XII C 183/13

Sygn. akt:XII C 183/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach XII Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Kieć Protokolant: protokolant sądowy Łukasz Rusinek po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 roku w Gliwicach sprawy z powództwa B. F. przeciwko (...) Bank S.A. w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powódki B. F. na rzecz pozwanego (...) Bank S.A. w W. kwotę 32,12 (trzydzieści dwa złote i 12/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt XII C 183/13 UZASADNIENIE do wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 roku Powódka B. F. wniosła przeciwko (...) Bank S.A. w W. pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) z dnia 2 sierpnia 2012 roku, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności przez Sąd Rejonowy (...) postanowieniem z dnia 14 listopada 2012 roku, w sprawie o sygn. akt VII GCo (...) oraz obciążenie pozwanego kosztami postępowania. W uzasadnieniu powódka podała, iż nie ziściły się ustawowe przesłani wydania bankowego tytułu egzekucyjnego. Powódka występowała w stosunkach z bankiem jako poręczyciel cywilny za zobowiązania osoby trzeciej – (...) Spółki z o.o. w K. , wynikające z kredytu z 13 marca 2009 roku. Poręczenie obejmowało kredyt, należne odsetki, koszty postępowania i koszty egzekucyjne – wszystko wymagalne na warunkach i terminach wynikających z umowy kredytowej. Natomiast zobowiązanie E. (...) Sp. z .o.o zostało zrestrukturyzowane w dniu 15 marca 2011r. w wyniku odnowienia, co zgodnie z art.506 i 507 k.c. spowodowało, że zobowiązanie powódki z tytułu udzielonego poręczenia wygasło. Ponadto, wystawienie bte w stosunku do powódki stanowi nadużycie prawa, gdyż bank ma I. możliwości poszukiwania zaspokojenia. Pozwany w odpowiedzi na pozew (k.69) wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwany zaprzeczył, jakoby wskazane przez powódkę pismo z dnia 15 marca 2011 roku było dowodem na odnowienie, zawarte między pozwanym a E. (...) Spółką z.o.o. w K. . Bank wyraził jedynie zgodę na przedłużenie okresu kredytowania. Nigdzie nie wskazano, aby zawarcie aneksu restrukturyzacyjnego miało prowadzić do odnowienia. Przeciwnie pismo to wskazuje na konieczność terminowej spłaty rat kredytu, a tym samym wskazuje na ciągłość umowy kredytowej. Co więcej załącznik do pisma z dnia 15 marca 2011 roku jest również wprost załącznikiem do umowy kredytu z dnia 13 marca 2009 roku. brak zatem przesłanek do zaistnienia odnowienia. Działania banku nie naruszają również art. 5 kc. Z uwagi na powyższe, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 13 marca 2009 roku zawarta została umowa kredytowa nr (...) między pozwanym (...) Bank S.A. w W. a spółką (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w K. . Poręczycielem tej umowy była powódka B. F. . W treści umowy poręczenia zapisano, że poręczenie obejmowało kredyt, odsetki należne i przyszłe, koszty postępowania, w tym koszty egzekucyjne, na warunkach i terminach określonych umową kredytową. Pismem z dnia 15 marca 2011 roku pozwany wyraził zgodę na przedłużenie okresu kredytowania. Pismo to wskazuje na konieczność terminowej spłaty rat kredytu, obrazując tym samym ciągłość umowy kredytowej. Z uwagi na niewywiązywanie się z zobowiązań, pozwany w dniu 16 sierpnia 2012 roku pozwany wystąpił do Sądu Rejonowego (...) z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2012 roku Sąd Rejonowy (...) , w sprawie o sygn. akt VII GCo (...) , nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu o numerze (...) . W dniu 5 grudnia 2012 roku powódka otrzymała zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego (KM (...) ). Powódka w spółce (...) spółce z o. o. pełniła funkcje prezesa zarządu w okresie od 2006r. do stycznia 2011r, była też udziałowcem spółki. Sprawami spółki w okresie restrukturyzacji kredytu zajmował się jej mąż, który był pełnomocnikiem spółki a obecnie jest jej prokurentem. dowody : akta SR (...) o sygn. VII GCo (...) w załączeniu, pismo pozwanego z dnia 15.03.2011r wraz z harmonogramem spłat (k.26-28), umowa poręczenia z dnia 13.03.2009r (k.19), bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 02.08.2012r (k.18), zeznania powódki (e-protokół z dnia 25.03.2014r k.117). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego w toku procesu materiału dowodowego. Sąd dał wiarę dowodom z powołanych dokumentów, albowiem ich prawdziwość nie została zaprzeczona. Sąd nie dał wiary dowodowi z przesłuchania powódki w zakresie w jakim zeznała ona, ze pismo banku z dnia 15 marca 2011 roku doprowadziło do odnowienia, a tym samym zwolnienia powódki jako poręczyciela z długu, albowiem nie znajdują one oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i są sprzeczne z dowodami, którym Sąd dał wiarę. Sąd oddalił wniosek powódki o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka F. F. (k.116), albowiem wniosek o przesłuchanie świadka (k.116) był spóźniony, powódka wcześniej była zobowiązana do ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew i zgłoszenia wniosków dowodowych (k.88,111);przeprowadzenie dowodu spowodowałoby zbędna zwłokę w postępowaniu. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie było zasadne. Zgodnie z art. 840§ 1dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście [...]. Powódka podnosiła, iż udzielone przez nią poręczenie wynikające zdoumowy z dnia 13 marca 2009 roku, wygasło w wyniku restrukturyzacji zobowiązania E. (...) Sp. z .o.o w wyniku odnowienia ( art.506 i 507kc ) – pismo banku z dnia 15 marca 2011 roku. Dodatkowo powódka zarzuciła, że wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego stanowiło nadużycie prawa podmiotowego, albowiem bank miał inne możliwości poszukiwania zaspokojenia, a prowadzona przez komornika egzekucja pozbawiła powódkę środków do życia. Zarzuty powódki były nietrafne. Zgodnie z art. 506 i 507kc , jeżeli w celu umorzenia zobowiązania dłużnik zobowiązuje się za zgodą wierzyciela spełnić inne świadczenie albo nawet to samo świadczenie, lecz z innej podstawy prawnej, zobowiązanie dotychczasowe wygasa (odnowienie). W razie wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie stanowi odnowienia. Jeżeli wierzytelność była zabezpieczona poręczeniem lub ograniczonym prawem rzeczowym ustanowionym przez osobę trzecią, poręczenie lub ograniczone prawo rzeczowe wygasa z chwilą odnowienia, chyba że poręczyciel lub osoba trzecia wyrazi zgodę na dalsze trwanie zabezpieczenia. Wbrew zarzutom powódki pismo banku z dnia 15 marca 2011 roku nie prowadziło do odnowienia. Przedmiotowym pismem pozwany wyraził jedynie zgodę na wydłużenie okresu kredytowania. Pismo wyraźnie wskazywało na konieczność terminowej spłaty rat kredytu, a zatem na ciągłość umowy kredytowej z dnia 13 marca 2009 roku. Artykuł 506§2kc wskazuje, iż w wypadku wątpliwości poczytuje się, że zmiana treści dotychczasowego zobowiązania nie stanowi odnowienia. Przedłużając okres kredytowania strony nie zawarły nowego stosunku zobowiązaniowego, a jedynie zmodyfikowały treść umowy. Co więcej, z nagłówku załącznika do pisma banku z dnia 15 marca 2011 roku wynika wprost, iż jest to załącznik do umowy kredytowej numer (...) z dnia 13 marca 2009 roku. W myśl orzecznictwa (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 16 czerwca 1999 roku, I ACa 288/99), nie stanowi odnowienia ( art. 506 § 1 k.c. ) umowa restrukturyzacji kredytu, przewidująca jedynie zmiany czasu, miejsca i sposobu spełnienia świadczenia, sposób zabezpieczenia kredytu, wysokości jego oprocentowania, czy nawet zmianę rozmiarów (zwiększenie lub pomniejszenie) świadczenia. Mając te rozważania na względzie należy uznać, że do nowacji nie doszło. Jeśli chodzi o drugi zarzut powódki - że wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego stanowiło nadużycie prawa podmiotowego, albowiem bank miał inne możliwości poszukiwania zaspokojenia, o także ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Bank prowadzi postępowanie egzekucyjne w celu zaspokojenia wierzytelności. Wobec ustanowionego zabezpieczenia w formie poręczenia może wybrać sposób dochodzenia roszczenia i egzekucji. Jego działanie zatem nie stanowi naruszenia prawa. Z kolei fakt zajęcia rachunków bankowych powódki, czy też jej wynagrodzenia za pracę jest nierozerwalnie związany z prowadzoną egzekucją. Trudno w tym wypadku mówić o nadużyciach ze strony pozwanego. Z uwagi na powyższe powództwo oddalono. O kosztach procesu, stosownie do jego wyniku, orzeczono zgodnie z art. 98 kpc ,, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, zasądzając od powódki na rzecz pozwanego kwotę 32,12zł tytułem zwrotu wydatków za przedłożone odpisy dokumentów. /-/ SSO Andrzej Kieć