XI W 762/17

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w WarszawieWarszawa2017-05-16
SAOSKarnewykroczeniaŚredniarejonowy
wykroczeniesprzedażgastronomiaruchome placówkiteren gminyKodeks wykroczeńKodeks cywilnyPKD

Podsumowanie

Sąd uniewinnił obwinionego od zarzutu prowadzenia sprzedaży poza wyznaczonymi miejscami, uznając jego działalność za świadczenie usług gastronomicznych, a nie sprzedaż.

Obwiniony P.U. został oskarżony o prowadzenie sprzedaży waty cukrowej, popcornu i hot-dogów poza miejscami wyznaczonymi przez gminę, co stanowiło wykroczenie z art. 60 § 1 kw. Sąd Rejonowy uniewinnił obwinionego, stwierdzając, że jego działalność polegała na świadczeniu usług gastronomicznych (przygotowywanie posiłków), a nie na sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Sąd powołał się na klasyfikację PKD oraz orzecznictwo WSA.

Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie rozpoznał sprawę przeciwko P. U., który został obwiniony o popełnienie trzech wykroczeń polegających na prowadzeniu sprzedaży artykułów spożywczych (wata cukrowa, popcorn, kukurydza na gorąco, hot-dogi) w dniach 18 września, 13 listopada i 3 grudnia 2016 roku przy ul. (...) w Warszawie, poza miejscami wyznaczonymi przez właściwe organy gminy. Sąd ustalił, że obwiniony prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) P. U. (1), specjalizującą się w ruchomych placówkach gastronomicznych (PKD 56.10.B). Po analizie dowodów, w tym wyjaśnień obwinionego, zeznań świadka i dokumentów, sąd doszedł do wniosku, że działalność obwinionego polegała na świadczeniu usług gastronomicznych, a nie na sprzedaży w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego. Sąd podkreślił, że przepisu art. 60 § 1 kw nie można wykładać rozszerzająco, a działalność gastronomiczna i sprzedaż stanowią odrębne rodzaje działalności. Powołując się na wyrok WSA w Gdańsku, sąd uznał, że obwiniony nie wypełnił znamion wykroczenia. W konsekwencji, sąd uniewinnił P. U. od popełnienia zarzucanych mu czynów i orzekł, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, prowadzenie działalności gastronomicznej polegającej na przygotowywaniu posiłków nie stanowi "prowadzenia sprzedaży" w rozumieniu art. 60 § 1 Kodeksu wykroczeń, nawet jeśli odbywa się to poza miejscem wyznaczonym przez gminę.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że działalność obwinionego polegała na świadczeniu usług gastronomicznych, a nie na sprzedaży w rozumieniu art. 535 k.c. Podkreślono, że przepisu art. 60 § 1 kw nie można wykładać rozszerzająco, a działalność gastronomiczna i sprzedaż są odrębnymi rodzajami działalności gospodarczej, co potwierdza klasyfikacja PKD oraz orzecznictwo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

P. U. (1)

Strony

NazwaTypRola
P. U. (1)osoba_fizycznaobwiniony

Przepisy (3)

Główne

k.w. art. 60 § § 1

Kodeks wykroczeń

Prowadzenie sprzedaży na terenie należącym do gminy lub będącym w jej zarządzie poza miejscem do tego wyznaczonym przez właściwe organy gminy.

Pomocnicze

k.c. art. 535

Kodeks cywilny

Definicja umowy sprzedaży: sprzedawca zobowiązuje się przenieść własność rzeczy i wydać rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić cenę.

k.p.w. art. 118 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Orzeczenie o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działalność obwinionego polega na świadczeniu usług gastronomicznych, a nie na sprzedaży w rozumieniu k.c. Przepis art. 60 § 1 k.w. nie może być interpretowany rozszerzająco. Działalność gastronomiczna i sprzedaż to odrębne rodzaje działalności gospodarczej. Klasyfikacja PKD 56.10.B (ruchome placówki gastronomiczne) nie obejmuje handlu detalicznego. Orzecznictwo WSA potwierdza, że świadczenie usług gastronomicznych nie jest sprzedażą.

Godne uwagi sformułowania

Nie można treści przedmiotowego przepisu Kodeksu wykroczeń wykładać rozszerzająco. Zdaniem Sądu, zawieranie innych transakcji, np. zamiany, darowizny czy świadczenie usług nie prowadzi do realizacji znamion wykroczenia z art. 60 3 § 1 kw. Działalność obwinionego polegała na świadczeniu usług, tj. przygotowaniu konkretnego posiłku, a nie na dokonywaniu sprzedaży.

Skład orzekający

Michał Kowalski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"sprzedaż\" w kontekście wykroczeń z art. 60 § 1 k.w. oraz rozróżnienie między sprzedażą a świadczeniem usług gastronomicznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prowadzenia ruchomych punktów gastronomicznych i interpretacji konkretnego przepisu Kodeksu wykroczeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem wykroczeń i prawem gospodarczym ze względu na precyzyjną analizę rozróżnienia między sprzedażą a usługami gastronomicznymi.

Czy sprzedajesz, czy usługujesz? Sąd wyjaśnia, kiedy stoisko z jedzeniem to nie wykroczenie.

Sektor

gastronomia

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt XI W 762/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 maja 2017 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Kowalski Protokolant: Karolina Szczęsna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2017 roku w W. sprawy przeciwko P. U. (1) synowi T. i W. urodzonemu dnia (...) w W. obwinionemu o to, że: 1. w dniu 18 września 2016 roku około godz. 12:50 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż waty cukrowej, popcornu, kukurydzy na gorąco poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw, 2. w dniu 13 listopada 2016 roku około godz. 13:25 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż kukurydzy, hot-dogów, waty cukrowej oraz popcornu poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw, 3. w dniu 3 grudnia 2016 roku około godz. 13:41 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż popcornu poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw, I. obwinionego P. U. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw określa, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt XI W 762/17 UZASADNIENIE P. U. (1) został obwiniony o to, że: 1. w dniu 18 września 2016 roku około godz. 12:50 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż waty cukrowej, popcornu, kukurydzy na gorąco poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw, 2. w dniu 13 listopada 2016 roku około godz. 13:25 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż kukurydzy, hot-dogów, waty cukrowej oraz popcornu poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw, 3. w dniu 3 grudnia 2016 roku około godz. 13:41 przy ul. (...) v/v (...) w W. na terenie należącym do gminy prowadził sprzedaż popcornu poza miejscem wyznaczonym przez właściwe organy gminy, tj. o wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: P. U. (1) od 10 kwietnia 2015 roku prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (...) P. U. (1) i jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej. Przeważający przedmiot jego działalności według klasyfikacji PKD stanowią ruchome placówki gastronomiczne (56.10.B.). W dniu 18 września 2016 roku około godziny 12:50 w W. przy ulicy (...) vis a vis numeru (...) obwiniony wykonywał usługi gastronomiczne polegające na przygotowywaniu waty cukrowej, popcornu oraz kukurydzy na gorąco. W dniu 13 listopada 2016 roku około godziny 13:25 przy ulicy (...) vis a vis numeru (...) wykonywał usługi gastronomiczne polegające na przygotowywaniu kukurydzy, hot-dogów, waty cukrowej i popcornu. W dniu 3 grudnia 2016 roku około godziny 13:41 przy ulicy (...) vis a vis numeru (...) wykonywał usługi gastronomiczne polegające na przygotowywaniu popcornu. Miejsca, w których P. U. (1) prowadził wyżej wskazaną działalność gospodarczą, nie są miejscami wyznaczonymi przez (...) W. na prowadzenie sprzedaży. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:  wyjaśnienia obwinionego P. U. (1) – k. 96;  zeznania świadka P. R. – k. 96;  notatki urzędowe – k. 1-7, k. 17-22, k. 39-42;  wpis z CEiIoDGRP – k. (...) . Obwiniony P. U. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu wykroczeń i wyjaśnił, że prowadził działalność – ruchome usługi gastronomiczne, a nie handel (k. 96). Sąd zważył, co następuje: Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego co do prowadzenia przez niego w przedmiotowych miejscach i czasie usług gastronomicznych - są one jasne i logiczne. Stan faktyczny wskazany na wstępie uzasadnienia nie jest między stronami sporny i wynika z wszystkich wyżej wskazanych dowodów, które wzajemnie ze sobą korespondują. Nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby podważyć wiarygodność tychże dowodów. Wykroczenie z art. 60 3 § 1 kw popełnia ten, kto prowadzi sprzedaż na terenie należącym do gminy lub będącym w jej zarządzie poza miejscem do tego wyznaczonym przez właściwe organy gminy. Miejscem popełnienia tego wykroczenia jest miejsce niewyznaczone przez właściwe organy gminy na terenie należącym do gminy lub będącym w jej zarządzie. Jak wskazano wyżej, do znamion wykroczenia z art. 60 3 § 1 kw należy prowadzenie sprzedaży poza miejscem do tego wyznaczonym przez właściwe organy gminy. Przez pojęcie „prowadzenia sprzedaży” - wobec braku takiej definicji w Kodeksie wykroczeń - należy rozumieć, zgodnie z zasadami wykładni językowej i systemowej, sprzedaż w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego . Zgodnie z art. 535 kc przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Zdaniem Sądu, zawieranie innych transakcji, np. zamiany, darowizny czy świadczenie usług nie prowadzi do realizacji znamion wykroczenia z art. 60 3 § 1 kw. Nie można treści przedmiotowego przepisu Kodeksu wykroczeń wykładać rozszerzająco. W okolicznościach faktycznych sprawy niniejszej P. U. (1) świadczył usługi gastronomiczne polegające na przygotowywaniu kukurydzy na gorąco, hot-dogów, waty cukrowej oraz popcornu. W ocenie Sądu działalność obwinionego polegała na świadczeniu usług, tj. przygotowaniu konkretnego posiłku, a nie na dokonywaniu sprzedaży. Należy także zauważyć, że działalność obwinionego została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Działalności pod pozycją 56.10.B – ruchome placówki gastronomiczne. Podklasa ta obejmuje działalność obwoźnych sprzedawców lodów, wózków z żywnością, przyczep gastronomicznych, związaną z przygotowywaniem żywności na straganach. Podklasa ta nie obejmuje handlu detalicznego, który został sklasyfikowany w dziale 47 Polskiej Klasyfikacji Działalności. W ocenie Sądu sprzedaż i prowadzenie działalności gastronomicznej stanowią odrębne od siebie i samodzielne rodzaje działalności gospodarczej. Należy wreszcie wskazać, że w Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 kwietnia 2012 r., I SA/Gd 223/12, na który powołał się obwiniony, wskazano, że osoba świadcząca usługi gastronomiczne, nie dokonuje sprzedaży w rozumieniu art. 535 kc , nawet jeśli usługi te wykonuje w obrębie targowiska. Sąd orzekający w sprawie niniejszej podziela powyższe stanowisko w odniesieniu do okoliczności czynów zarzucanych obwinionemu. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać jeszcze raz, że działalność obwinionego P. U. (1) polega na świadczeniu usług gastronomicznych i nie stanowi prowadzenia sprzedaży w rozumieniu przepisu art. 60 3 § 1 kw. Tym samym obwiniony P. U. (1) swoim zachowaniem nie wypełnił znamion tegoż wykroczenia i nie popełnił zarzucanych mu czynów. Sąd uniewinnił zatem P. U. (1) . O kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 118 § 2 kpw .

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę