XII K 168/22

Sygn. akt. XII K 168/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2023 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów Protokolant: Emil Karwowski, Paulina Powązka-Płóciennik, Daniel Wiśniewski w obecności prokuratora Anny Wieczorek i Artura Folgi przy udziale oskarżycieli posiłkowych D. S. (1) , A. M. , J. N. , T. K. (1) , S. K. (1) i P. S. (1) po rozpoznaniu w dniach 16 listopada 2022 r., 21 grudnia 2022 r., 4 stycznia 2023 r., 1 marca 2023 r., 4 kwietnia 2023 r., 5 maja 2023 r. oraz 6 września 2023 r. sprawy: E. S. (1) , córki Z. i H. z domu S. , urodzonej (...) w S. oskarżonej o to, że: w dniu 6 lutego 2014 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła T. K. (1) w błąd co do zamiaru zakupu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z T. K. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 70.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej w dniu 7 lutego 2014 roku kwoty w tej wysokości, zerwała kontakt z T. K. (1) , nie spłacając zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 stycznia 2016 roku i nie później niż 30 sierpnia 2016 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła S. K. (1) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła S. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 37.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła ze S. K. (1) ustną umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 37.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym dniu, nie wcześniej niż 1 września 2016 roku i nie później niż 15 października 2016 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, dokonała przywłaszczenia powierzonej jej cudzej rzeczy ruchomej, w postaci żyrandola o wartości 1.500,00 zł, należącego do J. P. (1) i J. P. (2) , znajdującego się w lokalu mieszkalnym przy ul. (...) w W. , który to lokal został jej wynajęty przez J. P. (1) i J. P. (2) , wraz z wyposażeniem, w okresie od 9 kwietnia 2015 roku do 15 października 2016 roku, tj. o popełnienie czynu z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 27 września 2016 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. D. (1) w błąd co do możliwości i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, i doprowadziła ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.900,00 zł stanowiącym równowartość trzymiesięcznego czynszu najmu, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na cyklicznym opłacaniu czynszu zawarła z A. D. (1) umowę najmu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. , a następnie, pomimo udostępnienia jej wymienionego lokalu w celach mieszkaniowych na okres czterech miesięcy, nie uiściła należności wynikających z zawartej umowy za trzy miesiące zamieszkiwania lokalu, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 6 lutego 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła A. K. (1) w błąd co do możliwości i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, i doprowadziła ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000,00 zł, stanowiącym równowartość czteromiesięcznego czynszu najmu, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na cyklicznym opłacaniu czynszu zawarła z A. K. (1) umowę najmu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. , a następnie, pomimo udostępnienia jej wymienionego lokalu w celach mieszkaniowych na okres przekraczający trzy miesiące, nie uiściła należności wynikających z zawartej umowy, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 11 maja 2017 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, dokonała przywłaszczenia powierzonej jej cudzej rzeczy ruchomej, w postaci dekodera (...) wraz z nadajnikiem Internetu, koc koloru białego o wartości 150,00 zł, 3 sztuk garnków marki T. o łącznej wartości 300,00 zł, deski kuchennej drewnianej marki O. o wartości 150,00 zł, szklanej misy o wartości 50,00 zł oraz patelni o wartości 50,00 zł, czym spowodowała straty w kwocie 710,00 zł na szkodę A. K. (1) , tj. o popełnienie czynu z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 10 lipca 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) pisemnie umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 18.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 26 lipca 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 230.000,00 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) pisemnie umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 230.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 sierpnia 2017 roku i nie później niż w dniu 30 listopada 2017, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) i A. S. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) oraz A. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem A. S. (1) w kwocie 156.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) i A. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 156.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 września 2017 roku i nie później niż w dniu 31 października 2017, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) i J. C. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii, ustanowienia J. C. (1) wspólnikiem, oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) oraz J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. C. (1) w kwocie 140.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) i J. C. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 140.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 września 2017 roku i nie później niż w dniu 31 stycznia 2018, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) i A. S. (2) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) oraz A. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 120.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) i A. S. (2) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 120.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 września 2017 roku i nie później niż w dniu 31 stycznia 2018, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) , S. S. (2) i I. S. (1) w błąd co do zamiaru nabycia bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie O. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) oraz S. S. (2) i I. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem S. S. (2) i I. S. (1) , w kwocie 154.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) , S. S. (2) i I. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 154.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 lipca 2018 roku i nie później niż w dniu 31 sierpnia 2018, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) , w błąd co do zamiaru nabycia bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie O. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym oraz mieniem A. S. (1) , J. C. (1) , J. K. i P. M. w łącznej kwocie 280.000,00 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w łącznej kwocie 280.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 3 lutego 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.060.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , w dniu 3 lutego 2022 roku zawarła z J. N. umowę przedwstępną sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 3 lutego 2022 roku przyjęła od J. N. kwotę 30.000,00 złotych tytułem zadatku, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , przy czym czynu tego dopuściła się podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętego zadatku, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w dniu 4 lutego 2022 roku, w W. , podrobiła, w celu użycia za autentyczny, dokument w postaci umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) , w ten sposób, że nakreśliła pod ww. dokumentem podpis (...) , a następnie posłużyła się tak podrobionym dokumentem w celu dokonania czynności prawnej polegającej na zmianie umowy zawartej z J. N. w dniu 3 lutego 2022 roku, tj. popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k. , w dniu 4 lutego 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 10.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do przekazania jej kolejnych środków, mających stanowić zadatek na poczet ceny sprzedaży ww. lokalu, w kwocie 10.000,00 zł, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w dniu 10 lutego 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 25.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do przekazania jej kolejnych środków, mających stanowić zadatek na poczet ceny sprzedaży ww. lokalu, w kwocie 25.000,00 zł, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 1 k.k. , w dniu 10 lutego 2022 roku, w W. , podrobiła, w celu użycia za autentyczny, dokument w postaci umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) , w ten sposób, że nakreśliła pod ww. dokumentem podpis (...) , a następnie posłużyła się tak podrobionym dokumentem w celu dokonania czynności prawnej polegającej na zmianie umowy zawartej z J. N. w dniu 3 lutego 2022 roku, poprzez pokwitowanie przyjęcia kolejnej kwoty 25.000,00 zł, jako dopłaty do uiszczonego wcześniej zadatku, tj. popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k. , w okresie od dnia 3 lutego 2022 roku do dnia 9 marca 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić P. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.046.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając go w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , w dniu 9 marca 2022 roku zawarła z pokrzywdzonym umowę przedwstępną sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 9 marca 2022 roku pobrała od pokrzywdzonego zaliczkę w kwocie 5.160,00 Euro, co w ww. dniu stanowiło równowartość 25.000,00 złotych, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz P. S. (2) , przy czym czynu tego dopuściła się, podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętej zaliczki, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w dniu 30 marca 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 8.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w dniu 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do dokonania wpłaty kwoty 8.000,00 zł, tytułem dopłaty do zadatku uiszczonego przez J. N. na podstawie ww. umowy, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęła, z uwagi na wstrzymanie transakcji na rachunku bankowym, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 1 k.k. , w dniu 30 marca 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 8.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w dniu 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do dokonania wpłaty kwoty 8.000,00 zł, tytułem dopłaty do zadatku uiszczonego przez J. N. na podstawie ww. umowy, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w okresie od dnia 6 kwietnia 2022 roku do dnia 7 kwietnia 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić I. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.060.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. zawarła z pokrzywdzoną umowę rezerwacyjną dotyczącą sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 7 kwietnia 2022 roku otrzymała od pokrzywdzonej zadatek w kwocie 30.000,00 złotych, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz I. C. , przy czym czynu tego dopuściła się podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętego zadatku, tj. popełnienie czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w bliżej nieustalonym dniu, nie wcześniej niż 9 kwietnia 2022 roku i nie później niż 28 kwietnia 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić I. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 20.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w dniu 7 kwietnia 2022 roku umowy rezerwacyjnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , usiłowała nakłonić I. C. do dokonania wpłaty kwoty 20.000,00 zł, tytułem dopłaty do zadatku uiszczonego przez I. C. na podstawie ww. umowy, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęła, z uwagi na postawę I. C. polegającą na kategorycznej odmowie wpłacenia kolejnych pieniędzy, tj. popełnienie czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. , w okresie od dnia 25 kwietnia 2022 roku do dnia 28 kwietnia 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić R. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 950.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając go w błąd co do prawa własności, możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” wystawiła do sprzedaży mieszkanie położone w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. umówiła się z pokrzywdzonym na oglądanie mieszkania i negocjowała jego sprzedaż, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na postawę pokrzywdzonego oraz interwencję funkcjonariuszy Policji, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. na podstawie art. 4 § 1 k.k. stosując w całym wyroku przepisy kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w dniu popełnienia pierwszego chronologicznie czynu czyli 6 lutego 2014 roku E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 1 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 2 ., z tym, że ustala, że czyn został popełniony w okresie od 17 maja 2016 r. do 10 czerwca 2016 r., i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz S. K. (1) kwotę 4 000 (czterech tysięcy) złotych tytułem naprawienia części szkody wyrządzonej czynem z pkt. 2; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 3., z tym, że ustala, że umowa najmu zaczęła obowiązywać 9 czerwca 2015 r., i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz J. P. (1) i J. P. (2) kwotę 1 500 (jednego tysiąca pięciuset) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 3; E. S. (1) uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w pkt. 4; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 5 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 6., z tym, że ustala prawidłową markę deski kuchennej - J. O. oraz wartość patelni – 60 złotych, i za to na podstawie art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz A. K. (1) kwotę 10 710 (dziesięciu tysięcy siedmiuset dziesięciu) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynami z pkt. 5 i 6; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 7 ., z tym, że eliminuje z opisu czynu słowa „wraz z ustaloną prowizją”, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 8 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 9., z tym, że ustala jako początkową datę czynu 25 lipca 2017 r. oraz ustala, że D. S. (1) nie jest pokrzywdzony tym czynem, a niekorzystnego rozporządzenia mieniem A. S. (1) dokonała w kwocie 150 000 złotych, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 10., z tym, że ustala, że D. S. (1) nie jest pokrzywdzony tym czynem, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 11., z tym, że ustala datę czynu na okres od 26 października 2017 r. do 23 stycznia 2018 r. oraz ustala, że D. S. (1) dokonał niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5 000 złotych, a A. S. (2) - w kwocie 101 220,50 złotych, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz A. S. (2) kwotę 101 220,50 złotych (stu jeden tysięcy dwustu dwudziestu złotych i 50 groszy) tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 11; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 12., z tym, że ustala jako czas popełnienia czynu listopad 2017 r. oraz ustala, że D. S. (1) nie jest pokrzywdzony tym czynem, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. za czyny z pkt. 7 ., 9., 10., 11. i 12. wymierza E. S. (1) karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz I. S. (1) i S. S. (2) solidarnie kwotę 154 000 (stu pięćdziesięciu czterech tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 12.; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 13., z tym, że ustala, iż dokonano niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 220 000 złotych, w tym D. S. (1) - w kwocie 10 000 złotych, A. S. (1) – w kwocie 20 000 złotych, J. C. (1) – 110 000 złotych, J. K. - w kwocie 40 000 złotych oraz P. M. – w kwocie 40 000 złotych, i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz D. S. (1) kwotę 263 000 (dwustu sześćdziesięciu trzech tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynami z pkt. 7., 8., 11., 13.; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz A. S. (1) kwotę 170 000 (stu siedemdziesięciu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynami z pkt. 9 i 13; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz J. C. (1) kwotę 250 000 (dwustu pięćdziesięciu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynami z pkt. 10 i 13.; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz J. K. kwotę 40 000 (czterdziestu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 13.; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz P. M. kwotę 40 000 (czterdziestu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 13.; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 14 . i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 15 . i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 16 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 17 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 18 . i za to na podstawie art. 270 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. za czyny z pkt. 15 . i 18. wymierza E. S. (1) karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; E. S. (1) w ramach czynów z pkt. 20 . i 21. uznaje za winną popełnienia czynu z pkt. 21 . i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz J. N. kwotę 73 000 (siedemdziesięciu trzech tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynami z pkt. 14., 16., 17. i 21.; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 19 . i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz P. S. (2) kwotę 25 000 (dwudziestu pięciu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 19.; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 22 . i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od E. S. (1) na rzecz I. Ł. (poprzednie nazwiska Z. - C. ) kwotę 30 000 (trzydziestu tysięcy) złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 22.; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 23 ., z tym, że ustala datę czynu na 13 kwietnia 2022 r., i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 286 § 1 k.k. i 14 § 1 k.k. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. za czyny z pkt. 16 ., 17., 21. i 23. wymierza E. S. (1) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; E. S. (1) uznaje za winną czynu opisanego w pkt. 24., z tym, że ustala, że usiłowanie popełnienia czynu było nieudolne, a kwota mającego nastąpić niekorzystnego rozporządzenia mieniem wynosiła 1 250 000 złotych, i za to na podstawie art. 13 § 2 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. skazuje ją; na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. za czyny z pkt. 14 ., 19., 22. i 24. wymierza E. S. (1) karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 91 § 2 k.k. kary wymierzone E. S. (1) w punktach I., II., IV., VII., VIII., XI., XVII., XIX., XXX., XXXVIII. i XL. wyroku łączy i wymierza jej karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności; na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej okres tymczasowego aresztowania od 28 kwietnia 2022 r. godz. 21:45 do 18 września 2023 r. na podstawie art. 44 § 2 k.k. orzeka przepadek poprzez pozostawienie w aktach sprawy dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych Drz (...)- (...) na karcie 205 tom I akt sprawy pod pozycjami 1-3, w wykazie dowodów rzeczowych Drz (...)- (...) na karcie 1656 tom IX akt sprawy pod pozycjami 1-8 oraz w wykazie dowodów rzeczowych Drz (...)- (...) na karcie 2024 tom XI akt sprawy pod pozycjami 1-7; zwraca E. S. (1) dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych Drz (...)- (...) na karcie 205 akt sprawy pod pozycjami 4 i 5; zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 168/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. E. S. (1) W dniu 6 lutego 2014 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła T. K. (1) w błąd co do zamiaru zakupu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 70.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z T. K. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 70.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej w dniu 7 lutego 2014 roku kwoty w tej wysokości, zerwała kontakt z T. K. (1) , nie spłacając zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 6 lutego 2014 r. T. K. (1) zawarł pisemną umowę pożyczki z E. S. (1) , opiewającą na kwotę 70.000 zł wraz z ustaloną prowizją. Data zwrotu pożyczki została ustalona na dzień 31 marca 2014 r. Dnia 7 lutego 2014 r. T. K. (1) dokonał przelewu kwoty pożyczki, tj. 70.000 zł, na rachunek bankowy należący do E. S. (1) . Po upływie terminu spłaty T. K. (1) skontaktował się z oskarżoną, uzyskał informację, że spłaci ona pożyczkę. Wraz z upływem czasu E. S. (1) przestała jednakże odpowiadać na wiadomości. Oskarżona wprowadziła oskarżyciela posiłkowego w błąd co do zamiaru zakupu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. – pożyczka od T. K. (1) miała być przeznaczona na zakup ww. lokalu, który nawet wspólnie oglądali, jednak finalnie okazało się, że oskarżona go nie kupiła, nie oddała też kwoty pożyczki. Oskarżona wprowadziła w błąd oskarżyciela posiłkowego co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki. T. K. (1) pracował razem z oskarżoną i wiedział, że należy ona do działu prawnego, a także jechał razem z nią jej luksusowym samochodem marki B. (którego utratę następnie zgłosiła). Powyższe okoliczności dawały wrażenie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną i zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby T. K. wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spłaty, z pewnością nie zdecydowałby się na udzielenie jej pożyczki. W postępowaniu cywilnym zasadzono od E. S. (1) na rzecz T. K. kwotę 78.000 zł, tj. kwotę pożyczki wraz z prowizją (k. 602 t. IV). Zeznania T. K. (1) k. 634-635 t. IV, k. 2409v-2410 t. XII Orzeczenie zasądzające należność wraz z dokumentacją egzekucyjną k. 602-606 t. IV Kopia umowy pożyczki z dnia 06.02.2014 r. k. 639 t. IV Protokół oględzin akt postępowania egzekucyjnego wraz z kopią tych akt k. 644-786 t. IV Kserokopia akt postępowania egzekucyjnego k. 1939-2002 t. X Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1088 t. VI 1.1.2. E. S. (1) W okresie od 17 maja 2016 r. do 10 czerwca 2016 r., w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła S. K. (1) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła S. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 37.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła ze S. K. (1) ustną umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 37.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 17 maja 2016 r. S. K. (1) zawarł umowę ustną z E. S. (1) , na mocy której pożyczył jej kwoty w wysokości najpierw 30.000 zł (na okres maksymalnie 2 miesięcy), a następnie także 7000 zł (na czas 3 dni). W dniu 17 maja 2016 r. podpisano ponadto pokwitowanie odbioru kwoty 30.000 zł (do kolejnej pożyczki doszło, jak wynika z k. 1356 t. VII, w dniu 10 czerwca 2016 r.). E. S. (1) zwróciła oskarżycielowi posiłkowemu kwotę 3000 zł (k. 1357 t. VII). Przez następne miesiące S. K. (1) kontaktował się z oskarżoną w sprawie zwrotu kwoty pożyczek, jednak uzyskał jedynie informację, że E. S. (1) odda pożyczkę później. Wraz z upływem czasu oskarżona przestała jednakże odpowiadać na wiadomości. Oskarżona wprowadziła S. K. w błąd co do zamiaru przeznaczenia pieniędzy uzyskanych w wyniku pożyczki na inwestycje, jak również co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki. Oskarżyciel posiłkowy wiedział, że E. S. (1) pracuje w departamencie prawnym, ma luksusowy samochód marki B. i jest właścicielką sportowego konia. Powyższe okoliczności sprawiały wrażenie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną i zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby S. K. wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spraty, z pewnością nie zdecydowałby się na udzielenie jej pożyczki. W postępowaniu cywilnym zasądzono od E. S. (1) na rzecz S. K. kwotę 30.000 zł z odsetkami ustawowymi. Zeznania S. K. (1) (częściowo) k. 1343v t. VII, k. 2408-2409 t. XII Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym kwoty 30.000 zł tytułem należności głównej z odsetkami ustawowymi z dnia 31.08.2016 r. wydany przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie, sygn. akt II Nc 32831/16 k. 1347 t. VII Zeznania K. S. k. 1332v t. VII Wezwania do zapłaty k. 1348-1349 t. VII Dokumentacja dotycząca postępowania egzekucyjnego wraz z korespondencją mailową między S. K. (1) a E. S. (1) k. 1350-1375 t. VII Pokwitowanie odbioru kwoty 30.000 zł k. 1376 t. VII, k. 1638-1639 t. IX Kserokopia akt postępowania egzekucyjnego k. 1519-1603 t. VIII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX, k. 2408v-2409 t. XII 1.1.3. E. S. (1) W bliżej nieustalonym dniu, nie wcześniej niż 1 września 2016 roku i nie później niż 15 października 2016 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, dokonała przywłaszczenia powierzonej jej cudzej rzeczy ruchomej, w postaci żyrandola o wartości 1.500,00 zł, należącego do J. P. (1) i J. P. (2) , znajdującego się w lokalu mieszkalnym przy ul. (...) w W. , który to lokal został jej wynajęty przez J. P. (1) i J. P. (2) , wraz z wyposażeniem, w okresie od 9 czerwca 2015 roku do 15 października 2016 roku, tj. o popełnienie czynu z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W okresie od dnia 9 czerwca 2015 roku E. S. (1) wynajmowała od J. i J. P. (1) mieszkanie przy ul. (...) w W. . Nie wcześniej niż 1 września 2016 roku, a nie później niż 15 października 2016 roku w W. E. S. (1) , nie powiadamiając o tym właścicieli mieszkania, wyprowadziła się z niego, dokonując przy tym przywłaszczenia rzeczy w postaci żyrandola o wartości 1500 złotych, i pozostawiając mieszkanie w zniszczonym stanie (poodklejane listwy, grzyb od wilgoci, zabrudzenia od psiego moczu). Zeznania J. P. (1) (częściowo) k. 790v-791v t. IV, k. 2549-2549v t. XIII Wypisy z ksiąg wieczystych k. 216-222 t. II Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 2549v t. XIII 1.1.4. E. S. (1) W dniu 27 września 2016 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła A. D. (1) w błąd co do możliwości i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, i doprowadziła ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12.900,00 zł stanowiącym równowartość trzymiesięcznego czynszu najmu, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na cyklicznym opłacaniu czynszu zawarła z A. D. (1) umowę najmu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. , a następnie, pomimo udostępnienia jej wymienionego lokalu w celach mieszkaniowych na okres czterech miesięcy, nie uiściła należności wynikających z zawartej umowy za trzy miesiące zamieszkiwania lokalu, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 27 września 2016 r. E. S. (1) zawarła z A. D. (1) umowę najmu lokalu przy ul. (...) w W. na okres od dnia 1 października 2016 r. do dnia 31 września 2018 r. Wysokość miesięcznego czynszu ustalono na kwotę 4300 zł i oddzielnie od tej kwoty opłatę za media. Ustalono także kaucję w wysokości 8600 zł, z czego oskarżona zapłaciła 6450 zł. Oskarżona zapłaciła czynsz za październik i listopad 2016 r. Z uwagi na brak uregulowania należności z tytułu najmu mieszkania za miesiąc grudzień 2016 r. przez oskarżoną w dniu 22 grudnia 2016 r. właścicielka mieszkania i E. S. (1) rozwiązały umowę najmu za porozumieniem stron, ze skutkiem na dzień 8 stycznia 2017 r. W wyniku zawartego porozumienia brakująca kwota czynszu została pokryta poprzez zatrzymanie przez A. D. wpłaconej wcześniej przez E. S. części kaucji. Strony zobowiązały się nie zgłaszać wobec siebie żadnych innych roszczeń związanych z wykonaniem i rozwiązaniem umowy najmu i do braku zgłaszania takich roszczeń w przyszłości. Oskarżona mieszkanie pozostawiła w złym stanie – widoczne były zabrudzenia z krwi i zwierzęcego moczu, podrapane materace. Zeznania A. D. (1) (częściowo) k. 961v t. V, k. 1822-1823 t. X, k. 1433v t. VIII Wypis aktu notarialnego z dnia 30.09.2016 r., Rep. A Nr (...) k. 1824-1826 t. X Wezwanie do zapłaty wraz z dokumentacją stanu mieszkania k. 1827-1834 t. X Umowa najmu lokalu z dnia 27.09.2016 r. k. 1835-1839 t. X Korespondencja e-mailowa k. 1840-1844 t. X Porozumienie z dnia 22.12.2016 r. o rozwiązaniu umowy najmu k. 1845-1846 t. X Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1088 t. VI 1.1.5. E. S. (1) W dniu 6 lutego 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła A. K. (1) w błąd co do możliwości i zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, i doprowadziła ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000,00 zł, stanowiącym równowartość czteromiesięcznego czynszu najmu, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na cyklicznym opłacaniu czynszu zawarła z A. K. (1) umowę najmu lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w W. , a następnie, pomimo udostępnienia jej wymienionego lokalu w celach mieszkaniowych na okres przekraczający trzy miesiące, nie uiściła należności wynikających z zawartej umowy, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 6 lutego 2017 r. w W. E. S. (1) zawarła z A. K. (1) umowę najmu mieszkania przy ul. (...) w W. na czas określony do dnia 31 stycznia 2018 r. Oskarżona wpłacić miała kaucję w wysokości 5000 zł, ponadto ustalono miesięczny czynsz w kwocie 2500 zł, a także opłatę za media. E. S. (1) nie miała jednak zamiaru zapłacenia tych kwot. Z uwagi na brak regulowania należności z tytułu wynajmu mieszkania przez oskarżoną A. K. postanowiła początkowo w dniu 10 marca 2017 r. wypowiedzieć umowę najmu, następnie w dniu 11 kwietnia 2017 r. rozwiązać zawartą umowę najmu za porozumieniem stron; w ww. umowie wynajmująca oświadczyła, że nie będzie dochodzić należności za dwa pierwsze miesiące najmu (pod warunkiem, że oskarżona do dnia 30 kwietnia 2017 r. zwróci lokal w stanie nienaruszonym), żądając jednak zapłaty kwoty 2500 zł za kwiecień 2017 r. Ustanowiono także karę umowną w wysokości 5000 zł za każdy rozpoczęty miesiąc, którą zapłacić miała oskarżona w razie niewyprowadzenia się w terminie. Żądanej kwoty najmu oskarżona jednakże nie zapłaciła. E. S. (1) mieszkanie opuściła w dniu 11 maja 2017 r., o czym poinformowała A. K. (1) poprzez wiadomość SMS. Kiedy właścicielka mieszkania postanowiła sprawdzić stan mieszkania po pobycie w nim E. S. (1) , okazało się, że jest ono w złym stanie – uszkodzono w nim podłogi, sofę, kaloryfer, firanki, zasłony, dywan, okap, armaturę od wanny, stłuczono dwie szklane misy, w powietrzu czuć było zapach psiego moczu. Dla pokrzywdzonej przed podjęciem decyzji o wynajmie mieszkania istotna była informacja o kondycji finansowej najemcy; agencja nieruchomości, z którą współpracowała przy wynajmie mieszkania, zapewniła ją, że E. S. (1) nie znajduje się w złej sytuacji finansowej. Gdyby A. K. wiedziała o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej, z pewnością nie zdecydowałby się na wynajęcie jej mieszkania. Zeznania A. K. (1) k. 840 t. V, k. 2504v -2505 t. XIII Umowa rozwiązująca wynajem lokalu mieszkalnego z dnia 11 kwietnia 2017 r. k. 843-844 t. V Wypowiedzenie umowy najmu k. 866 t. V Dokumentacja fotograficzna k. 845-865 t. V Umowa wynajmu lokalu mieszkalnego z dnia 6 lutego 2017 r. wraz z załącznikami k. 868-877 t. V Zeznania K. S. k. 1332v t. VII Protokół oględzin zabezpieczonej dokumentacji z załącznikami k. 2015-2037 t. XI Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV 1.1.6. E. S. (1) W dniu 11 maja 2017 roku, w W. , czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, dokonała przywłaszczenia powierzonej jej cudzej rzeczy ruchomej, w postaci dekodera (...) wraz z nadajnikiem internetu, koca koloru białego o wartości 150,00 zł, 3 sztuk garnków marki T. o łącznej wartości 300,00 zł, deski kuchennej drewnianej marki J. (...) o wartości 150,00 zł, szklanej misy o wartości 50,00 zł oraz patelni o wartości 60,00 zł, czym spowodowała straty w kwocie 710,00 zł na szkodę A. K. (1) , tj. o popełnienie czynu z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 6 lutego 2017 r. w W. E. S. (1) zawarła z A. K. (1) umowę najmu mieszkania przy ul. (...) w W. . Oskarżona zobowiązała się wpłacić kaucję w wysokości 5000 zł, ponadto ustalono kwotę miesięcznego czynszu, jednakże najemczyni nie miała zamiaru regulowania należności. Z uwagi na brak wpłat z tytułu wynajmu mieszkania przez oskarżoną właścicielka mieszkania postanowiła w dniu 11 kwietnia 2017 r. rozwiązać zawartą umowę najmu. E. S. (1) mieszkanie opuściła w dniu 11 maja 2017 r., o czym poinformowała A. K. (1) poprzez wiadomość SMS. Kiedy właścicielka mieszkania postanowiła sprawdzić stan mieszkania po pobycie w nim E. S. (1) , okazało się, że jest on zły, a ponadto oskarżona dokonała przywłaszczenia rzeczy w postaci dekodera (...) wraz z nadajnikiem Internetu, koca koloru białego o wartości 150 zł, trzech sztuk garnków firmy (...) o łącznej wartości 300 zł, drewnianej deski kuchennej marki J. (...) o wartości 150 zł, szklanej misy o wartości 50 zł oraz patelni o wartości 60 zł. Zeznania A. K. (1) k. 840 t. V, k. 2504v -2505 t. XIII Umowa rozwiązująca wynajem lokalu mieszkalnego z dnia 11 kwietnia 2017 r. k. 843-844 t. V Dokumentacja fotograficzna k. 845-865 t. V Wykaz szkód k. 867 t. V Umowa wynajmu lokalu mieszkalnego z dnia 6 lutego 2017 r. wraz z załącznikami k. 868-877 t. V Zeznania K. S. k. 1332v t. VII 1.1.7. E. S. (1) W dniu 10 lipca 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) pisemnie umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 18.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 10 lipca 2017 r. D. S. (1) zawarł z E. S. (1) umowę, na mocy której zobowiązał się pożyczyć oskarżonej kwotę 18.000 zł, zaś ona zobowiązała się do oddania ww. kwoty do dnia 15 września 2017 r. Prośby o zwrot pieniędzy nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Oskarżona wprowadziła w błąd oskarżyciela posiłkowego co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki. D. S. (1) poznał oskarżoną przez swojego byłego wspólnika M. L. , który przedstawił mu E. S. (1) jako osobę zaufaną i kompetentną. Ponadto E. S. (1) opowiadała D. S. (1) , iż jest radcą prawnym, niegdyś pracowała w spółkach giełdowych, zajmowała się także doradztwem prawnym i finansowym. D. S. (1) wiedział też, że oskarżona miała dobry samochód, a także że jej córka ma własnego konia. Powyższe okoliczności wprawiły oskarżyciela posiłkowego w przekonanie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną i zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby D. S. wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spłaty, z pewnością nie zdecydowałby się na udzielenie jej pożyczki. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1459 t. VIII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania K. S. k. 1332v t. VII Protokół zatrzymania rzeczy k. 1335-1337 t. VII Umowa pożyczki z dnia 10.07.2017 r. k. 1341 t. VII Protokół pobrania materiału porównawczego k. 1500-1501 t. VIII Opinia biegłego P. G. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 15.09.2020 r. k. 1663-1682 t. IX Uzupełniająca opinia biegłego P. G. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 30.11.2021 r. k. 1710-1724 t. IX Opinia biegłego z zakresu badań pisma ręcznego P. G. z dnia 04.04.2023 r. k. 2712v t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.8. E. S. (1) W dniu 26 lipca 2017 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 230.000,00 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) pisemnie umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 230.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 26 lipca 2017 r. E. S. (1) zawarła z D. S. (1) umowę pożyczki, na mocy której D. S. (1) miał pożyczyć jej pieniądze w kwocie 230.000 zł celem zakupu kamienicy w Holandii. Jak zapewniała pożyczkodawcę oskarżona, zamierzała zakupić kamienicę w A. w Holandii, a następnie założyć spółkę zajmującą się wynajmem wspomnianej nieruchomości. Co więcej, przekonała D. S. (1) , iż uzyska on udziały w tej spółce i będzie miał udział z jej zysków. Kwotę pożyczki miała oskarżona natomiast oddać do dnia 15 stycznia 2019 r. (w trzech ratach) z pieniędzy uzyskanych w wyniku sprzedaży kamienicy w O. , którą to kamienicę miała ona odziedziczyć po zmarłym wuju. Umowa pożyczki została sporządzona w Kinie (...) przy ul. (...) w W. w trzech egzemplarzach – po jednym dla pożyczkodawcy, pożyczkobiorcy oraz poręczyciela – ojca oskarżonej Z. M. . Z. M. nie uczestniczył w podpisywaniu umowy; jego podpis został umieszczony na umowie wcześniej. Pieniądze przekazano oskarżonej w dwóch ratach, nie otrzymując od niej pokwitowania. Spotkanie z pewnej odległości obserwował znajomy D. S. (1) , D. H. , który widział kopertę na stoliku. Prośby o zwrot pieniędzy nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Oskarżona wprowadziła D. S. (1) w błąd co zamiaru spłaty pożyczki. Co pewien czas udzielała mu nieprawdziwych informacji na temat aktualnego stanu rzeczy w kwestii zakupu kamienicy w Holandii, a także sprzedaży kamienicy w O. . Oskarżona przedstawiała mu się jako osoba posiadająca liczne znajomości w świecie polityki i biznesu, specjalistka w zakresie doradztwa finansowego mogąca pochwalić się dużym doświadczeniem. D. S. (1) poznał oskarżoną przez swojego byłego wspólnika M. L. , który przedstawił mu E. S. (1) jako osobę zaufaną i kompetentną. Ponadto, E. S. (1) opowiadała D. S. (1) , iż jest radcą prawnym, niegdyś pracowała w spółkach giełdowych, zajmowała się także doradztwem prawnym i finansowym. D. S. (1) wiedział też, że oskarżona miała dobry samochód, a także że jej córka ma własnego konia. Powyższe okoliczności wprawiły oskarżyciela posiłkowego w przekonanie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną, ma zamiar zwrotu pożyczki i jej zwrot nie będzie stanowił problemu. Gdyby D. S. wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spłaty pożyczki, z pewnością nie zdecydowałby się na jej udzielenie. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1285 t. VII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania D. H. k. 1510v t. VIII, k. 2650v-2651 t. XIII Zeznania K. S. k. 1332v t. VII Protokół oględzin akt wraz z ich kserokopią k. 1061-1073 t. VI Kserokopia umowy pożyczki z dnia 26.07.2017 r. k. 1069-1070 t. VI, k. 1240-1241 t. VII Kserokopia weksla in blanco k. 1071 t. VI, k. 1242 t. VII Umowa pożyczki z dnia 26.07.2017 r. z załącznikami k. 1338-1340 t. VII Protokół zatrzymania rzeczy k. 1335-1337 t. VII Opinia biegłego P. G. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 15.09.2020 r. k. 1663-1682 t. IX Protokół pobrania materiału porównawczego k. 1500-1501 t. VIII Uzupełniająca opinia biegłego P. G. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 30.11.2021 r. k. 1710-1724 t. IX Opinia biegłego G. W. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 31.08.2022 r. k. 1866-1876 t. X Protokół oględzin zabezpieczonej dokumentacji z załącznikami k. 2015-2037 t. XI Opinia biegłego z zakresu badań pisma ręcznego P. G. z dnia 04.04.2023 r. k. 2712v t. XIV Opinia biegłego G. W. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 05.05.2023 r. k. 2777-2777v t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.9. E. S. (1) W bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 25 lipca 2017 roku i nie później niż w dniu 30 listopada 2017, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła A. S. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła A. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 150.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z A. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 150.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W 2017 r. E. S. (1) , która zawarła wcześniej z D. S. (1) umowę pożyczki rzekomo w celu zakupu kamienicy w Holandii, powiedziała mu, że wystąpiły w tej kwestii trudności oraz że potrzebuje dodatkowej pożyczki. Ponieważ D. S. (1) nie posiadał już wówczas wystarczającej ilości środków, które mógłby pożyczyć oskarżonej, zwrócił się w tej kwestii do swoich rodziców. Ci odbyli z oskarżoną rozmowy telefoniczne, w trakcie których ustalono, że E. S. (1) uzyska pożyczkę – A. S. (1) (matka D. S. (1) ) w listopadzie 2017 r. przekazała w tym celu pieniądze w kwocie 150.000 zł (100.000 zł w formie darowizny dla D. S. (1) i 50.000 zł z akcji) na ręce D. S. (1) , który następnie przekazał je w samochodzie przy (...) w W. w formie gotówki E. S. (1) . Nie wystawiono żadnego pokwitowania. Kwota 100.000 zł pochodziła z kredytu zaciągniętego przez pokrzywdzoną specjalnie w celu pożyczenia tej kwoty E. S. (1) . A. S. (1) była w pełni świadoma, że pożyczona kwota trafi do oskarżonej. Pożyczki miały być zwrócone w przeciągu 2-3 miesięcy, jednakże oskarżona nie miała zamiaru ich zwrócenia. Prośby o zwrot pieniędzy nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. W trakcie przeprowadzonych z pokrzywdzoną rozmów telefonicznych oskarżona starała się wystąpić jako osoba prawdomówna, wiarygodna i inteligentna. Oskarżona mówiła też, że bardzo dobrze zarabia. Dodatkowo, A. S. (1) wiedziała, że oskarżona jest znajomą jej syna D. , który także poznał ją jako osobę majętną. Powyższe okoliczności sprawiały wrażenie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną i zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby A. S. (1) wiedziała o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej, z pewnością nie zdecydowałaby się na udzielenie jej pożyczki. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1285 t. VII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania A. S. (1) k. 1294v-1295 t. VII, k. 2652-2653 t. XIII Korespondencja SMS A. S. (1) i E. S. (1) k. 1296-1297 t. VII Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z załącznikami k. 1224-1281 t. VII Potwierdzenie wypłaty w dniu 17.11.2017 r. kwoty 50.000 zł przez A. S. (1) k. 1256 t. VII Potwierdzenie wypłaty w dniu 20.11.2017 r. kwoty 8000 zł przez A. S. (1) k. 1257 t. VII Potwierdzenie darowizny dokonanej przez A. S. (1) na rzecz D. S. (1) k. 1258 t. VII Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych k. 1259-1262 t. VII Umowa pożyczki z dnia 11.10.2017 r. k. 1263-1272 t. VII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.10 E. S. (1) W bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 września 2017 roku i nie później niż w dniu 31 października 2017, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła J. C. (1) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii, ustanowienia J. C. (1) wspólnikiem, oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 140.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z nim umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 140.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W 2017 r. E. S. (1) , która zawarła wcześniej z D. S. (1) umowę pożyczki w celu rzekomego zakupu kamienicy w Holandii, powiedziała mu, że wystąpiły w tej kwestii trudności oraz że potrzebuje dodatkowej pożyczki. Ponieważ D. S. (1) nie posiadał już wówczas wystarczającej ilości środków, które mógłby pożyczyć oskarżonej, zwrócił się w tej kwestii do swojego znajomego, J. C. (1) (któremu powiedział o planowanym remoncie kamienicy). Ten odbył z oskarżoną rozmowy telefoniczne (oraz jedną osobistą w kinie (...) ), w trakcie których ustalono, że E. S. (1) uzyska pożyczkę, a J. C. (1) zostanie wspólnikiem spółki zajmującej się wynajmem holenderskiej kamienicy i będzie miał udział w zyskach tej spółki. J. C. (1) na przełomie września i października 2017 r. przekazał w tym celu pieniądze w kwocie 140.000 zł (w dwóch transzach po 100.000 zł i 40.000 zł) na ręce D. S. (1) , który następnie przekazał je także w formie gotówki E. S. (1) . Mimo próśb D. S. (1) nie wystawiono żadnego pokwitowania; J. C. (1) był w pełni świadomy, że pożyczona kwota trafi do oskarżonej. Pożyczki miały być zwrócone w przeciągu 2-3 miesięcy, jednakże oskarżona nie miała zamiaru zwrotu. Kierowane do niej prośby o pieniądze nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Oskarżona przedstawiła się pokrzywdzonemu jako kobieta interesu zajmująca się doradztwem prawnym; wydawała się żyć na wysokim poziomie. Obiecała mu też zyski ze spółki zajmującej się wynajmem kamienicy. Powyższe okoliczności wprawiły pokrzywdzonego we wrażenie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną, ma zamiar spłacenia pożyczki i że zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby J. C. wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spłaty długu, z pewnością nie zdecydowałby się na udzielenie jej pożyczki. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1285 t. VII, k. 1458v t. VIII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania J. C. (1) k. 1380v-1381 t. VII, k. 2505v-2506 t. XIII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.11 E. S. (1) W okresie od 26 października 2017 roku do 23 stycznia 2018 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) i A. S. (2) w błąd co do zamiaru zakupu bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie Holandii oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5000,00 zł oraz A. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 101.220,50 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) i A. S. (2) umowę pożyczki pieniężnej, a następnie, po przekazaniu jej kwoty pożyczki, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W 2017 r. E. S. (1) , która zawarła wcześniej z D. S. (1) umowę pożyczki w celu rzekomego zakupu kamienicy w Holandii, powiedziała mu, że wystąpiły w tej kwestii trudności oraz że potrzebuje dodatkowej pożyczki. Ponieważ D. S. (1) nie posiadał już wówczas wystarczającej ilości środków, które mógłby pożyczyć oskarżonej, pozyskał je w większości poprzez zaciągnięcie przez niego i jego żonę A. S. (2) kredytów. D. S. (1) zawarł w tym celu w banku umowę pożyczki na kwotę 5000 zł (w dniu 17 stycznia 2018 r.), zaś A. S. (2) pożyczki w kwotach kolejno 40.000 zł (w dniu 26 października 2017 r., z czego oskarżonej wypłaciła kwotę 36.000 zł), 6000 zł (w dniu 6 listopada 2017 r.) oraz 59.220,50 zł (w dniu 23 stycznia 2018 r.). Następnie D. S. (1) przekazał w imieniu swoim i A. S. (2) uzyskaną w ten sposób kwotę na ręce E. S. (1) , w dwóch ratach – pierwszą przekazano w restauracji (...) przy (...) w W. , drugą w samochodzie przy (...) w W. . Nie wystawiono żadnego pokwitowania; A. S. (2) była w pełni świadoma, że środki pozyskane przez nią w wyniku zaciągnięcia pożyczek trafią na ręce E. S. (1) . Pożyczoną kwotę A. S. (2) miała odzyskać w styczniu 2018 r. Oskarżona nie miała zamiaru zwrotu pożyczek. Prośby o zwrot pieniędzy nie przyniosły żadnych rezultatów. Oskarżona przed udzieleniem jej pożyczek zapewniała A. S. (2) , że jest osobą dojrzałą, ma dziecko w podobnym wieku co jej, które jeździ konno, a pożyczka opłaci im się finansowo. Potwierdzał to D. S. (1) , który poznał E. S. (1) jako osobę majętną i obeznaną w biznesie. Powyższe okoliczności wprawiły A. S. (2) w przekonanie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną i zwrot pożyczek nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby pokrzywdzona wiedziała o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i jej braku zamiaru spłaty pożyczek, z pewnością nie zdecydowałaby się na udzielenie jej pożyczki. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1285 t. VII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania A. S. (2) (częściowo) k. 1377v-1388 t. VII, k. 2548-2549 t. XIII Umowa pożyczki zawarta między (...) S.A. a A. S. (2) z dnia 26.10.2017 r. w kwocie 40.000 zł k. 1247 t. VII Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z załącznikami k. 1224-1281 t. VII Umowa pożyczki zawarta między (...) S.A. a A. S. (2) z dnia 06.11.2017 r. w kwocie 6000 zł k. 1249 t. VII Umowa pożyczki zawarta między (...) S.A. a A. S. (2) z dnia 23.01.2018 r. w kwocie 59.220,50 zł k. 1250 t. VII Potwierdzenie przelewu wewnętrznego w kwocie 20.000 zł z dnia 24.01.2018 r. wykonanego przez A. S. (2) k. 1252 t. VII Potwierdzenie wypłaty gotówkowej kwoty 36.000 zł w dniu 26.10.2017 r. przez D. S. (1) k. 1253 t. VII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.12 E. S. (1) W listopadzie 2017 r. w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła S. S. (2) i I. S. (1) w błąd co do zamiaru nabycia bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie O. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła S. S. (2) i I. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem w kwocie 154.000,00 zł, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła ze S. S. (2) i I. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w kwocie 154.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W listopadzie 2017 r., E. S. (1) , która zawarła wcześniej z D. S. (1) umowę pożyczki w celu zakupu kamienicy w Holandii, powiedziała mu, że zakupiła tę nieruchomość. Odnośnie kamienicy w O. - którą miała odziedziczyć po zmarłym wuju, sprzedać angielskim inwestorom, a z tych pieniędzy spłacić pożyczkę od D. S. (1) - okazało się, że spadkobierców jest więcej, a ona musi ich spłacić. W związku z tym poprosiła D. S. (1) o kolejną pożyczkę w wysokości 150.000 zł. Ponieważ D. S. (1) nie posiadał już wówczas wystarczającej ilości środków, które mógłby pożyczyć oskarżonej, zwrócił się w tej kwestii do swojego brata S. S. (2) oraz jego żony I. S. (1) . S. i I. S. (2) przekazali następnie pieniądze w kwocie kolejno 150.000 zł na ręce D. S. (1) . Pieniądze pochodziły z zaciągniętych kredytów i oszczędności z wesela – I. S. (1) zawarła pożyczkę w kwocie 71.000 zł, zaś S. S. (2) pożyczkę w kwocie 43.000 zł, oszczędności z wesela wynosiły 40.000 zł. D. S. (1) uzyskane pieniądze przekazał w samochodzie w formie gotówki, w kilku transzach, E. S. (1) . S. i I. S. (2) byli w pełni świadomi, że pożyczona kwota trafi do oskarżonej. W rozmowie telefonicznej oskarżona przekazała pokrzywdzonym, że zabezpieczeniem będzie kamienica w O. , którą sprzeda kilka miesięcy po udzieleniu przez nich pożyczki. Nie wystawiono żadnego pokwitowania. Przekazanie jednej z transz z pewnej odległości obserwował znajomy D. S. (1) , P. M. , który wiedział, że kwota pożyczki wynosi około 150.000 zł. Oskarżona nie miała zamiaru zwrócenia pieniędzy. Prośby o ich zwrot nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. E. S. (1) cały czas odwlekała zapłatę. W trakcie rozmowy telefonicznej S. S. (2) był zapewniany przez E. S. (1) o tym, że pożyczka zostanie spłacona z kwoty uzyskanej w wyniku sprzedaży kamienicy w O. , że jest to „złoty interes”. Zapewniała, że ona sama jest w bardzo dobrej sytuacji finansowej, nie ma długów. Podobne zapewnienia wystosowała też wobec I. S. (1) . Powyższe okoliczności wywołały u pokrzywdzonych wrażenie, że oskarżona jest osobą dobrze sytuowaną, chce zwrócić pieniądze i zwrot pożyczki nie będzie stanowił dla niej problemu. Gdyby pokrzywdzeni wiedzieli o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru zwrotu, z pewnością nie zdecydowaliby się na udzielenie jej pożyczki. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1286 t. VII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania S. S. (2) k. 1299v-1300 t. VII, k. 2653 t. XIII Zeznania I. S. (1) k. 1302v-1303 t. VII, k. 2712 t. XIV Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z załącznikami k. 1224-1281 t. VII Umowa pożyczki zawarta między (...) S.A. a I. S. (1) z dnia 08.11.2017 r. w kwocie 71.000 zł k. 1248 t. VII Umowa pożyczki zawarta między (...) S.A. a S. S. (2) z dnia 08.11.2017 r. w kwocie 43.000 zł k. 1251 t. VII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX Zeznania P. M. (częściowo) k. 2165v-2166 t. XI, k. 2508 t. XIII 1.1.13 E. S. (1) W bliżej nieustalonym czasie, nie wcześniej niż dniu 1 lipca 2018 roku i nie później niż w dniu 31 sierpnia 2018, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadziła D. S. (1) , w błąd co do zamiaru nabycia bliżej nieokreślonej kamienicy na terenie O. oraz co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, polegającego na spłacie pożyczki wraz z ustaloną prowizją, i doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym oraz mieniem A. S. (1) , J. C. (1) , J. K. i P. M. w łącznej kwocie 220.000,00 zł, w tym mieniem D. S. (1) w kwocie 10.000,00 zł, mieniem A. S. (1) w kwocie 20.000,00 zł, mieniem J. C. (1) w kwocie 110.000,00 zł, mieniem J. K. w kwocie 40.000,00 zł oraz mieniem P. M. w kwocie 40.000,00 zł, co stanowi mienie znacznej wartości, w ten sposób, że działając bez zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania polegającego na spłacie zaciągniętej pożyczki, zawarła z D. S. (1) umowę pożyczki pieniężnej w łącznej kwocie 220.000,00 zł, a następnie, po przekazaniu jej kwoty w tej wysokości, nie spłaciła zaciągniętej pożyczki, tj. o popełnienie czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty E. S. (1) , która zawarła wcześniej z D. S. (1) umowę pożyczki w celu rzekomego zakupu kamienicy w Holandii, poprosiła go o udzielenie kolejnej pożyczki celem sfinalizowania sprzedaży kamienicy w O. ; pieniądze były jej potrzebne rzekomo do opłacenia taksy notarialnej oraz prowizji od kredytu dla angielskich inwestorów, celem sfinalizowania zakupu kamienicy w Holandii. Nie wcześniej niż 1 lipca 2018 r., a nie później niż 31 sierpnia 2018 r. D. S. (1) udzielił E. S. (1) pożyczki w łącznej kwocie 220.000 zł. W skład tej kwoty wchodziły pieniądze D. S. (1) oraz pieniądze pożyczone przez niego dla oskarżonej od rodziny i znajomych: mienie D. S. (1) w wysokości 10.000 zł, mienie A. S. (1) w wysokości 20.000 zł, mienie J. C. (1) w wysokości 110.000 zł, mienie J. K. w wysokości 40.000 zł i mienie P. M. w wysokości 40.000 zł. Nie wystawiono pokwitowań. Pieniądze zostały oskarżonej przekazane przez D. S. (1) w dwóch transzach. Podczas jednego ze spotkań razem z D. S. (1) przyjechał P. M. , został jednak w taksówce, a E. S. (1) przyjęła kwotę pożyczki od D. S. (1) w samochodzie marki T. (...) (będącym najprawdopodobniej samochodem jej ojca Z. M. ). W trakcie spotkania w pobliże samochodu, w którym znajdowała się oskarżona wraz z D. S. (1) , do jednego z sąsiednich budynków przyjechała policja; oskarżona, myśląc, że szukają jej, w panice odjechała samochodem razem z D. S. (1) w środku pojazdu. P. M. zdążył jednak zauważyć moment przekazania koperty z pieniędzmi. W czasie jednego z tych spotkań E. S. (1) wręczyła D. S. (1) umowę pożyczki z załącznikiem w postaci deklaracji wekslowej, widniał na niej jednak jedynie jej podpis, nie było wpisanych innych danych takich jak data i kwota pożyczki. E. S. (1) brak tak istotnych danych wytłumaczyła tym, że zostaną one uzupełnione po zaspokojeniu wszystkich potrzeb związanych ze sfinalizowaniem inwestycji (...) . Oskarona nie miała zamiaru spłaty pożyczek. Prośby o zwrot pieniędzy nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. J. K. pożyczkę tę traktował jako pożyczkę koleżeńską dla D. S. (1) . Wiedział jednakże, dla kogo ostatecznie przeznaczone są pieniądze. Przeprowadził on z E. S. (1) rozmowę telefoniczną, w trakcie której oskarżona opowiadała mu o planach zakupu kamienicy, o całej inwestycji. J. K. odniósł wrażenie, że E. S. (1) to bizneswoman. Gdyby pokrzywdzony wiedział o rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej i braku zamiaru spłaty, z pewnością nie zdecydowałby się na udzielenie jej pożyczki. Analogicznie w przypadku innych pokrzywdzonych - po kontakcie z E. S. (1) byli przekonani, że jest to osoba uczciwa, majętna, inteligentna, znająca się na finansach i inwestycjach. Gdyby wiedzieli, że nie jest to prawdą, na pewno nie pożyczyliby jej pieniędzy. Zeznania D. S. (1) (częściowo) k. 1284-1288 t. VII, k. 1460v t. VIII, k. 2545-2547 t. XIII Korespondencja SMS D. S. (1) i E. S. (1) k. 1462-1499 t. VIII Zeznania A. S. (1) k. 1294v-1295 t. VII, k. 2652-2653 t. XIII Korespondencja SMS A. S. (1) i E. S. (1) k. 1296-1297 t. VII Zeznania J. C. (1) k. 1380v-1381 t. VII, k. 2505v-2506 t. XIII Zeznania J. K. k. 2160-2161 t. XI, k. 2650v t. XIII Zeznania P. M. (częściowo) k. 2165v-2166 t. XI, k. 2508 t. XIII Zeznania Z. M. k. 78v t. I Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z załącznikami k. 1224-1281 t. VII Umowa pożyczki z dnia 27.08.2018 r. k. 1273-1281 t. VII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 1692-1696 t. IX 1.1.14 E. S. (1) W dniu 3 lutego 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.060.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając go w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , w dniu 3 lutego 2022 roku zawarła z J. N. umowę przedwstępną sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 3 lutego 2022 roku przyjęła od J. N. kwotę 30.000,00 złotych tytułem zadatku, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , przy czym czynu tego dopuściła się podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętego zadatku, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 3 lutego 2022 r. J. N. na portalu (...) znalazła ogłoszenie dotyczące sprzedaży lokalu przy ul. (...) w W. . Tego samego dnia skontaktowała się z rzekomą właścicielką mieszkania i umówiła na spotkanie w ww. lokalu w godzinach wieczornych, gdzie dotarła razem z synem T. T. . Po tym, jak E. S. (1) , podająca się za właścicielkę mieszkania A. M. , pokazała dowód tożsamości na nazwisko A. M. , a J. N. sprawdziła w elektronicznych księgach wieczystych, że właścicielka lokalu rzeczywiście tak się nazywa, zawarto umowę przedwstępną na zakup tego lokalu. Zgodnie z umową mieszkanie miało zostać sprzedane J. N. za kwotę 1.060.000 zł, natomiast tego samego dnia oskarżonej przekazano zadatek w formie gotówki w wysokości 30.000 zł. J. N. została wprowadzona w błąd co do tożsamości sprzedającej oraz co do faktu, że jest ona właścicielką mieszkania i może tą własnością dysponować. Oskarżycielka posiłkowa nie wiedziała bowiem, że osoba, z którą się spotkała, to w rzeczywistości E. S. (1) podszywająca się jedynie pod A. M. . Również właścicielka mieszkania nie wiedziała o działaniach E. S. (1) , której wynajmowała mieszkanie od dnia 03.12.2021 r., a która notorycznie spóźniała się z płatnościami za czynsz. Gdyby J. N. wiedziała, iż oskarżona podała jej fałszywe dane osobowe i nie jest właścicielką mieszkania, z pewnością nie przekazałaby jej pieniędzy. Kwoty zadatku nie zwrócono. Zeznania J. N. k. 110v t. I, k. 2410-2411 t. XII Zeznania A. M. k. 93v-94 t. I, k. 2506v-2507v t. XIII E-mail A. M. k. 99 t. I Wypisy aktów notarialnych k. 117 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Opinia biegłego G. W. z zakresu badań pisma ręcznego z dnia 25.05.2022 r. k. 229-238 t. II Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII Opinia biegłego G. W. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 05.05.2023 r. k. 2777-2777v t. XIV Protokół pobrania materiału porównawczego k. 52-53 t. I Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII, k. 2411 t. XII, k. 2545 t. XIII 1.1.15 E. S. (1) W dniu 4 lutego 2022 roku, w W. , podrobiła, w celu użycia za autentyczny, dokument w postaci umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) , w ten sposób, że nakreśliła pod ww. dokumentem podpis (...) , a następnie posłużyła się tak podrobionym dokumentem w celu dokonania czynności prawnej polegającej na zmianie umowy zawartej z J. N. w dniu 3 lutego 2022 roku, tj. popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 4 lutego 2022 r. doszło do zwiększenia kwoty zadatku na zakup lokalu przy ul. (...) w W. przez J. N. od E. S. (1) (podającej się za A. M. ) o 10.000 zł. Z tego powodu kupująca przygotowała nową umowę, zmieniającą zapisy umowy z dnia 3 lutego 2022 r. w ten sposób, że zamiast zadatku w wysokości 30.000 zł podano kwotę 40.000 zł. Umowę tę podpisała E. S. (1) , posługując się nie swoim nazwiskiem, tj. nazwiskiem A. M. , podrabiając w ten sposób ów dokument. Dokonując poprzez podpisanie tej umowy czynności prawnej polegającej na zmianie wcześniejszej umowy, oskarżona dokumentem tym się posłużyła. Zeznania J. N. k. 110v t. I, k. 2410-2411 t. XII E-mail A. M. k. 99 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII 1.1.16 E. S. (1) W dniu 4 lutego 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 10.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do przekazania jej kolejnych środków, mających stanowić zadatek na poczet ceny sprzedaży ww. lokalu, w kwocie 10.000,00 zł, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 4 lutego 2022 r. E. S. (1) , podająca się za A. M. , zwróciła się do J. N. (z którą dnia 3 lutego 2022 r. zawarła umowę przedwstępną na zakup lokalu przy ul. (...) w W. ) z prośbą o dopłatę do zadatku na mieszkanie w wysokości 10.000 zł, w formie gotówkowej – jak twierdziła oskarżona, kwota ta była jej potrzebna na wyjazd do Holandii celem zarezerwowania wynajmu mieszkania dla siebie i córki, jako że miały przeprowadzić się do tego kraju. W związku z tą prośbą J. N. przekazała E. S. (1) 10.000 zł w gotówce, w parku w okolicy budynku Najwyższej Izby Kontroli w W. . J. N. została wprowadzona przez oskarżoną w błąd co do jej tożsamości, była bowiem przekonana, iż przekazuje pieniądze rzeczywistej właścicielce mieszkania – A. M. – a nie E. S. (1) . Gdyby wiedziała, iż oskarżona podała jej fałszywe dane osobowe i że sprzedaż mieszkania na jej rzecz nie nastąpi, z pewnością nie przekazałaby jej pieniędzy. Zeznania J. N. k. 110v t. I, k. 2410-2411 t. XII Wypisy aktów notarialnych k. 117 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII, k. 2411 t. XII, k. 2545 t. XIII 1.1.17 E. S. (1) W dniu 10 lutego 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 25.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do przekazania jej kolejnych środków, mających stanowić zadatek na poczet ceny sprzedaży ww. lokalu, w kwocie 25.000,00 zł, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 10 lutego 2022 r. E. S. (1) , podająca się za A. M. , zwróciła się do J. N. (z którą dnia 3 lutego 2022 r. zawarła umowę przedwstępną na zakup lokalu przy ul. (...) w W. ) z prośbą o dopłatę do zadatku na mieszkanie w wysokości 25.000 zł, w formie gotówkowej – jak twierdziła oskarżona, kwota ta była jej potrzebna na opłacenie mieszkania dla córki w Holandii. J. N. zaproponowała przelew na rachunek bankowy lub przekazanie ww. kwoty u notariusza; oskarżona była niechętna takim rozwiązaniom, jednak ostatecznie zgodziła się na spotkanie z notariuszem w dniu 10 lutego 2022 r. Na spotkaniu tym jednakże nie stawiła się, tłumacząc się udziałem w naradzie w KNF, gdzie miała pracować. E. S. (1) zaproponowała, że w tej sytuacji wyśle z KNF po pieniądze w formie gotówkowej zaufanego kierowcę. W związku z tą prośbą J. N. przekazała E. S. (1) za pośrednictwem owego taksówkarza 25.000 zł w gotówce, przekazując oskarżonej ponadto umowę ze zmienioną kwotą zadatku (65.000 zł zamiast 40.000 zł), a otrzymując analogiczną umowę podpisaną przez E. S. (1) (jako A. M. ) z pokwitowaniem odebrania sumy 65.000 zł zadatku. J. N. została wprowadzona w błąd co do tożsamości sprzedającej oraz co do faktu, że jest ona właścicielką mieszkania i może tą nieruchomością dysponować. Oskarżycielka posiłkowa nie wiedziała bowiem, że osoba, z którą się spotkała, to w rzeczywistości E. S. (1) podszywająca się jedynie pod A. M. . Również właścicielka mieszkania nie wiedziała o działaniach E. S. (1) , której wynajmowała mieszkanie od dnia 03.12.2021 r., a która notorycznie spóźniała się z płatnościami za czynsz. Gdyby J. N. wiedziała, iż oskarżona podała jej fałszywe dane osobowe, z pewnością nie przekazałaby jej pieniędzy. Zeznania J. N. k. 110v-111 t. I, k. 2410-2411 t. XII Wypisy aktów notarialnych k. 117 t. I Korespondencja SMS k. 118-122 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII, k. 2411 t. XII, k. 2545 t. XIII 1.1.18 E. S. (1) W dniu 10 lutego 2022 roku, w W. , podrobiła, w celu użycia za autentyczny, dokument w postaci umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) , w ten sposób, że nakreśliła pod ww. dokumentem podpis (...) , a następnie posłużyła się tak podrobionym dokumentem w celu dokonania czynności prawnej polegającej na zmianie umowy zawartej z J. N. w dniu 3 lutego 2022 roku, poprzez pokwitowanie przyjęcia kolejnej kwoty 25.000,00 zł, jako dopłaty do uiszczonego wcześniej zadatku, tj. popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 10 lutego 2022 r. doszło do zwiększenia kwoty zadatku na zakup lokalu przy ul. (...) w W. przez J. N. od E. S. (1) (podającej się za A. M. ) o 25.000 zł. Z tego powodu kupująca przygotowała nową umowę, zmieniającą zapisy umowy z dnia 3 lutego 2022 r. w ten sposób, że zamiast zadatku w wysokości 40.000 zł podano kwotę 65.000 zł. Umowę tę podpisała E. S. (1) , posługując się nie swoim nazwiskiem, tj. nazwiskiem A. M. , podrabiając w ten sposób ów dokument. Dokonując poprzez podpisanie tej umowy czynności prawnej polegającej na zmianie wcześniejszej umowy, oskarżona dokumentem tym się posłużyła. Zeznania J. N. k. 110v-111 t. I, k. 2410-2411 t. XII E-mail A. M. k. 99 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII 1.1.21 E. S. (1) W dniu 30 marca 2022 roku, w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, doprowadziła J. N. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 8.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w dniu 3 lutego 2022 roku umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , nakłoniła J. N. do dokonania wpłaty kwoty 8.000,00 zł, tytułem dopłaty do zadatku uiszczonego przez J. N. na podstawie ww. umowy, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz J. N. , tj. popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 65 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Dnia 30 marca 2022 r. E. S. (1) , podająca się za A. M. , zwróciła się do J. N. (z którą dnia 3 lutego 2022 r. zawarła umowę przedwstępną na zakup lokalu przy ul. (...) w W. ) z prośbą o dopłatę do zadatku na mieszkanie w wysokości 8000 zł, w zamian za obniżenie kosztu zakupu mieszkania z 1.060.000 zł do 1.050.000 zł. W związku z tą prośbą J. N. próbowała przekazać E. S. (1) ww. kwotę przelewem bankowym, jednak doszło do wstrzymania transakcji. Dodatek do kwoty zadatku nie został zatem wówczas przekazany oskarżonej, mimo to wystawiła ona mailowe pokwitowanie odbioru tej kwoty. Ponieważ pierwsza próba przekazania pieniędzy nie powiodła się, a E. S. (1) wystawiła już pokwitowanie odbioru tej kwoty, oskarżycielka posiłkowa zdecydowała się podjąć ponowną próbę dokonania wpłaty ww. kwoty. W związku z tym J. N. przekazała E. S. (1) za pośrednictwem wysłanego przez nią kierowcy 8000 zł w gotówce przeliczone na euro (a zatem przekazała gotówkę w kwocie 1700 euro). W dniu 31 marca 2022 r. E. S. (1) wysłała J. N. e-maila z pokwitowaniem odbioru kwoty 1700 euro. J. N. została wprowadzona w błąd co do tożsamości sprzedającej oraz co do faktu, że jest ona właścicielką mieszkania i może tą własnością dysponować. Oskarżycielka posiłkowa nie wiedziała bowiem, że osoba, z którą się spotkała, to w rzeczywistości E. S. (1) podszywająca się jedynie pod A. M. . Również właścicielka mieszkania nie wiedziała o działaniach E. S. (1) , której wynajmowała mieszkanie od dnia 03.12.2021 r., a która notorycznie spóźniała się z płatnościami za czynsz. Gdyby J. N. wiedziała, iż oskarżona podała jej fałszywe dane osobowe, z pewnością nie przekazałaby jej pieniędzy. Zeznania J. N. k. 111 t. I, k. 2410-2411 t. XII Wypisy aktów notarialnych k. 117 t. I Korespondencja SMS k. 118-122 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Korespondencja k. 490-547 t. III Zlecenie przelewu k. 541v t. III Pokwitowanie odbioru kwoty 8000 zł k. 542 t. III Zdjęcia wpłaconej kwoty i koperty k. 544-545 t. III Pokwitowanie odbioru kwoty 1700 euro k. 546 t. III Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Zeznania T. T. k. 2544v-2545 t. XIII Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII, k. 2411 t. XII, k. 2545 t. XIII 1.1.19 E. S. (1) W okresie od dnia 3 lutego 2022 roku do dnia 9 marca 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić P. S. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.046.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając go w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , w dniu 9 marca 2022 roku zawarła z pokrzywdzonym umowę przedwstępną sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 9 marca 2022 roku pobrała od pokrzywdzonego zaliczkę w kwocie 5.160,00 Euro, co w ww. dniu stanowiło równowartość 25.000,00 złotych, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz P. S. (2) , przy czym czynu tego dopuściła się podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętej zaliczki, tj. popełnienia czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 3 lutego 2022 r., a następnie na początku marca 2022 r. P. S. (2) na portalu (...) znalazł ogłoszenie dotyczące sprzedaży lokalu przy ul. (...) w W. . Mężczyzna skontaktował się z rzekomą właścicielką mieszkania i umówił na spotkanie w ww. lokalu w dniu 7 marca 2022 r. Następnego dnia oskarżyciel posiłkowy ustalił z oskarżoną, że zakupi mieszkanie za niższą cenę, tj. że zamiast 1.250.000 zł zapłaci 1.046.000 zł. Dnia 9 marca 2022 r. E. S. (1) , podająca się za A. M. (jedyną rzeczywistą właścicielkę lokalu mieszkalnego) zawarła z P. S. (2) umowę przedwstępną sprzedaży lokalu, na mocy której sprzedająca miała sprzedać go kupującemu za cenę 1.046.000 zł w terminie do dnia 25 czerwca 2022 r. Na poczet sprzedaży strony ustaliły zaliczkę w kwocie 25.000 zł. Ponieważ E. S. (1) powiedziała oskarżycielowi posiłkowemu, że potrzebuje tej kwoty w formie gotówkowej, aby jak najszybciej wymienić ją na euro (miała jechać rzekomo do Holandii), P. S. (2) przeliczył kurs złotego na kurs euro i przekazał oskarżonej kwotę równoważną kwocie 25.000 zł, tj. 5160 euro. Na umowie wpisane zostały przez pokrzywdzonego dane osobowe, które otrzymał od oskarżonej w wiadomości e-mail; podawała się za A. M. . Tak też podpisała się na umowie. Kiedy oskarżyciel posiłkowy opuszczał mieszkanie, minął się z sąsiadem oskarżonej, zaś ona szybko schowała się do środka. W późniejszym okresie pokrzywdzony próbował jeszcze skontaktować się z oskarżoną celem weryfikacji jej dokumentu tożsamości, ale nie udało mu się umówić na żadne spotkanie; oskarżona nie potwierdziła terminów spotkań, usprawiedliwiała swoją zwłokę rzekomą śmiercią ojca (który, jak się okazało, nadal żyje). Mimo deklaracji oskarżonej, że może mu zwrócić kwotę zaliczki na mieszkanie, kwota ta nie została w żadnej części zwrócona. P. S. (2) po rozmowie z sąsiadami oskarżonej w kwietniu 2022 r. zorientował się, że osoba, która chciała mu sprzedać mieszkanie, nie jest jego właścicielką, lecz najemczynią; fakt ten potwierdzony został przez administratora budynku i rzeczywistą właścicielkę mieszkania – prawdziwą A. M. , która wynajmowała E. S. (1) ww. mieszkanie. A. M. okazała oskarżycielowi posiłkowemu dokumenty pozostawione w mieszkaniu przez E. S. (1) , tj. mandaty drogowe, karty płatnicze, dowód tożsamości. P. S. (2) został wprowadzony w błąd co do tożsamości sprzedającej oraz co do faktu, że jest ona właścicielką mieszkania i może tą własnością dysponować. Pokrzywdzony nie wiedział bowiem, że osoba, z którą się spotkał, to w rzeczywistości E. S. (1) podszywająca się jedynie pod A. M. . Również właścicielka mieszkania nie wiedziała o działaniach E. S. (1) , której wynajmowała mieszkanie od dnia 03.12.2021 r., a która notorycznie spóźniała się z płatnościami za czynsz. Gdyby P. S. (2) wiedział, iż oskarżona podała mu fałszywe dane osobowe, z pewnością nie przekazałby jej pieniędzy. Zeznania P. S. (2) k. 3-4 t. I, k. 555v-556 t. III, k. 2409 t. XII Umowa przedwstępna sprzedaży lokalu mieszkalnego z dnia 9 marca 2022 r. k. 10 t. I Zeznania A. M. k. 93v-94 t. I, k. 2506v-2507v t. XIII Protokół przeszukania pojazdu marki T. k. 17-21 t. I E-mail A. M. k. 99 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Opinia biegłego G. W. z zakresu badań pisma ręcznego z dnia 25.05.2022 r. k. 229-238 t. II Dokumentacja fotograficzna k. 557-560 t. III Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Opinia biegłego G. W. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 05.05.2023 r. k. 2777-2777v t. XIV Protokół zatrzymania rzeczy k. 1097-1113 t. VI Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII 1.1.22 E. S. (1) W okresie od dnia 6 kwietnia 2022 roku do dnia 7 kwietnia 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić I. Ł. (dawniej: Z. - C. ) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 1.060.000,00 złotych, co stanowi mienie znacznej wartości, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że na portalu „ (...) ” zamieściła ogłoszenie sprzedaży mieszkania położonego w W. przy ul. (...) , a następnie podając się za właścicielkę mieszkania A. M. zawarła z pokrzywdzoną umowę rezerwacyjną dotyczącą sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w której to umowie zobowiązała się zawrzeć umowę przyrzeczoną sprzedaży lokalu za ww. kwotę, a na poczet zapłaty ceny w dniu 7 kwietnia 2022 roku otrzymała od pokrzywdzonej zadatek w kwocie 30.000,00 złotych, czym spowodowała stratę w ww. kwocie na rzecz I. Ł. , przy czym czynu tego dopuściła się podszywając się pod A. M. , podrabiając, w celu użycia za autentyczny, podpis A. M. pod dokumentem umowy przedwstępnej i wykorzystując jej dane osobowe, w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej polegającej na skierowaniu postępowania egzekucyjnego w tytułu zwrotu kwoty przyjętego zadatku, tj. popełnienie czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 190a § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 6 kwietnia 2022 r. I. Ł. (dawniej: Z. - C. ) na portalu (...) znalazła ogłoszenie dotyczące sprzedaży lokalu przy ul. (...) w W. . Kobieta skontaktowała się z rzekomą właścicielką mieszkania i umówiła na spotkanie w ww. lokalu w tym samym dniu w godzinach wieczornych. Pokrzywdzona ustaliła z oskarżoną, że zakupi mieszkanie za niższą cenę, tj. że zamiast 1.100.000 zł zapłaci 1.060.000 zł. Dnia 7 kwietnia 2022 r. E. S. (1) , podająca się za A. M. (jedyną właścicielkę lokalu mieszkalnego) zawarła z I. Ł. umowę rezerwacyjną lokalu, na mocy której sprzedająca zobowiązała się wstrzymać ze sprzedażą lokalu do dnia 7 maja 2022 r. i z tego tytułu miała pobrać od kupującej zadatek w wysokości 30.000 zł, z terminem wpłaty do 12 kwietnia 2022 r. Na umowie sprzedająca podpisała się jako A. M. ; podany był także numer dowodu sprzedającej, który – jak sprawdził syn pokrzywdzonej, F. C. (będący świadkiem spotkania oskarżonej i pokrzywdzonej) – rzeczywiście istniał. Pokrzywdzona sprawdziła także w księgach wieczystych, że właścicielką mieszkania istotnie jest A. M. . Rzeczoną kwotę zadatku pokrzywdzona wpłaciła tego samego dnia na rachunek bankowy podany przez oskarżoną. I. Ł. została wprowadzona w błąd co do tożsamości sprzedającej oraz co do faktu, że jest ona właścicielką mieszkania i może tą własnością dysponować. Pokrzywdzona nie wiedziała bowiem, że osoba, z którą się spotkała, to w rzeczywistości E. S. (1) podszywająca się jedynie pod A. M. . Oskarżona twierdziła ponadto, że jest radcą w KNF, że dodatkowo pracuje w firmie finansowej pod P. i jest specjalistką; sprawiała wrażenie osoby o dobrej kondycji finansowej. Do zawarcia umowy sprzedaży mieszkania ostatecznie nie doszło, nie zwrócono pokrzywdzonej kwoty zadatku. Również właścicielka mieszkania nie wiedziała o działaniach E. S. (1) , której wynajmowała mieszkanie od dnia 03.12.2021 r., a która notorycznie spóźniała się z płatnościami za czynsz. Gdyby pokrzywdzona wiedziała, iż oskarżona podała jej fałszywe dane osobowe, z pewnością nie przekazałaby jej pieniędzy. Zeznania I. Ł. (dawniej: Z. - C. ) k. 43v t. I, k. 2651-2652 t. XIII Umowa rezerwacyjna z dnia 7 kwietnia 2022 r. k. 22a t. I Zeznania A. M. k. 93v-94 t. I, k. 2506v-2507v t. XIII Zeznania F. C. k. 125v t. I Protokół przeszukania pojazdu marki T. k. 17-21 t. I Potwierdzenie przelewu k. 88 t. I, k. 128 t. I Wiadomość e-mail k. 99 t. I Korespondencja e-mail k. 129-134 t. I Kopia aktu notarialnego k. 135-141 t. I Korespondencja SMS k. 142-154 t. I Opinia biegłego G. W. z zakresu badań pisma ręcznego z dnia 25.05.2022 r. k. 229-238 t. II Opinia z zakresu badań informatyki śledczej z załącznikiem k. 1153-1155 t. VI Opinia biegłego G. W. z zakresu badania pisma ręcznego z dnia 05.05.2023 r. k. 2777-2777v t. XIV Zeznania A. S. (3) k. 2777v-2778 t. XIV Wyjaśnienia E. S. (1) (częściowo) k. 61 t. I, k. 185a-187 t. I, k. 1088 t. VI, k. 2407v t. XII 1.1.23 E. S. (1) Dnia 13 kwietnia 2022 roku w W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, usiłowała doprowadzić I. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym w kwocie 20.000,00 złotych, wprowadzając ją w błąd co do swojej tożsamości, prawa własności i możliwości dysponowania oraz zamiaru sprzedaży mieszkania, w ten sposób, że po zawarciu w dniu 7 kwietnia 2022 roku umowy rezerwacyjnej dotyczącej sprzedaży mieszkania przy ul. przy ul. (...) , podając się za właścicielkę mieszkania A. M. , usiłowała nakłonić I. C. do dokonania wpłaty kwoty 20.000,00 zł, tytułem dopłaty do zadatku uiszczonego przez I. C. na podstawie ww. umowy, przy czym zamierzonego celu nie osiągnęła, z uwagi na postawę I. C. polegającą na kategorycznej odmowie wpłacenia kolejnych pieniędzy, tj. popeł

[... tekst skrócony ...]