XI Ka 161/17

Sygn. akt XI Ka 161/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2017r. Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Sławomir Kaczor (spr.) Sędziowie SO Magdalena Kurczewska-Śmiech SO Krzysztof Wojtaszek p.o. Protokolanta Wojciech Czajkowski przy udziale Prokuratora Katarzyny Abramowicz-Piłat po rozpoznaniu dnia 21 marca 2017r. sprawy J. P. urodzonego (...) w R. s. T. i J. z d. K. oskarżonego o czyn z art. 107 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k. s na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Rykach z dnia 15 grudnia 2016r. sygn. akt II K 633/15 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze 175 (sto siedemdziesiąt pięć) złotych opłaty oraz 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu wydatków. Magdalena Kurczewska-Śmiech Sławomir Kaczor Krzysztof Wojtaszek XI Ka 161/17 UZASADNIENIE J. P. oskarżony został o to, że w okresie od 18 sierpnia 2011r. do 30 stycznia 2012r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości nie ustalonej, przez sieć Internet, przy użyciu komputera z dyskiem twardym, uczestniczył w zagranicznych zakładach wzajemnych urządzanych przez firmę (...) (...) wbrew przepisom art.29a ust.2 i 3 ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009r. w ten sposób, że dysponując kontem gracza o numerze (...) uczestniczył w grach losowych oraz zakładach wzajemnych, uzyskując w wyniku tego wygrane w kwocie nie mniejszej niż 8060, 09 zł co zostało ujawnione przez Komendę Wojewódzką Policji w L. tj. o przestępstwo określone w art.107 § 2 k.k.s. w zw. z art.6 § 2 k.k.s. Sąd Rejonowy w Rykach wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016r. uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu tj. przestępstwa w art.107 § 2 k.k.s. w zw. z art.6 § 2 k.k.s. i za to na podstawie art.107 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę 25 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 70 zł; na podstawie art.33 § 1 k.k.s. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku korzyści majątkowej w postaci wygranej pieniężnej w kwocie 8060, 09 zł; zwolnił oskarżonego od ponoszenia opłaty zaś wydatki postępowania przeniósł na rachunek Skarbu Państwa. Od wyroku tego apelację wniósł obrońca oskarżonego. Zaskarżając rozstrzygnięcie w całości zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na jego treść, polegający bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wbrew dyspozycji art.70 § 2 k.c. , co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego zastosowania wobec oskarżonego art.107 § 2 k.k.s. ; - błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, iż oskarżony nie działał w warunkach usprawiedliwionej nieświadomości karalności zarzuconego mu czynu, co niosło za sobą skutek w postaci niezastosowania art.10 § 4 k.k.s. Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy ferując zaskarżony wyrok zgromadził kompletny materiał dowodowy, w oparciu o analizę którego dokonał trafnych ustaleń faktycznych, nie dopuszczając się nieprawidłowości zarzuconych w apelacji. Odnosząc się do wywodów zawartych w uzasadnieniu wniesionej skargi należy podkreślić, iż wyrazem niezrozumienia przez jej autora argumentacji Sądu Rejonowego sformułowanej w pisemnych motywach rozstrzygnięcia, a w konsekwencji również istoty okoliczności przesądzających o umyślnym, a tym samym świadomym jego bezprawności, działaniu oskarżonego, jest stanowisko eksponujące fakt niezatwierdzenia przez polskiego ministra finansów regulaminu firmy (...) , określającego zasady uczestnictwa w grach i zakładach organizowanych przez ten podmiot. Jeżeli zaś obrońca dodatkowo podnosi, iż żadne klauzule regulaminowe nie mogą przerzucać odpowiedzialności karnej na klienta, a oskarżony został skazany na podstawie art.107 § 2 k.k.s. , w którego znamionach brak jest zapisów dotyczących regulaminu lub warunków zezwolenia, to należy przyznać mu rację. Rzecz jednak w tym, że Sąd Rejonowy nie uznał oskarżonego za winnego naruszenia przepisów regulaminu i nie pod regulacje tego aktu dokonał subsumpcji ustalonego zachowania J. P. . Wskazując na konkretny oraz – co oskarżony przyznał – znany mu zapisu regulaminu (lit.F pkt 4) Sąd Rejonowy trafnie wykazał niemożność zasłaniania się przez oskarżonego nieświadomością stanu prawnego, zakazującego na terenie Polski udziału w zagranicznych grach losowych i zakładach wzajemnych. Innymi słowy na tej podstawie Sąd I instancji oparł ustalenia faktyczne poczynione w przedmiocie strony podmiotowej czynu przypisanego oskarżonemu. Trafnie uznał więc sąd meriti, iż zapis w powołanym zapisie regulaminu stanowił wystarczające i w pełni czytelne ostrzeżenie dla potencjalnego klienta (gracza), zgodnie z którym nie jest wykluczone, iż usługa oferowana przez (...) (hazard i gry losowe online) może być zabroniona według prawa kraju gracza. Zapis taki w oczywisty sposób sugerował celowość upewnienia się co do tej kwestii, pozostawiając przy tym – co zrozumiałe – ostateczną decyzję do uznania klienta. Oczywiście naiwna i skazana na niepowodzenie jest przy tym linia obrony oskarżonego, zgodnie z którą nie miał on świadomości nielegalności uczestnictwa w tego rodzaju przedsięwzięciu, zaś gdyby w regulaminie doczytał się, iż jest ono nielegalne to by się nie zarejestrował. Abstrahując jednak od tego, iż sama rejestracja gracza, czy też oglądanie imprez sportowych za pośrednictwem (...) , nie skutkuje odpowiedzialnością karną skarbową (szersze uzasadnienie tego stanowiska jest zbyteczne) przedstawiony tok rozumowania zdaje się zmierzać do konstatacji, iż w ocenie oskarżonego w regulaminie (...) winna zostać przytoczona regulacja art.107 § 2 k.k.s. Poglądu tego podzielić jednak nie sposób. Wbrew stanowisku obrony żadnego znaczenia nie ma to, że osobą reklamującą zakłady organizowane przez (...) był Z. B. . Udział wyżej wymienionego jako osoby prywatnej w kampanii reklamowej nie zwalniał oskarżonego – z przyczyn szczegółowo już wyjaśnionych – z powinności upewnienia się co do legalności korzystania z usług tej firmy w Polsce. Co się zaś tyczy powołanej w apelacji regulacji art.70 § 2 k.c. należy stwierdzić, iż cywilnoprawna kwestia miejsca, w którym doszło do zawarcia umowy pomiędzy oskarżonym i firmą (...) stanowi zagadnienie wtórne. Okolicznością niesporną i przez oskarżonego przyznaną jest bowiem to, że z usług wskazanej firmy nie korzystał znajdując się poza granicami Polski; tym samym zachowanie oskarżonego w rozumieniu art.3 § 1 k.k.s. , rozumiane jako przejaw jego woli, miało miejsce na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. W takiej zaś sytuacji bez wątpienia należy je definiować jako uczestniczenie w zagranicznym zakładzie wzajemnym o czym stanowi art.107 § 2 k.k.s. Z tych względów, jak również wobec niestwierdzenia nieprawidłowości podlegających uwzględnieniu z urzędu, w tym braku podstaw do uznania by wymierzona oskarżonemu kara była niewspółmiernie surowa, Sąd Okręgowy na podstawie art.437 § 1 k.p.k. orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze nastąpiło na podstawie art.636 § 1 k.p.k. Krzysztof Wojtaszek Sławomir Kaczor Magdalena Kurczewska - Śmiech