XI Ka 427/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędnych ustaleń faktycznych dotyczących odpowiedzialności oskarżonej za potrącenie pieszej.
Sąd Okręgowy w Lublinie, rozpoznając apelacje obrońcy, prokuratora i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w sprawie o wykroczenie z art. 92 § 1 kw. Głównym powodem uchylenia były błędy w ustaleniach faktycznych, wskazujące na sprzeczność między opisem czynu a ustaleniami sądu pierwszej instancji, w szczególności w kontekście związku przyczynowego między niezastosowaniem się do sygnalizacji a potrąceniem pieszej. Sąd odwoławczy podkreślił niedopuszczalność skazania w postępowaniu odwoławczym, gdy w pierwszej instancji osoba nie została skazana.
Sąd Okręgowy w Lublinie, działając w składzie jednoosobowym, rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy, prokuratora oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 10 lutego 2020 roku, sygn. akt IX K 567/18. Oskarżona była o czyn z art. 92 § 1 Kodeksu wykroczeń. Sąd Okręgowy, po analizie zarzutów apelacyjnych, w tym obrazy przepisów postępowania i prawa materialnego oraz błędów w ustaleniach faktycznych, uznał zarzut dotyczący błędnego ustalenia, iż oskarżona jedynie nie zastosowała się do sygnalizatora, za zasadny. Sąd odwoławczy stwierdził oczywistą i zasadniczą sprzeczność między opisem przypisanego czynu a ustaleniami faktycznymi zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w szczególności w kwestii związku przyczynowego między zignorowaniem obowiązku przez kierującą a potrąceniem pieszej. Podkreślono, że nawet jeśli piesza przyczyniła się do zdarzenia, obowiązkiem kierującej było upewnienie się, że piesza bezpiecznie opuściła jezdnię. Z uwagi na te uchybienia oraz niedopuszczalność skazania w postępowaniu odwoławczym, gdy w pierwszej instancji osoba nie została skazana, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Wskazano również na potrzebę koncentracji materiału dowodowego i rozważenia dopuszczenia dowodów na wcześniejszym etapie postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenia sądu pierwszej instancji w tym zakresie pozostają w oczywistej i zasadniczej sprzeczności z trafnymi co do istoty zdarzenia ustaleniami.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że opis przypisanego czynu w wyroku sądu pierwszej instancji jest sprzeczny z ustaleniami faktycznymi, w szczególności w zakresie związku przyczynowego między zignorowaniem obowiązku przez kierującą a potrąceniem pieszej. Nawet jeśli piesza przyczyniła się do zdarzenia, kierująca miała obowiązek upewnić się, że piesza bezpiecznie opuściła jezdnię.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| N. Ś. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| A. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej | inne | pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej |
Przepisy (10)
Główne
k.w. art. 92 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 436
Kodeks postępowania karnego
Konstytucja art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja art. 176 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.k. art. 66 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 349 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne ustalenie, iż oskarżona jedynie nie zastosowała się do sygnalizatora. Sprzeczność ustaleń sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem wyroku w zakresie związku przyczynowego. Niedopuszczalność skazania w postępowaniu odwoławczym.
Godne uwagi sformułowania
Opis przypisanego czynu, czyli zawarte w orzeczeniu ustalenia, pozostają w oczywistej i zasadniczej sprzeczności z trafnymi co do istoty zdarzenia ustaleniami, przedstawionymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Nawet jednak, gdyby stanowisko Sądu I instancji było w tym zakresie trafne, a – co więcej – gdyby pokrzywdzona przebiegała już na czerwonym świetle, to okoliczności tego rodzaju stanowiłyby jedynie z jej strony przyczynienie się do zdarzenia. Niewątpliwie zaś, nawet w takiej sytuacji, obowiązkiem kierującej było zaczekać, dopóki piesza nie zejdzie z jezdni. Jakościowa różnica między tymi rozstrzygnięciami jest fundamentalna i oczywista, i jakkolwiek niedopuszczalność skazania w takim układzie procesowym dopiero w postępowaniu odwoławczym nie wynika expressis verbis z art. 454 § 1 K.p.k. to jednak – w ocenie Sądu Okręgowego – ratio legis tej szczególnej regulacji [...] nie pozostawia wątpliwości, iż koniecznym okazało się uchylenie zaskarżonego wyroku.
Skład orzekający
Artur Achrymowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady niedopuszczalności skazania w postępowaniu odwoławczym, gdy w pierwszej instancji osoba nie została skazana; ocena związku przyczynowego w sprawach o wykroczenia drogowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są prawidłowe ustalenia faktyczne i jak sąd odwoławczy pilnuje gwarancji procesowych, w tym prawa do dwuinstancyjnego rozpoznania sprawy w przypadku skazania.
“Sąd odwoławczy uchylił wyrok: czy można skazać kogoś po raz pierwszy dopiero w drugiej instancji?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XI Ka 427/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2020 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Artur Achrymowicz Protokolant Katarzyna Wójcik przy udziale prokuratora Wojciecha Pergały po rozpoznaniu dnia 17 listopada 2020 roku sprawy N. Ś. s. S. i K. z d. Ś. ur. (...) w L. oskarżonej z art. 92 § 1 kw na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę, prokuratora, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 10 lutego 2020 roku sygn. akt IX K 567/18 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 427/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Zachód sygn. IX K 567/18 z dn. 10.2.2020 r. 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowy ☒ obrońca 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka 1.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obrazy art. 177 § 1 w zw. z art. 178 § 1 K.k. przez zakwalifikowanie czynu z art. 92 § 1 K.w. – apelacja prokuratora w pkt. I i apelacja pełnomocnika w pkt. IV Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Merytoryczne rozpoznanie zarzutu byłoby bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 436 K.p.k. z uwagi na stanowisko wyrażone w sekcji 3.3.3. Wniosek O zmianę wyroku przez skazanie – pełnomocnik. O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezprzedmiotowość zarzutu wyklucza merytoryczną ocenę wniosków. 3.2. Obrazy: 1) art. 7 K.p.k. przez wadliwą ocenę wiarygodności dowodów osobowych oraz opinii – pkt I apelacji pełnomocnika; 2) art. 170 § 1 K.p.k. przez oddalenie wniosku o opinię co do zapisu monitoringu – pkt III apelacji pełnomocnika. Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Merytoryczne rozpoznanie zarzutu byłoby bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 436 K.p.k. z uwagi na stanowisko wyrażone w sekcji 3.3.3. Wniosek O zmianę wyroku przez skazanie – pełnomocnik. O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezprzedmiotowość zarzutu wyklucza merytoryczną ocenę wniosków. 3.3. Błędnego ustalenia, iż oskarżona jedynie nie zastosowała się do wskazań sygnalizatora, tj. popełniła wykroczenie. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Opis przypisanego czynu, czyli zawarte w orzeczeniu ustalenia, pozostają w oczywistej i zasadniczej sprzeczności z trafnymi co do istoty zdarzenia ustaleniami, przedstawionymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (sekcja 1.1.1.), w szczególności, iż oskarżona „nie zatrzymała samochodu przed sygnalizatorem /…/, co w konsekwencji doprowadziło do potrącenia pieszej” (k. 375v). Związek przyczynowy pomiędzy zignorowaniem obowiązku i bezpośrednim skutkiem w postaci uderzenia auta w pieszą oraz dalszym – w postaci spowodowania obrażeń, jest ewidentny. Nie zachodzą też żadne okoliczności ekskulpujące. Słusznie pełnomocnik podnosi, iż ustalenie, jakoby pokrzywdzona, widząc nadjeżdżający pojazd, mogła i powinna się zatrzymać, jest sprzeczne z opinią, którą Sąd Rejonowy uznał za przekonującą ( J. P. - k. 343). Nawet jednak, gdyby stanowisko Sądu I instancji było w tym zakresie trafne, a – co więcej – gdyby pokrzywdzona przebiegała już na czerwonym świetle, to okoliczności tego rodzaju stanowiłyby jedynie z jej strony przyczynienie się do zdarzenia. Niewątpliwie zaś, nawet w takiej sytuacji, obowiązkiem kierującej było zaczekać, dopóki piesza nie zejdzie z jezdni. Wniosek O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. O zmianę wyroku przez skazanie – pełnomocnik. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zasadność wniosku dotyczy apelacji prokuratora, a wynika z zasadności zarzutu. Wniosek pełnomocnika, jakkolwiek pozostaje w logicznym związku z uchybieniem, jest jednak sprzeczny z zakazem wynikającym z art. 454 § 1 K.k. 3.4. Rażącej surowości grzywny – apelacja obrońcy. Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Merytoryczne rozpoznanie zarzutu byłoby bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 436 K.p.k. z uwagi na stanowisko wyrażone uprzednio w sekcji 3.3.3. Wniosek O zmianę wyroku przez wymierzenie nagany. Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezprzedmiotowość zarzutu wyklucza merytoryczną ocenę wniosku. 3.5. Obrazy art. 624 § 1 K.p.k. przez obciążenie oskarżonej całością wydatków. Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Merytoryczne rozpoznanie zarzutu byłoby bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 436 K.p.k. z uwagi na stanowisko wyrażone uprzednio w sekcji 3.3.3. Wniosek O zmianę wyroku przez zwolnienie oskarżonej z kosztów. Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Bezprzedmiotowość zarzutu wyklucza merytoryczną ocenę wniosku. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.4.1. Niedopuszczalność skazania dopiero w postępowaniu odwoławczym. ☒ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Sąd I instancji orzekł w istocie wbrew ustaleniom, które wynikają z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, najwyraźniej uznając, choć nie wynika to wprost z motywów wyroku, że oskarżona nie ponosi winy za skutek swego błędu. Sąd Okręgowy, nie dopatrując się natomiast żadnych okoliczności wyłączających w tym zakresie winę, dysponując wystarczającym materiałem dowodowym do merytorycznego rozstrzygnięcia, stanął wobec perspektywy przypisania oskarżonej przestępstwa. Nie została zaś ona w I instancji skazana, lecz ukarana. Jakościowa różnica między tymi rozstrzygnięciami jest fundamentalna i oczywista, i jakkolwiek niedopuszczalność skazania w takim układzie procesowym dopiero w postępowaniu odwoławczym nie wynika expressis verbis z art. 454 § 1 K.p.k. to jednak – w ocenie Sądu Okręgowego – ratio legis tej szczególnej regulacji, wyznaczającej dla strony oskarżonej wyższy standard niż wynikający z art. 78 i 176 ust. 1 Konstytucji , tj. wykluczającej skazanie osoby, której w I instancji nie przypisano przestępstwa, czyli gwarantującej w razie skazania dwuinstancyjność, nie pozostawia wątpliwości, iż koniecznym okazało się uchylenie zaskarżonego wyroku. 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania O ile Sąd I instancji nie poczyni ustaleń zasadniczo odmiennych od tych, które doprowadziły do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku, winien uwzględnić zapatrywania wyrażone w sekcji 3.3.3. co do charakteru prawnego ewentualnie stwierdzonych naruszeń zasad ruchu także przez pokrzywdzoną. Z kolei w razie uznania za wiarygodne wyjaśnień, jakoby oskarżona pytała pokrzywdzoną czy nic się jej nie stało, rozważenia wymagać będzie czy brak stwierdzenia przez leżącą, czy podnoszącą się z jezdni A. M. , że coś jej dolega, upoważniał oskarżoną do odjazdu. W razie przypisania oskarżonej czynu, mając na względzie okoliczności uwzględnione przez Sąd Rejonowy przy wymiarze kary (ostatnie zdanie na k. 392v), a także wynikające ewentualnie z bezpośredniego kontaktu z nią na rozprawie oraz jej postawę wobec zdarzenia i pokrzywdzonej, kwestię prognozy kryminologicznej rozważyć by należało także na płaszczyźnie przesłanek z art. 66 § 1 K.k. Sąd powinien przy tym dążyć do koncentracji materiału, by uniknąć ponownych kilkunastu terminów rozprawy w niezbyt skomplikowanej sprawie. Celowym byłoby zatem rozważenie już na etapie jej planowania, przy uwzględnieniu dotychczasowych stanowisk stron i ewentualnie skorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 349 § 2 i 5 K.p.k. , czy nie zachodzi potrzeba wcześniejszego dopuszczenia dodatkowych dowodów. Gdyby zaś zaistniała potrzeba sporządzenia uzasadnienia, nie powinno ono w sekcji 1. w I kolumnie zawierać opisów w jaki sposób doszło do ustalenia poszczególnych okoliczności (tym bardziej, kiedy opisy te nie dotyczą czynności lub procesów myślowych Sądu, lecz policjantów i biegłych – np. „nie stwierdzono”, „odtworzono”, „skorelowano” - k. 374v; „analizie poddano” - k. 375), a jedynie fakty, zaś jego układ graficzny nie powinien narażać Sądu na śmieszność (np. k. 384, 386v, 387-389v – tabele formularza można edytować). 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku 6. Koszty Procesu 7. PODPIS Artur Achrymowicz 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wymiar kary i koszty. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Prokurator i pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Przypisanie wykroczenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI