XII K 179/23

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2024-10-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
leasingprzywłaszczeniesamochódumowa leasinguzamiaruniewinnieniekodeks karnyspór cywilnoprawny

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutów przywłaszczenia dwóch samochodów, uznając brak zamiaru popełnienia przestępstwa i kwalifikując sprawę jako spór cywilnoprawny dotyczący umowy leasingu.

Oskarżony Ł. G. został oskarżony o przywłaszczenie dwóch samochodów osobowych, które wynajął w ramach umów leasingu operacyjnego. Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił go od zarzucanych czynów, stwierdzając brak dowodów na zamiar przywłaszczenia. Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego, mimo naruszenia warunków umowy leasingu (m.in. podnajem pojazdów bez zgody leasingodawcy), nie nosiło znamion przestępstwa z art. 284 § 2 k.k., a stanowiło raczej spór cywilnoprawny. Oskarżony aktywnie starał się wyjaśnić sytuację i odzyskać pojazdy, co świadczyło o uznawaniu praw leasingodawcy.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę przeciwko Ł. G. (1), oskarżonemu o przywłaszczenie dwóch samochodów osobowych marki (...) o łącznej wartości ponad 670 000 złotych, wynajętych na podstawie umów leasingu operacyjnego. Oskarżony miał podnająć pojazdy bez zgody leasingodawcy, co stanowiło naruszenie warunków umów. Sąd, analizując materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz dokumentację, doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu zamiaru przywłaszczenia. Sąd podkreślił, że choć oskarżony naruszył zasady umowy leasingu, jego zachowanie nie wykazywało zamiaru trwałego pozbawienia leasingodawcy własności pojazdów. Oskarżony podejmował próby wyjaśnienia sytuacji, kontaktował się z leasingodawcą i jego pełnomocnikami, a także dobrowolnie wydał pojazdy policji. Sąd uznał, że spór ma charakter cywilnoprawny, a nie karny, i że oskarżony cały czas występował jako leasingobiorca, uznając prawa właściciela. W konsekwencji, sąd uniewinnił Ł. G. (1) od zarzucanych mu czynów, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli brak jest zamiaru trwałego pozbawienia leasingodawcy własności i uczynienia z rzeczy swojej własności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego, mimo naruszenia warunków umowy leasingu, nie wykazało zamiaru przywłaszczenia. Oskarżony podejmował działania zmierzające do wyjaśnienia sytuacji i uznawał prawa leasingodawcy, co odróżniało sprawę od typowych przypadków przywłaszczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

Ł. G. (1)

Strony

NazwaTypRola
Ł. G. (1)osoba_fizycznaoskarżony
(...) sp. z o.o.spółkapokrzywdzony
(...) sp. z o.o.spółkapokrzywdzony
Justyna Szetelnickainneprokurator
Adrianna Doboszinneprokurator

Przepisy (3)

Główne

k.k. art. 284 § § 2

Kodeks karny

Przywłaszczenie powierzonej rzeczy ruchomej wymaga zamiaru bezpośredniego kierunkowego, polegającego na chęci nieodwracalnego pozbawienia innej osoby mienia i uczynienia z niego swojej własności.

Pomocnicze

k.k. art. 294 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

W przypadku uniewinnienia oskarżonego, koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak zamiaru przywłaszczenia ze strony oskarżonego. Zachowanie oskarżonego wskazuje na uznawanie praw leasingodawcy. Sprawa ma charakter cywilnoprawny, a nie karny. Oskarżony podejmował próby wyjaśnienia sytuacji i odzyskania pojazdów.

Odrzucone argumenty

Podnajem pojazdów bez zgody leasingodawcy. Naruszenie warunków umowy leasingu.

Godne uwagi sformułowania

brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu zamiaru przywłaszczenia samochodów sam fakt naruszenia przez oskarżonego tych zasad nie oznacza, że działał on w zamiarze włączenia w/w pojazdu do swego majątku zachowanie Ł. G. (1) nie daje podstaw do przyjęcia, aby jego celem było przywłaszczenie sobie w/w samochodu i pozbawienie pokrzywdzonego władztwa nad tym pojazdem Oskarżony cały czas czuł się leasingobiorcą, po otrzymaniu wypowiedzeń chciał sprawę wyjaśnić osobiście i za pośrednictwem opłaconych przez siebie pełnomocników. na gruncie prawa karnego nie można mu przypisać zamiaru sprzedaży pojazdu i tym samym potraktowania go jako rzeczy własnej, o ile sam tego nie dokonał i o tym działaniu nie wiedział. nie może to następnie powodować doszukiwania się na siłę przestępstwa i skazywania na bezwzględną karę pozbawienia wolności osoby za naruszenie zasad umowy cywilnoprawnej.

Skład orzekający

Katarzyna Stasiów

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia w kontekście umów leasingowych i naruszenia warunków umowy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której oskarżony aktywnie starał się wyjaśnić sprawę i nie wykazał zamiaru przywłaszczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak cienka jest granica między naruszeniem umowy cywilnoprawnej a przestępstwem, podkreślając znaczenie zamiaru sprawcy w prawie karnym.

Czy naruszenie umowy leasingu to od razu przestępstwo? Sąd wyjaśnia, kiedy liczy się zamiar.

Dane finansowe

WPS: 673 779 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XII K 179/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 listopada 2024 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: sędzia Katarzyna Stasiów Protokolant: Gabriela Lutek, Paulina Powązka-Płóciennik, Monika Raczyńska, Mateusz Jasik przy udziale prokuratora Justyny Szetelnickiej, Adrianny Dobosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2023 r., 15 lutego 2024 r., 20 marca 2024 r., 4 czerwca 2024 r. i 29 października 2024 r. sprawy: Ł. G. (1) syna J. i T. z domu L. , urodzonego (...) w B. oskarżonego o to, że: 1. w okresie od 2 listopada 2022 r. do 16 lutego 2023 r. w nieustalonym miejscu przywłaszczył sobie cudzą rzecz ruchomą w postaci samochodu osobowego marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze VIN (...) o wartości na dzień zawarcia umowy 323 748 złotych brutto powierzoną mu na podstawie umowy leasingu operacyjnego nr (...) z dnia 26.08.2022 r. będącą własnością (...) sp. z o.o. (następcy prawnego (...) sp. z o.o.), czym działał na szkodę ww. spółki, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. 2. w okresie od 2 listopada 2022 r. do 16 lutego 2023 r. w nieustalonym miejscu przywłaszczył sobie cudzą rzecz ruchomą w postaci samochodu osobowego marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) i numerze VIN (...) o wartości na dzień zawarcia umowy 350 031 złotych brutto powierzoną mu na podstawie umowy leasingu operacyjnego nr (...) z dnia 26.09.2022 r. będącą własnością (...) sp. z o.o. (następcy prawnego (...) sp. z o.o.), czym działał na szkodę ww. spółki, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. I. Ł. G. (1) uniewinnia od dokonania zarzucanych mu czynów; II. wydatkami obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 179/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. Ł. G. (1) dwa czyny z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 26 sierpnia 2022 r. Ł. G. (1) , działając jako prezes zarządu (...) sp. z o.o. , zawarł z (...) sp. z o.o. (następcą prawnym (...) sp. z o.o.) umowę leasingu operacyjnego nr (...) na odpłatne korzystanie z samochodu marki (...) o nr rej. (...) o wartości 323 748 złotych. Pojazd został wydany oskarżonemu. Podobnie 26 września 2022 r., działając w imieniu spółki (...) , oskarżony zawarł z (...) sp. z o.o. (następcą prawnym (...) sp. z o.o.) umowę leasingu operacyjnego nr (...) na odpłatne korzystanie z samochodu marki (...) o nr rej. (...) o wartości 350 031 złotych. Pojazd został wydany oskarżonemu. Zawierając obie umowy, Ł. G. (1) oświadczył, że znane są mu załączniki do umów w postaci Ogólnych warunków umów leasingu (dalej OWUL), Tabeli opłat i prowizji oraz Przewodnik zwrotu pojazdu. Zgodnie z § 15 pkt 2 i 3 OWUL wyjazd przedmiotu leasingu za granicę wymaga uzyskania przez korzystającego pisemnego upoważnienia od finansującego oraz korzystający nie może wynająć ani oddać do bezpłatnego użytkowania przedmiotu leasingu z wyjątkiem udostępnienia przedmiotu leasingu osobom bliskim, swoim pracownikom oraz osobom stale świadczącym na jego rzecz usługi, jeżeli osoby te posiadają odpowiednie uprawnienia. Ł. G. (1) – bez zgody leasingodawcy - podnajął oba samochody (...) sp. z o.o. reprezentowanej przez B. G. . Odnośnie pojazdu z czynu I. została zawarta umowa na piśmie, odnośnie drugiego – zgodnie z twierdzeniem oskarżonego – nie. B. G. albo osoba z nim współpracująca dopuścił do tego, że niektóre samochody mu wynajęte zostały przerejestrowane poza granicami P. Oskarżony nie miał żadnych zaległości finansowych z tytułu obu umów leasingu. 3 października 2022 r. pojazd (...) o nr rej. (...) został przerejestrowany we F. na osobę o danych M. Y. . Firma (...) uzyskała tę informację i wypowiedziała spółce (...) obie umowy leasingu. Wypowiedzenia oskarżony odebrał 2 listopada 2022 r. W ich treści nie wskazano przyczyny wypowiedzenia umów, nie podano też precyzyjnie podstawy prawnej wypowiedzenia, która pozwoliłaby się domyślić przyczyny – powołano jedynie § 19 OWUL zawierający siedem przyczyn wypowiedzenia (k. 343v). W treści wypowiedzeń zażądano wydania obu pojazdów. Oskarżony na różne sposoby starał się uzyskać informację o przyczynie wypowiedzenia umów. Początkowo omyłkowo poinformowano go, że powodem jest zaleganie z opłatami. 9 listopada 2022 r. oskarżony ustanowił pełnomocnika do sprawy cywilnej związanej z pierwszą umową leasingu w osobie adw. K. S. , który wystosował pismo do firmy (...) . 7 grudnia 2022 r. sam oskarżony napisał kolejne pismo do leasingodawcy z wnioskiem o wycofanie wypowiedzeń, gdyż podstawy wypowiedzeń są bezprawne. Wskazał, że chce wyjaśnić zaistniałą sytuację i do chwili rozmowy zawiesza dokonywanie opłat, wydanie pojazdów i korzystanie z pojazdów, poniesie koszty, jeśli okaże się, że ponosi winę wypowiedzenia umów, wnosi o jak najszybsze wyjaśnienie sprawy. 2 grudnia 2022 r. kancelaria (...) reprezentująca leasingodawcę działająca poprzez M. B. zawiadomiła policję o możliwości popełnienia przestępstwa przez Ł. G. (1) . Oskarżonemu udało się odzyskać oba samochody od B. G. . 25 stycznia 2023 r. oskarżony przesłał leasingodawcy zdjęcia pojazdów ze wskazaniem adresu ich postoju. 16 lutego 2025 r. oskarżony dobrowolnie wydał pojazd wraz z kluczami policji. Jeszcze 9 maja 2023 r. oskarżony za pośrednictwem pełnomocnika r.pr. A. W. (1) wnosił o cofnięcie wypowiedzeń umów leasingu i kontynuowanie ich (k. 332-335). Wkrótce potem 10 sierpnia 2023 r. oba samochody zostały przez (...) sprzedane. Leasingodawca odmówił również zwrotu opłat wstępnych w łącznej kwocie 68 484,9 złotych, o co wnosił oskarżony (k. 341). 14 czerwca 2023 r. wydano postanowienie o przedstawieniu oskarżonemu zarzutów. wyjaśnienia Ł. G. (1) 147-149, 221-222 zeznania M. B. 1-3, 110, 222-223 zeznania A. L. 275-276 zeznania A. W. (2) , E. F. , K. P. i A. B. 345-346, 346, 347, 362-363 umowy leasingu 12-13, 15-17 faktury 14,18 wypowiedzenia umów leasingu 19, 20 dowód doręczenia wypowiedzeń 23 korespondencja e-mailowa 29-31 informacja o przerejestrowaniu pojazdu 34 zatrzymanie rzeczy 55-57 protokół oględzin 62-78 protokoły przekazania pojazdów 80, 81 dokumenty dotyczące opłat leasingowych 88-97, 108 informacja KRS dotycząca spółki oskarżonego 98-102 umowa podnajmu samochodu 230-232 korespondencja smsowa A. L. z B. G. 238-256 pismo pełnomocnika oskarżonego do leasingodawcy 302-303 pismo oskarżonego do leasingodawcy 304 wskazanie miejsca postoju samochodów przez oskarżonego 329-330 dokumentacja leasingodawcy 289-344, 353-360 Ł. G. (1) nie był dotychczas karany. karta karna 139 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. Ł. G. (1) pkt I. wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Ł. G. (1) wiedział o przerejestrowaniu samochodów na terenie F. , przywłaszczył przedmiotowe pojazdy. brak dowodów na te dwie okoliczności OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. wyjaśnienia oskarżonego logiczne, spójne, konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym – żaden dowód nie podważył twierdzeń oskarżonego zeznania A. L. Korespondujące z wyjaśnieniami oskarżonego i treścią korespondencji smsowej z B. G. zeznania M. B. co do okoliczności faktycznych są logiczne, spójne, konsekwentne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym poza oceną dokonaną przez świadka odnośnie wyczerpania przez oskarżonego znamion przestępstwa. zeznania A. W. (2) , E. F. , K. P. i A. B. zeznania pracowników (...) również należy ocenić jako wiarygodne, korespondujące ze sobą nawzajem oraz z dokumentacją leasingową dowody nieosobowe niekwestionowane przez strony, niebudzące wątpliwości sądu 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I. Ł. G. (1) Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Odpowiedzialności karnej z art. 284 § 2 k.k. podlega, kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą. Przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. może być popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym. Sprawca musi nie tylko chcieć jego popełnienia, ale i działać w ściśle określonym celu, jakim jest nieodwracalne pozbawienie innej osoby mienia i uczynienia z niego swojej własności (por. wyr. SN z 27.07.2016r., sygn. V KK 7/16). W realiach przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu zamiaru przywłaszczenia samochodów należących do (...) sp. z o.o. Jakkolwiek bezspornym jest, że Ł. G. (1) rozporządził mieniem pokrzywdzonego w postaci jednego samochodu marki (...) o nr rej. (...) niezgodnie z wolą właściciela, wbrew uregulowaniom zawartym w OWUL dotyczącym zasad użyczania pojazdu osobom trzecim, to sam fakt naruszenia przez oskarżonego tych zasad nie oznacza, że działał on w zamiarze włączenia w/w pojazdu do swego majątku. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r. (sygn. IV KK 283/16), sam zamiar wykorzystania mienia innej osoby w sposób niezgody z wolą właściciela (np. wyrażoną w umowie) nie jest tożsamy z zamiarem przywłaszczenia. Zachowanie Ł. G. (1) nie daje podstaw do przyjęcia, aby jego celem było przywłaszczenie sobie w/w samochodu i pozbawienie pokrzywdzonego władztwa nad tym pojazdem. Oskarżony wręcz każdym swoim zachowaniem wskazywał, że uznaje prawa pokrzywdzonego jako właściciela tego pojazdu. Nie jest to typowa sytuacja, spośród tych, które kończą się w sądach prawomocnym skazaniem, że leasingobiorca przestaje regulować raty leasingowe, zrywa wszelki kontakt z firmą leasingową, a przedmiot umowy jest nie do odzyskania. Oskarżony cały czas czuł się leasingobiorcą, po otrzymaniu wypowiedzeń chciał sprawę wyjaśnić osobiście i za pośrednictwem opłaconych przez siebie pełnomocników. Kontakt z drugą stroną był utrudniony, treść wypowiedzeń żenująca. O podstawie wypowiedzenia drugiej umowy oskarżony dowiedział się dopiero w toku rozprawy dzięki zeznaniom przesłuchiwanych świadków. Wnosił o odnowienie obu umów leasingu, sam wskazał miejsce postoju obu pojazdów i wydał je policji. Oponował przeciwko wypowiedzeniom umów i zatrzymaniu przez firmę leasingową opłat wstępnych w łącznej kwocie 68 484,9 złotych, jednakże są to spory cywilnoprawne dotyczące leasingu, a nie manifestowanie przez oskarżonego, że jest właścicielem. Zgodnie z wyjaśnieniami Ł. G. , do sytuacji uznanej przez firmę (...) za podstawę wypowiedzenia obu umów doszło na skutek działań B. G. bądź osób z nim współpracujących bez wiedzy oskarżonego. Dopiero później oskarżony powziął wiadomość, że B. G. jest osobą niegodną zaufania i zerwał z nim współpracę. O ile na gruncie prawa cywilnego Ł. G. (3) ponosi odpowiedzialność za przedmiot leasingu bez względu na to, czy spowodował szkodę sam, czy powstała ona na skutek działań osób, którym rzecz podnajął, o tyle na gruncie prawa karnego nie można mu przypisać zamiaru sprzedaży pojazdu i tym samym potraktowania go jako rzeczy własnej, o ile sam tego nie dokonał i o tym działaniu nie wiedział. W sprawie brak jest dowodów kwestionujących wyjaśnienia Ł. G. (1) w tym zakresie. Korespondencja smsowa partnerki oskarżonego pomagającej mu w prowadzeniu działalności gospodarczej – A. L. – z B. G. wskazuje, że G. dokonywał przerejestrowań pojazdów, zatajając to przed oskarżonym, a zwracał pojazdy z wielkimi oporami i opóźnieniami po wielu ponagleniach. Sąd stanął na stanowisku, że oskarżony nie miał zamiaru przywłaszczenia samochodów marki (...) , chciał je wynajmować od firmy (...) , cały czas występował jako leasingobiorca, w związku z czym nie sposób przypisać mu popełnienia czynu z art. 284 § 2 k.k. Mając na uwadze powyższe należało uniewinnić oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. Pokrzywdzonemu wszczęcie bezpłatnego dla niego postępowania karnego w takich sytuacjach znacząco ułatwia sprawę, daje możliwość zatrzymania rzeczy przez policję, czy dokonanie wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen, jednakże nie może to następnie powodować doszukiwania się na siłę przestępstwa i skazywania na bezwzględną karę pozbawienia wolności osoby za naruszenie zasad umowy cywilnoprawnej. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. art. 632 pkt 2 k.p.k. - wobec uniewinnienia oskarżonego wydatki ponosi Skarb Państwa Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI