XI Ka 347/14

Sygn. akt XI Ka 347/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Arkadiusz Śmiech /spr./ Sędziowie: SO Ewa Bogusz-Patyra SO Katarzyna Żmigrodzka Protokolant: st. protokolant Dominika Karasek-Raczyńska przy udziale Prokuratora Małgorzaty Kwaśnickiej po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 roku sprawy J. Ś. oskarżonego z art. 279 § 1 kk w zb. z art. 64 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim z dnia 26 listopada 2013 r. II K 401/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wysokość zasądzonej na rzecz Skarbu Państwa opłaty ustala na 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych zwrotu wydatków. XI Ka 347/14 UZASADNIENIE Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego, jako oczywiście bezzasadna, nie zasługiwała na uwzględnienie. Wobec nie złożenia przez strony wniosku o uzasadnienie wyroku Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia orzeczenia wyjaśniającego przyczyny, z powodu których apelacja została uznana za oczywiście bezzasadną ( art. 457 § 2 kpk ). Uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego zostanie sporządzone jedynie w zakresie korekty orzeczenia sądu I instancji dokonanej przez Sąd Okręgowy z urzędu. Wyrok Sądu Rejonowego dotknięty jest bowiem uchybieniem w zakresie wysokości opłaty zasądzonej od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu za przypisane mu przestępstwo karę jednego roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny osiemdziesięciu stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę dziesięciu złotych. Zgodnie z treścią art. 2 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r nr 49 poz. 223 z późn. zm.) skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 300 złotych w razie skazania na karę pozbawienia wolności do dwóch lat. Z kolei, stosownie do unormowania art. 3 ust. 1 w/w ustawy, w razie orzeczenia grzywny obok kary pozbawienia wolności, skazany jest obowiązany uiścić opłatę w wysokości 20 % od kwoty wymierzonej grzywny. Mając zatem na uwadze powyższe wysokość opłaty należnej od oskarżonego należało ustalić w łącznej wysokości 460 złotych, a nie zaś w wysokości 300 złotych jak błędnie w tym zakresie orzekł Sąd Rejonowy w treści zaskarżonego wyroku. W związku z powyższym Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego wyroku w sposób wskazany w części dyspozytywnej swego orzeczenia. Nie stwierdzając zaś innych uchybień w postępowaniu przed Sądem I instancji, które uzasadniałyby potrzebę dalszej zmiany wyroku lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w tym z przyczyn wskazanych w treści art. 439 kpk oraz art. 440 kpk , Sąd Okręgowy w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Rozstrzygnięcie o opłacie za II instancję oraz o wydatkach postępowania odwoławczego znajduje uzasadnienie w treści art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) i art. 636 § 1 kpk .