XII C 721/13
Podsumowanie
Sąd Okręgowy skazał oskarżonego za przywłaszczenie 233 080 zł uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości jego mocodawców, orzekając karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat.
Oskarżony R. H., działając jako pełnomocnik małżonków T., sprzedał ich nieruchomość za kwotę 299 880 zł, z czego przywłaszczył 233 080 zł, przeznaczając je na własne potrzeby. Sąd Okręgowy uznał go winnym przywłaszczenia mienia znacznej wartości i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 5 lat, zobowiązując go do naprawienia szkody.
Sąd Okręgowy w Poznaniu wydał wyrok skazujący R. H. za przywłaszczenie kwoty 233 080 zł, która stanowiła część ceny uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości należącej do jego mocodawców, G. i W. małżonków T. Oskarżony działał jako pełnomocnik sprzedających, a po uzyskaniu środków ze sprzedaży nieruchomości (która została sprzedana jego żonie za 299 880 zł), nie rozliczył się z mocodawcami, lecz przeznaczył pieniądze na własne zobowiązania. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 5 lat próby. Dodatkowo, na mocy art. 72 § 1 pkt 8 k.k., zobowiązał oskarżonego do wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 stycznia 2014 r. (sygn. akt XII C 721/13) w części dotyczącej zapłaty na rzecz pokrzywdzonych kwoty 233 080 zł wraz z odsetkami, w terminie 2 lat od uprawomocnienia wyroku. Zasądzono również od oskarżonego koszty zastępstwa procesowego na rzecz pokrzywdzonych oraz koszty sądowe.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa przywłaszczenia mienia znacznej wartości.
Uzasadnienie
Oskarżony, działając jako pełnomocnik, otrzymał środki ze sprzedaży nieruchomości swoich mocodawców i przeznaczył je na własne zobowiązania, nie rozliczając się z nimi. Sąd uznał to za przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej (pieniędzy) w znacznej wartości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
G. i W. małżonkowie T.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. H. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| G. i W. małżonkowie T. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| M. H. | osoba_fizyczna | świadek |
| P. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| E. P. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 284 § 1
Kodeks karny
Przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej.
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
Przywłaszczenie mienia znacznej wartości.
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
Warunkowe zawieszenie wykonania kary.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zasada działania ustawy karnej wstecz.
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
Obowiązki nałożone na skazanego z warunkowym zawieszeniem kary.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 1
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 11 § 2
Podstawa zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zasądzenia kosztów procesu.
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 1
Podstawa zasądzenia kosztów procesu.
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych art. 2 § 1
Podstawa zasądzenia kosztów procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony, działając jako pełnomocnik, przywłaszczył środki pochodzące ze sprzedaży nieruchomości swoich mocodawców. Przywłaszczona kwota stanowiła mienie znacznej wartości. Oskarżony nie rozliczył się z mocodawcami i przeznaczył środki na własne potrzeby.
Odrzucone argumenty
Oskarżony sugerował, że mógł nie rozliczyć się z pokrzywdzonymi z powodu ich nieopuszczenia nieruchomości (argument odrzucony jako bezpodstawny).
Godne uwagi sformułowania
przywłaszczył sobie kwotę 233.080 zł działając w ten sposób na szkodę G. i W. małżonków T. nie rozliczył się z nimi i nie przekazał niezwłocznie (ani też nigdy później) 233.080 zł pozyskane środki przywłaszczył – dokonał rozporządzenia nimi jak swoją własnością z wykluczeniem osób uprawnionych przeznaczył je na uregulowanie swoich własnych zobowiązań skrucha deklarowana przez oskarżonego nie znalazła wsparcia w konkretnym zachowaniu celem naprawienia szkody
Skład orzekający
Tomasz Borowczak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywłaszczenia mienia znacznej wartości przez pełnomocnika, warunkowego zawieszenia kary, oraz obowiązku naprawienia szkody."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny, specyfika relacji między stronami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak zaufanie pokładane w pełnomocniku może zostać nadużyte, prowadząc do poważnych konsekwencji prawnych. Dotyczy powszechnego problemu rozliczeń finansowych przy transakcjach.
“Pełnomocnik przywłaszczył 233 tys. zł ze sprzedaży nieruchomości mocodawców – zapadł wyrok.”
Dane finansowe
WPS: 233 080 PLN
naprawienie szkody: 233 080 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 2040 PLN
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
8.WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2021 r. 9.Sąd Okręgowy w Poznaniu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Borowczak Protokolant: prot. sąd. Magdalena Górecka 10.przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. (...) T. Z. 11.oraz oskarżycieli posiłkowych G. i W. małżonków T. 12.po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19 marca i 14 kwietnia 2021r. 13.sprawy R. H. , syna R. i M. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w P. 14. oskarżonego o to, że: 15. w styczniu 2012r. w P. , po uprzednim zawarciu w dniu 11 stycznia 2012r. w P. umowy sprzedaży nieruchomości położonej w M. , dla której Sąd Rejonowy w W. (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr PO (...) , wykorzystując udzielone mu pełnomocnictwo substytucyjne przywłaszczył sobie kwotę 233.080 zł z tytułu ceny uzyskanej za powyższą nieruchomość, działając w ten sposób na szkodę G. i W. małżonków T. 16. tj. o czyn z art.284§1 k.k. w zw. z art.294§1 k.k. 1) Oskarżonego uznaje za winnego tego, że w styczniu 2012r. w P. , działając jak pełnomocnik G. i W. małżonków T. po zawarciu w dniu 11 stycznia 2012r. w P. ze swoją żoną M. H. jako nabywcą umowy sprzedaży nieruchomości położonej w M. , dla której Sąd Rejonowy w W. (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr PO (...) i po uzyskaniu w dniu 20 stycznia 2012r. od niej jako nabywcy kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży, przywłaszczył sobie kwotę 233.080 zł, działając w ten sposób na szkodę G. i W. małżonków T. tj. winnego przestępstwa z art.284§1 k.k. w zw. z art.294§1 k.k. i za to na podstawie art.294§1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. 2) Na podstawie art.69§1 i §2 k.k. oraz art.70§1 pkt.1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r. w zw. z art.4§1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby. 3) Na podstawie art.72§1 pkt.8 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. (...) z dnia 2 stycznia 2014r., sygn. akt XII C 721/13 w części dotyczącej zapłaty na rzecz pokrzywdzonych G. i W. małżonków T. kwoty 233.080 złotych (dwieście trzydzieści trzy tysiące osiemdziesiąt złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 marca 2013r. do dnia zapłaty - w terminie 2 (dwóch) lat od dnia uprawomocnienia wyroku. 4) Na podstawie § 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych G. i W. małżonków T. kwotę 2. 040 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. 5) Na podstawie art.627 k.p.k. oraz art.1, art.2 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu, w tym opłatę w kwocie 400 złotych. 18.Sędzia Tomasz Borowczak UZASADNIENIE Wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 kwietnia 2021r. Sygnatura akt III K 2/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. H. w styczniu 2012r. w P. , oskarżony działając jak pełnomocnik G. i W. małżonków T. po zawarciu w dniu 11 stycznia 2012r. w P. z M. H. jako nabywcą umowy sprzedaży nieruchomości położonej w M. , dla której Sąd Rejonowy w W. (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr PO (...) i po uzyskaniu w dniu 20 stycznia 2012r. od niej jako nabywcy kwotę odpowiadającą cenie sprzedaży, przywłaszczył sobie kwotę 233.080 zł, działając w ten sposób na szkodę G. i W. małżonków T. popełniając w ten sposób przestępstw z art.284§1 k.k. w zw. z art.294§1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Latem 2010r. G. i W. małżonkowie T. z uwagi na trudną sytuacje finansową podjęli działania celem uzyskania kredytu/pożyczki. Za pośrednictwem E. P. (zajmującej się pośrednictwem w udzielaniu finansowania) skontaktowali się oni wówczas z P. S. (1) , który udzielał pożyczek przyjmując jako zabezpieczenie ich spłat nieruchomości. Małżonkowie T. w owym czasie byli właścicielami nieruchomości zabudowanej położonej w miejscowości M. , działka nr (...) , dla której Sąd Rejonowy w W. (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr PO (...) . W dniu 7 września 2010r. małżonkowie T. z P. S. (1) zawarli w formie aktu notarialnego (k.83-88) umowę przedwstępną sprzedaży w/w nieruchomości zobowiązując się do sprzedaży nieruchomości na rzecz P. S. (1) za łączną cenę 33.600 złotych. Termin umowy przyrzeczonej strony ustaliły na dzień 10 grudnia 2010r.. W §6 aktu notarialnego sprzedający oświadczyli, otrzymali od kupującego tytułem zadatku 28.150 zł, kwotę 5.250 zł P. S. (1) jako kupujący zobowiązał się uiścić na konto Banku Spółdzielczego w G. Oddział w M. (celem spłaty zadłużenia sprzedających z tytułu długu zabezpieczonego hipoteką), nadto kwotę 200 złotych sprzedający w dniu zawarcia umowy mieli otrzymać do ręki . W §9 aktu notarialnego G. i W. małżonkowie T. oświadczyli, że celem zabezpieczenia zwrotu zadatku w podwójnej jego wysokości ustanawiają na rzecz P. S. (1) hipotekę umowną zwykłą w kwocie 66.800 złotych. Tego samego dnia na skutek podpisania aktu notarialnego Rep. A (...) (k.9294) G. i W. małżonkowie T. udzielili nieodwołalnego i nie gasnącego z chwilą ich śmierci pełnomocnictwa z prawem substytucji P. S. (1) m.in. do sprzedaży innym osobom, za cenę i na warunkach zgodnie z uznaniem pełnomocnika nieruchomości, której dotyczyła umowa przedwstępna. Do zawarcia umowy przyrzeczonej w umówionym terminie nie doszło. W dniu 21 grudnia 2011r. w kancelarii notarialnej K. D. (akt notarialny k.89-91) P. S. (1) w imieniu i na rzecz G. i W. małżonków T. jako swych mocodawców oświadczył, iż udziela R. H. pełnomocnictwa w jak najszerszym zakresie do m.in. sprzedaży osobom, za cenę i na warunkach zgodnie z uznaniem pełnomocnika, zabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości M. działka nr (...) (objętej wcześniej opisaną umową przedwstępną sprzedaży). W dniu 11 stycznia 2012r. oskarżony R. H. , działając jako pełnomocnik w imieniu i na rzecz G. i W. małżonków T. , na podstawie udzielonego mu przez P. S. (2) pełnomocnictwa substytucyjnego zawarł z M. H. (swoją małżonką przy czym w ich małżeństwie obowiązywał wówczas ustrój umownej rozdzielności majątkowej) umowę sprzedaży nieruchomości położonej w M. na oś. M. 31 dla której Sąd Rejonowy w W. (...) V wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr (...) (objętą wcześniejszą umową przedwstępną zawartą pomiędzy małżonkami T. a P. S. (1) ). Przy sprzedaży nieruchomości została zachowana forma aktu notarialnego (k.5-10). Cena sprzedaży została ustalona na kwotę 299.880 zł, która miała być przelana przez kupującą na rachunek bankowy oskarżonego R. H. o numerze (...) , przy czym środki te pochodziły z kredytu bankowego udzielonego M. H. na podstawie umowy kredytowej zawartej przez nią z Bankiem (...) S.A. . W realizacji swego obowiązku M. H. w dniu 20 stycznia 2012r. dokonała przelewu na wskazany rachunek bankowy oskarżonego pieniędzy w kwocie 294.000 zł (vide: k.1429-1430). Uzyskane ze sprzedaży nieruchomości środki finansowe oskarżony R. H. przywłaszczył sobie – nigdy nie rozliczył się z nich ze sprzedającymi nieruchomość małżonkami T. . Środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości tylko w części przeznaczył na uregulowanie zadłużenia małżonków T. tj. w kwocie 66.800 zł (co pozwoliło na wykreślenie hipoteki ustanowionej na nieruchomości). Pozostałą kwotę z ceny sprzedaży nieruchomości tj. 233.080 zł oskarżony R. H. przeznaczył na swoje własne potrzeby i nigdy nie rozliczył z nich ze swymi mocodawcami – małżonkami T. . Oskarżony środki te przywłaszczył bardzo szybko po ich uzyskaniu, albowiem już w tym samym, w którym nastąpił wpływ środków na jego rachunek bankowy zaczął on je wykorzystywać na uregulowanie swoje ich własnych zobowiązań, a mianowicie dokonał przelewu na łączną kwotę 106.500 zł (trzy przelewy po 30.000 zł oraz jeden przelew na kwotę 16.500 zł) na rachunek bankowy o nr (...) prowadzony na rzecz M. S. (1) (vide: k.1431) , a w dniu 23 stycznia 2012r. dokonał przelewu w łącznej kwocie 75.000 zł (trzy przelewy po 25.000 zł) na rachunek bankowy o nr (...) prowadzony na rzecz P. S. (1) (vide: k.1431). Pozostałe środki finansowe zostały rozdysponowane przez oskarżonego na mniejsze wydatki. Częściowo wyjaśnienia R. H. (...) w zw. z (...)- (...) ; 1590- (...) Zeznania G. T. (...)- (...) w z. z 20-23 Zeznania W. T. (...) w z. z 27-29 Zeznania M. S. (1) (...)- (...) w z. z (...)- (...) Zeznania P. S. (1) (...)- (...) w z. z (...) Zeznania M. H. (...) -1590 w z. z 60-62 Wypis aktu notarialnego – umowy sprzedaży z dnia 11 stycznia 2012r. zawartej pomiędzy M. H. a R. H. działającym jako pełnomocnik G. T. i W. T. 5-10 Kopia akt w sprawie egzekucyjnej z wniosku Banku (...) S.A. przeciwko M. H. 1030- (...) dokumentacja dot. kredytu udzielonego M. H. przez Bank (...) S.A. (...)- (...) Historia rachunku bankowego R. H. (...) -1480 Po nabyciu nieruchomości przez M. H. oskarżony pojawił się w miejscu zamieszkania małżonków T. i poinformował, że nieruchomości została zbyta przy czym ich mówiąc, jakoby to on był właścicielem nieruchomości. Zeznania G. T. (...)- (...) w z. z 20-23 Zeznania W. T. (...) w z. z 27-29 G. oraz W. T. wystąpili z pozwem o zapłatę przeciwko R. H. . Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. (...) z dnia 2 stycznia 2014r., sygn. akt XII C 721/13 zasądzono od R. H. na rzecz pokrzywdzonych G. oraz W. T. kwotę 233.080 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 4 marca 2013r., kosztami procesu obciążając w całości pozwanego. Postępowanie egzekucyjne prowadzone na wniosek małżonków T. celem wyegzekwowania należności zasądzonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. (...) z dnia 2 stycznia 2014r., sygn. akt XII C 721/13 zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Zeznania G. T. (...)- (...) w z. z 20-23 Zeznania W. T. (...) w z. z 27-29 Odpis wyroku Sadu Okręgowego w Poznaniu z 2 stycznia 2014r. w sprawie XII C 721/13 4 Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego przeciwko oskarżonemu z uwagi na bezskuteczność egzekucji 11 Kopia akt Sądu Okręgowego w Poznaniu o syg. XII C 721/13 189- (...) Do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie oskarżony R. H. nie zwrócił pokrzywdzonym jakichkolwiek środków finansowych celem rozliczenia się z transakcji sprzedaży ich nieruchomości. Zeznania G. T. (...)- (...) w z. z 20-23 Zeznania W. T. (...) w z. z 27-29 Postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego przeciwko oskarżonemu z uwagi na bezskuteczność egzekucji 11 R. H. nie był nigdy karany za przestępstwa. Karta karna (...) Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. R. H. czyn zarzucony Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - sugestie oskarżonego, jakoby mógł on zatrzymać środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży nieruchomości pokrzywdzonych, przy czym podkreślić należy, iż skarżony nie potrafił w żaden sposób uzasadnić swego twierdzenia wyjaśnienia oskarżonego (...) w zw. z (...)- (...) ; 1590- (...) 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony R. H. na etapie śledztwa odmówił ustosunkowania się do stawianego mu zarzutu korzystając z prawa odmowy złożenia wyjaśnień. Na rozprawie oskarżony oświadczył, że nie kwestionuje zarzutu (i chciałby nawet dobrowolnie poddać się karze) – potwierdził, że nieruchomość pokrzywdzonych została nabyta przez jego małżonkę, zaś on sam działał jako pełnomocnik małżonków T. , otrzymał zapłatę za cenę nieruchomości lecz nie przekazał tych środków pokrzywdzonym, przeznaczył je zaś na swoje zobowiązania. Oskarżony wskazywał jednocześnie, że nie przekazał uzyskanych środków małżonkom T. , gdyż „nie chcieli się wyprowadzić” – nie potrafił jednak w żaden sposób wyjaśnić na jakiej podstawie on jako pełnomocnik małżonków T. mógłby uzależniać przekazanie im pieniędzy od ich wyprowadzenia się. Oskarżony zadeklarował jednocześnie, że chciałby spłacać zobowiązania względem pokrzywdzonych. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w tym tylko zakresie, w którym przyznał się do działania w charakterze pełnomocnika małżonków T. przy sprzedaży ich nieruchomości, przyznał fakt otrzymania ceny ze sprzedaży nieruchomości i fakt nierozliczenia się z tej kwoty z pokrzywdzonymi. W tym zakresie wyjaśnienia R. H. korelowały nie tylko z zeznaniami pokrzywdzonych i P. S. (1) , ale przede wszystkim z zabezpieczoną dokumentacją (wypisami aktów notarialnych oraz historią rachunku bankowego). Zeznania G. T. i W. T. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonym G. T. i W. T. , albowiem zeznania ich były konsekwentne, spójne ze sobą i w pełni korelowały z zabezpieczoną dokumentacją. Podkreślić należy bardzo „wyważony” sposób składania zeznań przez pokrzywdzonych mimo ewidentnej krzywdy, jakiej doznali oni ze strony oskarżonego. Zaznaczyć również należy, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie była kwestia ewentualnego oszustwa dokonanego przez P. S. (1) na szkodę małżonków T. przy zawieraniu umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości i udzielaniu pełnomocnictwa P. S. (1) przez małżonków T. , a dla ustalenia, czy zarzut postawiony w akcie oskarżenia R. H. jest zasadny, kwestia ta pozostawała nawet całkowicie irrelewantna. zeznania P. S. (1) Brak było podstaw do zakwestionowania zeznań P. S. (1) w części istotnej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy tzn. w części,w której potwierdził on udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego R. H. , wskutek czego oskarżony korzystając z tego pełnomocnictwa dokonał zbycia nieruchomości małżonków T. . W tym zakresie zeznania P. S. (1) w pełni korelowały z pozostałymi dowodami, w tym zabezpieczonymi wypisami aktów notarialnych. Brak tez było podstaw do zanegowania twierdzeń P. S. (1) , iż nie wie on czy R. H. jako pełnomocnik rozliczył się z pokrzywdzonymi z uzyskanej ceny sprzedaży nieruchomości. zeznania M. S. (1) Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadka M. S. (1) w części, której potwierdził on swą znajomość z małżonkami H. . Nieistotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, choć z pewnością interesujące dla organów ścigania (w tym prokuratora obecnego na sali) były natomiast te zeznania M. S. (1) , w których zaprzeczył on zatrudnianiu M. H. na podstawie umowy o pracę (co stawiało pod znakiem zapytania autentyczność zaświadczenia przedłożonego przy ubieganiu się o kredyt hipoteczny przez M. H. ). M. S. (2) pytany o przelewy z rachunku R. H. (łącznej kwoty 106.000 zł) nie potrafił sobie przypomnieć tej okoliczności, która wynikała niezbicie z uzyskanej historii rachunku bankowego, przy czym ustalenia tytuły owych wpłat dokonanych przez oskarżonego nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, nie zmieniało bowiem faktu, iż R. H. dokonując tych przelewów regulował swoje własne zobowiązania środkami należącymi do pokrzywdzonych a pochodzącymi ze sprzedaży nieruchomości. Zeznania M. H. Sąd nie odmówił wiary zeznaniom świadka M. H. w części w której wskazywała ona, iż głównym „motorem” jej działań był jej małżonek – oskarżony R. H. . Z zeznań M. H. wynikało niezbicie, że choć była ona formalnym nabywcą nieruchomości od małżonków T. , to jednak wszelkie jej działania w tym zakresie było inicjowane przez oskarżonego - sama M. H. nigdy nie widziała nawet nabywanej nieruchomości, nie podejmowała żadnych kroków celem zgromadzenia dokumentacji celem uzyskania kredytu, a jej działania ograniczały się do udania się do wskazanego jej (przez oskarżonego) banku i podpisania umowy kredytowej oraz wskazanego jej (znów przez oskarżonego) notariusza celem podpisania umowy sprzedaży nieruchomości. M. H. nie do końca nawet orientowała się, czy środki uzyskane z kredytu (jak wynikało zresztą z jej zeznań – kredytu uzyskanego na podstawie sfałszowanych zaświadczeń o jej zatrudnieniu) zostały przelane na jej konto czy też „od razu dała je mężowi”, niemniej owa niewiedza nie zmieniała oczywistych faktów wynikających z historii rachunku bankowego oskarżonego. dowody z dokumentów Sąd uznał za całkowicie wiarygodne ujawnione w sprawie dokumenty. Zostały one sporządzone przez uprawnione organy, w ramach ich kompetencji. Ich autentyczność nie była przy tym kwestionowana przez strony postępowania, a Sąd nie znalazł także podstaw by czynić to z urzędu. Niezmiernie istotne dla ustaleń faktycznych oraz weryfikacji wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków okazały się w szczególności zgromadzone wypisy aktów notarialnych dokumentujące czynności związane z nieruchomością małżonków T. (umowa przedwstępna, umowa sprzedaży, pełnomocnictwa udzielone P. S. (1) i dalej oskarżonemu R. H. ) oraz historia rachunku bankowego R. H. (pozwalająca na ustalenie co do „losów” środków finansowych, które wpłynęły na rachunek oskarżonego w związku z zapłatą ceny za nieruchomość). 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.2.1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom R. H. w części, w której sugerował on, że mógł nie rozliczyć się on z pokrzywdzonymi z tego powodu, że nie opuścili oni zbytej nieruchomości. Ze słabości tej argumentacji zdawał sobie sprawę również sam oskarżony, nie potrafił wyjaśnić na jakiej podstawie opiera ową sugestię. Należy więc w tym miejscu kategorycznie podkreślić, iż nabywcą nieruchomości był bynajmniej nie oskarżony, a M. H. , zaś oskarżony R. H. działał przy czynności prawnej zbycia nieruchomości jako pełnomocnik sprzedających (pokrzywdzonych), który otrzymał cenę za zbywaną nieruchomość od kupującej, wobec czego po uzyskaniu tej kwoty powinien wypełnić swoje zobowiązanie jako pełnomocnik małżonków T. i przekazać im niezwłocznie uzyskaną jako cenę kwotę środków pieniężnych. Nie czyniąc tego, a przeznaczając owe środki na swoje własne potrzeby (realizację swoich własnych zobowiązań) R. H. w oczywisty sposób przywłaszczył sobie środki pieniężne, które nie były jego własnością, a które były własnością małżonków T. . Marginalnie tylko zaznaczyć należy, iż M. H. jako nabywca nieruchomości nigdy nie uzależniała zapłaty ceny od wyprowadzenia się małżonków T. i nigdy taka informacja nie została też im przekazana. zeznania E. P. Nieistotne dla rozstrzygnięcia były zeznania świadka E. P. (k.1591 w z. z (...) -1500) wobec czego zaniechano jej bezpośredniego przesłuchania na podstawie art.350a k.p.k. (k.1583). 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 R. H. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art.284§1 k.k. zarzut popełnienia przestępstwa przywłaszczenia można zasadnie postawić takiej osobie, która przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą. Jeśli sprawca dopuszcza się tego przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości podlega surowszej odpowiedzialności karnej z art.294§1 k.k. . W niniejszej sprawie ustalono ponad wszelka wątpliwość, że oskarżony R. H. działając jak pełnomocnik G. i W. małżonków T. , po tym jak działając w ich imieniu i na ich rzecz sprzedał w dniu 11 stycznia 2012r. w P. nieruchomość pokrzywdzonych i uzyskał środki finansowe przelane na jego rachunek bankowy jako cena, nie rozliczył się ze swoimi mocodawcami G. i W. małżonkami T. i nie przekazał im niezwłocznie (ani też nigdy później) 233.080 zł, a więc kwotę odpowiadającą pojęciu mienia znacznej wartości. Wbrew swemu obowiązkowi oskarżony pozyskane środki przywłaszczył – dokonał rozporządzenia nimi jak swoją własnością z wykluczeniem osób uprawnionych (vide: wyrok SN z dnia 6 stycznia 1978r., V KR 197/77, OSNPG 1978/6/64), albowiem przeznaczył je na uregulowanie swoich własnych zobowiązań. Oskarżony postąpił z nimi zatem „jak właściciel”, a więc tak, jakby przysługiwało mu odpowiednie prawo do nich. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. H. 1, 2, 3, 1, 2, 3 Rozważając przez pryzmat dyrektyw z art.53§1 i §2 k.k. oraz art.115§2 k.k. kwestię wymiaru kary oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo Sąd jako okoliczności obciążające uwzględnił wyrafinowany sposób działania oskarżonego, jego butną i wręcz bezczelną postawę wobec pokrzywdzonych prezentowaną po sprzedaży ich nieruchomości. Na korzyść R. H. przemawiała zaś dotychczasowa niekaralność za przestępstwa oraz ostateczne przyznanie się do zarzucanego mu przestępstwa, czemu jednak nie sposób nadawać nadmiernej wagi uwzględniając czas złożenia takiego oświadczenia (na samym końcu postępowania). Nie sposób natomiast nie wskazać, iż „skrucha” deklarowana przez oskarżonego nie znalazła wsparcia w konkretnym zachowaniu celem naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych. Przy orzekaniu kary Sąd wziął pod uwagę każdą z dyrektyw opisanych w art.53 k.k. , a mianowicie dyrektywy społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, a także dyrektywy prewencji generalnej (kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa) i prewencji indywidualnej pojmowanej jako cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do oskarżonego. Czyn przypisany oskarżonemu stanowi zbrodnię zagrożoną karą pozbawienia wolności od 1 roku do 10 lat. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności obciążające oraz łagodzące Sąd uznał, iż uzasadnione jest wymierzenie R. H. kary 2 lat pozbawienia wolności. Sąd uznał, że tylko kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze będzie dla oskarżonego skutecznym bodźcem do przemyślenia swego postępowania, a z drugiej strony spełni swoje cele tak zapobiegawcze, jak i wychowawcze. Jednocześnie wobec dotychczasowej niekaralności oskarżonego za przestępstwa oraz sposobu jego życia, uwzględniając treść przepisów kodeksu karnego obowiązujących w czasie dokonania przestępstwa ( art.4§1 k.k. ) Sąd nie miał wątpliwości o celowości zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania wymierzonej kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 5 lat. Warunkowe zawieszenie wykonania kary zostało połączone z zobowiązaniem oskarżonego na podstawie art.72§1 pkt.8 k.k. do wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. (...) z dnia 2 stycznia 2014r., sygn. akt XII C 721/13 w części dotyczącej zapłaty na rzecz pokrzywdzonych G. i W. małżonków T. kwoty 233.080 złotych (dwieście trzydzieści trzy tysiące osiemdziesiąt złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 marca 2013r. do dnia zapłaty - w terminie 2 lat od dnia uprawomocnienia wyroku. Zakreślając taki termin Sąd miał na uwadze przede wszystkim interes pokrzywdzonych, którzy już blisko dekadę oczekują oni na zwrot zagarniętych im środków finansowych. Oskarżony winien mieć świadomość, że najwyższy już czas by oddać przywłaszczone środki, a jeśli tego w końcu nie uczyni perspektywa odbywania kary pozbawienia wolności stanie się nad wyraz realna. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 Uwzględniając wniosek pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych na podstawie przepisów wskazanych w pkt.4. części rozstrzygającej wyroku Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych G. i W. małżonków T. kwotę 2. 040 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. 5 O kosztach postępowania Sąd orzekł w myśl zasady, że skoro są one wynikiem zawinionego zachowania oskarżonego, to on właśnie – a nie wszyscy podatnicy – koszty te powinien ponieść. 6. Podpis P. , 20 maja 2021r. Sędzia Tomasz Borowczak ZARZĄDZENIE proszę: 1. odnotować w kontrolce uzasadnień 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć oskarżonemu z pouczeniem 3. akta przedłożyć za 14 dni od doręczenia lub z apelacją. P. , dnia 20 maja 2021r. Sędzia Tomasz Borowczak
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę