Orzeczenie · 2024-06-24

XII K 193/22

Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2024-06-24
SAOSKarneoszustwaŚredniaokręgowy
oszustwoprezes zarząduspółkaniekorzystne rozporządzenie mieniemfakturyzabezpieczeniaumowa faktoringuzawieszenie karynaprawienie szkody

Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w sprawie R. W. (1), byłego Prezesa Zarządu spółki, oskarżonego o oszustwo znacznej wartości. Oskarżony działał w okresie od listopada 2012 r. do maja 2013 r., doprowadzając spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci towarów o łącznej wartości 306 732,54 zł. Sąd ustalił, że oskarżony wprowadził osoby działające w imieniu spółki w błąd co do zamiaru wywiązania się z obowiązku zapłaty za zamówiony towar. Działał poprzez udzielanie pozornych zabezpieczeń spłaty wierzytelności, w tym dyspozycji blokady środków na rachunku bankowym oraz umowy przelewu wierzytelności. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że w momencie zawierania umów oskarżony wiedział o istniejącej umowie faktoringowej z inną spółką, co czyniło udzielone zabezpieczenia nieskutecznymi i uniemożliwiało faktyczną spłatę. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności. Kara ta została warunkowo zawieszona na okres 4 lat próby (art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k.). Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzeczono obowiązek naprawienia części szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki kwoty 160 920,06 zł. Sąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion oszustwa w kontekście pozornych zabezpieczeń i ukrywania wcześniejszych umów (np. faktoringowych) w obrocie gospodarczym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z umowami handlowymi i zabezpieczeniami.

Zagadnienia prawne (3)

Czy udzielenie pozornych zabezpieczeń spłaty wierzytelności, w sytuacji gdy sprawca wie o braku możliwości ich realizacji z powodu wcześniejszych umów (np. faktoringu), stanowi wprowadzenie w błąd skutkujące niekorzystnym rozporządzeniem mieniem w rozumieniu art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, udzielenie pozornych zabezpieczeń, o których nieskuteczności sprawca wie, stanowi wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań, prowadząc do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że sprawca, wiedząc o istniejącej umowie faktoringowej uniemożliwiającej faktyczną spłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki, udzielił jej pozornych zabezpieczeń (dyspozycja blokady środków, umowa przelewu wierzytelności). Te działania, mające na celu stworzenie wrażenia bezpieczeństwa transakcji, były w rzeczywistości nieskuteczne, co wprowadziło pokrzywdzoną w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań.

Czy czyn polegający na doprowadzeniu spółki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości, popełniony w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kwalifikuje się jako jeden czyn z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, takie zachowanie stanowi jeden czyn zabroniony zgodnie z art. 12 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd zastosował przepis art. 12 § 1 k.k., uznając, że wielość zachowań oskarżonego (wystawianie faktur, udzielanie pozornych zabezpieczeń) była realizacją z góry powziętego zamiaru w krótkich odstępach czasu, skierowaną przeciwko temu samemu dobru prawnemu (mieniu spółki) i tej samej osobie pokrzywdzonej.

Jakie są kryteria oceny zamiaru sprawcy oszustwa przy ustalaniu realności wypełnienia obietnic i możliwości finansowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Przy ocenie zamiaru sprawcy należy brać pod uwagę okoliczności wskazujące na realność wypełnienia obietnic, w tym możliwości finansowe sprawcy, skalę jego zobowiązań oraz długotrwałe trudności w wykonywaniu bieżących zobowiązań.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, wskazując, że ocena zamiaru sprawcy oszustwa wymaga analizy jego sytuacji finansowej i zdolności do wywiązania się z zobowiązań, co pozwala na ustalenie, czy pokrzywdzony zawarłby umowę, gdyby znał rzeczywisty stan rzeczy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
R. W. (1)osoba_fizycznaoskarżony
(...) S.A.spółkapokrzywdzony
(...) S.A.spółkaoskarżyciel posiłkowy
Paulina Klimaszewska-Prokopinneprokurator
Adam Grzeczyńskiinneinne

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Przestępstwo oszustwa polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia w błąd lub wyzyskania błędu.

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

Zaostrzenie odpowiedzialności za oszustwo, gdy przedmiotem czynu jest mienie znacznej wartości (powyżej 200.000 zł).

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

Uznanie dwóch lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, za jeden czyn zabroniony.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Stosowanie przepisów kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w dniu popełnienia czynu.

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Okres próby przy warunkowo zawieszonej karze pozbawienia wolności.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.

k.k. art. 115 § 5

Kodeks karny

Definicja mienia znacznej wartości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozorność udzielonych zabezpieczeń spłaty wierzytelności. • Wiedza oskarżonego o istniejącej umowie faktoringowej uniemożliwiającej faktyczną spłatę. • Wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań. • Mienie znacznej wartości.

Odrzucone argumenty

Twierdzenia oskarżonego, że pokrzywdzona spółka wiedziała o umowie faktoringowej i akceptowała taki stan rzeczy. • Próby przedstawienia umowy faktoringowej jako wzoru do sporządzenia innej umowy.

Godne uwagi sformułowania

zabezpieczenia te były pozorne • nie budzi wątpliwości fakt, że R. W. (1) swym zachowaniem zrealizował wszystkie znamiona przestępstwa • nie zawarłby takiej umowy, gdyby wiedział o okolicznościach, które były przedmiotem wprowadzenia go w błąd przez sprawcę • zachowanie sprawcy musi być od początku ukierunkowane na ów cel, działanie podejmowane jest z zamiarem bezpośrednim

Skład orzekający

Katarzyna Stasiów

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście pozornych zabezpieczeń i ukrywania wcześniejszych umów (np. faktoringowych) w obrocie gospodarczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z umowami handlowymi i zabezpieczeniami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak pozornie legalne działania (umowy, zabezpieczenia) mogą być wykorzystane do popełnienia oszustwa w obrocie gospodarczym, co jest istotne dla przedsiębiorców i prawników.

Jak prezes zarządu oszukał własną spółkę, tworząc pozory bezpieczeństwa transakcji?

Dane finansowe

WPS: 306 732,54 PLN

naprawienie szkody: 160 920,06 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst