XII K 231/13

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej we WrocławiuWrocław2013-06-06
SAOSKarnewykonanie karŚredniarejonowy
kara łącznawyrok łącznykradzieżrecydywakodeks karnykodeks postępowania karnegopozbawienie wolności

Sąd połączył kary pozbawienia wolności z kilku wcześniejszych wyroków skazujących, wymierzając skazanemu D.M. kary łącznej pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy we Wrocławiu rozpoznał sprawę D.M., który był wielokrotnie skazywany za przestępstwa kradzieży i inne. Celem postępowania było wydanie wyroku łącznego, który połączyłby kary z kilku wcześniejszych wyroków skazujących. Sąd umorzył postępowanie w stosunku do niektórych wyroków, a w pozostałych połączył kary, wymierzając D.M. kary łączne pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu rozpoznał sprawę D.M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Skazany był wielokrotnie prawomocnie skazywany za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. (kradzież) oraz inne, w tym z art. 178a § 1 k.k. (jazda pod wpływem alkoholu) i usiłowanie kradzieży. Sąd, stosując przepisy k.p.k. i k.k. dotyczące kary łącznej, połączył kary pozbawienia wolności wymierzone w sprawach o sygn. akt II K 1853/07 i II K 66/08, orzekając karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie połączył kary z spraw o sygn. akt V K 1916/09 i V K 1546/10, wymierzając karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Postępowanie umorzono w stosunku do wyroków z sygn. akt II K 1938/02, XII K 514/03 i XII K 356/11 z uwagi na brak przesłanek do połączenia kar. Sąd zaliczył na poczet kar łącznych okresy odbytych już kar pozbawienia wolności. Skazanego zwolniono od kosztów postępowania w sprawie wyroku łącznego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, w odniesieniu do części wyroków skazujących istnieją przesłanki do połączenia kar.

Uzasadnienie

Sąd analizuje przepisy k.p.k. i k.k. dotyczące kary łącznej i wyroku łącznego, oceniając, czy popełnione przestępstwa i orzeczone kary spełniają warunki do ich połączenia. W przypadku niektórych wyroków przesłanki te zostały spełnione, w innych nie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok łączny

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
D. M.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia Psie Poleorgan_państwowyprokurator

Przepisy (12)

Główne

k.p.k. art. 569 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 178a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 53 § § 1 i 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spełnienie przesłanek do orzeczenia kary łącznej w odniesieniu do części wyroków. Potrzeba uwzględnienia celów prewencji szczególnej i ogólnej przy wymiarze kary łącznej. Uzasadnienie zastosowania zasady asperacji w górnych granicach.

Godne uwagi sformułowania

Instytucja wyroku łącznego została uregulowana w art. 569 § 1 k.p.k. Kara łączna nie może stanowić premii dla sprawcy popełniającego większą liczbę przestępstw. Proces resocjalizacji skazanego nie przebiega w sposób całkowicie prawidłowy.

Skład orzekający

Joanna Wencius - Głębocka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów o karze łącznej i wyroku łącznym, zasady wymiaru kary łącznej, ocena postawy skazanego w kontekście resocjalizacji."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i wielu wcześniejszych wyroków skazujących.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy instytucji wyroku łącznego, która jest istotna w praktyce prawa karnego, zwłaszcza w przypadkach wielokrotnej karalności. Pokazuje, jak sąd sumuje kary i ocenia postawę skazanego.

Jak sąd łączy kary? Wyrok łączny w sprawie wielokrotnie skazanego D.M.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XII K 231/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, XII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Joanna Wencius - Głębocka Protokolant : Sylwia Trojan w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Psie Pole: Bartosza Kupniewskiego del. z Prok. Rej. W Oleśnicy po rozpoznaniu w dniu 06 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy D. M. ( M. ) syna J. i K. z domu Z. urodzonego (...) we W. ( PESEL (...) ) skazanego prawomocnymi wyrokami: 1) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, II Wydział Karny z dnia 09 grudnia 2002 r. , w sprawie o sygn. akt II K 1938/02 , za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 06 stycznia 2001 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 10 stawek dziennych, licząc jedną stawkę za równoważną kwocie 20 złotych, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. 2) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, XII Wydział Karny z dnia 21 stycznia 2005 r. , w sprawie o sygn. akt XII K 514/03 , za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 31 maja 2003 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania karny na 2 lata. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. zarządzono wobec skazanego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany odbył w okresie od dnia 07 kwietnia 2006 r. do dnia 05 października 2006 r.; 3) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, II Wydział Karny z dnia 19 marca 2008 r. , w sprawie o sygn. akt II K 1853/07 , za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 19 października 2007 r. do 21 października 2007 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 4 lat próby. Postanowieniem z dnia 07 kwietnia 2011 r. zarządzono wobec skazanego karę 1 roku pozbawienia wolności, którą skazany ma odbyć w okresie od dnia 04 listopada 2013 r. do dnia 03 listopada 2014 r.; 4) Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej, II Wydział Karny z dnia 05 sierpnia 2008 r. , w sprawie o sygn. akt II K 66/08 , za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 08 stycznia 2007 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2011 r. zarządzono wobec skazanego karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany odbył w okresie od dnia 11 września 2012 r. do dnia 22 października 2012 r.; 5) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 26 stycznia 2010 r. , w sprawie o sygn. akt V K 1916/09 , za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 14 maja 2009 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 3 lat próby. Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r. zarządzono wobec skazanego karę 1 roku pozbawienia wolności, którą skazany odbywa w okresie od dnia 06 listopada 2012 r. do dnia 04 listopada 2013 r.; 6) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 22 grudnia 2010 r. , w sprawie o sygn. akt V K 1546/10 , za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 26 sierpnia 2009 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych, licząc jedną stawkę za równoważną kwocie 10 złotych, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011 r. zarządzono wobec skazanego karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany odbywać będzie w okresie od dnia 03 listopada 2014 r. do 27 stycznia 2015 r.; 7) Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej, XII Wydział Karny z dnia 12 lipca 2011 r. , w sprawie o sygn. akt XII K 356/11 , za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 20 lutego 2011 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. * * * * * I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami wymienionymi w pkt 3 i 4 części wstępnej wyroku i wymierza skazanemu D. M. karę łączną 1 (jednego) roku i 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami wymienionymi w pkt 5 i 6 części wstępnej wyroku i wymierza skazanemu D. M. karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 572 k.p.k. odnośnie wyroku opisanych w pkt 1, 2 i 7 części opisowej niniejszego wyroku postępowanie umarza; IV. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet wymierzonej w punkcie I części dyspozytywnej wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okresy odbytych kary pozbawienia wolności w sprawach wymienionych w pkt 3 i 4 części wstępnej wyroku; V. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet wymierzonej w punkcie II części dyspozytywnej wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okresy odbytych kary pozbawienia wolności w sprawach wymienionych w pkt 5 i 6 części wstępnej wyroku; VI. utrzymuje w mocy inne rozstrzygnięcia, zawarte w wyrokach wymienionych w pkt 3, 4, 5 i 6 części wstępnej wyroku, nie będące przedmiotem niniejszego wyroku łącznego; VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od kosztów postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego, kosztami tymi obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd w przedmiotowej sprawie ustalił następujący stan faktyczny: D. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, II Wydział Karny z dnia 09 grudnia 2002 r., w sprawie o sygn. akt II K 1938/02, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 06 stycznia 2001 r., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 10 stawek dziennych, licząc jedną stawkę za równoważną kwocie 20 złotych, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, II Wydział Karny z dnia 09 grudnia 2002 r.( k. 149 akt II K 1938/02) D. M. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, XII Wydział Karny z dnia 21 stycznia 2005 r., w sprawie o sygn. akt XII K 514/03, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 31 maja 2003 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania karny na 2 lata. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej we Wrocławiu, XII Wydział Karny z dnia 21 stycznia 2005 r. (k. 97-98 akt XII K 514/03) D. M. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, II Wydział Karny z dnia 19 marca 2008 r., w sprawie o sygn. akt II K 1853/07, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 19 października 2007 r. do 21 października 2007 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 4 lat próby. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, II Wydział Karny z dnia 19 marca 2008 r. ( k. 103-104 akt II K 1853/07) D. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej, II Wydział Karny z dnia 05 sierpnia 2008 r., w sprawie o sygn. akt II K 66/08, za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 08 stycznia 2007 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej, II Wydział Karny z dnia 05 sierpnia 2008 r. (k. 193 akt II K 66/08) D. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 26 stycznia 2010 r., w sprawie o sygn. akt V K 1916/09, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 14 maja 2009 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 3 lat próby. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 26 stycznia 2010 r. (k. 77-78 akt V K 1916/09) D. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 22 grudnia 2010 r., w sprawie o sygn. akt V K 1546/10, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 26 sierpnia 2009 r., na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 30 stawek dziennych, licząc jedną stawkę za równoważną kwocie 10 złotych, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, V Wydział Karny z dnia 22 grudnia 2010 r. (k. 294-295 akt V K 1546/10) D. M. został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej, XII Wydział Karny z dnia 12 lipca 2011 r., w sprawie o sygn. akt XII K 356/11, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 20 lutego 2011 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 2 lat próby. Dowód: wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej, XII Wydział Karny z dnia 12 lipca 2011 r. (k. 71 akt XII K 356/11) D. M. ma 37 lat, jest kawalerem. Karę pozbawienia wolności odbywa od września 2012 roku, obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w W. , dokąd został przetransportowany w dniu 6 grudnia 2012 roku w związku z dalszym odbywaniem kary pozbawienia wolności. Z opinii sądowo psychiatrycznej z 2011 roku wynika, iż D. M. był w przeszłości leczony odwykowo w związku z uzależnieniem od heroiny. Przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych w branży budowlanej. Wobec D. M. złożono trzy wnioski o wymierzenie kary dyscyplinarnej , z uwagi na posiadanie niedozwolonych przedmiotów, a także nie powrócenia z przepustki. W dwóch przypadkach odstąpiono od wymierzenia kary. D. M. nie był nagradzany. Skazany nie deklaruje przynależności do nieformalnych struktur podkultury przestępczej, dba o wygląd zewnętrzny i higienę. Czas wolny przeznacza na oglądanie programów TV, czytanie prasy i zajęcia własne, nie uczestniczy w innych zajęciach. Wobec przełożonych stara się zachować postawę regulaminową. Obecnie skazany nie jest zatrudniony na terenie tutejszej jednostki. Obecnie karę odbywa w systemie zwykłym i nie jest zainteresowany opracowaniem indywidualnego programu oddziaływania. Jak wynika z informacji uzyskanych od kuzynki skazanego, P. K. , skazany po opuszczeniu zakładu karnego nie może liczyć na pomoc rodziny – jego matka zmarła, a z siostrą nie utrzymuje żadnego kontaktu. Dowód : opinia o skazanym D. M. (k. 12-13), kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 34) Sąd zważył, co następuje: Instytucja wyroku łącznego została uregulowana w art. 569 § 1 k.p.k. Zgodnie z jego brzmieniem jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji. W myśl art. 86 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. W przedmiotowej sprawie przesłanki do wydania wyroku łącznego zostały spełnione co do kar pozbawienia wolności wymierzonych wyrokami Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt II K 1853/07 oraz Sądu Rejonowego w Środzie Śląskiej w sprawie o sygn. akt II K 66/08 (punkt I wyroku łącznego), a także Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt V K 1916/09 oraz Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt V K 1546/10 (punkt II wyroku łącznego). Możliwa wysokość orzeczonej kary łącznej została uregulowana w art. 86 k.k. – kara łączna może zostać wymierzona w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa, do ich sumy . Tak więc co do wysokości kary łącznej możliwej do orzeczenia w punkcie I wyroku minimalna możliwa do orzeczenia kara łączna wynosiła 1 rok pozbawienia wolności, maksymalna zaś – 1 rok i 7 miesięcy pozbawienia wolności. Natomiast minimalna wysokość kary łącznej pozbawienia wolności możliwej do orzeczenia co do punktu II wyroku łącznego wynosiła 1 rok, zaś maksymalna – 1 rok i 3 miesiące. Sąd orzekający w niniejszej sprawie wymierzył skazanemu karę łączną według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, przy uwzględnieniu dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 § 1 i 2 k.k. Sąd orzekając karę łączną w wyroku łącznym kierował się przede wszystkim łącznością podmiotowo - przedmiotową popełnionych przez skazanego przestępstw, co do których kara ta została wymierzona, jednocześnie mając na względzie cele stawiane karze zarówno w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Ustalając wymiar kary Sąd uwzględnił również treść opinii Dyrektora Zakładu Karnego w W. . Podkreślić należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie wskazuje się, że instytucja kary łącznej nie może stanowić premii dla sprawcy popełniającego większą liczbę przestępstw, a samo wydanie wyroku powinno stanowić ostrzeżenie dla sprawcy przed popełnieniem kolejnego przestępstwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18.03.1982 roku, VI KZP 5/81, OSNPG 1981/5/43.). Co do kary łącznej orzeczonej w punkcie I wyroku Sąd zważył, iż przestępstwa popełnione przez D. M. , co do których ją orzeczono, nie pozostawały ze sobą w bardzo dużej bliskości czasowej, gdyż czyn przypisany skazanemu w wyroku w sprawie II K 66/08 został popełniony 08 stycznia 2007 roku, natomiast czyn przypisany skazanemu w wyroku o sygn. akt II K 1853/07 popełniony został w okresie od 19 października 2007 roku do 21 października 2007 roku. Jakkolwiek pomiędzy przypisanym D. M. czynami można wskazać łączność o charakterze przedmiotowym – gdyż w wypadku obu wyroków został skazany za popełnienie przestępstw stypizowanych w art. 278§1 k.k. , to brak jest pomiędzy tymi czynami łączności o charakterze podmiotowym, w postaci wspólnego zamiaru ich popełnienia, tym bardziej że do popełnienia tych przestępstw doszło we W. , a także w Ś. . Z tych względów w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie zasadnym było orzeczenie kary łącznej w oparciu o zasadę asperacji, w jej górnych granicach, wyznaczonych stosownie do treści art. 86 k.k. Co do wymiaru kary łącznej orzeczonej w punkcie II wyroku łącznego Sąd również ustalił ją w oparciu o zasadę asperacji., biorąc pod uwagę niepoprawność w zachowaniu oskarżonego, wchodzenie w konflikt z prawem i wielokrotną karalność D. M. . Zarówno co do kary łącznej orzeczonej w punkcie I i II wyroku łącznego wskazać należy, że w ocenie Sądu wymiar orzeczonej kary uzasadniony jest również celami prewencyjnymi. W tym zakresie Sąd miał na względzie zwłaszcza treść opinii Dyrektora Zakładu Karnego w W. . Jakkolwiek w ocenie Dyrektora zachowanie skazanego zostało określone jako umiarkowane, to zdaniem Sądu orzekającego z treści opinii wynika, iż proces resocjalizacji skazanego nie przebiega w sposób całkowicie prawidłowy. W stosunku do skazanego kierowane były wnioski o wymierzenie mu kar dyscyplinarnych, nie wrócił w terminie z udzielonej mu przepustki. Regulaminowa postawa względem przełożonych, a także bezkonfliktowość w stosunku do współosadzonych nie mogą świadczyć o tym, iż cele kary w stosunku do skazanego D. M. zostały w pełni osiągnięte. Świadczyć może o tym również fakt, że mimo stwierdzonego uzależnienia od heroiny, nie jest on zainteresowany odbywaniem kary w systemie programowego oddziaływania. Powyższe okoliczności w ocenie Sądu przemawiają za tym, iż ze względu na postawę D. M. zasadnym było orzeczenie kar łącznych z zastosowaniem zasady asperacji, w górnych granicach przewidzianych w art. 86 k.k. W punkcie III wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego co do wyroków opisanych w części wstępnej wyroku punkcie 1, 2 i 7, z uwagi na brak w tym zakresie realizacji przesłanek określonych w art. 86 k.k. i 569 § 1 k.p.k. W punkcie IV i V wyroku Sąd, stosownie do treści art. 577 k.p.k. , zaliczył na poczet wymierzonych odpowiednio w punkcie I i II wyroku kar łącznych pozbawienia wolności, okresy odbytych kar pozbawienia wolności w sprawach wymienionych w punkcie 3, 4 oraz 5 i 6 części wstępnej wyroku. W punkcie VI wyroku Sąd utrzymał w mocy pozostałe rozstrzygnięcie zawarte w wyrokach jednostkowych – z uwagi na ich różnorodzajowość i niemożność ich połączenia. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił skazanego od kosztów sądowych w sprawie o wydanie wyroku łącznego, uznając, iż ze względu na przebywanie skazanego D. M. w zakładzie karnym, ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Ze względu na powyższe orzeczono jak w sentencji. Zarządzenie: 1. uzasadnienie odnotować, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć skazanemu D. M. na adres Zakładu Karnego w W. . 3. kal. 14 dni

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI