XII C 308/13

Sąd Okręgowy w PoznaniuPoznań2014-03-25
SAOSCywilneprawo rzeczoweNiskaokręgowy
wydanie rzeczyruchomościpozewbraki formalnezażaleniesąd okręgowysąd rejonowyeksmisja

Sąd Okręgowy uchylił zarządzenie o zwrocie pozwu, uznając, że powód prawidłowo sprecyzował żądanie wydania ruchomości, odwołując się do załączonego wykazu.

Powód wniósł pozew o wydanie ruchomości pozostawionych w lokalu po eksmisji. Sąd Rejonowy zwrócił pozew z powodu nieprecyzyjnego określenia żądania. Powód w zażaleniu argumentował, że przedłożył szczegółowy wykaz rzeczy i ich wartość, a precyzyjne wyliczenie nie jest konieczne w przypadku żądania wydania rzeczy osobistych. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za uzasadnione, stwierdzając, że powód prawidłowo sprecyzował żądanie, odwołując się do załączonego wykazu.

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda Z. W. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Poznaniu o zwrocie pozwu. Powód domagał się wydania ruchomości pozostawionych w lokalu po eksmisji. Sąd Rejonowy uznał, że pozew nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ powód nie sprecyzował dokładnie wszystkich ruchomości, których wydania się domaga, mimo wezwania do uzupełnienia braków. Powód w odpowiedzi na wezwanie odwołał się do wcześniej złożonego wykazu rzeczy. Sąd Okręgowy, rozpoznając zażalenie, uchylił zaskarżone zarządzenie. Sąd drugiej instancji uznał, że powód prawidłowo sprecyzował swoje żądanie, odwołując się do załączonego do pisma z dnia 30 kwietnia 2013 r. wykazu, który zawierał listę jedenastu ruchomości wraz z ich wyceną. Sąd Okręgowy podkreślił, że żądanie zostało sformułowane w pozwie i doprecyzowane w dalszych pismach procesowych, a kwestia formy przedłożenia wykazu (kserokopia) może mieć znaczenie na dalszym etapie postępowania dowodowego, ale nie stanowiła podstawy do zwrotu pozwu na etapie wstępnym. Sprawa została przekazana do dalszego prowadzenia Sądowi Rejonowemu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, powód prawidłowo sprecyzował żądanie wydania ruchomości, odwołując się do załączonego wykazu.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że powód w sposób czytelny sprecyzował swoje żądanie wydania ruchomości, odwołując się do załącznika do pisma z dnia 30 kwietnia 2013 r., który zawierał wykaz 11 rzeczy ruchomych wraz z podaniem wartości każdego z nich. Żądanie zostało sformułowane w pozwie i doprecyzowane w dalszym piśmie procesowym i załączniku.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
Z. W.osoba_fizycznapowód
Gmina P.organ_państwowypozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 187 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pozew powinien zawierać dokładnie określone żądanie.

k.p.c. art. 386 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji uchyla zaskarżone orzeczenie i orzeka co do istoty sprawy lub przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

k.p.c. art. 397 § § 2 zd. 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące apelacji stosuje się odpowiednio do zażaleń.

Pomocnicze

k.c. art. 222

Kodeks cywilny

Podstawa prawna żądania wydania rzeczy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód prawidłowo sprecyzował żądanie wydania ruchomości, odwołując się do załączonego wykazu. Kwestia formy przedłożenia wykazu (kserokopia) nie stanowi podstawy do zwrotu pozwu na etapie wstępnym. Żądanie wydania rzeczy osobistych nie wymaga tak precyzyjnej wyceny jak żądanie odszkodowania.

Odrzucone argumenty

Pozew nie zawierał dokładnego określenia żądania wydania ruchomości. Powód nie uzupełnił braków formalnych pozwu w sposób wymagany przez prawo.

Godne uwagi sformułowania

żądanie musi być dokładnie określone, gdyż zakreśla granice zawisłości sporu, orzekania i powagi rzeczy osądzonej Roszczenie nie może wynikać, jeżeli chodzi o jego sformułowanie, np. z załączników do pozwu. powód w czytelny sposób sprecyzował swoje żądanie wydania ruchomości Kwestia przedłożenia do akt pisma powoda z dnia 2 kwietnia 2013 r. zawierającego wykaz rzeczy ruchomych jedynie w kserokopii, może mieć znaczenie na dalszym etapie postępowania

Skład orzekający

Krzysztof Dziedzic

przewodniczący

Danuta Silska

sędzia sprawozdawca

Anna Kulczewska-Garcia

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych pozwu w zakresie określenia żądania wydania ruchomości oraz dopuszczalności odwoływania się do załączników."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z wymogami formalnymi pozwu, co jest interesujące głównie dla praktyków prawa procesowego.

Dane finansowe

WPS: 512 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Dziedzic Sędziowie: SO Danuta Silska (spr.) SO Anna Kulczewska-Garcia po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym w sprawie z powództwa Z. W. przeciwko Gminie P. o wydanie na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt XII C 308/13/8 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu Poznań – Stare Miasto w Poznaniu do dalszego prowadzenia. /-/ Danuta Silska/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Anna Kulczewska-Garcia UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zwrócił pozew Z. W. z dnia 28 marca 2013 r. o nakazanie pozwanemu wydania rzeczy ruchomych znajdujących się w lokalu przy ul. (...) w P. . W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z dnia 26 września 2013 r. powód został wezwany do uzupełnienia braku pozwu poprzez dokładne wskazanie wszystkich ruchomości, których domaga się wydania, w terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu pozwu. W zakreślonym terminie powód nie uzupełnił ww. braku, wskazując że przedłożył taki wykaz w załączeniu do poprzedniego pisma procesowego. Powód wskazał także, że być może pozostały jeszcze inne drobne przedmioty, których jednak nie pamięta. Sąd Rejonowy stwierdził, że żądanie musi być dokładnie określone, gdyż zakreśla granice zawisłości sporu, orzekania i powagi rzeczy osądzonej. Strona podpisując pozew, składa tym samym w przedmiocie swego żądania oświadczenie. Roszczenie nie może wynikać, jeżeli chodzi o jego sformułowanie, np. z załączników do pozwu. Wobec powyższego, zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie można uznać, by wymogi art. 187 k.p.c. zostały spełnione przez powoda w sytuacji, gdy w odpowiedzi na zobowiązanie do uzupełnienia pozwu, poprzez dokładne wskazanie wszystkich ruchomości, których wydania się domaga, ten odsyła wyłącznie do wcześniej złożonej i nie podpisanej kserokopii wykazu. Tak skonstruowany pozew w żadnej mierze bowiem nie określa dokładnie żądania, wprost bowiem odsyła do innych pism, nie uzupełniających jednak jego braków formalnych w prawem określonej formie. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł powód domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że w terminie odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez wskazanie ruchomości, których wydania się domaga. Skarżący wskazał, iż nie domaga się zadośćuczynienia lub odszkodowania, ale wydania jego osobistych rzeczy, zatem pozew nie musi być bardzo precyzyjny co do wyceny tych rzeczy. Nadto, zdaniem skarżącego, Sąd pierwszej instancji jest w błędzie twierdząc, że złożony przez niego wykaz rzeczy jest nie podpisany. Z przedłożonej do akt sprawy kserokopii wynika, iż był podpisany i zawierał opis oraz wycenę przedmiotów ruchomych, których wydania się domaga. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się uzasadnione. Zgodnie z art. 187 § 1 pkt 1 k.p.c. pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać dokładnie określone żądanie (…). W niniejszej sprawie powód w pozwie jako jedno z żądań wskazał, iż na podstawie art. 222 k.c. domaga się wydania rzeczy ruchomych pozostałych po jego eksmisji z lokalu przy ul. (...) w P. . W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż żądanie wydania dotyczy piętnastu ruchomości, których wykaz znajduje się w załączniku (k. 2). Do pozwu jako załącznik nr 1 dołączony został „wykaz ulepszeń własnych lokatora po dacie objęcia lokalu przy ul. (...) w P. tj. w roku 1992”. (k. 3). W odpowiedzi na wezwanie Sądu do podania wartości przedmiotu sporu powód w piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. wskazał, że wartość spornych rzeczy w liczbie jedenastu wynosi 512 zł, z uwagi na zużycie ich w ciągu użytkowania lokalu oraz pozostawienie ulepszeń (k. 24). Do pisma tego powód dołączył kserokopię pisma z dnia 2 kwietnia 2013 r. skierowanego do D. Z. M. Z. w P. , zawierający „wykaz rzeczy lokatora pozostawionych z winy komornika i (...) w tym ulepszeń, z wyjątkiem wodomierza, termizolu/szyb podwójnych, tapicerki drzwi oraz wentylatora kanałowego wyciągowego w kuchni”. W wykazie tym powód wymienił jedenaście rzeczy ruchomych i określił wartość każdego z nich, która łącznie wynosi 512 zł. (k. 25). Zarządzeniem doręczonym powodowi w dniu 17 października 2013 r. wezwano go do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez dokładne wskazanie (opisanie) wszystkich ruchomości, których wydania się domaga, w terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu pozwu (k. 51). W ustawowym terminie powód nadesłał odpowiedź na powyższe pismo wskazując w niej, że przedłożył wykaz (spis) ruchomości w załączniku nr 1 do pisma z dnia 30 kwietnia 2013 r. (k. 54). Zdaniem Sądu Okręgowego w odpowiedzi na wezwanie Sądu, powód wyraźnie określił, że wszystkie rzeczy ruchome, których wydania się domaga, określone zostały w załączniku do pisma z dnia 30 kwietnia 2013 r. – w piśmie z dnia 2 kwietnia 2013 r. skierowanym do D. Z. M. Z. w P. . Załącznik ten zawiera wykaz 11 rzeczy ruchomych wraz z podaniem wartości każdego z nich. Wobec powyższego, zdaniem Sądu Okręgowego, powód w czytelny sposób sprecyzował swoje żądanie wydania ruchomości. Żądanie to zostało sformułowane już w pozwie, czyli dokumencie podpisanym przez powoda, a jedynie doprecyzowane zostało w dalszym piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2013 r. i w załączniku do tego pisma. Kwestia przedłożenia do akt pisma powoda z dnia 2 kwietnia 2013 r. zawierającego wykaz rzeczy ruchomych jedynie w kserokopii, może mieć znaczenie na dalszym etapie postępowania w sytuacji, gdy pismo to będzie miało stanowić dowód w niniejszej sprawie. Natomiast na etapie wstępnego badania pozwu, odwołanie się przez powoda do tego pisma, w którym w precyzyjny sposób zostały określone rzeczy ruchome w liczbie 11, w celu dokładnego określenia przedmiotu sporu, nie może prowadzić do stwierdzenia, że nie uzupełnił on braków formalnych pozwu. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. l k.p.c. orzekł jak w sentencji. W dalszym toku postępowania Sąd Rejonowy powinien podjąć czynności celem doręczenia pozwanemu odpisu pozwu i nadania sprawie dalszego biegu. /-/ Danuta Silska/-/ Krzysztof Dziedzic/-/ Anna Kulczewska-Garcia

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI