XI Ka 522/20

Sąd Okręgowy w LublinieLublin2020-09-25
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwopoświadczenie nieprawdyapelacjakara ograniczenia wolnościsąd okręgowysąd rejonowykwalifikacja prawna

Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu rejonowego, kwalifikując czyn jako wyłudzenie poświadczenia nieprawdy zamiast oszustwa i orzekając karę ograniczenia wolności zamiast pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej. Zmienił zaskarżony wyrok, eliminując z opisu czynu frazę dotyczącą niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez bank i zastępując kwalifikację prawną z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo) na art. 297 § 1 k.k. (wyłudzenie poświadczenia nieprawdy). Zamiast kary pozbawienia wolności orzeczono karę ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej, skrócono okres próby i uchylono rozstrzygnięcie o opłacie za pierwszą instancję. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy, zasądzając od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Okręgowy w Lublinie, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego R. S., dokonał istotnych zmian w zaskarżonym wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej. Główną zmianą była korekta kwalifikacji prawnej czynu. Sąd Okręgowy uznał, że czyn przypisany oskarżonemu nie stanowił oszustwa (art. 286 § 1 k.k.), lecz wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (art. 297 § 1 k.k.). W związku z tym z opisu czynu wyeliminowano fragment wskazujący na niekorzystne rozporządzenie mieniem przez bank. Następnie, stosując przepisy dotyczące kary ograniczenia wolności, sąd orzekł wobec oskarżonego karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 30 godzin nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne miesięcznie, zamiast orzeczonej przez sąd pierwszej instancji kary pozbawienia wolności. Okres próby został skrócony do roku. Zmieniono również podstawę prawną orzeczenia grzywny i uchylono rozstrzygnięcie o opłacie za pierwszą instancję, zasądzając od oskarżonego opłatę za obie instancje oraz wydatki postępowania odwoławczego. Sąd odwoławczy uznał zarzut dotyczący błędnego ustalenia zamiaru oszustwa za zasadny, co skutkowało zmianą wyroku, a pozostałe zarzuty apelacji uznał za niezasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd Okręgowy uznał, że czyn ten stanowi wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (art. 297 § 1 k.k.), a nie oszustwo (art. 286 § 1 k.k.), ponieważ z opisu czynu nie wynikało bezpośrednie doprowadzenie banku do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez oskarżonego.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że sąd pierwszej instancji błędnie zakwalifikował czyn jako oszustwo, nie wykazując w opisie czynu bezpośredniego działania oskarżonego prowadzącego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez bank. Zamiast tego, sąd uznał, że oskarżony swoim działaniem wyłudził poświadczenie nieprawdy, co jest czynem z art. 297 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

oskarżony

Strony

NazwaTypRola
R. S.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (15)

Główne

k.k. art. 297 § 1

Kodeks karny

Nowa kwalifikacja prawna czynu.

Pomocnicze

k.k. art. 270 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Zmieniono kwalifikację prawną czynu z tego przepisu na art. 297 § 1 k.k.

k.k. art. 58 § 3

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia kary ograniczenia wolności zamiast pozbawienia wolności.

k.k. art. 34 § 1

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia kary ograniczenia wolności.

k.k. art. 35 § 1

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia kary ograniczenia wolności.

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Uchylono jako podstawę orzeczenia, zastąpiono punktem 2.

k.k. art. 33 § 2

Kodeks karny

Uchylono jako podstawę orzeczenia grzywny.

k.k. art. 71 § 1

Kodeks karny

Przyjęto jako podstawę orzeczenia grzywny.

k.k. art. 33 § 1

Kodeks karny

Podstawa określenia wymiaru grzywny.

k.k. art. 33 § 3

Kodeks karny

Podstawa określenia wymiaru grzywny.

k.p.k. art. 438 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zarzut obrazy przepisów postępowania.

k.p.k. art. 438 § 3

Kodeks postępowania karnego

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.

k.p.k. art. 636 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego.

u.o.o.p.k. art. 10 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Wymóg orzeczenia jednej opłaty za obie instancje.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzut błędnego ustalenia zamiaru oszustwa (art. 438 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k.), który skutkował zmianą kwalifikacji prawnej czynu na wyłudzenie poświadczenia nieprawdy (art. 297 § 1 k.k.). Konieczność dostosowania kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary do zmienionego opisu czynu. Potrzeba złagodzenia rozstrzygnięcia o karze, stosownie do zmienionego stopnia społecznej szkodliwości czynu. Uchylenie rozstrzygnięcia o opłacie za I instancję.

Odrzucone argumenty

Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) dotyczący nie wyjaśnienia istotnych okoliczności i rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący podpisania fałszywego zaświadczenia.

Godne uwagi sformułowania

z opisu przypisanego czynu eliminuje frazę „przez co doprowadziła ona w/w Bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem” w jego kwalifikacji prawnej i podstawie wymiaru kary art. 286 § 1 K.k. zastępuje artykułem 297 § 1 K.k. przy zastosowaniu art. 58 § 3 K.k. na zasadzie art. 34 § 1 K.k. i art. 35 § 1 K.k. w miejsce pozbawienia wolności orzeka karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty za obie instancje i 20 (dwadzieścia) złotych wydatków postępowania odwoławczego.

Skład orzekający

Artur Achrymowicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja rozgraniczenia między oszustwem (art. 286 k.k.) a wyłudzeniem poświadczenia nieprawdy (art. 297 k.k.) w kontekście dokumentów dotyczących zatrudnienia i zarobków, a także stosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki kwalifikacji prawnej czynu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna kwalifikacja prawna czynu i jak może ona wpłynąć na wymiar kary. Zmiana z oszustwa na wyłudzenie poświadczenia nieprawdy skutkowała łagodniejszą karą.

Oszustwo czy wyłudzenie? Sąd zmienia kwalifikację czynu i łagodzi karę.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XI Ka 522/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Artur Achrymowicz Protokolant Agnieszka Furdel przy udziale prokuratora Moniki Bielesz po rozpoznaniu dnia 25 września 2020 roku sprawy R. S. s. T. i H. z domu K. ur. (...) w B. oskarżonego z art. 270 § 1 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej z dnia 4 marca 2020 roku sygn. akt II K 604/19 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. z opisu przypisanego czynu eliminuje frazę „przez co doprowadziła ona w/w Bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem”; 2. w jego kwalifikacji prawnej i podstawie wymiaru kary art. 286 § 1 K.k. zastępuje artykułem 297 § 1 K.k ; 3. przy zastosowaniu art. 58 § 3 K.k. na zasadzie art. 34 § 1 K.k. i art. 35 § 1 K.k. w miejsce pozbawienia wolności orzeka karę ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne; 4. przyjmuje, iż warunkowe zawieszenie wykonania kary dotyczy ograniczenia wolności; 5. w podstawie prawnej tego rozstrzygnięcia pkt 1 art. 70 § 1 K.k. zastępuje punktem 2 ; 6. okres probacji skraca do roku; 7. za podstawę orzeczenia grzywny w miejsce art. 33 § 2 K.k. przyjmuje art. 71 § 1 K.k. uznając art. 33 § 1 i 3 K.k. za podstawę określenia jej wymiaru; 8. uchyla rozstrzygnięcie o opłacie; II. w pozostałym zakresie wyrok ten utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 (sto dwadzieścia) złotych opłaty za obie instancje i 20 (dwadzieścia) złotych wydatków postępowania odwoławczego. Artur Achrymowicz UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 522/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej sygn. II K 604/19 z dn. 4.3.2020 r. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrazy art. 4, art. 5 § 2, art. 7, art. 366 i art. 410 K.p.k. przez „nie wyjaśnienie” (ortografia w oryginale) istotnych okoliczności i rozstrzygnięcie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nawet nie wskazuje na czym miałaby polegać obraza wymienionych w nim przepisów, tj. jak została naruszona zasada obiektywizmu, o jakie nieusuwalne wątpliwości chodzi, jakie konkretne reguły oceny wiarygodności dowodów (prawa logiki, zasady doświadczenia lub wiedzy) i w jaki sposób zostały naruszone, jakie błędy w kierowaniu rozprawą popełnił Przewodniczący (zwłaszcza takie, które uniemożliwiłyby Sądowi realizację dyrektywy art. 2 § 2 K.p.k. ), jakich okoliczności spośród wynikających z dowodów uznanych za wiarygodne Sąd I instancji nie uwzględnił przy wyrokowaniu. W szczególności wskazać należy, iż skoro Sąd I instancji jak najbardziej słusznie nie dał wiary gołosłownym wyjaśnieniom, że być może oskarżony podpisał in blanco druk zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach (w jakim celu miałby to robić?), a D. Z. weszła (w jaki sposób?) w jego posiadanie i go wypełniła albo też, że oskarżony bezwiednie podpisał wypełniony przez nią druk (jak miałaby to zrobić nieświadomie, skoro był opatrzony w lewym górnym rogu wyraźną, charakterystyczną pieczęcią jego firmy albo też sam pieczęć tę i drugą obok podpisu na nim umieścił?) w przekonaniu, że to część dokumentacji załatwianego przez niego kredytu (nie był to druk bankowy, a przeciwnie – widnieje na nim pieczęć jego firmy, więc trudno o takie przekonanie i pomyłkę), to żadnych nieusuwalnych wątpliwościach w tym względzie nie może być mowy. Wniosek O zmianę wyroku przez uniewinnienie, a ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutu. 3.2. Błędnego ustalenia, czy też braku ustaleń co do zamiaru oszustwa. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd Rejonowy nie ustalił pomocnictwa do oszustwa. Nic takiego nie wynika wprost ani z opisu czynu przypisanego („pomógł /…/ uzyskać /…/ pożyczki /…/ przez co doprowadziła ona w/w bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem” – podkreślenie Sądu Okręgowego), ani z ustaleń zaprezentowanych w uzasadnieniu wyroku (dopiero w sekcji poświęconej ocenie prawnej ustalonego zachowania oskarżonego pojawia się lakoniczne stwierdzenie, jakoby miał on świadomość, iż zaświadczenie będzie użyte w celu oszustwa, lecz nawet, gdyby zdanie to traktować jako ustalenie, to byłoby ono pozbawione jakichkolwiek podstaw dowodowych). Natomiast jak najbardziej słuszne jest stanowisko Sądu Rejonowego, iż oskarżony, wystawiając fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach, w oczywisty sposób zdawał sobie sprawę do czego takie zaświadczenie jest potrzebne (pożyczka, kredyt) i jak zostanie wykorzystane (przedłożenie w instytucji udzielającej pożyczek lub kredytów, gdyż nie ma ono praktycznie, poza jakimiś abstrakcyjnymi hipotezami, innych zastosowań). Wniosek O zmianę wyroku przez uniewinnienie, a ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Brak wniosku adekwatnego do zarzutu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zasadność zarzutu przemawia za korektą opisu czynu i jego kwalifikacji, a nie za uniewinnieniem. 3.3. Błędnego ustalenia, że oskarżony podpisał fałszywe zaświadczenie, choć przeczą temu jego wyjaśnienia, a z zeznań E. P. wynika, że D. Z. była zwolniona z pracy za podrabianie zaświadczeń. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ustalenie byłoby błędne, gdyby Sąd Rejonowy dał wiarę powołanym w zarzucie wyjaśnieniom (w tym zakresie aktualne pozostaje stanowisko wyrażone w pkt. 3.1.) lub twierdzenie E. P. a priori wykluczało możliwość, że D. Z. nie podrobiła zaświadczenia będącego przedmiotem sprawy. Wywody Skarżącego, jakoby D. Z. zeznawała fałszywie w obawie przed odpowiedzialnością, są z gruntu chybione, gdyż opierają się na pozbawionym realnych podstaw, a wynikającym z przypuszczenia, założeniu, że to ona dopuściła się fałszerstwa. Ani zarzut, ani uzasadnienie apelacji nie zawiera twierdzeń, które odpowiadałyby przesłance odwoławczej z art. 438 pkt 3 K.p.k. Przeciwnie – wynika z niego, iż Autorowi najwyraźniej chodzi wyłącznie o nieprawidłowości w ocenie wiarygodności dowodów, a zatem błędy na gruncie art. 7 K.p.k. , które odpowiadają podstawie z art. 438 pkt 2 K.p.k. Skoro zaś kwestionowane ustalenia wprost wynikają z treści dowodów, które Sąd I instancji uznał za wiarygodne i uczynił owych ustaleń podstawą, to zaistnieniu uchybienia stanowiącego podstawę odwoławczą z art. 438 pkt 3 K.p.k. w ogóle nie może być mowy (gdyby dowody, na których oparte zostały ustalenia – wbrew ocenie owego Sądu – nie zasługiwały na wiarę, można by mówić jedynie o niezrealizowaniu ogólnej dyrektywy procesu z art. 2 § 2 K.p.k. , co byłoby jednak efektem obrazy art. 7 K.p.k. a nie samodzielną przesłanką odwoławczą). Wniosek O zmianę wyroku przez uniewinnienie, a ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Niezasadność zarzutu. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Opis czynu, kwalifikacja prawna, kara, opłata. Zwięźle o powodach zmiany Trafność zarzutu wskazanego w sekcji 3. pkt. 3. 2., pociągająca za sobą konieczność: 1. korekty opisu przestępstwa, by – choć literalnie nie wynikało z niego udzielenie przez oskarżonego pomocy w oszustwie, a jedynie, że do oszustwa ze strony innej osoby doszło – nie budziło wątpliwości, iż oskarżony nie działał w zamiarze udzielenia pomocy do oszustwa; 2. dostosowania kwalifikacji prawnej i podstawy wymiaru kary (pozostając na gruncie przepisów z daty czynu) do zmienionego opisu; 3. złagodzenia rozstrzygnięcia o karze, stosownie do zmienionego stopnia społecznej szkodliwości czynu; 4. uchylenia rozstrzygnięcia o opłacie za I instancję ( art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych wymaga orzeczenia jednej opłaty za obie). 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III W myśl art. 636 § 1 K.p.k. , wobec nieuwzględnienia apelacji, oskarżonego obciążają koszty postępowania odwoławczego: opłata od kary za obie instancje oraz wydatki w postaci ryczałtu za doręczenia pism. 7. PODPIS Artur Achrymowicz 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Skazanie 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI