XI Ka 291/21

Sygn. akt XI Ka 291/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2021 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska Protokolant Katarzyna Wójcik przy udziale prokuratora Alicji Olech po rozpoznaniu dnia 1 czerwca 2021 roku sprawy K. P. s. P. i E. z d. K. ur. (...) w L. oskarżonego z art. 177 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 25 stycznia 2021 roku sygn. akt II K 1576/20 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 291/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z 25.01. 2021 r. w sprawie II K 1576/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ prokurator ☐ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny: pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Sąd odwoławczy nie przeprowadzał własnych dowodów. 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obrazy prawa procesowego mająca wpływ na treść wyroku poprzez: 1. Wyprowadzenie błędnego wniosku z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych. 2. Pominięcie i nieodniesienie się do pisma złożonego przez oskarżonego na ostatniej rozprawie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1. Kwestionowanie podstaw własnej odpowiedzialności przez oskarżonego poprzez eksponowanie faktu, iż pierwotną i bezpośrednią przyczyną wypadku było zachowanie innego kierującego – K. W. , nie mogło doprowadzić do jego uniewinnienia. Nie budzi wątpliwości w świetle zgromadzonych dowodów i opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego D. D. (podzielanej w całości przez skarżącego), że stan zagrożenia wywołał kierujący skuterem K. W. . Prawidłowo Sąd I instancji odrzucił jego relację w tej części, w której opisywał swoje położenie tuż przed wypadkiem. Ustalił również, że do wypadku przyczynił się K. P. jadąc z prędkością znacznie przekraczająca dopuszczalną w tym miejscu, co uniemożliwiło mu podjęcie skutecznego manewru obronnego i zatrzymanie się odpowiednio wcześniej (wg wyliczeń biegłego mogła to być odległość 43 metrów k. 110). Przypomnieć wypada, że w polskim prawie karnym badanie odpowiedzialności oskarżonego odbywa się przy wykorzystaniu teorii równoważności warunków. Opiera się ono na uznaniu za przyczynę każdego warunku koniecznego, bez którego skutek by nie zaistniał. Przyczyna jest sumą warunków koniecznych. Istotna i zbliżona jest też teoria relewancji, którą można sprowadzić do tezy, że aczkolwiek sprawstwo należy ustalić w oparciu o teorię równowartości warunków, to jednakże dla wyznaczenia granic odpowiedzialności karnej sprawcy mają znaczenie nie wszystkie przyczyny, tylko te mianowicie, które są istotne z punktu widzenia ustawy karnej, czyli – prawnie relewantne. Jeśli zatem sięgnąć do okoliczności przedmiotowej sprawy, to oczywistym jest, że samo naruszenie reguł bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez K. W. nie doprowadziłoby do skutku określonego w art. 177§1 kk , gdyby nie dołączyła się nadmierna prędkość prowadzonego przez K. P. pojazdu A. . Na tym opiera się skazanie oskarżonego, co słusznie zastosował Sąd I instancji. Ad. 2. Zarzut nieodniesienia się do pisma złożonego przez oskarżonego (k. 125) trudno rozpatrywać w kategorii jakiejkolwiek podstawy odwoławczej. Pismo zawierało stanowisko procesowe K. P. i nie mogło mieć żadnej wartości w procesie karnym, w którym obowiązuje zasada bezpośredniości i utrwalenia przebiegu rozprawy w formie protokołu. Oskarżony może odnieść się do kwestii własnej odpowiedzialności po zamknięciu przewodu sądowego, co stało się na rozprawie w dniu 21.01.2021 r. Motywy, jakimi się kierował Sąd meriti, zostały wyłożone w uzasadnieniu i przez ten pryzmat Sąd odwoławczy ocenia prawidłowość wydanego wyroku z uwzględnieniem wymowy materiału dowodowego. W niniejszej sprawie nie stwierdzono jakichkolwiek nieprawidłowości mogących rzutować na końcowe rozstrzygnięcie. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Brak podstaw do uniewinnienia, co uzasadniono wyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Brak Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Uznanie winy i wymierzenie kary. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok prawidłowy. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. Art. 437§2 kpk w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Zwolnienie oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego na podst. art. 624§1 kpk wynikało z faktu, że jest uczniem szkoły średniej, utrzymującym się z alimentów, bez majątku. 7. PODPIS Zał. do XI Ka 291/21 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Uznanie za winnego. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana