XII 1 Co 1703/18

Sygn. akt: XII 1 Co 1703/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2019r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Wydział XII Cywilny Sekcja do Spraw Egzekucyjnych w składzie: Przewodniczący: SSR Joanna Krata po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2019r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko dłużnikom J. J. i M. J. z udziałem wierzyciela hipotecznego Banku (...) S.A. w W. na skutek skargi wierzyciela na czynności komornika postanawia: 1. oddalić skargę; 2. kosztami postępowania obciążyć wierzyciela, uznając je za uiszczone w całości. UZASADNIENIE Wierzyciel złożył w terminie skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym G. M. W. w sprawie KM (...) w postaci postanowienia z dnia 04.09.2018r. o umorzeniu egzekucji z nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy G. III Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) . Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 9231§2 k.p.c. , nadto wskazał, iż bezzasadne jest twierdzenie Komornika, iż nie zostało wykazane, iż przedmiotowa nieruchomość przynależy do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżonków J. J. i M. J. . Wierzyciel wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na swoją rzecz kosztów niniejszego postępowania. Komornik w trybie art. 767 § 4 k.p.c. przekazał uzasadnienie dokonanej i zaskarżonej czynności, odwołując się do uzasadnienia postanowienia. Sąd ustalił i zważył co następuje: Jak wynika z dokumentów zgromadzonych akt sprawy KM (...) , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wierzyciel kierując w lutym 2018r. (k. 22 akt KM) egzekucję do nieruchomości KW nr (...) , stanowiącej – zgodnie z wpisem w księdze wieczystej – majątek wspólny małżonków J. J. i M. J. , dysponował tytułem wykonawczym w postaci opatrzonego klauzulą wykonalności nakazu zapłaty z dnia 04.10.2017r. jedynie przeciwko dłużnikowi J. J. (sygn. akt: IX GNc (...) Sądu Okręgowego w G. ). Wobec złożenia przez małżonkę dłużnika sprzeciwu przeciwko zajęciu nieruchomości, Komornik pismem z dnia 05.03.2018r., doręczonym pełnomocnikowi wierzyciela w dniu 12.03.2018r. (k. 55-55a akt KM), poinformował o powyższym, informując o konieczności złożenia w terminie tygodniowy wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, pod rygorem umorzenia egzekucji z nieruchomości. W dniu 19.03.2018r. wierzyciel wystąpił z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, który jednak został oddalony postanowieniem z dnia 30.03.2018r., wydanym w sprawie IX GCo (...) Kolejny wniosek wierzyciela w tym przedmiocie, złożony w dniu 19.04.2018r., został uwzględniony w ten sposób, że postanowieniem z dnia 25.04.2018r., wydanym w sprawie IX GCo (...) , nadana została klauzula wykonalności prawomocnemu nakazowi zapłaty z dnia 04.10.2017r. (sygn. akt: IX GNc (...) ) także przeciwko małżonce dłużnika M. J. , z ograniczeniem jej odpowiedzialności do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżonków J. J. i M. J. (k. 134 akt KM). Skarga wierzyciela nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż błędny jest zarzut naruszenia przez Komornika przepisu art. 9231 §2 k.p.c. , zgodnie z którym jeżeli małżonek dłużnika sprzeciwi się zajęciu, o sprzeciwie komornik niezwłocznie zawiadamia wierzyciela, który w terminie tygodniowym powinien wystąpić o nadanie przeciwko małżonkowi dłużnika klauzuli wykonalności pod rygorem umorzenia egzekucji z zajętej nieruchomości. W ocenie Sądu, rozumienie powyższego przepisu zaprezentowane przez wierzyciela jest błędne, zaś jego przyjęcie prowadziłoby w istocie do efektu w postaci możliwości dowolnego przedłużania przez wierzyciela terminu określonego w przepisie art. 9231 §2 k.p.c. , co w praktyce skutkowałoby utrzymywaniem zajęcia nieruchomości przez nieokreślony bliżej czas. Konsekwencje takie, w świetle ogólnych zasad postępowania egzekucyjnego, uznać należy za niedopuszczalne. Wykładnia przepisu art. 9231 §2 k.p.c. nie może być dokonywana w oderwaniu od jego celu. Zajęcie nieruchomości, przewidziane w przepisie art. 9231 §1 k.p.c. służy zabezpieczeniu interesów wierzyciela i ma charakter warunkowy. Wyznaczając wierzycielowi krótki, tygodniowy zaledwie termin na złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika, ustawodawca miał niewątpliwie na względzie konieczność skrócenia okresu niepewności, co do tego czy egzekucja z nieruchomości będzie się toczyć, niepewności dotykającej nie tylko wierzyciela i dłużnika, ale również osoby małżonka dłużnika. Oczywisty jest wymiar społeczny przyjętego przez ustawodawcę rozwiązania, w sytuacji gdy w polskich realiach nieruchomość stanowi niejednokrotnie podstawowy składnik majątku wspólnego, służący zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych rodziny. W konsekwencji, przyjąć należy, iż w przepisie art. 9231 §2 k.p.c. chodzi nie o jakikolwiek wniosek, lecz o wniosek którego wynikiem będzie uzyskanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika; ta bowiem jest niezbędna dla prowadzenia egzekucji z nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego. Stwierdzić zatem należy, iż wniosek z dnia 19.04.2018r., w wyniku którego wierzyciel w sprawie IX GCo (...) uzyskał klauzulę wykonalności przeciwko małżonce dłużnika M. J. , był wnioskiem złożonym z przekroczeniem tygodniowego terminu ustawowego, który rozpoczął swój bieg w dniu 12.03.2018r. Powyższe obligowało Komornika do umorzenia egzekucji z nieruchomości, na podstawie przepisu art. 9231 §2 k.p.c. W dalszej kolejności, Sąd przystąpił do zbadania kwestii dopuszczalności prowadzenia egzekucji z uwagi na jej przedmiot, w kontekście przepisu art. 824 §1 pkt 2) k.p.c. Podstawą każdej egzekucji jest tytuł wykonawczy, którego treść rozstrzyga o zakresie dopuszczalnej egzekucji, zarówno w znaczeniu podmiotowym jak i przedmiotowym. Nie budzi wątpliwości, iż w stosunku do M. J. egzekucja w sprawie KM (...) skierowana może być wyłącznie, co wynika w sposób jednoznaczny z treści tytułu wykonawczego „do przedsiębiorstwa wchodzącego w skład majątku objętego wspólnością majątkową małżonków J. J. i M. J. ” (k. 134 akt KM). Tymczasem z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy egzekucyjnego nie wynika, że nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy G. III Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW nr (...) , stanowi przedsiębiorstwo wchodzące w skład majątku wspólnego małżonków. Zdaniem Sądu, treść wpisu w (...) , dotycząca miejsca wykonywania działalności gospodarczej przez dłużnika nie przesądza o uznaniu, że przedmiotowa nieruchomość lokalowa stanowi element zorganizowanej funkcjonalnie całości służącej do prowadzenia działalności gospodarczej, tj. składnik przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym, określonym w przepisie art. 551 k.c. Wskazać należy, iż oznaczenie miejsca i adresu zamieszkania przedsiębiorcy oraz adresu, pod którym jest wykonywana działalność gospodarcza są koniecznymi elementami wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, wpis powyższego adresu sam w sobie nie oznacza, iż lokal mieszkalny znajdujący się pod tym adresem stanowi element zorganizowanej funkcjonalnie całości służącej do prowadzenia działalności gospodarczej, a więc że jest składnikiem przedsiębiorstwa. Podobnie należy traktować adres wskazywany przez przedsiębiorcę w treści wystawianych przez niego faktur. Nie budzi wątpliwości, iż przedmiotowa nieruchomość stanowi lokal mieszkalny i tak też jest wykorzystywana. Z dokumentów przedstawionych przez M. J. wynika, że na jej zakup zaciągnięty został przez małżonków kredyt hipoteczny. Zgodnie z przepisem art. 824 § 1 pkt 2) k.p.c. , postępowanie umarza się w całości lub części z urzędu jeżeli egzekucja z uwagi na jej przedmiot jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd – na mocy przepisów art. 767 § 1 k.p.c. w zw. art. 9231 §2 k.p.c. w zw. z art. 824 § 1 pkt 2) k.p.c. - orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji postanowienia, w oparciu o przepis art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , mając na względzie fakt, iż skarga wierzyciela była niezasadna. Zarządzenia : 1. odnotować i zakreślić w repertorium (...) 2. odpis postanowienia doręczyć: • pełnomocnikowi wierzyciela wraz z odpisami pism M. J. z 30.10.2018r. i 19.02.2019r. • M. J. z pouczeniem o zażaleniu i odpisem skargi • J. J. (na dwa adresy: ul. (...) w G. oraz ul. (...) , (...)-(...) G. ) z pouczeniem o zażaleniu, odpisem skargi i odpisami pism M. J. z 30.10.2018r. i 19.02.2019r. • wierzycielowi hipotecznemu – Bank (...) S.A. w W. z pouczeniem o zażaleniu (na adres siedziby, k. 56 akt KM) 3. odpis postanowienia doręczyć Komornikowi Sądowemu, zwracając akta egzekucyjne, wskazać nadto na zasadność doręczania korespondencji kierowanej do dłużnika J. J. – również na adres wskazany przez niego jako adres zamieszkania w treści aktu notarialnego (k. 404 akt KM (...) ): ul. (...) , (...)-(...) G. , chyba że z aktualnych ustaleń Komornika wynika, że dłużnik nie zamieszkuje faktycznie pod tym adresem; 4. odpis postanowienia dołączyć do akt nadzoru XII 1 Co (...) które następnie wyłączyć; 5. akta przedłożyć z wpływem lub za 21 dni z (...) Asystentowi