przelania środków w ww. kwocie na wskazane mu rachunki bankowe o (...) oraz (...) w ten sposób, że przekazała T. H. w zamian za korzyść majątkową w kwocie 1.300 złotych kartę płatniczą wraz z numerem PIN przypisanym do prowadzonego w banku (...) S. A. na swoje dane osobowe rachunku bankowego o nr (...) , tj. czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk Przy każdym  czynie wskazać fakty  uznane za udowodnione Dowód Numer karty Prokuratura Okręgowa w W. nadzorowała postępowanie (...) prowadzone przeciwko S. K. i innym osobom uczestniczącym w grupie mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, a w szczególności oszustw polegających na werbowaniu i namawianiu osób do przekazywania danych do logowania na rachunki bankowe w bankowości elektronicznej, kart płatniczych wraz z numerami PIN, na które to rachunki bankowe następnie wpływały pieniądze wyłudzone od pokrzywdzonych wprowadzonych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi, iż ich środki pieniężne są zagrożone, przelewali je na numery kont wskazane przez osoby podszywające się pod pracowników banku, które to pieniądze następnie były wybierane w bankomatach m.in. na terenie W. , przy wykorzystaniu pozyskanych od innych osób (tzw. dropów) numerów rachunków bankowych wraz z kartami i pozostałych danych niezbędnych do dokonania wypłaty gotówki. Do grupy tej należeli M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. . Ich sprawę wyłączono, razem ze sprawą M. H. (1) , do odrębnego postępowania prowadzonego pod sygn. 3041-1Ds.266.2024, w której skierowano akt oskarżenia w niniejszej sprawie. Wyjaśnienia T. H. (k.233v., 1766-1769, 2050-2053, 2148, 2871v.-2872v.), M. Z. (k.2306-2308, 2872v.-2874), E. I. (k.225, 851v.-854, 2056-2058, 2874-2875v.) Zeznania D. L. (k.572v.-574, 1981v.-1892, 3034-3034v.) wyjaśnienia S. K. (k.3113-3116), postanowienie o przedstawieniu zarzutów (k.3104) protokoły oględzin telefonów M. A. i E. I. (k.133-137, 189-191, 214-216), wydruki screenów, tłumaczenie zapisów (k.1100-1147), Zeznania pokrzywdzonych Dokumentacja bankowa Wykazy operacji na rachunkach W dniu 12 września 2023 roku B. W. otrzymał telefon, mężczyzna przedstawił się jako pracownik banku (...) informując, że stwierdzono podejrzane wypłaty przy użyciu Blik. Następnie rozłączył się i po minucie otrzymał kolejne połączenie z innego numeru telefonu. Osoba przedstawiła się jako pracownik (...) i poprosiła o potwierdzenie numeru telefonu na stronie internetowej banku. Ten pracownik banku jeszcze raz potwierdził jego tożsamość i przedstawił procedurę: zostanie założone konto techniczne, które posłuży do przelania jego pieniędzy, bowiem jego konto jest aktualnie zablokowane. Podał dane konta, na które zrobił natychmiastowy przelew. Ta osoba utrzymywała go na linii przez około godzinę, zajmowała jego czas. Łącznie przelał kwotę 25600 zł na rachunek bankowy o numerze (...) prowadzony na nazwisko M. Z. . Zeznania pokrzywdzonego B. W. (k. 1994, 3007v.) Wyjaśnienia M. Z. (k.2306-2308, 2872v.- (...) ) Potwierdzenie transakcji (k. 1999) Zestawienie operacji (k.1520, 1523) W dniu 12 września 2023 roku przed godz. 11:00 H. R. (1) otrzymał telefon, w słuchawce odezwała się kobieta, która przedstawiła się jako pracownik (...) , przeprowadziła fałszywą weryfikację danych, po czym poinformowała go, że przy pomocy jego rachunku miała miejsce próba wypłacenia pieniędzy w G. . Zaproponowała usługę (...) w postaci ochrony konta, na co wyraził zgodę. Przełączyła go do kolejnej osoby, przekierowano go po różnych zakładkach w aplikacji mobilnej, podano mu dane do przelewu, gdyż miało to być jego nowe konto. Ostatecznie dokonał przelewu na kwotę 17 000 zł na rachunek bankowy o numerze (...) prowadzony w (...) S.A. na nazwisko M. Z. , a następnie jeszcze cztery przelewy Blik, każdy w kwocie 2500 zł. Powyższe konto M. Z. zbyła E. I. i K. K. , następnie zaś E. I. i T. H. wypłacili wpłacone na nie środki z bankomatu przy ul. (...) w W. . Zeznania pokrzywdzonego M. K. (k.2151v.- (...) , 3008v.- (...) ) Zawiadomienie (k.2122) Potwierdzenie transakcji (k.2163-2165), w tym 16.500 zł na rachunek M. Z. (k.2164) Wyjaśnienia M. Z. (k.2306-2308, 2872v.- (...) ), T. H. (k.233v., 1766-1769, 2050- (...) , 2148, 2871v.-2872v.), E. I. (k.225, 851v.-854, (...) - (...) , (...) -2875v.) W dniu 28 sierpnia 2023 r. do A. Z. zadzwoniła kobieta z propozycją inwestycji giełdowych. W okresie od dnia 28 sierpnia 2023 r. do dnia 26 września 2023 roku doprowadzono go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 78.890 zł m.in. w wyniku przelewów własnych na wskazane rachunki bankowe, a także za pośrednictwem aplikacji AnyDesk, w wyniku czego uzyskano dostęp do jego rachunku bankowego, dokonując tam nieautoryzowanych operacji. Część tych pieniędzy w dwóch transzach po 19350 zł i 19740 zł została przelana na rachunek prowadzony w banku (...) S.A. o numerze (...) Rachunek ten był prowadzony na rzecz V. T. . Dane właściciela i numer przedmiotowego rachunku bankowego M. A. przekazał F. C. , tj. S. K. w konwersacji zapisanej na zabezpieczonym od niego urządzeniu iPhone. Zeznania A. Z. (k.1609-1610) Zestawienie operacji (k.1617, 1622) Opinia z badań informatycznych (k.1671) Zestawienie operacji (k.1692) Protokół oględzin telefonu M. A. (k.70v.) Tłumaczenie zapisu konwersacji (k.1123) W dniu 18 września 2023 r. w godzinach porannych w kawiarni przy ul. (...) w W. przebywali T. H. , E. I. , K. K. i M. A. . Spotkała się z nimi A. M. , która po udzieleniu jej stosownych informacji zgodziła się przekazać kartę wraz z danymi umożliwiającymi dostęp do konta za wynagrodzenie w kwocie 1300 zł. K. K. wszystko konsultował z E. I. , który o wszystkim decydował. Następnie T. H. udała się z M. H. (1) do bankomatu (...) w Galerii (...) i wypłaciła dla niej 1200 zł, a następnie odebrała od niej kartę bankomatową wraz z numerem PIN. W dniu 18 września 2023 r. około godz. 9:20 do D. R. zadzwonił telefon z (...) Banku (...) z informacją, że w S. ktoś wypłacał jego pieniądze z bankomatu, w związku z czym należy założyć dodatkowe konto. W konsekwencji D. R. dokonał czterech przelewów ekspresowych - dwie wpłaty odpowiednio 19997 zł i 18647 zł na (...) prowadzony dla O. B. oraz dwie wpłaty, odpowiednio 19 986 zł i 29 996 zł, na (...) prowadzony na rzecz A. M. . D. R. poniósł łączne straty w wysokości 88626 zł. Tego samego dnia wczesnym popołudniem oskarżeni dokonali m.in. wypłaty środków pieniężnych z ww. rachunków w bankomatach przy ul. (...) i przy ul. (...) w W. , zaś w dniu 19 września 2023 r. A. M. dokonała zastrzeżenia karty. A. M. otrzymała pisma z banku (...) S.A. z dnia 2 i 3 października 2023 r. wzywające ją do zwrotu środków pieniężnych w kwocie odpowiednio 29996 i 19986 zł. Zeznania pokrzywdzonego D. R. (k. 371, 3008) Wyjaśnienia A. M. (k.1202-1202v.,2910v.-2913) Wyjaśnienia T. H. (k.234v.). Korespondencja na komunikatorze (k.152-156) Zestawienie operacji (k.603, 707) Potwierdzenia transakcji (k.374-377) Pisma z banku (k.158, 159) Dokumentacja bankowa (k.702) W dniu 6 października 2023 r. w I. osoba podająca się za pracownika banku (...) Banku (...) S.A. nakłoniła M. K. do przelania na wskazany mu rachunek bankowy o numerze (...) pieniędzy w kwocie 34400 zł. Rachunek ten był prowadzono na rzecz T. M. . Dane tego rachunku przekazał M. A. S. K. w dniu 4 października 2023 r. Następnie wypłacone pieniądze w kwocie 32500 zł M. A. wpłacił S. w kantorze na rachunek kryptowalutowy. Zeznania pokrzywdzonego M. K. (k.1037v., 3008) Korespondencja bankowa (k.1776) Screen z telefonu nr 110 (k.678) Tłumaczenie konwersacji (k.1137) W dniu 10 października 2023 r. A. Ł. otrzymała telefon z Banku (...) S.A., w którym posiadała konto prywatne i firmowe. Została poinformowana, że ktoś próbuje włamać się na jej konto firmowe i w związku z tym zostało założone drugie konto, na które ma przelać środki. Otrzymywała informacje przez platformę Z. i miałam mnóstwo pytań, gdyż nie rozumiała dlaczego jest to konto w (...) S.A. Ostatecznie dokonała kilku przelewów, po czym rozłączyła się, gdyż miała spotkanie. Po spotkaniu ponownie się z nią połączono, zrobiła jeszcze kilka przelewów. Łącznie wpłaciła 74500 zł w sześciu przelewach, przy czym kwota 49500 zł została przelana w pięciu transzach na rachunek o numerze (...) , który był prowadzony na rzecz M. S. . Tego samego dnia, tj. 10 października 2023 r. w bankomacie przy ul. (...) w W. T. H. i E. I. wypłacili z niego kwotę 49500 zł. Zeznania pokrzywdzonej A. Ł. , (k.1215, 3008v.) Dokumentacja z banku (k.1241) Zestawienie operacji (k.1247) Wyjaśnienia T. H. (k.233v., 1766-1769, 2050- (...) , 2148, 2871v.-2872v.) i E. I. (k.225, 851v.-854, (...) - (...) , (...) -2875v.) Protokół oględzin telefonu M. A. (k.70v.) W dniu 10 października 2023 r. do Komisariatu Policji W. zgłosiła się A. M. , twierdząc, że kilka dni wcześniej została oszukana w związku z udostępnieniem swojej karty bankomatowej i numeru konta bankowego nieznanym osobom. Pojawiła się w jednostce Policji razem z koleżanką - L. D. , która nawiązała w dniu 9 października 2023 r. kontakt z nieznanym mężczyzną (z którym uprzednio kontaktowała się A. M. ) za pośrednictwem portalu F. celem zarobienia pieniędzy. Mężczyzna wypytywał ją, czy posiada kartę banku (...) S.A., twierdząc, że otrzyma za jej udostępnienie kwotę 800-1500 zł. L. D. zgodziła się i w dniu 10 października 2023 r. umówiła się przy ul. (...) o godz. 12:00 na przekazanie swoich danych bankowych nieznanym osobom. Funkcjonariusze udali się wraz z L. D. na ul. (...) , gdzie poszła pod wskazany adres. Podczas prowadzonej obserwacji funkcjonariusze zauważyli nieznaną kobietę - H. V. . Na miejscu pojawiły się cztery osoby - trzech mężczyzn i jedna kobieta. Osoby te znajdowały się w rejonie restauracji (...) , po czym rozeszły się, obserwując otoczenie. Jeden z mężczyzn podszedł do nich, reszta osób weszła do restauracji. Po krótkiej rozmowie zaprosił kobiety do lokalu. Następnie funkcjonariusze otrzymali informację od L. D. , że mężczyzna zażądał od H. V. danych do jej konta bankowego i numeru PESEL. W związku z powyższym funkcjonariusze udali się do restauracji, w której dokonali zatrzymania czworga wskazanych osób, którymi okazali się E. I. , M. A. , T. H. i K. K. . Na miejsce przybyła też A. M. , która rozpoznała wśród zatrzymanych osoby, które również ją oszukały. Po przeszukaniu zatrzymanych osób ujawniono m.in. środki pieniężne w kwocie 58 200 zł i telefony komórkowe, które następnie zabezpieczono. Protokoły zatrzymania (k.19, 22, 26) Protokoły przeszukania osób (k.31, 34) Zeznania F. C. (k.138v.-140, (...) -3005v.), M. S. (k.3122-3122v.) Notatnik służbowy (k.3164-3173, 3193) Protokół przyjęcia zawiadomienia (k.149 - tylko na okoliczność faktu) Zeznania L. D. (k.167v.-175v., 1196v., 2970-2970v.), H. W. (k.179v.-180, 1182v.-1183, 3006-3007) Wyjaśnienia A. M. (k.1202-1202v.,2910v.- (...) ) M. A. podczas czynności zatrzymania posłużył się jako dokumentem potwierdzającym jego tożsamość podrobionym (...) prawem jazdy nr (...) . Zeznania F. C. (k.138v.-140, 3005-3005v.), M. S. (k.3122-3122v.) Notatnik służbowy (k.3164-3173, 3193) Protokół zatrzymania rzeczy (k.28, 41) Pismo Ambasady U. (k.462) Protokół oględzin (k.1189-1194) M. Z. została zatrzymana 10 września 2024 r. Protokół zatrzymania (k.2277) K. K. w dniu 20 października 2023 r. w Areszcie Śledczym (...) w W. popełnił samobójstwo. Dokumentacja (k.611 i n.) M. A. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie IV K 939/20 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz dwa lata ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono mu okres pozbawienia wolności w sprawie od 26 września 2020 r. od godz. 16:50 do 31 marca 2021 r. 2021 r. godz. 14:55, uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości. Pozostali oskarżeni nie byli karani sądownie na terytorium RP. Dane o karalności oskarżonych Odpis wyroku (k.2859) 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Zarzuty jw. w pkt 1-5 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżeni M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. nie mieli świadomości, że swoim działaniem uczestniczą w grupie przestępczej, zaś proces werbowania „dropów”, pozyskiwania ich danych bankowych i wypłata środków z rachunków za pomocą kart i bankomatów miała wyłącznie związek z obrotem kryptowalutami. 2. Oskarżony M. A. załatwiał sprawy dla S. K. na zasadzie sąsiedzkiej pomocy i nie brał udziału w popełnianiu przestępstw. Z kolei podczas zatrzymania nie legitymował się podrobionym prawem jazdy i informował policjantów, że ujawnione przy nim prawo jazdy to zabawka. 3. Oskarżona A. M. co najmniej przewidywała i godziła się na to, że przekazując kartę i swoje dane do rachunku udziela pomocy do popełnienia przestępstwa oszustwa, a podjęte przez nią działania, które doprowadziły do zatrzymania oskarżonych, zmierzały wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej i finansowej. Częściowo wyjaśnienia T. H. (k.233v., 1766-1769, 2050- (...) , 2148, 2871v.-2872v.), M. Z. (k.2306-2308, 2872v.- (...) ), E. I. (k.225, 851v.-854, (...) - (...) , (...) -2875v.) Wyjaśnienia M. A. (k.244-245, 684v.-688, 2069, (...) - (...) .) Uzasadnienie aktu oskarżenia 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania (...) , B. W. (k.1994, 3007v.), M. K. (k.1037v., 3008), A. Ł. (k.1215, 3008v.), M. K. (k.2151v.-2152, 3008v.-3009), D. R. (k.381, 3008) Mechanizm działania sprawców w kontekście wyłudzenia środków pieniężnych opisali poszczególni pokrzywdzeni. Zeznania tych świadków nie budziły żadnych wątpliwości. Zeznania funkcjonariu-szy Policji K. L. (k.1175v.), F. C. (k.138v.-140, 3005-3005v.) M. S. (k.3122-3122v.) Są dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy Policji, w szczególności odnoszących się do zatrzymania oskarżonych w dniu 10 października 2023 r., pokrywają się one z treścią notatnika służbowego i zeznaniami naocznych świadków zdarzenia. W ocenie Sądu funkcjonariusze z niniejszą sprawą mieli wyłącznie służbowy kontakt i nie byli zainteresowani określonym rozstrzygnięciem w sprawie. Z kolei niepamięć świadków można wytłumaczyć znaczną liczbą interwencji i upływem czasu od opisywanych zdarzeń. wyjaśnienia M. H. (2) (k.1202-1202v.,2910v.- (...) ) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, bowiem były one wewnętrznie spójne, możliwe z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego, znajdują potwierdzenie w treści korespondencji prowadzonej przez oskarżoną na komunikatorze, korespondują z podjętymi przez oskarżoną działaniami, które doprowadziły do ujęcia pozostałych oskarżonych w sprawie. Depozycje te zostały potwierdzone przez zeznania L. D. . Linii obrony nie przeczą wyjaśnienia pozostałych oskarżonych. Wreszcie udział oskarżonej w przedmiotowym zdarzeniu, co charakterystyczne w zapisach funkcjonariuszy charakteryzowany jako udział w roli osoby oszukanej i pokrzywdzonej, odnajduje swoje podobieństwo w sytuacji szeregu innych osób, które udostępniły dane do swojego rachunku bankowego, a którym zarzutów nie postawiono (np. świadek H. V. ). wyjaśnienia oskarżonych T. H. (k.233v., 1766- (...) , 2050- (...) , 2148, 2871v.-2872v.), M. Z. (k.2306-2308, 2872v.- (...) ), E. I. (k.225, 851v.-854, (...) - (...) , (...) -2875v.) Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych w części odnoszącej się do opisywania sposobu działania w grupie, wzajemnych relacji, podziału ról, metod pozyskiwania kart i danych do rachunków bankowych. Wskazać należy, że wyjaśnienia poszczególnych oskarżonych są w tym zakresie dosyć szczegółowe, znajdują odzwierciedlenie w treści rozmów na komunikatorach, odpowiadają potwierdzeniom transakcji na rachunkach pokrzywdzonych. Z tych względów Sąd uznał te depozycje za wiarygodne, jednocześnie nie uznając tych wyjaśnień w zakresie odnoszącym się do stanu świadomości oskarżonych odnośnie charakteru ich działań. Zeznania L. D. (k.167v.-175v., 1196v., 2970-2970v.) H. V. (k.179v.-180, 1182v.-1183, (...) -3007) Zeznania świadków związane z okolicznościami zatrzymania oskarżonych w sprawie nie budziły zastrzeżeń. Depozycje D. L. (k.572v.-574, 1981v.-1892, 3034-3034v.), S. K. (k.3113-3116) i K. K. (k.202-204, 241-243) Sąd dał wiarę depozycjom wskazanych osób, bowiem są one zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonych i pozostałym materiałem dowodowym. Zgromadzone w sprawie dowody rzeczowe, w szczególności protokoły przeszukania, oględzin, dokumentacja bankowa, historie operacji, potwierdzenia transakcji, tłumaczenia zapisów, koresponden-cja urzędowa, dane o karalności Dokumentacja nie budziła zastrzeżeń i nie była kwestionowana przez strony. Opinie z zakresu informatyki śledczej (k.472, 4854) Ich fachowość nie budzi wątpliwości. Opinie te miały niewielkie znaczenie przy ustaleniu stanu faktycznego. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia M. A. (k.244-245, 684v.-688, 2069, (...) -2913v.) Wyjaśnienia te były nielogiczne i sprzeczne z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych, członków grupy, nadto z ujawnioną na telefonie tego oskarżonego korespondencją na komunikatorze, a nadto z zeznaniami świadków, które Sąd uznał za wiarygodne. Zeznania V. B. (k.418v., 2971), M. (k.1625v.) M. A. (k.1947v.) i A. Ł. (k.2027-2028) Nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia. Zeznania T. T. Trudno uznać za wiarygodne. Nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony  3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu oskarżeni M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. wyczerpali znamiona przestępstwa udziału w zorganizowanej grupie przestępczej z art. 258 § 1 kk (czyny z pkt I, VI, XI, XVI ) , przy czym M. A. i E. I. - w okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2023 r. do 10 października 2023 r. (data zatrzymania), T. H. - w okresie od dnia 11 września 2023 r. do 10 października 2023 r., zaś M. Z. - w okresie od dnia 11 września 2023 r. do nie później niż dnia 10 maja 2024 r. Przyjęte daty początkowe wynikają z wyjaśnień oskarżonych potwierdzonych innymi dowodami (k.189, protokół oględzin telefonu), daty końcowe wyznaczone są przez czynność zatrzymania oskarżonych, co zakończyło przestępczy proceder. Dla przypisania odpowiedzialności z art. 258 § 1 kk konieczne jest ziszczenie się kilku kluczowych warunków: grupa musi liczyć minimum 3 osoby, cechować się określoną strukturą i regułami współdziałania, w szczególności choćby podstawowym podziałem ról lub zadań, wewnętrzną hierarchią i koordynacją działań w zakresie planowania i realizacji przestępstw, grupa nie może mieć charakteru incydentalnego czy jednorazowego porozumienia, w jej przypadku wymagana jest choćby minimalna ciągłość, trwałość zaspakajania potrzeb i gotowość do realizacji celu w czasie; nadto celem grupy jest popełnianie przestępstw, zaś jej uczestnik musi mieć świadomość istnienia grupy jako zorganizowanej struktury, jej przestępczego celu oraz chce w niej uczestniczyć (zamiar bezpośredni). Kierowanie grupą jako funkcja władcza polega na określaniu kierunków działania, wydawaniu poleceń, koordynowaniu działalności uczestników grupy. Zasadniczo grupa, do której należeli oskarżeni, miała na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, a w szczególności oszustw polegających na werbowaniu i namawianiu osób do przekazywania danych do logowania na rachunki bankowe w bankowości elektronicznej, kart płatniczych wraz z numerami PIN, na które to rachunki bankowe następnie wpływały pieniądze wyłudzone od pokrzywdzonych wprowadzonych w błąd w ten sposób, że będąc przekonanymi, iż ich środki pieniężne są zagrożone, przelewali je na numery kont wskazane przez osoby podszywające się pod pracowników banku, które to pieniądze następnie były wypłacane w bankomatach na terenie W. . Udział w grupie i zadania poszczególnych oskarżonych wynikały z wyjaśnień T. H. (k.233v., 1766-1769, 2050- (...) , 2148, 2871v.-2872v.), M. Z. (k.2306-2308, 2872v.- (...) ) i E. I. (k.225, 851v.-854, (...) - (...) , (...) -2875v.). Z wyjaśnień E. I. wynika, że pracował od sierpnia do października 2023 r. kupował karty i rachunki bankowe, za co osoby otrzymywały od niego wynagrodzenie ok 800-2500 zł. Pieniądze dawał mu S. , który zaproponował mu pracę polegającą na kupowaniu kart bankomatowych, danych bankowych (nr konta, karta SIM do telefonu powiązanego z aplikacją), jego zadanie polegało na zabieraniu pieniędzy od chłopaków, odwoził je do kantoru. Zajmował się tym od końca sierpnia 2023 r. Okoliczność ta została potwierdzona w dniu zatrzymania wobec zabezpieczenia przy oskarżonym pieniędzy w kwocie 58 000 zł. Oskarżony na T. informował osoby, które się do niego odzywały, o miejscu i godzinie spotkań, na których dochodziło do sprzedaży kont bankowych. Dane te przekazywał D. , kwoty dla dropów ustalał S. w wysokości od 500 do 2500 zł. Te pieniądze dostawał od S. , który przelewał je kryptowalutami lub Blikiem. W spotkaniach brał udział K. K. , który sprawdzał rachunek, aplikację, hasła czy wszystko się zgadza, czy rachunek da się wykorzystać do uzyskania pieniędzy. Wypłacał pieniądze razem z K. i T. H. , ale wypłacali pieniądze wszyscy, tzn. również M. A. i M. Z. . S. mówił, że te pieniądze są z wirtualnego kasyna. Informacje, na który rachunek wpłynęły pieniądze, otrzymywał od S. . Pisał o tym na T. , on miał potwierdzić, że wpłynęły. Prosił także o potwierdzenie, że pieniądze zostały wypłacone, bo czasem bankomat nie chciał wypłacić pieniędzy lub blokował kartę. Z bankomatu pobierał pieniądze 10-15 razy. K. K. i M. A. zaczęli pracować później od niego. Jeszcze później poznał T. H. . Jej rolą było podjęcie pieniędzy z bankomatu. Pieniądze przekazywał bezpośrednio S. lub D. , informacje komu i gdzie oddać pieniądze dostawał od S. . Często też na jego polecenia wpłacał pieniądze na kryptowaluty, ze swojego portfela za pośrednictwem kantoru. E. był na podobnym poziomie względem S. jak on. W kolejnych wyjaśnieniach (k. 2057 - 2058) wskazał, że M. A. był wtyczką S. , dlatego powiedział, że nie będzie z nim pracował. Pieniądze wypłacał przeważnie z T. . Nie uczestniczył w spotkaniach z szefami S. , wie, że w podobny sposób wypłacano pieniądze w N. , H. . Myślał, że to ucieczka od podatków. Na rozprawie oskarżony potwierdził, że wykonywał trzy rodzaje czynności: skupował karty i dane do rachunków bankowych, wypłacał pieniądze z bankomatów i zajmował się transportem pieniędzy, był takim mianowanym przez S. „kierownikiem”. Mówił oskarżonym co mają robić. Na aplikacji widoczne było, jakie wpływają pieniądze, informacja o tym była wyświetlana na T. , to K. przekazywał taką informację, że wpłynęły pieniądze i podawał ją na T. , w jakiej kwocie. K. K. obsługiwał aplikacje bankowości internetowej, nigdy nie chodził do bankomatu. Te pieniądze przychodziły od prywatnych osób, jednakże nie zastanawiał się, jak to się ma do tego, że pieniądze przychodzą od osób prywatnych czy firm w kontekście swojej wypowiedzi, że były to pieniądze z kryptowalut. T. H. w toku śledztwa wyjaśniła, że współpracę z oskarżonymi rozpoczęła w dniu 11 września 2023 r., kiedy to sprzedała swoje konto i kartę wspólnie z M. Z. . K. zapewniał, że pieniądze są legalne i pochodzą z kryptowaluty, następnie przyszedł M. A. i usiadł z E. przy osobnym stoliku. I. poszedł wypłacić M. i K. , a potem E. . E. zaproponował im pracę polegająca na tym, że mają być z nimi, jak mężczyzna sam podchodzi do bankomatu wielokrotnie to zwracało uwagę ochrony, a jak idzie w towarzystwie dziewczyny, to nie zwraca na siebie takiej uwagi. Zaczęły pracować 12 września 2023 r., od 8:00 do 18:00, tego dnia do bankomatu poszła dwukrotnie z E. , wypłacili 26 000 i 16 500 zł. M. chodziła z M. i kimś jeszcze na innym adresie. E. zawsze zabierał wszystkie pieniądze. W dniu 13 września 2023 r. poszła do bankomatu z E. , ale prawdopodobnie bank zablokował kartę. W dniu 18 września 2023 r. przebywała w okolicy Galerii (...) z E. , K. i M. , który nie pracował, ale też tam był (k.234v.). Z innych dowodów wynika, że tego dnia doszło do zbycia karty przez A. M. i wypłatę pieniędzy na szkodę D. R. . Następnie oskarżona wyjaśniła, że tego dnia zrobili dużo wypłat, sama zrobiła cztery wypłaty, łącznie ok 240 tys. zł. W dniu 19 września ona, J. i M. dokonali wypłat przez Blik po 3800 zł na łączną kwotę 50 tys. zł. Następnie wyjaśniła (k.2050-2053), że jej praca miała polegać na tym, że będą chodziły z chłopakami do bankomatu, bo chłopak z kobietą jest mniej podejrzany. Poza tym ich praca miała polegać na siedzeniu w restauracji. Przyszedł E. I. - K. powiedział, że I. „jest wyżej od niego”, ma kontakt z biurami na U. . Następnego dnia E. I. przyjechał po nie samochodem do ich miejsca zamieszkania, pojechali do (...) . Okołu południa zadzwonił K. , informując, że na konto M. Z. wpłynęły pieniądze. Razem z E. poszła do bankomatu i on kartą bankomatową M. wypłacił pieniądze 16 000 lub 24 000 zł. Pieniądze zabrał E. . Wieczorem zapłacił jej za konto 1300/1500 zł oraz 300 zł wynagrodzenia za pracę. W okresie 12-15 września 2023 r. ona i M. codziennie widywały się z E. I. , M. i K. . E. powiedział, że za te dni pieniądze wypłaci im szef o pseudonimie F. C. . Następnego dnia spotkały się z nim w restauracji na S. , przedstawił się jako S. (rozpoznany na tablicy poglądowej jako S. K. ). S. zapłacił im po 600 zł. S. powiedział im, że pieniądze są z kryptowalut i forex. Nie wie, czemu pieniądze z biur na U. miały trafić do Polski. S. przesyłał im pieniądze raz w tygodniu jako zapłata za pracę, a bieżący kontakt utrzymywała z E. . Była świadkiem kontaktów S. z E. , S. dzwonił z informacją, że na jakimś koncie są pieniądze. Wówczas szli do pobliskiego bankomatu i wypłacali pieniądze. Wszystkie wypłacone pieniądze były u J. , także te wypłacone z bankomatów przez K. K. i M. A. . Po dwóch tygodniach, gdy była z M. „ i wyjmowali pieniądze z bankomatów ”, ktoś zadzwonił z informacją, żeby M. zawiózł pieniądze do kantoru. On te pieniądze komuś przesłał. Odnośnie D. S. wskazała, że poznała go w (...) powiedział, że pracuje jak chłopaki. Jego rola polegała na tym, że umieszczał ogłoszenia, że poszukuje osób (nazywanych drop, to były tzw. słupy), które chcą sprzedać swoje dane bankowe i karty. Pojechała z nim do Ł. szukać dropów. To była decyzja S. . W Ł. była świadkiem sprzedaży karty i danych bankowych dla D. . Raz sama wystawiła ogłoszenie na F. . O kwocie wynagrodzenia dla dropów decydował S. i to od niego pochodziły pieniądze dla nich. T. H. na rozprawie wyjaśniła, że w dniu zatrzymania raz sama wypłacała pieniądze, a raz E. . Pierwszego dnia wypłaciła 26.500 zł, 16.500 zł, ostatniego dnia było to 49.500 zł. Były to kwoty wypłacane po 5 tys. zł., po 8 tys. zł. Było tak, że w pewnym momencie operacja nie była możliwa, była zablokowana. Wypłaty były robione w pośpiechu. Dane do wypłaty pieniędzy z bankomatu brała od K. , przesyłał to smsem, PIN do karty. Wszystkie pobrane pieniądze oddawała E. . Do Ł. pojechała pracować w takim samym charakterze, był to pomysł S. . Oskarżona wskazała, że nie pytała, dlaczego te osoby korzystają z cudzych kont, a nie ze swoich. Pośpiech i blokowanie części transakcji nie wzbudziły jej podejrzeń, jednakże dziwiło ją to, że jej praca polega na siedzeniu i piciu herbaty. Z rozmów nie wywnioskowała o charakterze działalności, przy niej o tym nie mówiono. Nie dziwiło jej to, że wypłaca pieniądze z kont innych osób, nie pytała się i nie zastanawiała, dlaczego karty są blokowane. S. mówił, że lepiej co 10 dni zmieniać telefon, nie mówił dlaczego i nie zastanawiała się nad tym. Nie zastanawiała się także, z jakiego powodu pieniądze wypłacane z kryptowalut są następnie wpłacane do kantoru na zakup kryptowalut. Nie zastanawiałam się, czemu miała wyrzucić kartę i zgłosić do banku jej zagubienie bądź utratę. Oskarżona M. Z. w toku śledztwa wyjaśniła, że początkowo razem z T. udostępniły swoje karty. Spytały, czy mogą pracować razem z nimi. Jeździła z M. . Pracowali od poniedziałku do piątku. Do godziny 11.00 pili kawę, siedzieli i rozmawiali, a potem ona jechała z M. , a T. z K. i z E. . Podejrzana trzy razy pobrała pieniądze, różne kwoty. Karty były różnych banków. Dawał je jej M. , rozumiała, że daje taką kartę, na której w danym momencie są pieniądze. Gdy je pobrała oddawała je M. . Wszystkie pieniądze M. komuś oddawał. W tym czasie widywała każdego dnia pozostałe osoby, bo zanim ruszyli do pracy, to siedzieli razem. Po około tygodniu pracy poznały S. , zarówno ona jak i T. jeździły do pracy do Ł. . Wyjazdy były w towarzystwie S. i D. (k. 2304-2309). Na rozprawie oskarżona wyjaśniła, że nie wnikała w szczegóły tej pracy, zadowalała się stwierdzeniem, że wypłacane pieniądze dotyczą kryptowalut, nie drążyła tematu, jednak później zaczęła się zastanawiać. Były zainteresowane pracą, która polegała na siedzeniu, piciu herbaty i sprawianiu wrażenia, że są razem. Powiedziano im, że będą pracować w parach, oskarżona z M. , a T. z E. . Nie miały żadnych podejrzeń, ufały S. , który też mówił o kryptowalutach. Co do dalszego udziału oskarżona wskazała, że jeździła z M. . Po kilku dniach powiedziano, żeby wypłaciła z bankomatu pieniądze, to nie była jej karta, jednak nie mogła wypłacić, bo była zablokowana, oddała kartę M. . W kolejnych dniach dostawała kolejną obcą kartę i wypłaciła pieniądze z bankomatu i oddawała je M. . Na spotkaniu S. wykazał, że ich praca będzie polegała też na jeżdżeniu do innych miast, gdzie będą robić to samo, czyli siedzieć i sprawiać wrażenie. Za tydzień pojechała z S. i D. do Ł. . Nic tam nie robili, została tam z D. kilka dni i potem wróciła do W. . Następnie ponownie wyjechała do Ł. z D. . Tam dowiedziała się, że T. i E. zostali aresztowani. Jej praca miała polegać na siedzeniu i robieniu wrażenia, że są razem. Za każdym razem mówiono, że pieniądze są z kryptowalut. Nie pytała się, czemu są wykorzystywane konta innych osób. Siedzieli niedaleko bankomatu w jakiejś kawiarni i czekali. M. mówił jej, kiedy należy iść do bankomatu. On dostawał informacje przez telefon. Nie było żadnego pośpiechu, jednak pieniądze wypłacały od razu po telefonie. Pisała na I. do M. , kiedy ma przyjść. Wskazać należy, że ww. wyjaśnienia oskarżonych tworzą spójną, jednolitą całość i wzajemnie się potwierdzają. Wyjaśnienia te są szczegółowe, korespondują z pozostałym materiałem dowodowym i pozwalają na połącznie działań oskarżonych związanych z poszczególnymi oszustwami popełnionymi na szkodę pokrzywdzonych. Co do zasady z przedstawionych depozycji wynika, że rola oskarżonych M. A. i T. H. polegała na wypłacie środków pieniężnych z bankomatów, a także pozyskiwaniu od innych osób numerów rachunków bankowych oraz innych danych niezbędnych do logowania, a następnie wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej. Rolą M. Z. była wypłata środków pieniężnych z bankomatów zasadniczo wspólnie z M. A. . Ponadto ten ostatni niekiedy dokonywał wpłat pieniędzy w kantorze na rachunek kryptowalutowy. Nadto M. A. brał aktywny udział na komunikatorze przekazując dane rachunków bankowych służących do przelewu gotówki od pokrzywdzonych (zarzut III i IV). Z kolei rola E. I. , który sam określił siebie jako „kierownika”, obejmowała udzielanie instruktażu nowym członkom, przekazywanie informacji na temat planowanych operacji wypłat, fizyczną wypłatę środków pieniężnych z bankomatów (najczęściej z T. H. ), pozyskiwanie od innych osób numerów oraz innych danych rachunków bankowych wykorzystywanych w działalności grupy przestępczej, a także fizyczne przechowywanie wypłaconych pieniędzy (przykładem środki ujawnione podczas zatrzymania), a następnie ich przekazywanie członkom grupy stojącym wyżej w hierarchii (zasadniczo za pośrednictwem kantoru, wpłata na rachunki kryptowalutowe). W kierowaniu operacjami grupy zasadniczą rolę odgrywał S. K. , który inicjował operacje, na bieżąco korespondował z członkami grupy co do sposobu wypłat i ich wysokości, a także decydował o wynagrodzeniu dla członków grupy i „dropów”. Na sposób funkcjonowania grupy i jej zadania wskazują, oprócz depozycji samych oskarżonych, także wyjaśnienia zmarłego K. K. (202-204, 241-243), zeznania świadka E. W. (2) (k.572v.-574, 1981v.-1892, 3034-3034v.), a także ujawnione w sprawie wyjaśnienia S. K. (k.3113-3116). K. K. wyjaśnił w toku śledztwa, że współpracę rozpoczął na początku września 2023 r. przekazał swój rachunek w (...) , potem pozyskiwał inne osoby z rachunkami - pozyskał 10 osób, m.in. T. H. i H. K. (3) , a „ A. D. ” 20, razem pozyskali ok 30 osób i „wyprowadzili” około 700 000 zł. Wskazał, że szefem tego procederu w Polsce jest mężczyzna S. K. (na T. to „ F. ”). Wskazał także, że procederem namawiania pokrzywdzonych do przelania środków zajmuje się siedziba organizacji na U. (k. 203-204). Świadek D. L. zeznał, że poznał Ł. R. (2) , zajmował się braniem kont bankowych na wypłacanie jakichś pieniędzy. Zakładał konta w różnych bankach i przekazywał D. ( D. O. ), m.in. S. wypłacał pieniądze w Z. z bankomatu w kwocie 43 000, za co otrzymał 600 zł. Świadek potwierdził, że wypłaty z bankomatów zawsze były w pośpiechu, dlatego kawiarnie były wybierane blisko bankomatów. Był także świadkiem tego, że podczas wypłacania nastąpiła blokada i nie można było wypłacać więcej pieniędzy. Z ludzi, z którymi współpracował, poznał tylko D. S. . Oboje brali te konta, jeden siedział z ludźmi, drugi chodził z kartą. Na pytanie czy te rachunki służyły do wypłat środków, które zostały oszukańczo pozyskane od pokrzywdzonych, stwierdził, że tak, ale tego jeszcze wtedy nie wiedział. W odniesieniu do wyjaśnień S. K. wskazać należy, że podejrzany ten niewątpliwie minimalizował swój udział w zdarzeniach, w tym zakresie jego depozycje są sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonych w niniejszej sprawie, niemniej wyjaśnienia te potwierdzają sposób i metody funkcjonowania grupy przestępczej. Wskazać należ, że na tle powyższych depozycji, w zestawieniu z innymi dowodami, w szczególności wydrukami z komunikatora T. , Sąd nie dał wiary linii obrony oskarżonego M. A. sprowadzającej się do twierdzenia, że nie brał aktywnego udziału w grupie. Oskarżony M. A. wyjaśnił, że mężczyzna S. ( F. C. ) był dla niego zwykłym sąsiadem i nie miał przekonania, że robi dla niego coś nielegalnego. Pytał się go niejednokrotnie, czy to legalne, odpowiadał, że to jego „hajs” i jego rodziców. E. I. , z którym widział się „parę razy”, poznał latem 2023 r., gdy ten przyjeżdżał do S. . Dodał, że E. I. i Ł. zostawiali u niego samochody — ciemnoniebieską H. i jasnoszarą C. (...) , które były używane przez nich na zmianę. Nie pamiętał kiedy poznał K. K. , ale widział się z nim 3-4 razy, podczas krótkich spotkań. Nie uczestniczył w spotkaniach pomiędzy K. , S. i E. , na których była mowa o przelewaniu pieniędzy. T. H. poznał jak przyjeżdżał po samochód S. . Wypłacając pieniądze z bitcoinu S. informował, że to wygrana z kasyna lub pieniądze od rodziców. Tego rodzaju wyjaśnienia są nielogiczne, skoro oskarżony brał udział w wypłacaniu pieniędzy z bankomatów z różnych rachunków bankowych to nie mógł uważać, że są to każdorazowo pieniądze należące do jego sąsiada. Nadto wyjaśnienia oskarżonego były całkowicie sprzeczne z przytoczonymi powyżej depozycjami E. I. , T. H. , a zwłaszcza M. Z. , która tworzyła z nim parę zajmującą się wypłatami z bankomatów, które wskazują na niezwykle aktywny udział tego oskarżonego, zarówno jeśli chodzi o wypłaty pieniędzy z bankomatów, jak i przekazywanie informacji, a także dokonywanie osobistych wpłat pieniędzy w kantorze. Także z ujawnionych wyjaśnień S. K. (k.3113-3116) wynika, że M. A. szukał pracy, dlatego ten skontaktował go z E. I. (k.3115). Z kolei ten ostatni traktował M. A. jako wtyczkę K. , dlatego nie chciał z nim wypłacać pieniędzy. Na winę oskarżonego wskazują także przetłumaczone zapisy z komunikatora na telefonach M. A. (k.1119-1147) i E. I. (k.1111-1118). Wskazać w tym zakresie należy zwłaszcza: - rozmowę M. A. z „ F. C. ” nt. rachunków bankowych i danych, miejsca położenia bankomatów, limitów, liczby transakcji kartą i na blik, zwroty typu „ zaraz uderzymy, wypłacaj, 10 karta”, zdjęcia ekranu bankomatu „stan twojego konta 0,00 PLN” (k.1123-1125), informacje dotyczące bitomatu i rozliczeń, - rozmowę z k. 1133: „podaję dane i nr konta, czekam, dawaj, 500, tylko potem jeszcze 50, szybciej zanim zablokują, mam, robię 2 po 500?, rób przelew 5k szybkim, rób bardzo szybko, zdjęcia ekranu komórki z informacją o zablokowaniu bankowości mobilnej, odpowiedź „totalnie przejebane”, - rozmowę z k. 1136 „500 wydaj dropowi, gdzie przelać” - numer do kryptowalut na dane F. C. ; - rozmowę z k.1138 „tutaj dużo bankomatów i miejsce jest bardzo wygodne do ucieczki, reakcja [serduszko]”. Także na „Grupie (...) ” (k.1142-1144), na której pojawiają się osoby T. D. , F. C. , M, T. zamieszczano informacje dotyczące kont, „wypłaty po 9900”, „to konto wypieprzamy”, „49500 zł” Tego rodzaju korespondencja wskazuje w sposób niezbity, że M. A. był aktywnym członkiem grupy przestępczej, w której odgrywał istotną i w pełni świadomą rolę. Nie ulega wątpliwości, że chociaż oskarżeni opisali ze szczegółami proceder polegający na pozyskiwaniu kart i rachunków bankowych, a następnie wypłat dokonywanych z bankomatów, niemniej wskazywali, że udostępnienie rachunków bankowych miało służyć legalnemu obrotowi kryptowalutą, sami zaś nie mieli świadomości przestępczego pochodzenia środków. Tego rodzaju tłumaczenia nie zasługują na uwzględnienie jako niewiarygodne w świetle doświadczenia życiowego i zgromadzonych dowodów. W ocenie Sądu oskarżeni M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. mieli pełną świadomość bezprawności procederu, w którym uczestniczyli, zaś ich tłumaczenie miało co najwyżej uwiarygadniać potrzebę uzyskania danych od dropów, ewentualnie - przed Sądem - zmierzało do minimalizowania własnej odpowiedzialności karnej. W szczególności wydruki z komunikatorów świadczą o działaniu cynicznie wykorzystującym cudze rachunki bankowe, a dokonywanie z nich wypłat oskarżeni traktowali jako swoistą grę z czasem. Wskazać ponadto należy, że oskarżeni wykazywali się daleko posuniętą wiedzą odnośnie tego, na jaki rachunek dokonać wpłaty, a jakich już nie używać, w jakich kwotach i w którym momencie wypłacać pieniądze. Odnosząc się szerzej do linii obrony oskarżonych dotyczących kryptowalut, wskazać po pierwsze należy, że tego rodzaju działanie nie miało żadnego racjonalnego uzasadnienia ekonomicznego. Z ustalonego sposobu działania sprawców wynika, że środki wpływały na rachunki oskarżonych bądź rachunki przez nich udostępnione, następnie środki te były niezwłocznie wypłacane w gotówce z bankomatów, po czym wpłacane w kantorze kryptowalutowym. Tymczasem, pomijając choćby okoliczność, że taki model działania generuje dodatkowe koszty (koszty prowizji, spread, przewalutowania), przede wszystkim obrót kryptowalutą może być realizowany w całości w formie bezgotówkowej, bez konieczności fizycznego transferu gotówki. Legalny obrót kryptowalutą nie wymaga korzystania z rachunków osób trzecich, pozyskiwania tzw. „słupów”, wypłat gotówkowych bezpośrednio po wpływie środków, fizycznego przekazywania gotówki do kantoru. Wprowadzenie etapu gotówkowego nie znajduje ekonomicznego uzasadnienia w przypadku legalnej działalności inwestycyjnej. Ponadto w swoich wyjaśnieniach oskarżeni wskazywali, że rozproszenie środków wynikało z obawy przed reakcją banków przy operacjach na duże kwoty. Twierdzenie to podważa tezę o przekonaniu o legalności operacji. Osoba działająca w przeświadczeniu o zgodności z prawem nie ma racjonalnych powodów, by unikać standardowych mechanizmów kontrolnych instytucji finansowych. Z kolei rozproszenie środków na wiele rachunków, w krótkich odstępach czasu, z ich szybkim wypłacaniem w gotówce, stanowi niewątpliwie zachowanie charakterystyczne dla unikania mechanizmów kontrolnych systemu bankowego. Nie jest to sposób działania typowy dla legalnego inwestora. Podnoszony przez oskarżonych argument, iż operacje miały być rozbijane z uwagi na kwestie podatkowe, również nie znajduje racjonalnego uzasadnienia. Obowiązek podatkowy w zakresie obrotu kryptowalutami nie zależy od pojedynczej wypłaty gotówki ani od jej wysokości, lecz od osiągniętego dochodu. Rozproszenie operacji na mniejsze kwoty nie eliminuje obowiązku podatkowego. Proceder skupowania rachunków bankowych od osób trzecich, przekazywanie danych o tych rachunkach celem zrealizowania wpłaty na nie znacznych środków pieniężnych z kont całkowicie obcych, przypadkowych osób fizycznych, a także z rachunków firmowych takich osób, ich następnie szybkie wypłacanie oraz pobieranie wynagrodzenia za takie czynności nie stanowi w żadnej mierze u przeciętnej osoby zachowania typowego dla legalnej działalności, lecz odpowiada schematowi wykorzystywania tzw. „słupów”. Oprócz wyżej przedstawionych argumentów przemawiających za całkowitym brakiem sensu ekonomicznego wskazać należy ponadto jeszcze dodatkowe okoliczności świadczące o tym, że oskarżeni mieli świadomość tego, że w rzeczywistości środki pochodzą z nielegalnego procederu: - sam charakter oferowanej pracy (oskarżona T. H. , M. Z. ) polegającej na siedzeniu, piciu herbaty i sprawianiu wrażenia, że jest się razem, w celu uśpienia uwagi ochrony; - typowanie miejsca w pobliżu dostępności bankomatów; - wypłaty robione w pośpiechu, od razu po otrzymaniu informacji, o czym świadczy także wymiana informacji na komunikatorze; - częste zmiany telefonów zalecane przez S. K. ; - zalecenia dla osób sprzedających dane, aby zgłaszały kradzież karty i nie dzwoniły do banku. Okoliczności sprawy wykluczają przyjęcie, że oskarżeni byli jedynie nieświadomymi uczestnikami legalnego obrotu kryptowalutą. Przeciwnie, zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że oskarżeni mieli świadomość przestępczego pochodzenia środków, godzili się na udział w procederze polegającym na ich dalszym transferze i świadomie podejmowali działania zmierzające do uniemożliwienia odzyskania wyłudzonych środków. Oskarżeni pozyskiwali rachunki bankowe od innych osób, umożliwiali przyjmowanie na nie środków pieniężnych, dokonywali niezwłocznych wypłat gotówkowych z bankomatów, przekazywali wypłacone środki do kantoru kryptowalut. Czynności te miały charakter techniczny, lecz były niezbędne dla skutecznego wyprowadzenia środków z rachunków pokrzywdzonych oraz utrudnienia ich odzyskania. Tym samym obiektywnie ułatwiały popełnienie oszustwa. Podsumowując powyższe rozważania nie ulega wątpliwości, że zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala jednoznacznie na przyjęcie, że oskarżeni M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej w rozumieniu art. 258 § 1 kk . Grupa ta składała się z wielu osób (nie można zapominać, że przedmiotowa sprawa została wyłączona do odrębnego postepowania, lecz dotyczy także innych osób), grupa ta niewątpliwie posiadała wewnętrzny podział ról oraz element koordynacji działań (rola S. K. ), co świadczy o jej zorganizowanym charakterze. Nie miała ona charakteru incydentalnego porozumienia ukierunkowanego na jednorazowe przestępstwo, lecz cechowała się trwałością i gotowością do realizacji przestępczego celu w dłuższym przedziale czasu. Wszyscy oskarżeni mieli pełną świadomość istnienia tej struktury oraz jej przestępczego celu i obejmowali swoim zamiarem udział w jej działalności. Co więcej oskarżeni brali aktywny udział w grupie popełniając przestępstwa przypisane im w wyroku. Ponadto w ramach grup przestępczej oskarżeni M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. dopuścili się popełnienia czynów, które zostały zakwalifikowane jako pomocnictwo do przestępstwa oszustwa (czyny przypisane z pkt II, III, IV, VII, VIII, IX, X, XII, XIII, XIV, XV, XVII). Pomocnictwo, jako zjawiskowa forma popełnienia przestępstwa określona w art. 18 § 3 kk polega na umyślnym ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego, w szczególności przez dostarczenie narzędzi, środków, udzielenie informacji lub innej pomocy, zarówno o charakterze fizycznym, jak i psychicznym. Odpowiedzialność pomocnika ma charakter akcesoryjny w tym znaczeniu, że odnosi się do czynu bezprawnego sprawcy głównego, jednak pomocnik nie realizuje jego znamion, lecz jedynie ułatwia ich wykonanie. Po stronie podmiotowej wymagane jest działanie umyślne, przy czym ustawa nie ogranicza tej umyślności do zamiaru bezpośredniego – wystarczający jest także zamiar ewentualny. Oznacza to, że pomocnik musi co najmniej przewidywać realną możliwość popełnienia przez inną osobę konkretnego czynu zabronionego oraz godzić się na to, że jego zachowanie ułatwi jego realizację. Nie jest natomiast konieczne, aby obejmował zamiarem wszystkie szczegóły czynu głównego ani aby kierował się tym samym celem co sprawca. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z 15 października 2013 r., III KK 184/13, zgodnie z którym wprawdzie przestępstwa z art. 286 § 1 kk i z art. 297 § 1 kk , jako charakteryzujące się celem działania, należą do tzw. przestępstw kierunkowych, co oznacza, że mogą być popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, to jednak w przypadku ich formy zjawiskowej określonej w art. 18 § 3 kk wystarczające jest wykazanie po stronie współdziałającego (pomocnika) zamiaru ewentualnego. Ustawodawca nie uczynił przy tym żadnych zastrzeżeń co do charakteru przestępstwa głównego, do popełnienie którego udzielana jest pomoc, nie wyłączył więc tym samym możliwości popełnienia w tej formie zjawiskowej i to z zamiarem ewentualnym również przestępstw charakteryzowanych jako celowościowa odmiana przestępstw kierunkowych. Oskarżony M. A. dopuścił się pomocnictwa do przestępstwa oszustwa w zakresie czynów przypisanych mu z pkt II, III i IV. W odniesieniu do przestępstwa oszusta popełnionego na szkodę D. R. (czyn przypisany z pkt II) wskazać należy, że do jego popełnienia doszło 18 września 2023 r. po godz. 9:20. W wyniku wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd dokonał on czterech przelewów ekspresowych - dwie wpłaty odpowiednio 19997 zł i 18647 zł na (...) prowadzony dla O. B. oraz dwie wpłaty odpowiednio 19 986 zł i 29 996 zł na rachunek (...) prowadzony na rzecz A. M. . Okoliczności wejścia w posiadanie przez oskarżonych karty wraz danymi umożliwiającymi dostęp do konta A. M. zostały ustalone na podstawie wyjaśnień tej oskarżonej. Do spotkania z oskarżonymi doszło tego dnia w godzinach porannych w kawiarni przy ul. (...) w W. , w której przebywali T. H. , E. I. , K. K. i M. A. . Wprawdzie w wyjaśnieniach oskarżona nie potwierdziła obecności M. A. , niemniej na jego obecność tego dnia wskazują wyjaśnienia oskarżonej C. F. (3) , która wyjaśniła, że w dniu 18 września 2023 r. przebywała w okolicy Galerii (...) z E. , K. i M. , który „nie pracował, ale też tam był”. Oskarżona wyjaśniła także, że tego dnia zrobili dużo wypłat, sama zrobiła cztery wypłaty, łącznie ok 240 tys. zł (k.234v.). Stwierdzenie, że oskarżony „nie pracował” nie oznacza, że nie obejmował swoją świadomością okoliczności pozyskania rachunku od kolejnej osoby, jaką była A. M. , a także dokonywania wypłat z obu rachunków. Analiza zestawienia operacji na rachunkach z dnia 18 września 2023 r. wskazuje, że najpierw między godz. 12:02–12:04 doszło do czterech szybkich, następujących po sobie wypłat z rachunku A. M. , następnie, po ok. 40 min., między godz. 12:48 a 13:05, doszło do serii sześciu wypłat z rachunku O. B. . Wszystkich wypłat dokonano w bankomacie przy ul. (...) w W. . Wobec powyższego stwierdzić należy, że wypłat z obu rachunków dokonano w krótkim odstępie czasu, z tego samego bankomatu przy ul. (...) w W. , położonego w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca przebywania oskarżonych przy ul. (...) . Jedynie z rachunku A. M. dalsze wypłaty miały miejsce także w bankomacie przy ul. (...) i ul. (...) w W. . Zbieżność czasowa i miejscowa, w powiązaniu z ustalonym sposobem działania oskarżonych polegającym na dokonywaniu seryjnych wypłat w parach, a także wyjaśnieniami, iż w tym dniu wypłacali znaczne kwoty gotówki, tworzy spójny i logiczny łańcuch poszlak prowadzący do wniosku, że to oni dokonali wypłaty całości środków należących do pokrzywdzonego. W realiach niniejszej sprawy brak jest jakichkolwiek danych wskazujących na udział innych osób w operowaniu rachunkami wykorzystanymi do przestępstwa, co wyklucza przyjęcie alternatywnej, racjonalnej wersji zdarzeń. W związku z powyższym zdarzeniem Sąd przyjął w stosunku do wszystkich trzech oskarżonych (z wyjątkiem M. Z. , która tego dnia przebywała w Ł. z D. , k.234v.) kwalifikację z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk , przy czym w stosunku M. A. Sąd przyjął za prokuratorem, iż oskarżony udzielał oskarżonym rady co do sposobu uzyskania dostępu i dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. . Oceniając materiał dowodowy w zakresie roli tego oskarżonego Sąd miał na uwadze, że brak jest dowodu wskazującego na wykonywanie przez niego konkretnych czynności technicznych związanych z „obsługą” ww. rachunku bankowego. Jednocześnie jednak z całokształtu ujawnionych okoliczności – w szczególności ustalonego sposobu działania grupy, realizowania wypłat w stałych konfiguracjach osobowych, obecności oskarżonego przy operacjach oraz zbieżności czasowej i miejscowej działań – wynika, że jego udział nie miał charakteru przypadkowego ani biernego. W realiach niniejszej sprawy „udzielanie rady” należy rozumieć jako formę organizacyjnego i konsultacyjnego współdziałania w ramach wspólnego przedsięwzięcia przestępczego, polegającego na uzgadnianiu i akceptowaniu sposobu wykorzystania rachunku do realizacji oszustwa. W strukturze zorganizowanej grupy przestępczej poszczególne role nie zawsze przybierają postać wyraźnie wyodrębnionych czynności technicznych, istotne jest natomiast, że działanie oskarżonego wzmacniało i ułatwiało realizację przestępnego celu. W ocenie Sądu przedstawione okoliczności funkcjonowania grupy, w tym rola oskarżonego M. A. , analizowane zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, tworzą logiczną i spójną całość, wykluczającą alternatywną wersję zdarzeń, w której to oskarżony A. pozostawałby jedynie przypadkowym obserwatorem działań pozostałych oskarżonych. W odniesieniu zaś do czynów z punktu III i IV nie ulega wątpliwości, że do przelania pieniędzy w kwocie 34400 zł pochodzących z oszustwa popełnionego na szkodę M. K. doszło w dniu 6 października 2023 r. na rachunek bankowy o numerze (...) prowadzony na rzecz T. M. . Dane tego rachunku przekazał M. A. S. K. w dniu 4 października 2023 r. (k.678, 1137). Ponadto wypłacone pieniądze w kwocie 32500 zł M. A. wpłacił S. w kantorze na rachunek kryptowalutowy. Z kolei w dniu 28 sierpnia 2023 r. pieniądze pochodzące z przestępstwa oszustwa popełnionego na szkodę A. Z. w kwocie 19350 zł i 19740 zł zostały przelane na rachunek prowadzony w banku (...) S.A. o numerze (...) , który był prowadzony na rzecz V. T. . Także w tym przypadku dane właściciela i numer przedmiotowego rachunku bankowego M. A. przekazał S. K. w konwersacji zapisanej na zabezpieczonym od niego urządzeniu iPhone (k.70v, 1123). Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, że rola oskarżonego M. A. w odniesieniu do czynów z punktów III i IV nie miała charakteru incydentalnego ani biernego. W obu przypadkach przekazywał on dane rachunków bankowych wykorzystywanych do transferu środków pochodzących z oszustw, a następnie uczestniczył w dalszym etapie ich transferu poprzez wpłatę gotówki na rachunek kryptowalutowy. Działania te pozostawały w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z doprowadzeniem pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, stanowiąc istotne ułatwienie realizacji przestępnego przedsięwzięcia. W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, że oskarżony działał świadomie i celowo, obejmując swoim zamiarem wykorzystanie wskazanych rachunków do przejęcia środków pochodzących z oszustw, a jego zachowanie wypełniło znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3 kk . Oskarżony E. I. dopuścił się pomocnictwa do czynu z art. 286 § 1 kk w zakresie czynów przypisanych mu z pkt VII, VIII, IX, X. Oskarżony bowiem trzykrotnie, razem z T. H. , dokonał wypłat w bankomatach pieniędzy pochodzących z oszustw popełnionych w dniach: 12 września 2023 r. na szkodę B. W. - była to wpłata 25600 zł na rachunek nr (...) , 12 września 2023 r. na szkodę M. K. - była to wpłata 16500 zł na rachunek nr (...) oraz 10 października 2023 r. na szkodę A. Ł. - była to kwota 49500 zł wpłacona na rachunek nr (...) (...) . Nie ulega także wątpliwości, że oskarżony E. I. uczestniczył ponadto w pomocnictwie do popełnienia oszustwa przy wykorzystaniu rachunku i danych A. M. , co miało miejsce w dniu 18 września 2023 r. Z wyjaśnień tej oskarżonej wynika, że K. K. wszystko konsultował z E. I. , który o wszystkim decydował (k.1202v.). W ocenie Sądu wiodąca rola oskarżonego została także potwierdzona w depozycjach pozostałych oskarżonych. Aczkolwiek nie ustalono wprost, kto z oskarżonych dokonał wypłaty pieniędzy uzyskanych z oszustwa popełnionego na szkodę D. R. , niemniej uznać należało za prokuratorem, że w tym zakresie oskarżony udzielał rady co do sposobu uzyskania dostępu oraz dalszego postępowania z rachunkiem bankowym należącym do A. M. o nr (...) , z którego to konta oskarżeni wypłacili pieniądze w dniu 12 września 2023 r., co wynika bezpośrednio z wyjaśnień A. M. , jak również depozycji oskarżonych odnośnie nadrzędnej roli „kierownika”, jaką oskarżony E. I. pełnił w tej grupie oskarżonych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do jednoznacznego wniosku, że rola oskarżonego E. I. nie ograniczała się do incydentalnego udziału w pojedynczych operacjach finansowych, lecz miała charakter stały i organizacyjny. Trzykrotne uczestnictwo w wypłatach środków pochodzących z oszustw, działanie w porozumieniu z T. H. , a także jego udział w zdarzeniu z dnia 18 września 2023 r., potwierdzają aktywne zaangażowanie tego oskarżonego w mechanizm przestępczy. Z wyjaśnień współoskarżonych jak zresztą także z depozycji jego samego wynika, że E. I. pełnił funkcję decyzyjną, konsultując i zatwierdzając sposób wykorzystania rachunków bankowych oraz dalsze postępowanie ze środkami pochodzącymi z przestępstw. Okoliczność, że w przypadku środków pochodzących z przestępstwa oszustwa popełnionego na szkodę D. R. nie ustalono wprost, który z oskarżonych fizycznie dokonał konkretnej wypłaty, nie podważa przypisania mu pomocnictwa, skoro z całokształtu dowodów wynika jego nadrzędna i koordynująca rola w realizacji przestępnego planu. W świetle powyższego należało przyjąć, że oskarżony świadomie i celowo ułatwiał popełnienie oszustw, udzielając wskazówek co do sposobu wykorzystania rachunków bankowych oraz organizując dalsze czynności związane z przejęciem środków, czym wypełnił znamiona pomocnictwa określone w art. 18 § 3 kk . W odniesieniu do oskarżonej T. H. stwierdzić należy, żedopuściła się ona pomocnictwa do czynu z art. 286 § 1 kk w zakresie czynów przypisanych jej z pkt XII, XIII, XIV i XV. W przypadku przestępstw oszustwa popełnionego, jak wskazano powyżej, na szkodę B. W. , M. K. i A. Ł. (pkt XII, XIII i XV) oskarżona razem z E. I. dokonywała wypłat w bankomatach pieniędzy pochodzących z tych oszustw. W przypadku zaś przestępstwa oszustwa popełnionego na szkodę D. R. Sąd przyjął, że oskarżona nabyła od A. M. należącą do niej kartę płatniczą wraz z numerem PIN przypisanym do prowadzonego na jej rzecz rachunku bankowego, z którego następnie dokonano wypłaty części środków pochodzących z przestępstwa. Jak wynika bowiem z wyjaśnień A. M. T. H. udała się z nią do bankomatu (...) w Galerii (...) i wypłaciła dla niej 1200 zł, a następnie odebrała od niej kartę bankomatową wraz z numerem PIN. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że oskarżona T. H. w sposób świadomy i celowy ułatwiała popełnienie przestępstw oszustwa przypisanych jej w punktach XII, XIII, XIV i XV. W odniesieniu do czynów opisanych w pkt XII, XIII i XV jej rola polegała na bezpośrednim uczestnictwie – wspólnie z E. I. – w wypłatach środków pochodzących z oszustw, co stanowiło istotny element realizacji przestępnego mechanizmu i umożliwiało przejęcie przez sprawców korzyści majątkowych. Z kolei w zakresie czynu popełnionego na szkodę D. R. oskarżona swoim zachowaniem polegającym na nabyciu karty płatniczej wraz z numerem PIN stworzyła realną możliwość wykorzystania tego rachunku do transferu i wypłaty środków pochodzących z przestępstwa, co jednoznacznie wskazuje na jej aktywną rolę w mechanizmie przestępczym. Powyższe okoliczności świadczą o tym, że oskarżona obejmowała swoim zamiarem ułatwienie realizacji oszustw oraz godziła się na przejęcie środków pochodzących z przestępstw, czym wypełniła znamiona pomocnictwa określone w art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk . Oskarżona M. Z. wyczerpała znamiona pomocnictwa do przestępstwa oszustwa popełnionego w dniu 12 września 2023 r. na szkodę M. K. i B. W. (czyn z pkt XVII) . Oskarżona w dniu 11 września 2023 r. przekazała J. V. (1) oraz K. K. kartę bankomatową oraz dane niezbędne do logowania na konto rachunku bankowego nr (...) . No konto to trafiły środki przelane przez pokrzywdzonych w kwotach odpowiednio 17 000 zł i 25600 zł. Pieniądze z tego rachunku zostały następnie wypłacone z bankomatu przy ul. (...) w W. przez T. H. i E. I. . Zachowanie oskarżonej polegające na przekazaniu karty wraz z danymi dostępowymi do rachunku bankowego stanowiło realne i istotne ułatwienie popełnienia przestępstwa oszustwa. Udostępnienie rachunku stworzyło sprawcom możliwość przyjęcia środków pochodzących z przestępstwa oraz ich dalszego niezwłocznego wypłacenia, co w istocie warunkowało skuteczność całego przedsięwzięcia. W świetle zgromadzonych dowodów należało zatem przyjąć, że oskarżona co najmniej godziła się na wykorzystanie rachunku do celów przestępczych, obejmując swoim zamiarem możliwość doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Okolicznością dodatkowo potwierdzającą jej świadomość i nastawienie było wyrażane zainteresowanie stałą współpracą z członkami grupy, którą następnie rzeczywiście podjęła. Powyższe wskazuje, że jej zachowanie nie miało charakteru przypadkowego ani nieświadomego, lecz stanowiło element świadomego włączenia się w mechanizm przestępczy, wyczerpując znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk . Oskarżonym H. M. (1) , T. H. i J. V. (1) przypisano popełnienie czynów opisanych w punktach II, III, IV, VII, VIII, IX , X, XII, XIII, XIV, XV w warunkach określonych w art. 65 § 1 kk , albowiem działali oni w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, o której mowa w art. 258 § 1 kk , mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w szczególności oszustw. Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że działalność oskarżonych nie miała charakteru incydentalnego ani przypadkowego, lecz stanowiła element z góry przyjętego, powtarzalnego mechanizmu przestępczego realizowanego przez strukturę o określonym podziale ról i stopniu zorganizowania. Przypisane tym oskarżonym pomocnictwo do oszustwa pozostawało funkcjonalnie powiązane z działalnością tej grupy i było podejmowane w celu realizacji jej założeń. Oskarżeni, mając świadomość istnienia grupy oraz jej przestępczego charakteru, świadomie wspierali jej działalność poprzez ułatwianie popełniania czynów zabronionych, czym zrealizowali znamiona pomocnictwa w rozumieniu art. 18 § 3 kk . W konsekwencji należało przyjąć, że czyny zostały popełnione w warunkach określonych w art. 65 § 1 kk , tj. w związku z działaniem w zorganizowanej grupie przestępczej, co uzasadnia zastosowanie surowszych zasad odpowiedzialności przewidzianych w tym przepisie. W przypadku M. Z. w odniesieniu do przypisanego jej przestępstwa pomocnictwa do oszustwa, polegającego na udostępnieniu karty bankomatowej oraz danych dostępowych (czyn z pkt XVII), Sąd – podzielając stanowisko prokuratora – nie zakwalifikował tego czynu jako popełnionego w warunkach określonych w art. 65 § 1 kk . Okoliczność, iż oskarżona w dniu 11 września 2023 r. godziła się na wykorzystanie jej rachunku do popełnienia oszustwa, nie jest tożsama z posiadaniem wiedzy o zorganizowanym i trwałym charakterze działalności grupy przestępczej. W początkowym etapie jej zaangażowania jej świadomość obejmowała udział w pojedynczym przedsięwzięciu, jednak w tym czasie nie posiadała jeszcze wiedzy o strukturze oraz zorganizowanym charakterze działalności grupy, ani nie miała ustalonej, przypisanej jej roli w jej funkcjonowaniu. Jej świadomość obejmowała zamiar udzielenia pomocy w popełnieniu przestępstwa, nie zaś działanie jako element zorganizowanej struktury przestępczej. Dopiero w kolejnych dniach i dalszym okresie nastąpiło pełne włączenie się oskarżonej w działalność grupy, w ramach której jej zasadniczą rolą było dokonywanie wypłat z bankomatów wspólnie z M. A. . Chociaż zatem oskarżona została uznana za winną udziału w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od 11 września 2023 r. do 10 maja 2024 r., to jednak w chwili popełnienia czynu z pkt XVII brak było podstaw do przyjęcia, że działała już w ramach tej struktury w rozumieniu art. 65 § 1 k.k. Sam fakt późniejszego uczestnictwa w grupie nie uzasadnia retroaktywnego przyjęcia tej kwalifikacji wobec czynu popełnionego na początkowym etapie jej zaangażowania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że M. A. podczas czynności zatrzymania posłużył się jako dokumentem potwierdzającym jego tożsamość podrobionym dokumentem w postaci ukraińskiego prawa jazdy nr (...) (czyn z pkt V). Oskarżony w zakresie tego zarzutu wyjaśnił, że prawo jazdy otrzymał od kolegów na U. , jest to „zabawka”, nigdzie go nie pokazywał, ani nie używał podczas jazdy (k. 684-687, 2069). Na rozprawie wyjaśnił, że prawem jazdy nie posługiwał się, nikomu go nie okazywał, zaś przy zatrzymaniu policjanci sami je znaleźli i wpisali do protokołu, było one schowane w portfelu i policjanci je stamtąd wyjęli (2913-2913v.). Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do faktu informowania policjantów o charakterze ujawnionego dokumentu, bowiem były one sprzeczne z pozostałymi dowodami w sprawie, jak również z doświadczeniem życiowym. W ustalonym stanie faktycznym M. A. nie informował policjantów, że prawo jazdy to zabawka, zaś późniejsze twierdzenia oskarżonego w tym zakresie są przyjętą przez niego linią obrony. Świadek F. C. rozpytany na okoliczność ustalenia tożsamości osób zatrzymanych zeznał, że przy osobach zatrzymanych funkcjonariusze sami wyciągają dokument tożsamości, z kolei osoby tylko legitymowane same go pokazują. Świadek ponadto zeznał, że nie kojarzy sytuacji, żeby zatrzymany M. A. informował ich, że jego dowód tożsamości w postaci prawa jazdy to jest zabawka a nie dokument. Z treści notatki urzędowej i zapisów notatnika służbowego (k.3167) F. C. wynika, że zatrzymania M. A. dokonał funkcjonariusz M. S. . Przesłuchany na rozprawie na okoliczność zatrzymania zeznał, że pamięta dokładnego przebiegu interwencji. Mógł dokonać zatrzymania M. A. , jeżeli tak wynika z notatki urzędowej. Świadek nie przypominał sobie, czy zatrzymany mężczyzna posłużył się autentycznym dokumentem czy podrobionym, nie przypominał sobie także, żeby M. A. informował, że ma jakiś dokument stworzony dla zabawy. Podkreślenia wymaga, że w toku śledztwa F. C. zeznał, że okoliczność, iż ukraińskie prawo jazdy, którym podczas legitymowania posłużył się M. A. jest dokumentem podrabianym, została ustalona dopiero „ w toku dalszych czynności ” (k.139). Potwierdza to wypowiedzi obu funkcjonariuszy, którzy nie wskazali na to, aby oskarżony A. od początku podczas zatrzymania informował ich o tym, że ujawniony przy nim dokument tożsamości jest dokumentem nieautentycznym, „zabawką”. To stwierdzenie oskarżonego zostało ujęte po raz pierwszy w protokole zatrzymania rzeczy sporządzonym dopiero w KP W. (k.38v.). W ocenie Sądu stanowcze oświadczenie oskarżonego w tym zakresie złożone podczas zatrzymania zostałoby odnotowane w notatce urzędowej i notatniku służbowym funkcjonariuszy, a takiego zapisu w nich brak. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 270 § 1 kk polegającego na tym, że w dniu 10 października 2023 r. w W. , podczas legitymowania w trakcie zatrzymania przez funkcjonariuszy Policji posłużył się jako autentycznym podrobionym (...) prawem jazdy nr (...) , czym wyczerpał znamiona czynu z art. 270 § 1 kk . Przez „posłużenie się dokumentem jako autentycznym” w rozumieniu art. 270 § 1 kk należy rozumieć każde użycie dokumentu zgodnie z jego przeznaczeniem, polegające na przedstawieniu go innemu podmiotowi w taki sposób, aby mógł on zapoznać się z jego treścią i potraktować go jako autentyczny. Nie jest przy tym konieczne osobiste wręczenie dokumentu funkcjonariuszowi, wystarczające jest świadome doprowadzenie do sytuacji, w której dokument zostaje użyty w obrocie prawnym. W szerokim sensie posłużenie się obejmuje zatem nie tylko aktywne użycie, ale też zgodę na uruchomienie funkcji dokumentu. Jeżeli zatem osoba zatrzymana, mając świadomość posiadania (w portfelu) podrobionego dokumentu, milcząco godzi się na to, aby funkcjonariusz zapoznał się z nim w toku czynności legitymowania i wykorzystał go jako podstawę ustalenia jego tożsamości, to swoim zachowaniem realizuje znamię „posłużenia się” dokumentem jako autentycznym. Decydujące jest bowiem to, że adresat dokumentu mógł zapoznać się z jego treścią i potraktować go jako prawdziwy, a sprawca obejmował tę sytuację zamiarem i na to się godził. Fakt nieautentyczności prawa jazdy nr (...) został potwierdzony przez Ambasadę U. (pismo, k.462). Wskazać należy, że zatrzymany podrobiony dokument w postaci prawa jazdy (k.41) zawiera wszystkie cechy dokumentu oryginalnego co do zakresu danych i zabezpieczeń: prawdziwe dane osoby, wiernie odwzorowuje wzór graficzny, posiada numer i serię przypominające autentyczne, posiada imitację zabezpieczeń (hologram, mikrodruk), do złudzenia przypominające dokument oryginalny. Nie zawiera z kolei wyraźnych, nieusuwalnych oznaczeń typu „wzór, replika, dokument kolekcjonerski”. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowe prawo jazdy jest dokumentem podrobionym, który mógł zostać użyty w obrocie prawnym w sposób właściwy dla dokumentu autentycznego. Prawo jazdy jest urzędowym dokumentem potwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami ( art. 4 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami ), a jednocześnie – jako dokument zawierający dane osobowe oraz wizerunek – funkcjonuje w obrocie prawnym jako środek umożliwiający weryfikację tożsamości osoby nim się legitymującej. O zamiarze oskarżonego świadczą również okoliczności towarzyszące zdarzeniu. Oskarżony nosił podrobione prawo jazdy w portfelu, a zatem w miejscu zwyczajowego przechowywania dokumentu tożsamości. Nie posiadał przy sobie żadnego innego autentycznego dokumentu stwierdzającego tożsamość. Zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego trudno uznać za wiarygodne twierdzenie, że dokument taki był przechowywany wyłącznie jako „zabawka”, skoro znajdował się przy nim w sytuacji, w której mógł zostać wykorzystany do potwierdzenia tożsamości. Umiejscowienie dokumentu w typowym i łatwo dostępnym miejscu oraz brak dokumentów autentycznych przemawiają za przyjęciem, iż oskarżony liczył się z możliwością użycia go w toku czynności legitymowania. Następnie w sytuacji zatrzymania oskarżony, mając świadomość, że w portfelu znajduje się podrobione prawo jazdy, godził się na jego użycie w toku legitymowania przez funkcjonariuszy, nie sprzeciwiając się jego wykorzystaniu i obejmując swoim zamiarem to, że dokument zostanie potraktowany jako autentyczny i posłuży do ustalenia jego tożsamości. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że oskarżony dopiero na etapie czynności procesowych na komisariacie stwierdził, że zatrzymane prawo jazdy jest „zabawką”, brak jest dowodów potwierdzających, że taką informację przekazał na miejscu zdarzenia funkcjonariuszom Policji. Doświadczenie życiowe wskazuje, że oświadczenia osób zatrzymywanych są odnotowywane w notatnikach służbowych i notatkach z czynności (jak choćby w przypadku T. H. ). Z kolei okoliczność podrobienia dokumentu ustalono „w toku dalszych czynności”. Stwierdzić zatem należy, że oskarżony podczas weryfikacji tożsamości przez funkcjonariuszy przy zatrzymaniu nie informował o nieautentyczności prawa jazdy i godził się na wykorzystanie podrobionego dokumentu w toku jego legitymowania. Oskarżony M. A. dopuścił się czynów przypisanych mu z pkt II, III, IV i V w warunkach powrotu do przestępstwa, o których mowa w art. 64 § 1 kk . Recydywa zwykła, uregulowana w art. 64 § 1 kk , stanowi postać recydywy specjalnej, polegającej na ponownym popełnieniu przez sprawcę umyślnego przestępstwa podobnego po uprzednim skazaniu na karę pozbawienia wolności i odbyciu jej w wymiarze co najmniej 6 miesięcy. Warunkiem jej przyjęcia jest, aby kolejne przestępstwo zostało popełnione w okresie 5 lat od odbycia kary. Instytucja ta opiera się na założeniu zwiększonej demoralizacji i negatywnej prognozy kryminologicznej sprawcy, który mimo uprzedniej reakcji karnej powraca do przestępstwa. Skutkiem stwierdzenia działania w warunkach recydywy zwykłej jest możliwość wymierzenia kary w granicach obostrzonych, tj. do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, przy czym obostrzenie to ma charakter fakultatywny i podlega ocenie Sądu w ramach dyrektyw wymiaru kary z art. 53 kk . Zgodnie z art. 115 § 3 kk przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju, a także przestępstwa popełnione z użyciem przemocy lub groźby jej użycia oraz przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. O podobieństwie decyduje zatem nie tylko tożsamość kwalifikacji prawnej, lecz także wspólność istotnych cech normatywnych czynu, w szczególności chronionego dobra prawnego, sposobu działania lub motywacji sprawcy. Oskarżony M. A. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 8 lipca 2022 r. w sprawie IV K 939/20 za przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz dwa lata ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono mu okres pozbawienia wolności w sprawie od 26 września 2020 r. od godz. 16:50 do 31 marca 2021 r. 2021 r. godz. 14:55, uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości. Oskarżony dopuścił się przypisanych mu w punktach II, III, IV i V w ciągu 5 lat po odbyciu kary sześciu miesięcy pozbawiania wolności czynu w warunkach określonych w art. 64 § 1 kk . Został on bowiem skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie nastąpiło z dniem 31 marca 2021 r. Przestępstwa przypisanych mu w punktach II, III, IV i V zostały popełnione we wrześniu - październiku 2023 r., a zatem w trakcie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 64 § 1 kk . Nadto czyny przypisane oskarżonemu stanowią przestępstwo umyślne podobne do uprzednio popełnionego - należą bowiem odpowiednio do tej samej kategorii przestępstw przeciwko mieniu bądź przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów i godzą w to samo dobro prawne, co przesądza o ich podobieństwie. Wobec tego pełnione zostały wszystkie ustawowe przesłanki recydywy specjalnej podstawowej. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania  3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dostarczył dostatecznych dowodów winy oskarżonej A. M. . Oskarżonej zarzucono popełnienie przestępstwa pomocnictwa do oszustwa na szkodę D. R. , które polegać miało na przekazaniu za kwotę 1.300 złotych karty bankomatowej wraz z numerem PIN i danymi do logowania na swój rachunek w banku (...) S.A. Oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i w toku śledztwa wyjaśniła, że na portalu F. znalazła ogłoszenie, na które odpowiedziała. Na komunikatorze M. odezwała się do niej osoba, która w trakcie rozmowy wyjaśniła, na czym miała polegać jej praca. Uzyskała informacje, że na jej konto zostanie przelana jakaś kwota pieniędzy i za to, że udostępni swoje konto, otrzyma procent. Zapytała się, czy jest to legalne, na co otrzymała zapewnienie, że tak. Odnośnie spotkania, w trakcie którego przekazała swoje dane, wyjaśniła, że w dniu 18 września 2023 r. spotkała się z mężczyzną ( K. K. ), któremu przekazała kartę i telefon. Przyszła do nich kobieta ( T. H. ). W trakcie rozmowy przyszedł jeszcze jeden mężczyzna ( E. I. ). Młodszy konsultował z nim wszystko i on o wszystkim decydował. Poszła z T. H. wypłacić pieniądze dla siebie w kwocie 1200 zł, a następnie oddała jej kartę i podała do niej numer PIN. W dniu 19 września 2023 r. poszła do banku i zablokowała kartę. Następnie otrzymała pisma z banku z prośbą o zwrot kwoty 29 996 zł oraz 19 986 zł. Zrozumiała, że została oszukana i stało się coś niedobrego. Napisała do tego mężczyzny, on jej powiedział, że to normalne i żeby się nie martwiła. Odprowadziła, że zamierza powiadomić Policję, mężczyzna powiedział, że w ten sposób zawiadomi na samą siebie. Na początku ze strachu przed konsekwencjami powiedziała na Policji, że karta została jej skradziona. Dopytywana o szczegóły powiedziała, że przyjdzie jeszcze raz i tak zrobiła. Opowiedziała wszystko i umożliwiła zatrzymanie sprawców. W żaden sposób nie chciała pomóc w oszukaniu kogokolwiek, sama czuje się oszukana (k.1202-1202v.). W swoich wyjaśnieniach na rozprawie oskarżona wskazała, że zobaczyła ogłoszenie na portalu F. z informacją, że można otrzymać wynagrodzenie za udostępnienie swojego rachunku bankowego. Kwota 1200 zł za tą usługę wydała jej się podejrzana, dlatego na komunikatorze pytała się, czy jest to legalne, sprawcy powiedzieli jej, że chodzi o kryptowalutę, wprowadzając ją w błąd. Mówili, że potrzebne są inne osoby, bo jest to duża kwota i nie mogą tego przeprowadzić przez jeden rachunek. W trakcie spotkania w dniu 18 września 2023 r. w kawiarni przekazała kartę bankomatową, pin, login i hasło do konta. Sprawcy zmienili jej limit wypłat, ale nie wiedziała, do jakiej kwoty. Zmiana limitów nastąpiła poprzez aplikację na telefonie sprawców, jak stwierdziła - sama nie potrafiła tego zrobić. Sama zaś autoryzacja zmiany limitów nastąpiła przez jej telefon. Otrzymała od nich kwotę 1.200 zł, ponadto oskarżona brakujące 100 zł otrzymała w formie doładowania telefonu w tejże kwocie. W dniu 19 września 2023 r. udała się do banku i zmieniono wtedy jej hasło i zablokowała kartę. Nie mogła sprawdzać, co działo się na koncie na jej telefonie. Po dwóch tygodniach otrzymała pismo z banku i wtedy zwróciła się w tej sprawie do Policji. Dzięki jej postawie doszło do zatrzymania pozostałych oskarżonych w sprawie, jej koleżanka L. D. zgodziła się na spotkanie, aby zatrzymać tych przestępców. Uprzedziły Policję, że takie spotkanie będzie. Była inicjatorką całego zatrzymania. Wprawdzie Sąd dostrzega niespójności w wyjaśnieniach oskarżonej - wątek kryptowalut pojawia się w nich dopiero na rozprawie, niemniej w ocenie Sądu rozbieżności te nie podważają samej linii obrony oskarżonej polegającej na twierdzeniu, że nie miała świadomości, iż uczestniczy w nielegalnym procederze. Zdaniem Sądu nie można wykluczyć, że wątek kryptowalut pojawił się w rozmowach przy przekazywaniu karty i danych. Z depozycji oskarżonych nie wynika w każdym razie, aby przy spotkaniu oskarżona została poinformowana o rzeczywistym powodzie udostępnienia jej danych. Odpowiedzialność za pomocnictwo w rozumieniu art. 18 § 3 kk wymaga ustalenia, że sprawca działał z zamiarem ułatwienia popełnienia czynu zabronionego, przy czym zamiar ten może przybrać postać zarówno bezpośrednią, jak i ewentualną. Konieczne jest jednak wykazanie, iż w chwili podejmowania czynności obejmował on świadomością istotne elementy przestępstwa głównego i co najmniej godził się na jego realizację. Ocena strony podmiotowej musi odnosić się do momentu udostępnienia rachunku bankowego i karty płatniczej, a nie do późniejszych zachowań podejmowanych już po ujawnieniu skutków zdarzenia. Oceniając stronę podmiotową, Sąd miał na uwadze właściwości osobiste oskarżonej, w szczególności jej młody wiek, brak ustabilizowanej sytuacji zawodowej oraz brak uprzedniej karalności, co ma znaczenie przy indywidualnej ocenie możliwości przewidywania skutków podejmowanych działań. Oskarżona przebywała w Polsce od niedawna i nie wykazano, aby posiadała doświadczenie w zakresie złożonych operacji finansowych. Wskazać należy, że z oskarżoną nie łączyły sprawców żadne relacje. W przeciwieństwie do innych oskarżonych, jak T. H. czy M. Z. , nie była ona zainteresowana dalszą współpracą przy dokonywaniu wypłat z rachunku. Z zapisów komunikatora (k.1103-11107, tłumaczenie - k.1108) nie wynika, aby posiadała ona wiedzę o przestępczym celu działania pozostałych osób, ani aby godziła się na doprowadzenie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Analiza korespondencji prowadzonej za pośrednictwem komunikatora wskazuje, że oskarżona odpowiedziała na ogłoszenie dotyczące „przyjęcia przelewu” za wynagrodzeniem. Samo ogłoszenie zostało zamieszczone na grupie „praca, mieszkanie, usługi” o treści: „praca (...) , potrzebna pomoc zrobić/przyjąć przelew, opłata 800 zł”. Nadawca informuje ją, że „na pani kartę przeleje się środki, my je zabieramy, za co dostatnie procent 800-1300 zł”. W kontekście informacji, że karta oskarżonej zostanie zabrana rozmówca tłumaczy procedurę dalszego postępowania: „ potem po prostu zadzwoń do banku i powiedz, że zgubiłaś kartę, zostanie zablokowana, a konto pozostanie aktywne - możesz ściągnąć pieniądze, ale tylko w banku ”. Oskarżona proponuje, że odbierze swoją kartę, bo jest jej potrzebna. W rozmowie pojawia się zatem informacja, iż na jej rachunek zostaną przelane środki, które następnie zostaną „zabrane”, a także sugestia zgłoszenia utraty karty. Niewątpliwie okoliczności te mogły budzić wątpliwości co do legalności przedsięwzięcia i świadczą o nierozważnym zachowaniu oskarżonej. Jednocześnie z treści korespondencji nie wynika, aby w chwili przekazywania rachunku była ona informowana o mechanizmie wprowadzenia kogokolwiek w błąd, podszywaniu się pod pracownika banku czy doprowadzeniu konkretnej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W początkowej fazie rozmów brak jest odniesień do istnienia pokrzywdzonego lub do przestępnego charakteru planowanych działań. Wobec oddania karty osobom obcym sama okoliczność jej zastrzeżenia następnego dnia nie była działaniem niezrozumiałym, skoro nie było możliwości jej odzyskania. Oskarżona zamierzała dalej korzystać ze swojego konta, a fakt, że w rozmowie początkowo proponowała, że odbierze swoją kartę po zrealizowaniu przelewu, świadczyć może o tym, że nie zdawała sobie sprawy, w jakim procederze uczestniczy. Charakterystyczne jest także to, że informując o możliwości korzystania z konta sprawcy zataili jednocześnie okoliczność, że bank będzie domagał się od oskarżonej zwrotu pieniędzy. Oskarżona dzień po udostępnieniu zastrzegła kartę, tłumacząc w banku, że ją zgubiła. Samo nieujawnienie w banku rzeczywistego powodu utraty władztwa nad kartą nie jest wystarczające do przyjęcia, iż w chwili udostępniania rachunku oskarżona działała z zamiarem ułatwienia oszustwa. Okoliczność ta może jedynie świadczyć o świadomości naruszenia zasad umowy rachunku bankowego, przekazanie karty osobom trzecim jest bowiem sprzeczne z umową i regulaminem. Także standardowo regulaminy umowy rachunku bankowego i umowy o kartę płatniczą wyraźnie zakazują udostępniania karty osobom trzecim, zaś z art. 42 ust. 2 ustawy o usługach płatniczych zasadniczo przewiduje obowiązek użytkownika korzystania z instrumentu płatniczego zgodnie z umową oraz podejmowania działań zapobiegających nieuprawnionemu użyciu. Naruszenie regulaminu bankowego oraz godzenie się na obejście procedur nie jest jednak tożsame z zamiarem ułatwienia przestępstwa oszustwa. Wysokość wynagrodzenia w kwocie 1200 zł niewątpliwie powinna była wzbudzić u oskarżonej wątpliwości co do charakteru przedsięwzięcia i świadczy o lekkomyślności jej zachowania. Sama jednak okoliczność odpłatności nie pozwala jeszcze na przyjęcie, iż obejmowała ona swoim zamiarem wprowadzenie kogokolwiek w błąd i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W realiach obrotu internetowego nie jest wykluczone, że oskarżona mogła postrzegać proponowaną czynność jako niezgodną z regulaminem i naruszającą zasady obrotu bankowego, lecz niekoniecznie jako przestępstwo oszustwa w rozumieniu prawa karnego. Wątek spotkania w kawiarni z innymi oskarżonymi również nie dostarcza jednoznacznych dowodów na to, aby oskarżona została wtajemniczona w mechanizm oszustw. Żaden z pozostałych oskarżonych nie wskazał, by była ona informowana o sposobie wprowadzania pokrzywdzonych w błąd, czy o przestępczym charakterze przedsięwzięcia. Pojawiający się wątek kryptowalut, o ile miał rzeczywiście miejsce, nie pozwala sam w sobie na przyjęcie, iż obejmowała ona świadomością przestępny cel działań grupy. Oskarżona nie musiała mieć wiedzy, że legalny obrót kryptowalutami nie jest w żaden sposób ograniczony i nie wymaga w tym celu udostepnienia kont osób trzecich. O braku zrealizowania strony podmiotowej przez oskarżoną świadczyć może dalsza część rozmowy na komunikatorze, która miała już miejsce po otrzymaniu pism z banku wzywających do zwrotu pieniędzy. Wówczas to oskarżona w trakcie rozmowy wskazuje „dostałam odpowiedź, że człowiek został oszukany”. Analiza tej części rozmowy wskazywać może na zaskoczenie oskarżonej rozwojem sytuacji (k.1109v.). Z kolei fragmenty rozmowy, w których rozmówca instruuje oskarżoną, aby twierdziła, iż zgubiła kartę i nie przekazywała jej osobom trzecim, nie mogą stanowić dowodu jej świadomości w chwili udostępniania rachunku. Oskarżona udała się na Policję, ale początkowo powiedziała, że skradziono jej telefon, jednakże w dniu 9 października 2023 r. udała się na drugi raz na Policję i złożyła zawiadomienie o przestępstwie, wówczas podała prawdziwe okoliczności zdarzenia i wyraziła wolę ujęcia sprawców. W nocy stwierdziła, że strona z ogłoszeniem była czynna, zadzwoniła do swojej przyjaciółki L. D. która odpowiedziała na ogłoszenie, że jest zainteresowana, spotkanie z nią miało się odbyć o godz. 12.00 na ul. (...) . Jeszcze w nocy pojechały na Policję i uprzedziły o tym spotkaniu. W takcie zatrzymania wskazała zatrzymane osoby. Wzięła tą inicjatywę na siebie i zorganizowała tą akcję, była zainteresowana tym, by ich zatrzymano, bo zgłosiła to na Policję. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonej - początkowo niespójne w kontaktach z organami ścigania, a następnie polegające na ujawnieniu okoliczności sprawy oraz współpracy z Policją – nie może być interpretowane jako dowód zamiaru istniejącego w chwili czynu. Może ono świadczyć o uświadomieniu sobie bezprawności zdarzenia po jego zaistnieniu, lecz w żaden sposób nie dowodzi, iż taką świadomość oskarżona posiadała wcześniej. W świetle całokształtu ujawnionych okoliczności brak jest przekonujących dowodów pozwalających ponad wszelką wątpliwość na przyjęcie, iż w chwili udostępniania rachunku bankowego oskarżona A. M. obejmowała swoim zamiarem ułatwienie popełnienia oszustwa lub co najmniej godziła się na taki skutek. Wątpliwości co do wyczerpania strony podmiotowej przez oskarżoną nie zostały w ocenie Sądu usunięte w sposób niewątpliwy, co zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 5 § 2 kpk skutkowało jej uniewinnieniem. 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. A. 1, 2 i 3 I, II, III, IV i V Sąd wymierzył oskarżonemu następujące kary: ⚫ za czyn opisany w punkcie I na podstawie art. 258 § 1 kk wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; ⚫ za czyn opisany w punkcie II na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie III na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie IV na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 60 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie V na podstawie art. 270 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzono mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kar jednostkowych Sąd miał na względzie uprzednią karalność oskarżonego i popełnienie czynów w warunkach powrotu do przestępstwa, co wskazuje na lekceważący stosunek do porządku prawnego. Sąd uwzględnił także okoliczność popełnienia przestępstw w ramach zorganizowanej grupy, a także pełnioną w niej rolę i zajmowaną pozycję oskarżonego, miał także na uwadze znaczną społeczną szkodliwość popełnionych czynów – popełnione w formie pomocnictwa przestępstwa w konsekwencji umożliwiały finalizowanie skutku w postaci doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z punktu widzenia życia społeczno-gospodarczego popełnienie tego rodzaju przestępstw na szkodę osób, których działania motywowane były troską o zgromadzone przez nich na rachunkach środki finansowe, a które następnie w wyniku działania oskarżonych utracili, należy ocenić jako szczególnie naganne. Podstawą wymierzę grzywny była z kolei okoliczność uzyskiwania korzyści majątkowej przez oskarżonego z popełnionych czynów. Ustalając wysokość stawki dziennej w stosunkowo niskiej wysokości Sąd miał na względzie możliwości zarobkowe oskarżonego. Na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączono i wymierzono łączną karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych, ponownie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł. Określając wysokość kary łącznej Sąd miał na względzie bliski związek czasowy i przedmiotowy popełnionych czynów, uzasadniający zastosowanie zasady asperacji. W ocenie Sądu orzeczone kary jednostkowe, jak również orzeczona kara łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, nie przekraczają stopnia winy oskarżonego, nadto spełnią cele w zakresie oddziaływania na przyszłą postawę oskarżonego względem porządku prawnego, jak również cele w zakresie prewencji ogólnej. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 20 września 2024 r. godz. 13:00. E. I. 4,5 i 6 VII, VIII, IX, X Sąd wymierzył oskarżonemu następujące kary: ⚫ za to za czyn opisany w punkcie VI na podstawie art. 258 § 1 kk - kara 1 roku pozbawienia wolności, ⚫ za czyn opisany w punkcie VII na podstawie art. na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk - kara 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 90 stawek dziennych, wysokość stawki dziennej 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie VIII na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk kara 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywna w wymiarze 70 stawek dziennych, wysokość stawki dziennej 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie IX na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk kara 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywna w wymiarze 100 stawek dziennych, wysokość stawki dziennej 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie X na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk kara 1 roku pozbawienia wolności oraz grzywna 100 stawek dziennych, wysokość stawki dziennej 20,- zł. Przy wymiarze kar jednostkowych Sąd miał na względzie uprzednią niekaralność oskarżonego, okoliczność przyznania się do winy, a także złożenie szczegółowych wyjaśnień, które umożliwiły dokonanie ustaleń faktycznych. Sąd uwzględnił także okoliczność popełnienia przestępstw w ramach zorganizowanej grupy, a także pełnioną w niej rolę i zajmowaną, względnie wysoką i „kierowniczą” pozycję tego oskarżonego, miał także na uwadze znaczną społeczną szkodliwość popełnionych przez niego czynów – popełnione w formie pomocnictwa przestępstwa w konsekwencji umożliwiały finalizowanie skutku w postaci doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z punktu widzenia życia społeczno-gospodarczego popełnienie tego rodzaju przestępstw na szkodę osób, których działania motywowane były troską o zgromadzone przez nich na rachunkach środki finansowe, a które następnie w wyniku działania oskarżonych utracili, należy ocenić jako szczególnie naganne. Podstawą wymierzę grzywny była z kolei okoliczność uzyskiwania korzyści majątkowej przez oskarżonego z popełnionych czynów. Ustalając wysokość stawki dziennej w stosunkowo niskiej wysokości Sąd miał na względzie możliwości zarobkowe oskarżonego. Na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone wobec oskarżonego E. I. kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączono i wymierzono mu łączną karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 250 stawek dziennych, ponownie ustalono wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł. Określając wysokość kary łącznej Sąd miał na względzie bliski związek czasowy i przedmiotowy popełnionych czynów, uzasadniający zastosowanie zasady asperacji. W ocenie Sądu orzeczone kary jednostkowe, jak również orzeczona kara łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, nie przekraczają stopnia winy tego oskarżonego, nadto spełnią cele w zakresie oddziaływania na przyszłą postawę oskarżonego względem porządku prawnego, jak również cele w zakresie prewencji ogólnej. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono okres pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 13 maja 2025 r. godz.14:45. (k.3022). T. H. 7, 8 i 9 XI, XII, XIII, XIV, XV Sąd wymierzył oskarżonej następujące kary: ⚫ za czyn opisany w punkcie XI na podstawie art. 258 § 1 kk wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; ⚫ za czyn opisany w punkcie XII na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1,2 i 3 kk kara 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywna w wymiarze 80 stawek dziennych, wysokość stawki dziennej 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie XIII na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 9 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 70 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie XIV na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł; ⚫ za czyn opisany w punkcie XV na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 65 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 zł. Przy wymiarze kar jednostkowych Sąd miał na względzie uprzednią niekaralność oskarżonej, okoliczność jej przyznania się do winy, a także złożenie szczegółowych wyjaśnień, które umożliwiły dokonanie ustaleń faktycznych. Sąd uwzględnił także okoliczność popełnienia przestępstw w ramach zorganizowanej grupy, a także pełnioną w niej rolę i zajmowaną, względnie niską pozycję tej oskarżonej, miał nadto na uwadze znaczną społeczną szkodliwość popełnionych przez nią czynów – popełnione w formie pomocnictwa przestępstwa w konsekwencji umożliwiały finalizowanie skutku w postaci doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z punktu widzenia życia społeczno-gospodarczego popełnienie tego rodzaju przestępstw na szkodę osób, których działania motywowane były troską o zgromadzone przez nich na rachunkach środki finansowe, a które następnie w wyniku działania oskarżonych utracili, należy ocenić jako szczególnie naganne. Podstawą wymierzę grzywny była z kolei okoliczność uzyskiwania korzyści majątkowej przez oskarżoną z popełnionych czynów. Ustalając wysokość stawki dziennej w stosunkowo niskiej wysokości Sąd miał na względzie możliwości zarobkowe oskarżonej. Na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone kary pozbawienia wolności oraz grzywny połączono i wymierzono łączną karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę w wymiarze 160 stawek dziennych, ponownie ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20,- zł. Określając wysokość kary łącznej Sąd miał na względzie bliski związek czasowy i przedmiotowy popełnionych czynów, uzasadniający zastosowanie zasady asperacji. W ocenie Sądu orzeczone kary jednostkowe, jak również orzeczona kara łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, nie przekraczają stopnia winy oskarżonej, spełnią nadto cele w zakresie oddziaływania na przyszłą postawę oskarżonej względem porządku prawnego, jak również cele w zakresie prewencji ogólnej. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczono okres pozbawienia oskarżonej wolności w sprawie od dnia 10 października 2023 r. godz. 13:00 do dnia 3 lipca 2024 r. godz.16:30 (k.2196). M. Z. 10,11,12,13,14 XVI, XVII Sąd wymierzył oskarżonej następujące kary: ⚫ za to za czyn opisany w punkcie XVI na podstawie art. 258 § 1 kk wymierzono karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; ⚫ za czyn opisany w punkcie XVII na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk i art. 33 § 1, 2 i 3 kk wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 30,- zł. Przy wymiarze kar jednostkowych Sąd miał na względzie uprzednią niekaralność oskarżonej, okoliczność przyznania się do winy, a także złożenie szczegółowych wyjaśnień, które umożliwiły dokonanie ustaleń faktycznych. Sąd uwzględnił także okoliczność popełnienia przestępstw w ramach zorganizowanej grupy, a także pełnioną w niej rolę i zajmowaną, względnie niską pozycję oskarżonej, miał także na uwadze znaczną społeczną szkodliwość popełnionych przez nią czynów – popełnione w formie pomocnictwa przestępstwa w konsekwencji umożliwiały finalizowanie skutku w postaci doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z punktu widzenia życia społeczno-gospodarczego popełnienie tego rodzaju przestępstw na szkodę osób, których działania motywowane były troską o zgromadzone przez nich na rachunkach środki finansowe, a które następnie w wyniku działania oskarżonych utracili, należy ocenić jako szczególnie naganne. Podstawą wymierzę grzywny była z kolei okoliczność uzyskiwania korzyści majątkowej przez oskarżoną z popełnionych czynów. Ustalając wysokość stawki dziennej w stosunkowo niskiej wysokości Sąd miał na względzie możliwości zarobkowe oskarżonej. Na podstawie art. 85 § 1 kk , art. 86 § 1 i 2 kk orzeczone kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono łączną karę 1 roku pozbawienia wolności. Określając wysokość kary łącznej Sąd miał na względzie bliski związek czasowy i przedmiotowy popełnionych czynów, uzasadniający zastosowanie zasady asperacji. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 lat próby. W ocenie Sądu orzeczone kary jednostkowe, jak również orzeczona kara łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów, nie przekraczają stopnia winy oskarżonej, zaś wymierzenie jej kary z warunkowym zawieszeniem wykonania będzie wystarczające dla osiągnięcia celów kary, w szczególności zapobieżeniu powrotowi oskarżonej do przestępstwa. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązano oskarżoną do informowania Sądu w formie pisemnej co 6 miesięcy o przebiegu okresu próby. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej grzywny zaliczono okres zatrzymania w sprawie w dniu 10 września 2024 r. od godz. 9:45 do godz. 17:30. Wnioski o naprawienie szkody na piśmie złożyli M. K. , k. 2711, B. W. , k.2719 i 3180, A. Ł. , k.2966A. Ponadto M. K. D. R. , B. W. , M. K. złożyli wnioski o naprawienie szkody na rozprawie. E. I. , T. H. i M. Z. 16 VII, VIII, XII, XIII i XVII Na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwami opisanymi w punktach VII, VIII, XII, XIII i XVII : - poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. K. kwoty 26.500,- zł; - poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego B. W. kwoty 25.600,- zł. E. I. i T. H. 17 X i XV Na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punktach X i XV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonej A. Ł. kwoty 49.500,- zł. E. I. , T. H. i M. A. 18 II, IX, XIV Na podstawie art. 46 § 1 kk orzeczono obowiązek solidarnego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punktach II, IX, XIV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego D. R. kwoty 88.626 zł. M. A. 19 IV Na podstawie art. 46 § 1 kk Sąd orzekł obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie IV poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. K. kwoty 34.400 zł. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. I. , T. H. i M. Z. 20 Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził solidarnie od oskarżonych na rzecz B. W. kwotę 1680,- zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika (obecnego na trzech terminach rozprawy). E. I. , T. H. i M. A. 21 Na podstawie jw. Sąd zasądził solidarnie od oskarżonych na rzecz D. R. kwotę 1920,- zł tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika (obecnego na 4 terminach rozprawy). - 22 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. G. kwotę 3360,- zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego E. I. . 6. INNE ZAGADNIENIA W tym  miejscu  sąd  może odnieść  się do  innych kwestii mających znaczenie  dla  rozstrzygnięcia,  a  niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez  stronę --- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 23 Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych M. A. , E. I. , T. H. i M. Z. koszty postępowania w częściach przypadających odpowiednio na każdego z oskarżonych. Jednocześnie, mając na uwadze aktualną sytuację materialną oskarżonych Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolnił tych oskarżonych od uiszczenia opłaty. 24 Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu w zakresie A. M. obciążono Skarb Państwa. 8. PODPIS

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę