XII K 212/20

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2022-03-22
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
przywłaszczenieoszustwokradzieżmienie znacznej wartościdowodypostępowanie karneuniewinnieniedomniemanie niewinnościin dubio pro reosystemy informatyczne

Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu przywłaszczenia mienia znacznej wartości, uznając brak wystarczających dowodów winy.

Oskarżony Ł. M. został oskarżony o przywłaszczenie 362 urządzeń telekomunikacyjnych o wartości ponad 500 tys. zł. Sąd analizując materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i dokumentację spółki, stwierdził brak obiektywnych dowodów winy. Wskazano na potencjalne błędy systemowe i brak bezpośrednich dowodów przestępstwa, co doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego na podstawie zasady in dubio pro reo.

Sprawa dotyczyła oskarżonego Ł. M., który pracował jako doradca biznesowy w spółce (...) sp. z o.o. i był oskarżony o przywłaszczenie 362 urządzeń telekomunikacyjnych o łącznej wartości 539.801,08 zł w okresie od stycznia 2015 r. do marca 2019 r. Akt oskarżenia zarzucał mu popełnienie czynu z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Sąd Okręgowy w Warszawie, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Uzasadnienie opierało się na braku wystarczających, obiektywnych dowodów winy. Sąd podkreślił, że zeznania świadków opierały się głównie na raporcie Działu Ryzyka i Nadużyć oraz nieprawidłowościach w zintegrowanym systemie informatycznym, a żaden ze świadków nie był bezpośrednim obserwatorem przestępczego działania. Wskazano na możliwość błędów systemowych, brak weryfikacji umów, a także na fakt, że raport Działu Ryzyka i Nadużyć nie został przedstawiony w sprawie. Dodatkowo, wykaz urządzeń był jedynie zestawieniem tabelarycznym, łatwym do edycji, a nie dowodem przywłaszczenia. Sąd zwrócił uwagę na brak dowodów zakupu czy faktur potwierdzających realną wysokość szkody oraz na nieustalenie miejsca pobytu przywłaszczonych urządzeń. Niemożliwe stało się powołanie biegłego z zakresu informatyki z powodu zniszczenia materiału źródłowego. Wobec powyższych wątpliwości, sąd zastosował zasadę in dubio pro reo, orzekając uniewinnienie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, materiał dowodowy nie jest wystarczający do udowodnienia winy oskarżonego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zeznania świadków opierały się na raporcie Działu Ryzyka i Nadużyć oraz nieprawidłowościach systemowych, a nie na bezpośrednich obserwacjach. Brak było obiektywnych dowodów przestępstwa, a dane systemowe mogły być błędne. Zastosowano zasadę in dubio pro reo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

Ł. M.

Strony

NazwaTypRola
Ł. M.osoba_fizycznaoskarżony
(...) sp. z o.o.spółkapokrzywdzony

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 284 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 632

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 115 § 5

Kodeks karny

Definicja mienia znacznej wartości.

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak obiektywnych dowodów winy. Wątpliwości co do wiarygodności danych systemowych. Możliwość błędów systemowych po integracji. Brak bezpośrednich świadków przestępstwa. Zastosowanie zasady in dubio pro reo.

Godne uwagi sformułowania

ujawniony materiał dowodowy nie uprawdopodobnił tezy, że oskarżony zrealizował znamiona ustawowe czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia żaden ze świadków nie był bezpośrednim świadkiem jakiegokolwiek zdarzenia, aby Ł. M. popełnił jakiekolwiek przestępstwo rzeczony wykaz jest jedynie zestawieniem tabelarycznym [...] nie sposób uznać go jako obiektywny dowód, który potwierdza, iż oskarżony przywłaszczył urządzenia wymienione w wykazie zasada in dubio pro reo – nakaz interpretowania nieusuniętych w postępowaniu dowodowym wątpliwości na korzyść oskarżonego

Skład orzekający

Marek Celej

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ważność zasady in dubio pro reo w sprawach o przywłaszczenie, konieczność istnienia obiektywnych dowodów winy, ograniczenia dowodowe danych systemowych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki systemów informatycznych w danej spółce.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne są obiektywne dowody w postępowaniu karnym i jak systemy informatyczne, mimo swojej użyteczności, mogą generować wątpliwości dowodowe. Uniewinnienie na podstawie zasady in dubio pro reo jest zawsze istotne.

Czy błąd systemu może zrujnować karierę? Sąd uniewinnił pracownika oskarżonego o milionowe przywłaszczenie.

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XII K 212/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Marek Celej Protokolant: Marlena Migda, Julia Szkutnik z udziałem Prokurator Jolanty Kusio po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 27 lipca 2021 r., 14 września 2021 r. oraz 15 marca 2022 r. sprawy: Ł. M. , syna Z. i B. z domu M. , urodzonego (...) w W. , oskarżonego o to, że: w okresie od 21 stycznia 2015 r. do 20 marca 2019 r. w W. działając w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przywłaszczył 362 urządzenia telekomunikacyjne o łącznej wartości 539.801,08 zł pobierając je z magazynu (...) sp. z o.o., czym wyrządził szkodę znacznej wartości w kwocie 539.801,08 zł na mieniu ww. spółki, tj. o czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. orzeka I. oskarżonego Ł. M. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu ; II. na podstawie art. 632 k.p.k. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa . UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 212/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Ł. M. W okresie od 21 stycznia 2015 r. do 20 marca 2019 r. w W. działając w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przywłaszczył 362 urządzenia telekomunikacyjne o łącznej wartości 539.801,08 zł pobierając je z magazynu (...) sp. z o.o., czym wyrządził szkodę znacznej wartości w kwocie 539.801,08 zł na mieniu ww. spółki, tj. czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Ł. M. pracował na stanowisku doradcy biznesowego w spółce (...) sp. z o.o. przynajmniej w okresie od dnia 21 stycznia 2015 r. do dnia 20 marca 2019 r. przy ul. (...) w W. . Ogólnie w spółce pracował około 12-13 lat. Zajmował się przede wszystkim obsługą klientów biznesowych – składaniem ofert biznesowych, tworzeniem umów, sprzedażą sprzętu oferowanego przez (...) w ramach umów abonentowych. Zdaniem przełożonych był dobrym pracownikiem – efektownym i doświadczonym. W trakcie jego pracy były prowadzone bieżące kontrole przez Centrum Biznesowe spółki (...) , które miały na celu weryfikacje poprawności stanu magazynowanego towarów i jego zgodności z ewidencją, oraz poprawności fiskalizacji sprzedanego towaru. Przeprowadzane bieżące kontrole nie wykazywały żadnych niewytłumaczalnych nieprawidłowości. W swojej pracy doradcy użytkowali m.in. 2 różne, ale w pewnym stopniu uzupełniające się ze sobą systemy informatyczne – system do wystawiania paragonów oraz drugi system sprzedażowy, w którym wystawiało się i podpisywało umowy z klientami. Aby wejść do magazynu ze sprzętem pracownik musiał mieć ze sobą specjalnie dla niego wydaną kartę magnetyczną, którą musiał przyłożyć przy wejściu do magazynu, a następnie wpisać indywidualny kod PIN. Powyżej wskazane systemy informatyczne zostały zintegrowane w marcu 2019 r. Po ich zintegrowaniu Dział Ryzyka i Nadużyć w spółce (...) stworzył raport, w którym wskazano, iż w okresie od 21 stycznia 2015 r. do 20 marca 2019 r. wykorzystując kartę magnetyczną należącą do Ł. M. (nr SID – (...) ) zostały pobrane z magazynu 362 urządzenia na podstawie tylko paragonów, bez podpisanych umów. Według raportu w przypadku tych sprzętów nie doszło do zawarcia umów telekomunikacyjnych, które uprawniałyby do sprzedaży urządzeń w promocyjnych cenach, w większości przypadków po 1,23 zł brutto. Po odkryciu tych nieprawidłowości z całą sytuacją został skonfrontowany Ł. M. , który w tamtym momencie nie był w stanie wytłumaczyć skąd powstały takie nieprawidłowości. W związku z powyższym w lipcu 2019 r. został z nim rozwiązany dyscyplinarnie stosunek pracy bez okresu wypowiedzenia. zawiadomienie 1-3 wyjaśnienia Ł. M. 115-118; zeznania T. M. 78-79; 169-171 zeznania J. R. 81; 171-173 zeznania B. K. 84; 173 zeznania I. B. 91-92; 174 dane dotyczące umów zawartych przez oskarżonego w okresie od stycznia 2015 r. do lipca 2019 r. 124 procedury obowiązujące przy sprzedaży produktów oferowanych przez doradców biznesowych 11-43; 44-54 przykładowe paragony 3-10 wykaz urządzeń gdzie wystawiono sam paragon 55-63 Ł. M. nie był uprzednio karany. karta karna 101 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Ł. M. W okresie od 21 stycznia 2015 r. do 20 marca 2019 r. w W. działając w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przywłaszczył 362 urządzenia telekomunikacyjne o łącznej wartości 539.801,08 zł pobierając je z magazynu (...) sp. z o.o., czym wyrządził szkodę znacznej wartości w kwocie 539.801,08 zł na mieniu ww. spółki, tj. czyn z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty W ocenie oskarżyciela publicznego, w trakcie swojej pracy w spółce (...) sp. z o.o., w okresie od dnia 21 stycznia 2015 r. do dnia 20 marca 2019 r. Ł. M. przywłaszczył 362 urządzeń o łącznej wartości 539.801,08 zł na szkodę (...) sp. z o.o. materiał dowodowy przedstawiony w 1.1.1. tak jak w 1.1.1. 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1. wyjaśnienia Ł. M. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego Ł. M. złożone w postępowaniu przygotowawczym w zakresie, w którym opisał on czym zajmował się w czasie pracy dla (...) sp. z o.o., a także sposób kontroli przez przełożonych jego pracy, gdyż są one zasadniczo spójne z innymi dowodami uznanymi za wiarygodne. Ponadto sąd nie miał powodów, aby nie uznać za wiarygodne twierdzenia oskarżonego, iż nieprawidłowości, które zostały wskazane przez Dział Ryzyka i Nadużyć mogły być spowodowane błędem systemu wynikającego z integracji dwóch systemów, zwłaszcza w świetle przeprowadzanych bieżących kontroli w trakcie świadczenia pracy przez oskarżonego, o których zeznawali świadkowie. częściowo zeznania T. M. ; J. R. ; B. K. i I. B. Zeznania pracowników (...) sp. z o.o. Sąd uznał za wiarygodne w zakresie, w którym są one spójne z pozostałym materiałem dowodowym, przede wszystkim z wyjaśnieniami Ł. M. , procedurami obowiązującymi w spółce (...) oraz danym dotyczącym umów zawartych przez oskarżonego w latach 2015-2019 i niesprzeczne ze sobą. Świadkowie zeznawali przede wszystkim o ogólnych procedurach obowiązujących przy sprzedaży produktów (...) sp. z o.o. oraz czym zajmował się oskarżony w ramach swojej pracy, a także opisywali sposób kontrolowania pracowników w ramach miesięcznych kontroli. Wszyscy świadkowie, opisując kwestię wątpliwości dotyczących 362 urządzeń, które miał przywłaszczyć oskarżony, wskazywali, iż swoją wiedzę opierali wyłącznie na raporcie Działu Ryzyka i Nadużyć (świadek I. B. zleciła sporządzenie tego raportu) oraz nieprawidłowości wynikających z systemu. Żaden ze świadków nie był bezpośrednim świadkiem jakiegokolwiek zachowania Ł. M. o charakterze przestępczym. Świadkowie nie wskazali, aby ktokolwiek dodatkowo zweryfikował brak umów w stosunku do wystawionych paragonów. procedury obowiązujące przy sprzedaży produktów oferowanych przez doradców biznesowych Sąd uznał za wiarygodne i stanowiące podstawę w odpowiednim zakresie poczynionych ustaleń faktycznych dowody w postaci opisów procedur obowiązujących w spółce (...) przy sprzedaży produktów oferowanych przez doradców biznesowych. Dokumenty te opisywały procedurę gospodarowania środkami finansowymi i kontroli stanów magazynowych dla Doradców Biznesowych (...) oraz procedurę księgowo-magazynową dla Doradców Biznesowych (...) w czasie zatrudnienia oskarżonego. dane dotyczące umów zawartych przez oskarżonego w okresie od stycznia 2015 r. do lipca 2019 r. oraz wykaz urządzeń gdzie wystawiono sam paragon Wiarygodność danych dotyczących umów zawartych przez oskarżonego w okresie od stycznia 2015 do lipca 2019, a także wykazu urządzeń, gdzie według raportu z marca 2019 r. wystawiono sam paragon bez umowy była kwestionowana przez obronę. Z uwagi na podzielenie przez Sąd wątpliwości co do wiarygodności tych danych w kontekście odpowiedzialności Ł. M. za popełnienie przestępstwa przywłaszczenia 362 wskazanych w wykazie urządzeń, Sąd na podstawie ww. danych ustalił jedynie, iż transakcje wskazane w tych zestawieniach miały miejsce (około 10.600 pozycji), a także to, iż system wykazał nieprawidłowości (dopiero po połączeniu dwóch systemów w marcu 2019 r.) w stosunku do 362 urządzeń, które zostały przypisane na podstawie numeru SID do Ł. M. (pierwsza kolumna arkusza kalkulacyjnego). informacja z Krajowego Rejestru Karnego Na podstawie wskazanego dokumentu, Sąd ustalił, iż Ł. M. nie był uprzednio karany. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 częściowo zeznania T. M. ; J. R. ; B. K. i I. B. W pozostałym zakresie, oprócz tej części zeznań, które Sąd uznał za wiarygodne (wskazane powyżej), albowiem były one logiczne oraz spójne z ujawnionym materiałem dowodowym, zeznań świadków dotyczących kwestii samego ewentualnego przywłaszczenia przez oskarżonego 362 urządzeń Sąd nie oceniał, gdyż zeznania te, o czym świadkowie wprost przyznali opierali oni na wiedzy pochodzącej z raportu Działu Ryzyka i Nadużyć, który to raport bazował na nieprawidłowościach wskazanych przez zjednolicony system, wcześniej podzielony na dwa systemy – do wystawiania paragonów oraz drugi system sprzedażowy, w którym wystawiało się i podpisywało umowy z klientami. Pracownicy (...) sp. z o.o. nie byli bezpośrednimi świadkami jakiegokolwiek przestępczego działania oskarżonego. dane dotyczące umów zawartych przez oskarżonego w okresie od stycznia 2015 r. do lipca 2019 r. oraz wykaz urządzeń gdzie wystawiono sam paragon oraz przykładowe paragony W związku ze wskazanymi wcześniej wątpliwościami co do wiarygodności wskazanych przez (...) sp. z o.o. danych w kontekście odpowiedzialności Ł. M. za popełnienie przestępstwa przywłaszczenia, Sąd nie brał ich pod uwagę w pod tym względem. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Uniewinnienie I. Ł. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 284 § l k.k. stanowi, że kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe o znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Warunkiem odpowiedzialności za przywłaszczenie jest to, że rzecz znajduje się w chwili czynu w niebezprawnym posiadaniu sprawcy – sprawca przywłaszczenia nie zabiera cudzego mienia ruchomego, lecz bezprawnie rozporządza cudzą rzeczą, będącą w jego posiadaniu. Zgodnie z art. 294 § 1 k.k. kwalifikowanym typem przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. jest popełnienie tego czynu w stosunku do mienia znacznej wartości, a zatem zgodnie z art. 115 § 5 k.k. – wartości przekraczającej 200.000 złotych. Wskazać należy także, iż art. 5 § 2 k.p.k. określa zasadę in dubio pro reo – nakaz interpretowania nieusuniętych w postępowaniu dowodowym wątpliwości na korzyść oskarżonego – co jest uznawane za konsekwencję zasady domniemania niewinności. W świetle poczynionych ustaleń faktycznych przyjąć należy, że ujawniony materiał dowodowy nie uprawdopodobnił tezy, że oskarżony zrealizował znamiona ustawowe czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia. W toku postępowania nie zostały przedstawione żadne obiektywne dowody, które rozwiałyby wątpliwości, które powstały w toku postępowania dowodowego, a które świadczyłyby, iż oskarżony wypełnił znamiona jakiegokolwiek przestępstwa. Ujawniony w sprawie materiał dowodowy w postaci zeznań świadków jedynie potwierdził, iż Ł. M. był przez wiele lat zatrudniony na stanowisku doradcy biznesowego w spółce (...) . Był wyróżniającym się pracownikiem – efektywnym i skutecznym, a także potwierdził okoliczność, iż raport dotyczący nieprawidłowości został sporządzony przez Dział Ryzyka i Nadużyć, a sam raport opierał się jedynie na wpisach w systemie informatycznym. Jednakże żaden ze świadków nie był bezpośrednim świadkiem jakiegokolwiek zdarzenia, aby Ł. M. popełnił jakiekolwiek przestępstwo. Jedyna wiedza świadków co do nieprawidłowości jakich miał dopuścić się oskarżony pochodziła z raportu Działu Ryzyka i Nadużyć spółki (...) oraz braków w systemie. Jednocześnie odnosząc się do tego raportu, wskazać należało, iż rzeczony raport nie został przedstawiony w sprawie. Jedyne ustalenia oskarżyciela publicznego, co do czynu jakiego miał się dopuścić oskarżony pochodziły z zeznań pracowników (...) sp. z o.o., którzy głównie zeznawali o procedurach, które obowiązywały w spółce (...) oraz o ustaleniach wynikających z ww. raportu, który był sporządzony przez pracowników wewnętrznych spółki (...) , a także z zestawienia – wykazu urządzeń gdzie wystawiono sam paragon – według systemu. Na marginesie wskazać należało, iż rzeczony wykaz jest jedynie zestawieniem tabelkowym pochodzącym najprawdopodobniej z programu Microsoft Excel (albo programie o podobnych funkcjach) – nie sposób uznać go jako obiektywny dowód, który potwierdza, iż oskarżony przywłaszczył urządzenia wymienione w wykazie. Taki dokument jest z łatwością edytowalny i nie sposób uznać, iż świadczy on o tym, iż oskarżony przywłaszczył wymienione w nim urządzenia, w sytuacji, gdy wskazane nieprawidłowości mogą np. wynikać z błędu bazy danych przy łączeniu dwóch systemów w jeden. Tym bardziej, iż świadek T. M. w postępowaniu sądowym przyznał, iż bieżące kontrole w latach 2015-2019 nie wykazywały nieprawidłowości wobec oskarżonego – „ raporty są wykonywane na bieżąco, weryfikują czy zgadza się ilość telefonów w szafie z umowami ”. Wskazał także, iż " istnieje możliwość, że ktoś mógł wejść do systemu bez swojej karty ” – co tylko potwierdza, iż na podstawie ujawnionego materiału dowodowego nie da się z całą pewnością wskazać, iż to Ł. M. przywłaszczył 362 urządzenia z magazynu (...) sp. z o.o. Biorąc pod uwagę załączone do sprawy przykładowe paragony, także nie można bez wątpliwości stwierdzić, iż były one wystawiane przez oskarżonego, albowiem jest na nich jedynie określony sprzedawca ( (...) sp. z o.o.) oraz wskazany produkt. Do akt sprawy nie został załączony zapis z ewentualnego monitoringu, który mógłby uchwycić ewentualny przestępczy proceder oskarżonego. Abstrahując od powyższego, co w kontekście ewentualnej odpowiedzialności karnej za samo przywłaszczenie nie było istotne, to wskazać należało, iż prowadzący postępowanie przygotowawcze przyjął za pewnik wartość sprzętu, który miał zostać przywłaszczony przez oskarżonego na podstawie jedynie oświadczenia przedstawicieli (...) sp. z o.o. Do akt sprawy nie zostały załączone żadne dowody zakupu czy faktury świadczące, o tym jaka jest realna wysokość szkody na mieniu należącym do (...) sp. z o.o. Ponadto nie zostało w toku postępowania przygotowawczego sprawdzone gdzie znajdują się obecnie 362 urządzenia wskazane w ww. wykazie, chociaż prowadzący postępowanie przygotowawcze dysponował ich numerami (...) . Podnieść należy, co jest istotne, iż w przedmiotowej sprawie miał zostać powołany biegły z zakresu informatyki, który jako jedyny mógł rozwiać wątpliwości jakie powstały w toku postępowania dowodowego dotyczące zawieranych przez oskarżonego umów, jednakże z uwagi na okoliczność, iż ewentualny materiał źródłowy, na podstawie którego miałby opracować opinię biegły został zniszczony, to sporządzenie opinii w tym przedmiocie przez biegłego stało się niemożliwe. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----------- ----------- ----------- ----------------------------------------- 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----------- ----------- ----------- ----------------------------------------- 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------------------------------------------ 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Sąd obciążył Skarb Państwa kosztami postepowania w przedmiotowej sprawie zgodnie z art. 632 k.p.k. , który stanowi, iż w razie uniewinnienia oskarżonego koszty postępowania ponosi, w sprawach z oskarżenia publicznego, Skarb Państwa. 1.Podpis Sędzia SO Marek Celej

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI