XII Co 131/13

POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 roku Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jerzy Geisler (spr.) Sędziowie: SA Mariola Głowacka SA Bogdan Wysocki po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. P. przy uczestnictwie M. P. o zabezpieczenie na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 października 2013 roku, sygn. akt: XII Co 131/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA B. Wysocki UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek P. P. o zabezpieczenie jego roszczenia o zapłatę kwoty 318.730,59 zł tytułem rozliczenia nakładów i wydatków, poniesionych z jego majątku osobistego na majątek wspólny małżonków poprzez: - zajęcie ruchomości należącej do M. P. w postaci samochodu osobowego marki H. (...) , - zajęcie ruchomości należących do M. P. w postaci wyposażenia salonu kosmetycznego D. Kosmetologia, - zajęcie rachunków bankowych obowiązanej, w tym rachunku bankowego prowadzonego przez (...) Bank (...) : (...) oraz rachunku bankowego prowadzonego przez (...) ( (...) Bank (...) bankowości Detalicznej): (...) . Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wskazał, iż wnioskodawca uprawdopodobnił swoje roszczenie stosownie do treści art. 730 1 § 1 k.p.c. , jednakże nie uprawdopodobnił interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Nie wykazał bowiem swoich twierdzeń, że uczestniczka postępowania jest zadłużona i ma problemy z regulowaniem swoich zobowiązań, a nadto by zamierzała zbyć lub obciążyć któryś ze składników swojego majątku. Wskazał także, że sam fakt braku zatrudnienia i istnienia zadłużenia nie może być podstawą udzielenia zabezpieczenia, bowiem nie wynika z niego, że uczestniczka będzie uchylać się od spełnienia świadczenia na rzecz wnioskodawcy w razie korzystnego dla niego rozstrzygnięcia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca, zaskarżając je, jak wynika z treści pisma, w całości i wnosząc o jego „uchylenie i zmianę poprzez udzielenie zabezpieczenia” zgodnie z wnioskiem, a nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego od uczestniczki postępowania na swoją rzecz wg norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, aczkolwiek z innych względów niż w nim podniesione. Zdaniem Sądu Apelacyjnego załączony do wniosku materiał dowodowy nie jest wystarczający do stwierdzenia, że roszczenie zostało uprawdopodobnione. Skarżący we wniosku domaga się udzielenia zabezpieczenia jego roszczenia o zwrot wydatków i nakładów poniesionych z majątku osobistego na majątek wspólny oraz z majątku osobistego na majątek osobisty uczestniczki postępowania. Pozwany argumentował, iż związek małżeński z uczestniczką postępowania zawarł w dniu 31 czerwca 1997 roku, natomiast w dniu 31 sierpnia 2012 roku została ustanowiona między stronami rozdzielność majątkowa z dniem 1 września 2011 roku. Na potwierdzenie tych okoliczności nie zostały jednak przedstawione żadne dokumenty. Skarżący do wniosku załączył jedynie dowody potwierdzające, iż ponosi on wydatki określone w piśmie, co jednak nie daje podstaw do udzielenia zabezpieczenia roszczenia o rozliczenie nakładów i wydatków. Roszczenie to, przewidziane w art. 45 § 1 k.r.o. , może być dochodzone jedynie po ustaniu wspólności majątkowej, zatem uprawdopodobnienie tej okoliczności jest konieczne. Zwrócić także należy uwagę na fakt, że zgodnie z treścią art. 45 § 1 zd. 3 k.r.o. nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Wyłączenie to jest konsekwencją art. 23 i 27 k.r.o. , z którego wynika wzajemny obowiązek małżonków udzielania sobie pomocy i przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny. Wnioskodawca domaga się udzielenia zabezpieczenia roszczenia o zwrot wydatków, które w części służą zaspokajaniu potrzeb rodziny: opłaty za media, szkołę, przedszkole, telefon, ubezpieczenia, zatem również i z tego względu jego roszczenia nie można uznać za uprawdopodobnione. W tych okolicznościach ocena zarzutów zażalenia w zakresie drugiej przesłanki zabezpieczenia jest zbędna. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie wnioskodawcy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. SSA M. Głowacka SSA J. Geisler SSA B. Wysocki