XI Ka 501/21
Podsumowanie
Sąd Okręgowy zmienił wyrok sądu pierwszej instancji, uniewinniając oskarżonego od zarzutu przywłaszczenia samochodu, jednocześnie utrzymując w mocy skazanie za inny czyn.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońcy od wyroku Sądu Rejonowego w Lubartowie. Zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając oskarżonego K. W. od czynu przywłaszczenia samochodu (art. 284 § 2 k.k.), uznając, że nie był on właścicielem pojazdu i nie mógł go przywłaszczyć. W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy, a kara łączna uchylona.
Sąd Okręgowy w Lublinie, rozpoznając apelację obrońcy, dokonał zmiany zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Lubartowie. Główną zmianą było uniewinnienie oskarżonego K. W. od zarzutu przywłaszczenia samochodu (art. 284 § 2 k.k.). Sąd odwoławczy uznał, że oskarżony nie był właścicielem pojazdu, a zatem nie mógł go przywłaszczyć na szkodę J. G. Umowa z dnia 3.10.2019 r., na którą powoływał się pokrzywdzony, nie mogła przenieść własności, gdyż oskarżony nie miał do tego uprawnień. Wpisy w dokumentach pojazdu jednoznacznie wskazywały na własność spółki z o.o. komandytowej. Sąd odwoławczy podkreślił, że wyrok uniewinniający był konsekwencją błędnego zarzutu postawionego w akcie oskarżenia, który nie uwzględniał możliwości kwalifikacji zachowania jako oszustwa. W związku z uniewinnieniem od jednego z czynów, uchylono karę łączną i dokonano korekty rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, zasądzając od oskarżonego opłatę za obie instancje oraz zwrot wydatków postępowania odwoławczego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony nie może popełnić przestępstwa przywłaszczenia, jeśli nie jest właścicielem rzeczy i nie ma prawa do jej rozporządzania.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że skoro oskarżony nie był właścicielem samochodu, to umowa przenosząca jego własność nie mogła wywrzeć skutku prawnego, a tym samym oskarżony nie mógł przywłaszczyć pojazdu na szkodę pokrzywdzonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony K. W. (1) w części dotyczącej czynu z art. 284 § 2 k.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Anna Unkiewicz-Urban | inne | prokurator |
| J. G. | inne | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 284 § 2
Kodeks karny
Przepis dotyczy przywłaszczenia rzeczy ruchomej. Sąd uznał, że oskarżony nie był właścicielem pojazdu, co wykluczało możliwość popełnienia tego przestępstwa.
Pomocnicze
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Sąd wskazał, że zachowanie oskarżonego mogło być rozpatrywane pod kątem oszustwa, zwłaszcza w kontekście zapewnienia o prawie do dysponowania pojazdem, mimo braku własności.
k.p.k. art. 434 § 1
Kodeks postępowania karnego
Przepis ograniczający możliwość zmiany ustaleń faktycznych przez sąd odwoławczy na niekorzyść oskarżonego, przy apelacji wniesionej na jego korzyść.
k.p.k. art. 438 § 1a
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k.
k.p.k. art. 438 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zarzut obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 10 § 1
Podstawa do obliczenia opłaty za obie instancje po zmianie wyroku.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia oskarżonego wydatkami postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony nie był właścicielem pojazdu, co wyklucza przypisanie mu odpowiedzialności za przywłaszczenie. Umowa przenosząca własność była nieskuteczna, ponieważ oskarżony nie miał uprawnień do rozporządzania pojazdem.
Godne uwagi sformułowania
Skoro oskarżony nie był właścicielem, wskutek jego oświadczenia woli nawiązującego do osobistych zobowiązań, J. G. nie stał się właścicielem samochodu M. (...) . Konsekwencją takiego stanu rzeczy nie mogło być uznanie, że K. W. (1) przywłaszczył pojazd na szkodę J. G. . Podkreślenia wymaga, że wyrok uniewinniający jest pokłosiem błędnego zarzutu postawionego w akcie oskarżenia.
Skład orzekający
Dorota Dobrzańska
przewodniczący-sprawozdawca
Artur Achrymowicz
sędzia
Sławomir Kaczor
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia, w szczególności wymogu posiadania przez sprawcę prawa własności lub innego prawa do rzeczy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku prawa własności po stronie sprawcy i nieskuteczności umowy przenoszącej własność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest ustalenie prawa własności przy kwalifikacji prawnej czynu, a także jak sąd odwoławczy koryguje błędy sądu pierwszej instancji i prokuratury.
“Czy można przywłaszczyć coś, czego się nie posiada? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt XI Ka 501/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2021 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska (spr.) Sędziowie: Artur Achrymowicz Sławomir Kaczor Protokolant Katarzyna Wójcik przy udziale prokuratora Anny Unkiewicz-Urban po rozpoznaniu dnia 21 września 2021 roku sprawy K. W. (1) s. Z. i M. z d. L. ur. (...) w L. oskarżonego z art. 233 § 6 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. , art. 284 § 2 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Lubartowie z dnia 30 marca 2021 roku sygn. akt II K 456/20 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: 1. K. W. (1) uniewinnia od czynu z art. 284§2 kk i w tej części wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa; 2. uchyla karę łączną z punktu 2; 3. przyjmuje, że rozstrzygnięcie z punktu 3 dotyczy kary jednostkowej za czyn opisany w punkcie I wyroku, 4. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 (sto osiemdziesiąt) zł opłaty za obie instancje; II. w pozostałym zakresie wyrok utrzymuje w mocy; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 50 (pięćdziesiąt) zł jako zwrot wydatków postępowania odwoławczego. Dorota Dobrzańska Artur Achrymowicz Sławomir Kaczor UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 501/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Lubartowie z 30.03.2019 r. w sprawie IX K 78/16 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ prokurator ☐ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny: pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Błędnego ustalenia, że doszło do skutecznego przeniesienia własności samochodu M. na J. G. przez K. W. (1) . ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ponieważ wniosek o uzasadnienie pochodzi od prokuratora i zakreślono jego granice – w części uniewinniającej od zarzutu z art.. 284 §2 kk , Sąd odwoławczy ograniczy się do analizy zarzutów apelacji obrońcy co do wskazanego rozstrzygnięcia. Rację należy przyznać skarżącemu, kiedy dostrzega błąd w ustaleniu, iż doszło do skutecznego przeniesienia własności samochodu M. (...) nr rej. (...) na J. G. przez K. W. (1) , a co za tym idzie – przyjęciu, że zostały zrealizowane znamiona art. 284§2 kk . Bezspornym pozostaje, że tenże pojazd nigdy nie stanowił własności oskarżonego i nie miał uprawnienia do rozporządzania nim. Wpisy w dowodzie rejestracyjnym, karta informacyjna pojazdu, faktura zakupu przez Spółkę (...) (k. 3-5, 9, 12) nie pozostawiają wątpliwości, iż samochód był własnością podmiotu gospodarczego – spółki z o.o. komandytowej. Uprawnionych do reprezentowania Spółki (...) , w tym czynności rozporządzających, wskazuje informacja z KRS k. 130. K. W. (1) legitymował się tylko upoważnieniem od swojej matki – prezesa Spółki do „załatwienia wszelkich formalności związanych z pojazdem M. (...) ” i udzielonym dla potrzeb rejestracji w Wydziale Komunikacji. Pomijając w tym miejscu wszelkie zawiłości w relacjach między K. W. (1) , a J. G. i wiarygodność każdego z nich, stwierdzić trzeba za obrońcą, iż umowa z dnia 3.10.2019 r. (k.2), na której oskarżony nie kwestionował swojego podpisu, a na którą powołuje się pokrzywdzony, nigdy nie mogła wywrzeć skutku przenoszącego własność. Przytoczona w apelacji rzymska paremia trafnie ujmuje istotę zagadnienia mającego zasadnicze znaczenie dla odpowiedzialności karnej K. W. . Skoro oskarżony nie był właścicielem, wskutek jego oświadczenia woli nawiązującego do osobistych zobowiązań, J. G. nie stał się właścicielem samochodu M. (...) . Konsekwencją takiego stanu rzeczy nie mogło być uznanie, że K. W. (1) przywłaszczył pojazd na szkodę J. G. . Podkreślenia wymaga, że wyrok uniewinniający jest pokłosiem błędnego zarzutu postawionego w akcie oskarżenia. Otóż prokurator nie dostrzegając omówionej wyżej zależności i określając czas przestępczego działania na marzec 2020 r, pominął spojrzenie na zachowanie oskarżonego przez pryzmat oszustwa w dniu zawierania umowy (w dokumencie jest to 3.10.2019 r). Jeśli spojrzeć na zapis §2, to nie ulega wątpliwości, że zapewnienie o prawie do dysponowania pojazdem, w zestawieniu z opisywaną przez G. i pracowników stacji rolą oskarżonego w działalności firmy jego matki, mogłoby być rozpatrywane pod kątem art. 286§1 kk . Wniesienie apelacji na korzyść, przy niezmienionym co do istoty opisie czynu II, nie pozwoliło Sądowi odwoławczemu na zmianę ustaleń faktycznych wobec treści art. 434§1 kpk . Z tych względów uniewinniono K. W. (1) od czynu w punkcie II. Wniosek ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Uwzględnienie zarzutu spowodowało uwzględnienie wniosku w całej rozciągłości. 1 OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Brak. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy Skazanie za czyn I. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok słuszny w tym zakresie. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Uniewinnienie od czynu II i modyfikacja kary. Zwięźle o powodach zmiany Merytoryczne powody zostały wyżej przedstawione. Techniczna korekta wynikała z pierwotnego wymierzenia kary łącznej. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. Art. 437§2 kpk w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku 1Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I.4. III. Pozostawienie jednej kary determinowało obliczenie innej opłaty. Nastąpiło to w instancji odwoławczej w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych . Obciążenie oskarżonego wydatkami wynika z nieuwzględnienia apelacji w pozostałej części i treści art. 634 kpk . 1PODPIS Dorota Dobrzańska Sławomir Kaczor Artur Achrymowicz 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uznanie winy i wymiar kary. 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę