XII K 108/18

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2021-06-01
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwodotacjePARPwłasność przemysłowapostępowanie karneuniewinnieniebrak zamiarurozliczenie środków

Podsumowanie

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutów oszustwa i wyłudzenia dotacji, uznając brak dowodów na celowe wprowadzenie w błąd Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.

Oskarżony Z. K. został oskarżony o doprowadzenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie ponad 500 tys. zł w ramach dwóch umów o dofinansowanie projektów. Sąd Okręgowy w Warszawie uniewinnił oskarżonego od zarzucanych mu czynów, stwierdzając brak dowodów na celowe wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań i braku zaległości publicznoprawnych. Sąd uznał, że oskarżony pożytkował środki zgodnie z umową, a problemy z rozliczeniem wynikały z okoliczności faktycznych, a nie z oszukańczego zamiaru.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę Z. K., oskarżonego o oszustwo i wyłudzenie dotacji od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) w łącznej kwocie 508 557,69 zł w ramach dwóch umów o dofinansowanie projektów związanych z uzyskaniem międzynarodowej ochrony własności przemysłowej. Oskarżonemu zarzucono wprowadzenie PARP w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań oraz co do braku zaległości publicznoprawnych. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. Sąd uznał, że zebrany materiał dowodowy nie wykazał, aby oskarżony działał z zamiarem popełnienia przestępstwa. Wskazano, że oskarżony realizował harmonogramy projektów, a uzyskane środki przeznaczył na zgłoszenia patentowe w wielu krajach, co było zgodne z celami umów. Sąd podkreślił, że wypłaty kolejnych transz zaliczek były dokonywane po akceptacji rozliczeń poprzednich, a w przypadku pierwszej umowy, gdyby oskarżony uzupełnił wniosek o rozliczenie, prawdopodobnie zostałby on zatwierdzony. Odnosząc się do zarzutu składania nieprawdziwych oświadczeń o braku zaległości publicznoprawnych, sąd stwierdził, że w jednym z przypadków oświadczenie zostało złożone po zawarciu umowy, co podważało jego znaczenie jako warunku zawarcia umowy. Sąd uznał, że problemy z rozliczeniem środków i ewentualne zaległości podatkowe nie dowodzą oszukańczego zamiaru, a jedynie zdarzenia niekorzystne z punktu widzenia interesów PARP, które powinny być dochodzone w drodze postępowania administracyjnego lub cywilnego. W konsekwencji sąd uniewinnił oskarżonego, zasądził od Skarbu Państwa koszty obrony z urzędu i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, działanie oskarżonego nie wypełnia znamion ustawowych przestępstw oszustwa i wyłudzenia dotacji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak jest dowodów na celowe wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań i braku zaległości publicznoprawnych. Oskarżony pożytkował środki zgodnie z umową, a problemy z rozliczeniem nie dowodzą oszukańczego zamiaru. W jednym przypadku oświadczenie o braku zaległości złożono po zawarciu umowy, co podważało jego znaczenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

Z. K.

Strony

NazwaTypRola
Z. K.osoba_fizycznaoskarżony
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczościinstytucjaoskarżyciel posiłkowy

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 294 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na celowe wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań. Brak dowodów na celowe wprowadzenie w błąd co do braku zaległości publicznoprawnych. Środki z dotacji zostały przeznaczone na realizację celów umów (zgłoszenia patentowe). Wypłaty kolejnych transz zaliczek świadczyły o akceptacji postępów w realizacji projektu. Oświadczenie o braku zaległości złożone po zawarciu umowy nie mogło być warunkiem jej zawarcia.

Odrzucone argumenty

Oskarżony wprowadził PARP w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań. Oskarżony wprowadził PARP w błąd co do braku zaległości publicznoprawnych. Oskarżony nie rozliczył pobranych zaliczek. Oskarżony nie zwrócił otrzymanego dofinansowania.

Godne uwagi sformułowania

Sąd nie dopatrzył się żadnego elementu, który wskazywałby na stwierdzenie zamiaru popełnienia przestępstwa. Oskarżony pożytkował środki zgodnie z umową, były one także akceptowane przez oskarżyciela posiłkowego. Oświadczenie o niezaleganiu było warunkiem niezbędnym do podpisania umowy o dofinansowanie projektu. Szczegółowa analiza okresów, tytułów oraz dat uregulowania czy też dokonania odpisów zaległości wykracza poza ramy niniejszego postępowania.

Skład orzekający

Beata Najjar

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa i wyłudzenia dotacji, znaczenie oświadczeń o stanie majątkowym w kontekście umów o dofinansowanie, granice postępowania dowodowego w sprawach o przestępstwa gospodarcze."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i interpretacji przepisów w kontekście konkretnego programu dotacyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie zamiaru popełnienia przestępstwa w sprawach gospodarczych i jak sąd podchodzi do kwestii rozliczeń dotacji. Uniewinnienie od tak wysokich kwot jest zawsze interesujące.

Oszustwo na ponad pół miliona złotych? Sąd uniewinnił przedsiębiorcę, wskazując na brak dowodów winy.

Dane finansowe

WPS: 508 557,69 PLN

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt XII K 108/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Beata Najjar Protokolant : sekr. sąd. Mirosław Grzęda w obecności Prokuratora Grzegorza Kieca, Anny Ważnej, Anny Gomulskiej, przy udziale oskarżyciela posiłkowego Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości po rozpoznaniu w dniach 26 marca 2019 r., 25 kwietnia 2019 r., 29 października 2020 r., 3 grudnia 2020 r., 16 grudnia 2020 r., 6 kwietnia 2021 r., 20 maja 2021 r. sprawy Z. K. , syna W. i M. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w N. oskarżonego o to, że: 1. w okresie od 03.08.2010 r. do 17.04.2013 r. w W. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 328.557,69 zł, w ten sposób, że doprowadził do podpisania z (...) umowy o dofinansowanie nr (...) , pobrał zaliczki w w/w wysokości na realizację projektu „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej i obrotowy podnośnik sprężynowy”, wprowadzając (...) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania, co do braku zaległości z tytułu należności publicznoprawnych i z kwot tych się nie rozliczył i pobranych zaliczek nie zwrócił, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , 2. w okresie od 05.11.2012 r. do dnia 11.06.2013 r. w W. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 180.000,00 zł, w ten sposób, że doprowadził do podpisania z (...) umowy o dofinansowanie nr (...) , pobrał zaliczki w w/w wysokości na realizację projektu „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej oraz układ urządzeń sterowania pokrywy i/lub siedziska deski sedesowej”, wprowadzając (...) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania, co do braku zaległości z tytułu należności publicznoprawnych i z kwot tych się nie rozliczył i pobranych zaliczek nie zwrócił, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeka: 1. oskarżonego Z. K. uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów, 2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. M. kwotę 1620 (tysiąc sześćset dwadzieścia) złotych, tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony sprawowanej z urzędu, 3. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt XII K 108/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. Z. K. W okresie od 03.08.2010 r. do 17.04.2013 r. w W. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 328.557,69 zł, w ten sposób, że doprowadził do podpisania z (...) umowy o dofinansowanie nr (...) , pobrał zaliczki w w/w wysokości na realizację projektu „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej i obrotowy podnośnik sprężynowy”, wprowadzając (...) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania, co do braku zaległości z tytułu należności publicznoprawnych i z kwot tych się nie rozliczył i pobranych zaliczek nie zwrócił, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ( (...) ) jest instytucją wspierającą małych i średnich przedsiębiorców w Polsce ze środków budżetowych oraz środków funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Jednym z programów wdrożonych przez (...) był Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, w ramach którego realizowane było Poddziałanie 5.4.1., w ramach którego (...) udzielał dofinansowania części kosztów realizacji uzyskania ochrony własności przemysłowej, w szczególności kosztów obsługi przez rzeczników patentowych, obejmujące przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej wynalazku oraz reprezentację przed organem ochrony własności przemysłowej. W ramach procedury dofinansowania ogłaszany był konkurs, na który zgłaszali się przedsiębiorcy przedstawiając pomysł, harmonogram jego realizacji oraz oczekiwane terminy wypłaty dofinansowania. Wnioski podlegały ocenie formalnej i merytorycznej, a następnie (...) podejmował decyzję o dofinansowaniu. Jeżeli decyzja była pozytywna, przystępowano do podpisania umowy z przedsiębiorcą. Przyznana kwota dofinansowania stanowiła część kosztów kwalifikowanych projektu. Środki wypłacano w formie zaliczek. Otrzymanie kolejnej transzy dofinansowania wymagało rozliczenia co najmniej 70 % poprzedniej zaliczki. Rozliczenie zaliczki polegało na rozliczeniu wydatków zawartych we wniosku o płatność lub jej zwrocie. Zeznania M. N. , I. S. , M. Z. t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874, t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v, t. V, k. 882v-885 II. W dniu 17 marca 2010 r. Z. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) , P. ” złożył do (...) wniosek w formie kwestionariusza o dofinansowanie projektu nr (...) . Jednym z elementów wniosku, pod którym podpisał się oskarżony, były gotowe deklaracje, m.in. oświadczenie o braku zaległości publicznoprawnych z dnia 16 marca 2010 r. Wniosek o dofinansowanie t. I, k. 26 deklaracje t. I, k. 34 III. W dniu 10 sierpnia 2010 r. Z. K. zawarł z (...) umowę nr (...) o dofinansowanie na realizację projektu pn. „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej i obrotowy podnośnik sprężynowy”. Umowa wraz z załącznikami t. I, k. 12-57 IV. Na podstawie wniosku o płatność nr (...) (...) wypłacił Z. K. pierwszą zaliczkę w kwocie 12.682,80 zł. Zgodnie z umową wniosek o płatność rozliczający zaliczkę Z. K. powinien złożyć w terminie 30 dni od dnia zakończenia etapu projektu, tj. do dnia 2 marca 2011 r. Wniosek o płatność t. I, k. 58-60 Umowa t. I, k. 18 V. Z. K. rozliczył otrzymane środki poprzez złożenie wniosku rozliczającego zaliczkę w dniu 22 sierpnia 2012 r. oraz zwrot części otrzymanych środków w dniu 15 października 2012 r. Wniosek o płatność t. I, k. 67-70 Rozliczenie wpływu środków t. I, k. 71 VI. W związku z opóźnieniem w rozliczeniu pierwszej zaliczki oraz wpłynięciem do (...) zajęć komorniczych wobec Z. K. , wskazujące na nieuregulowane zobowiązania wobec wierzycieli, przed wypłatą drugiej transzy zaliczki, (...) zażądał od oskarżonego złożenia dodatkowego zabezpieczenia realizacji zawartej umowy. W odpowiedzi Z. K. przedstawił bieżący stan realizacji projektu, a także poinformował o podjętych działaniach w zakresie nawiązywania kontaktów z podmiotami zainteresowanymi zakupem opatentowanych rozwiązań, na co przedstawił listy intencyjne z S. A. i E. F. sp.j. i (...) S.A. Dodatkowo, (...) zobowiązał Z. K. do złożenia oświadczenia o braku zaległości publicznoprawnych na dzień 5 listopada 2012 r. Oskarżony złożył takie oświadczenie w dniu 8 listopada 2012 r. W dniu 7 października 2016 r. w odpowiedzi na pismo (...) dotyczące potwierdzenia zgodności ze stanem faktycznym oświadczenia Z. K. , Naczelnik Urzędu Skarbowego K. poinformował, że oskarżony na dzień 5 listopada 2012 r. posiadał zaległości podatkowe. Złożone przez Z. K. korekty VAT-7 w lutym i marcu 2012 r. miały wpływ na istnienie zaległości podatkowych na dzień 5 listopada 2012 r. Zeznania M. N. , I. S. , M. Z. t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874, t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v, t. V, k. 882v-885 Wyjaśnienia Z. K. t. III, k. 539-541, t. V, k. 867v-870 Pisma komornika sądowego t. I, k. 76-79 Pisma (...) t. I, k. 80-81, 90-91 Odpowiedzi Z. K. wraz z załącznikami t. I, k. 82-86, 87-89 oświadczenie t. III, k. 380 pisma z Urzędu Skarbowego t. II, k. 284, t. V, k. 923 VII. W związku z powyższym, (...) podjął decyzję o przyznaniu drugiej transzy zaliczki i na podstawie wniosku o płatność nr (...) (...) wypłacił Z. K. kwotę 324.752,85 zł. Zgodnie z umową wniosek o płatność rozliczający zaliczkę oskarżony powinien złożyć w terminie do dnia 30 czerwca 2013 r. Wniosek o płatność t. I, k. 737-75v VIII. W dniu 8 sierpnia 2013 r. Z. K. złożył wniosek o płatność końcową. W związku z tym, że wniosek był niekompletny, (...) wielokrotnie wzywał oskarżonego do uzupełnienia wniosku. W związku z tym, że Z. K. nie uzupełnił wniosku, (...) odrzucił wniosek i wezwał oskarżonego do zwrotu otrzymanego dofinasowania w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, tj. do dnia 23 czerwca 2014 r. Z. K. nie rozliczył i nie zwrócił otrzymanego dofinansowania. Uzyskane środki z dofinansowania oskarżony przeznaczył na wydatki związane ze zgłoszeniami patentowymi w 56 krajach. Wniosek o płatność t. I, k. 92-96 Odpowiedź (...) t. I, k. 97-98 Decyzja t. I, k. 101-105v Zeznania M. N. , I. S. , M. Z. t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874, t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v, t. V, k. 882v-885 Wyjaśnienia Z. K. t. III, k. 539-541, t. V, k. 867v-870 1.1.2. Z. K. W okresie od 05.11.2012 r. do dnia 11.06.2013 r. w W. i innych miejscowościach, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 180.000,00 zł, w ten sposób, że doprowadził do podpisania z (...) umowy o dofinansowanie nr (...) , pobrał zaliczki w w/w wysokości na realizację projektu „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej oraz układ urządzeń sterowania pokrywy i/lub siedziska deski sedesowej”, wprowadzając (...) w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania, co do braku zaległości z tytułu należności publicznoprawnych i z kwot tych się nie rozliczył i pobranych zaliczek nie zwrócił, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. W dniu 19 sierpnia 2011 r. Z. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) , P. ” złożył do (...) wniosek w formie kwestionariusza o dofinansowanie projektu nr (...) . (...) . Jednym z elementów wniosku, pod którym podpisał się oskarżony, były gotowe deklaracje, m.in. oświadczenie o braku zaległości publicznoprawnych. Wniosek o dofinansowanie t. I, k. 124-134v deklaracje t. I, k. 134 I. W dniu 5 listopada 2012 r. Z. K. zawarł z (...) umowę nr (...) o dofinansowanie na realizację projektu pn. „Uzyskanie międzynarodowej ochrony własności przemysłowej dla wynalazku podnośnik deski sedesowej oraz układ urządzeń sterowania pokrywy i/lub siedziska deski sedesowej”. Umowa wraz z załącznikami t. I, k. 108-140 II. W dniu 11 kwietnia 2013 r. na podstawie wniosku o płatność nr (...) (...) (...) wypłacił Z. K. pierwszą zaliczkę w kwocie 22.050,00 zł. Oskarżony w całości rozliczył otrzymane środki poprzez złożenie wniosku rozliczającego zaliczkę w dniu 26 kwietnia 2013 r. Wnioski o płatność t. I, k. 156-158v, 159-162v III. W związku z prawidłowym rozliczeniem pierwszej transzy, (...) podjął decyzję o przyznaniu drugiej zaliczki i na podstawie wniosku o płatność nr (...) (...) przyznał Z. K. kwotę 180.000,00 zł, wypłaconą w częściach w dniach 6 i 11 czerwca 2011 r. Zgodnie z umową wniosek o płatność rozliczający zaliczkę oskarżony powinien złożyć w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r. Wniosek o płatność t. I, k. 159-162v IV. Oskarżony nie rozliczył otrzymanej zaliczki oraz zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą. (...) zlecił (...) Instytucji Finansowej ( (...) ) (...) Agencji (...) przeprowadzenie kontroli projektu realizowanego w ramach umowy. W wyniku kontroli stwierdzono naruszenia polegające na odmowie poddania się kontroli oraz braku wykonania zaleceń pokontrolnych. , skutkowało to rozwiązaniem przez (...) umowy o dofinasowane. Oskarżonego wezwano do zwrotu otrzymanych środków, zgodnie z § 14 ust 3 pkt 1 umowy. Z. K. nie rozliczył i nie zwrócił otrzymanego dofinansowania. Uzyskane środki z dofinansowania oskarżony przeznaczył na wydatki związane z ochroną patentową i pracami badawczymi nad projektem elektrowni wyporowej. Pisma (...) t. I, k. 163, 166, t. II, k. 216-219 Wydruk z CEIDG t. I, k. 169 Informacja (...) t. I, k. 170-174, 175, 176-179, 183-184,192, t. II, k. 198-202, 206-207 Decyzja t. II, k. 230-234 Zeznania M. N. , I. S. , M. Z. t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874, t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v, t. V, k. 882v-885 Wyjaśnienia Z. K. t. III, k. 539-541, t. V, k. 867v-870 V. Aktem oskarżenia z dnia 30 maja 2018 r. Z. K. został oskarżony o czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Akt oskarżenia t. IV, k. 585-589 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Z. K. Czyny z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Wprowadzenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązań wynikających z zawartych umów i braku zaległości z tytułu należności publicznoprawnych. Wyjaśnienia Z. K. t. III, k. 539-541, t. V, k. 867v-870 pośrednio zeznania M. N. , I. S. , M. Z. t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874, t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v, t. V, k. 882v-885 Dokumentacja (...) (umowy, wnioski o rozliczenie płatności) t. I, k. 12-57, 108-140, 26, 124-134v, 67-70, 71, 156-158v, 159-162v, Pisma z Urzędu Skarbowego t. V, k. 893, 922, 923 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia Z. K. (t. III, k. 539-541, t. V, k. 867v-870) ⚫ oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów, ⚫ przyznane przez (...) środki w ramach pierwszej umowy oskarżony wykorzystał na zgłoszenia patentowe w 56 krajach, natomiast środki wynikające z drugiej umowy przeznaczył na ochronę patentową i prace badawcze nad projektem elektrowni wyporowej, ⚫ nie przekazał dowodów uzyskania ochrony patentowej dla (...) , ponieważ nie miał takiego obowiązku. Program dotacji do 2013 r. dotyczył środków na wniesienie ochrony i czas na ich rozliczenie wynosił 2 lata, natomiast wnioski patentowe są rozpatrywane do 7 lat, ⚫ był świadomy, że część środków z drugiej dotacji została przeznaczona na inny cel, niż wskazany we wniosku. Z tego powodu nie mógł przedłożyć dokumentów niezbędnych do rozliczenia swoich działań, ⚫ oskarżony pokrył opłaty związane ze zgłoszeniami patentowymi, natomiast w niektórych krajach przerwał proces ze względu na wysokie koszty walidacji. Środki przekazane z (...) nie dotyczyły całości procesu, a jedynie opłacenia wniosków wszczynających proces, ⚫ oskarżony zawiesił działalność gospodarczą w 2013 r., ale nie miał obowiązku informować o tym (...) , ⚫ miał problemy finansowe ze względu na wysokie koszty realizacji prototypowania, ⚫ w związku z błędami wynikającymi z przeniesienia kredytu, oskarżony utracił zdolność kredytową i wdrożono postępowanie komornicze, ⚫ oskarżony podpisał oświadczenia o niezaleganiu z należnościami publicznoprawnymi, ponieważ miał przeświadczenie, że są zgodne z prawdą. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom Z. K. , albowiem są jasne, logiczne, spójne i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Zeznania M. N. (t. II, k. 272- 279, t. III, k. 482-484, 555-557, t. V, k. 871v-874) ⚫ w ramach programu Poddzałania (...) udzielała na dofinansowania dla projektów realizowanych przez małych i średnich przedsiębiorców na uzyskanie ochrony własności przemysłowej, ⚫ wnioski sprawdzano pod kątem formalnym i merytorycznym. Wymagane było złożenie zaświadczenia o niezaleganiu z należnościami publicznoprawnymi. Zaświadczenia nie były weryfikowane przez (...) . Istnienie zaległości publicznoprawnych było podstawą do odmowy podpisania umowy, ⚫ w związku z tym, że do oskarżonego przychodziły zajęcia komornicze (...) zobowiązał oskarżonego do złożenia oświadczenia o niezaleganiu z opłatą zobowiązań publicznoprawnych na dzień 5 listopada 2012 r. Oskarżony złożył takie oświadczenie w dniu 8 listopada 2012 r. W przypadku posiadania zaległości, dofinansowanie nie zostałyby wypłacone, ⚫ oskarżony nie wywiązał się warunków jednej z umów oraz nie rozliczył poprawnie transz zaliczek, ⚫ wobec nie zwrócenia środków, wszczęto postępowania administracyjne, na skutek których wydano decyzje administracyjne w 2014 r. i 2015 r. Zostały wydane także tytuły wykonawcze, jednak jak wynikało z odpowiedzi z US, nie udało się uzyskać żądanych środków. W związku z tym podjęto decyzję o zwróceniu się do prokuratury z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Zeznania świadka są jasne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. Zeznania I. S. (t. III, k. 500-502, t. V, k. 870-871v) ⚫ dofinansowanie projektów przez (...) stanowiło procent kosztów kwalifikowanych, tj. ogólnych kosztów realizacji projektu, ⚫ co do zasady wnioskodawcy nie mogli mieć zaległości publicznoprawnych, posiadanie takich zaległości było podstawą do niepodpisania umowy. Wnioskodawca musiał złożyć oświadczenie o niezaleganiu z płatnościami, pod rygorem odpowiedzialności karnej lub cywilnej. Oświadczenie nie było weryfikowane, ⚫ oskarżony miał zajęcia komornicze, nie było to niczym nadzwyczajnym, bowiem wielu przedsiębiorców miało zajęcia komornicze. Mimo prowadzonych zajęć komorniczych, w dalszym ciągu wypłacano zaliczki, ⚫ oskarżony nie rozliczył się z drugich transz dofinansowania. W przypadku pierwszej umowy oskarżony nie uzupełnił wniosku; gdyby go uzupełnił, prawdopodobnie zostałby zatwierdzony. W ramach drugiej umowy oskarżony nie złożył rozliczenia. Zeznania świadka są jasne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. Zeznania M. Z. (t. V, k. 882v-885) ⚫ otrzymanie drugiej zaliczki z pierwszej umowy wymagało uwiarygodnienia, że projekt będzie nadal realizowany i przedsiębiorca posiada własne środki na finansowanie projektu, ⚫ oskarżony uwiarygodnił chęć dalszej realizacji, okazując listy intencyjne firm zainteresowanych kupnem licencji do rozwiązań, ⚫ oskarżonemu zależało na wypłacie drugiej transzy dofinansowania ze względu na upływające terminy w urzędach patentowych, ⚫ w związku z zajęciami wierzytelności, na poczet pierwszej umowy oskarżony niestandardowo poproszony był dodatkowo o złożenie oświadczenia o niezaleganiu z należnościami publicznoprawnymi. Natomiast na etapie podpisywania umowy warunkiem było przedstawienie zaświadczeń z US i ZUS o niezaleganiu z płatnościami. Nie można było udzielić dofinansowania podmiotowi, który posiada zaległości prawno-cywilne, ⚫ na podstawie listów intencyjnych zapadła decyzja o wypłacie drugiej transzy dofinansowania. Oskarżony miał obowiązek rozliczyć się z zaliczki do końca czerwca 2013 r., ⚫ oskarżony złożył wniosek o rozliczenie z zaliczki w sierpniu 2013 r., gdzie nieprawidłowo wskazał wydatki na kwotę niższą niż przyznana dofinansowaniem. Oskarżony złożył część dokumentów koniecznych do rozliczenia, ⚫ pomimo wezwań oskarżony nie złożył wyjaśnień i nie zwrócił kwoty niezbędnej do rozliczenia, w związku z tym (...) uznał, że zaliczka została nierozliczona i podjął decyzję o zobowiązaniu oskarżonego do zwrotu wszystkich wypłaconych i nierozliczonych środków, ⚫ została wydana ostateczna decyzja administracyjna nakazująca zwrot środków i na jej podstawie wszczęto postępowanie egzekucyjne, ⚫ w związku z drugą umową oskarżony nie złożył wniosku o rozliczenie płatności. Zeznania świadka są jasne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu - Zeznania I. G. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐ 3.3. Umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania - ☒ 3.4. Uniewinnienie 1. Z. K. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. polega na działaniu, którego istotą jest wprowadzenie w błąd innej osoby albo wyzyskanie jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego takiego działania sprawcy. Wprowadzenie w błąd polega na doprowadzeniu do rozbieżności między obiektywną rzeczywistością, a wyobrażeniem o niej lub jej odbiorem w świadomości pokrzywdzonego. Chodzi o szeroki zakres zachowań kłamliwych jako źródła wprowadzenia w błąd, co do okoliczności będących przyczyną niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Przestępstwo oszustwa jest więc przestępstwem umyślnym zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawodawca wymaga zatem, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Z kolei istotą przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. jest posłużenie się podrobionymi, przerobionymi, nieprawdziwymi lub nierzetelnymi dokumentami i oświadczeniami o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu lub pożyczki, a działanie sprawcy musi być działaniem z zamiarem bezpośrednim, podjętym w celu pozyskania wymienionych w przepisie świadczeń. Analizując w sprawie zebrany materiał dowodowy, Sąd doszedł do wniosku, że działanie oskarżonego nie wypełnia znamion ustawowych przestępstw. Zważyć należy, że istotne z punktu widzenia oceny zamiaru oszustwa jest zachowanie oskarżonego zarówno przed przelaniem środków, jak i tuż po rozporządzeniu mieniem przez oskarżyciela posiłkowego. W zachowaniu oskarżonego Sąd nie dopatrzył się żadnego elementu, który wskazywałby na stwierdzenie zamiaru popełnienia przestępstwa zarówno przy zawieraniu umowy jak i w trakcie wykonywania. Podnieść należy, że umowy o dofinansowanie poprzedzone były wnioskami przedstawiającymi harmonogram projektu, który oskarżony realizował, poprzez sukcesywnie obracanie środkami uzyskanymi na realizacje celów umowy, o czym świadczą finalnie przeprowadzone zgłoszenia patentowe wynalazku dokonane w kilkudziesięciu krajach, czy uzyskana ochrona patentowa. Okoliczności, że uzyskane środki oskarżony pożytkował, zgodnie z umową były także akceptowane przez oskarżyciela posiłkowego, o czym świadczą dokonywane wypłaty następnych transz zaliczek, na realizację kolejnych etapów programu, które mogły być wypłacone dopiero w chwili przyjęcia bez zastrzeżeń rozliczenia poprzedniej transzy. Zaznaczyć także należy, że w przypadku pierwszej, umowy oskarżyciel posiłkowy również nie stwierdził uchybień co do kierunku realizacji umowy i jak zeznała świadek I. S. , gdyby oskarżony uzupełnił wniosek o rozliczenie drugiej transzy, prawdopodobnie zostałby on zatwierdzony. Przeciwko przyjęciu istnienia znamion przestępstwa świadczy również fakt, że oskarżony ostatecznie zrezygnował z pobrania środków w ramach trzeciej dotacji na prace badawcze nad projektem technicznym elektrowni wyporowej, albowiem, jak sam przyznał, działalność ta częściowo wspierana była środkami z drugiej dotacji. W toku postępowania, oskarżyciel zaprezentował stanowisko, zgodnie z którym oświadczenie o braku zaległości publicznoprawnych było warunkiem niezbędnym do podpisania umowy o dofinansowanie projektu. W toku postępowania wykazano, że niniejsze oświadczenia przybierały formę kwestionariusza i podpisane były przez oskarżonego w dniach 16 marca 2010 r. i 19 sierpnia 2011 r. oraz osobiście sporządzonego i podpisanego przez oskarżonego pisma, informującego, że nie posiada żadnych zobowiązań publicznoprawnych, co nastąpiło w dniu 8 listopada 2012 r. Sąd podjął próbę zbadania okoliczności faktycznych związanych z przedłożonymi przez oskarżonego oświadczeniami o niezaleganiu z należnościami publicznoprawnymi. Analizując daty składania oświadczeń przez oskarżonego, Sąd zważył, druga umowa zawarta została 5 listopada 2012 r., więc nie można stwierdzić, że oświadczenie o niezaleganiu było warunkiem zawarcia umowy, skoro sporządzone zostało 3 dni po jej zawarciu. Powyższe okoliczności sprawiają, że nie można uznać, aby fakt istnienia zaległości publicznoprawnych miał jakiekolwiek znaczenie i mógł prowadzić do odmowy zawarcia umowy o dofinansowanie. Sąd oczywiście zauważył w treści pisma US stwierdzenie, że takie należności publicznoprawne ciążyły na oskarżonym. Analizując jednak treść pisma, Sąd doszedł do wniosku, ze szczegółowa analiza okresów, tytułów oraz dat uregulowania czy też dokonania odpisów zaległości wykracza poza ramy niniejszego postępowania i wymagałaby poczynienia dodatkowych ustaleń oraz zebrania dodatkowego materiału dowodowego, a to zdaniem Sądu wykracza poza ramy niniejszego postępowania. Oskarżyciel publiczny prezentując w akcie oskarżenia taką tezę, winien szczegółowo ustalić, czy faktycznie takie zaległości istniały w datach zawierania poszczególnych umów. W ocenie Sądu ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny i powyższe rozważania odzwierciedlają fakt zaistnienia w obrocie gospodarczym zdarzenia niekorzystnego z punktu widzenia interesów oskarżyciela posiłkowego. Takie stanowisko zdaje się wyrażać także sam oskarżyciel posiłkowy, który uruchomił wobec oskarżonego procedury wyrażone w § 13 umów o dofinansowanie i wszczął przewidziane w umowie postepowanie administracyjne. Zdaniem Sądu taka procedura jest jedyną prawidłową w niniejszych okolicznościach. W związku z powyższym, na podstawie analizy przeprowadzonych w sprawie dowodów, Sąd uniewinnił Z. K. od popełnienia zarzucanych mu czynów w akcie oskarżenia. 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności - - - - 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Z. K. 2. - Zgodnie z § 17 ust. 1 pkt 5 w zw. z § 4 ust 2 pkt 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. H. M. kwotę 1620 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez obrońcę z urzędu. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę - 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Sąd, zgodnie z dyspozycją art. 632 pkt 2 k.p.k. , kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. 6. 1Podpis SSO Beata Najjar

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę