XI Ka 1115/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący za posiadanie znacznej ilości amfetaminy, oddalając apelację obrońcy zarzucającą błędną kwalifikację prawną czynu i rażącą niewspółmierność kary.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. W. od wyroku Sądu Rejonowego skazującego go za posiadanie 239,74 grama amfetaminy z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Obrońca zarzucał obrazę prawa materialnego poprzez błędną kwalifikację czynu (żądał zastosowania art. 57 ust. 2 ustawy) oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał oba zarzuty za niezasadne, utrzymując wyrok w mocy.
Sąd Okręgowy w Lublinie, w składzie Dorota Dobrzańska (przewodnicząca-sprawozdawca), Artur Achrymowicz i Elżbieta Wierzchowska, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego P. W. od wyroku Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z dnia 1 października 2019 roku (sygn. akt IX K 373/19), którym oskarżony został skazany z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii za posiadanie 239,74 grama amfetaminy. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji. W odniesieniu do zarzutu obrazy prawa materialnego, sąd uznał, że ilość posiadanej amfetaminy (239,74 g) uzasadnia kwalifikację z art. 62 ust. 2 ustawy, a nie z art. 57 ust. 2 (przygotowanie do wprowadzenia do obrotu), gdyż brak było dowodów na zamiar sprzedaży lub przygotowania do wprowadzenia do obrotu. Sąd podkreślił, że przepis o przygotowaniu wymaga podjęcia działań zmierzających bezpośrednio do dokonania czynu. W kwestii zarzutu rażącej niewspółmierności kary, sąd odwoławczy uznał, że kara 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona przez sąd pierwszej instancji jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, winy oskarżonego, jego karalności oraz celów prewencji ogólnej i szczególnej. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie dla adwokata z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Posiadanie 239,74 grama amfetaminy jest prawidłowo kwalifikowane z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a nie z art. 57 ust. 2, z uwagi na brak dowodów na zamiar wprowadzenia do obrotu lub przygotowania do tego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ilość posiadanej substancji psychotropowej sama w sobie nie przesądza o zamiarze jej odsprzedaży. Brak było dowodów na przygotowania do wprowadzenia jej do obrotu, co jest wymogiem dla kwalifikacji z art. 57 ust. 2 k.k. Wyjaśnienia oskarżonego o przechowywaniu substancji dla innej osoby, choć nie potwierdzone, nie zostały obalone dowodami wskazującymi na zamiar sprzedaży.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (7)
Główne
u.p.n. art. 62 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Posiadanie znacznej ilości substancji psychotropowej, bez dowodów na przygotowanie do wprowadzenia do obrotu, wypełnia znamiona tego przepisu.
Pomocnicze
u.p.n. art. 57 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Przepis penalizuje przygotowanie do wprowadzenia środków odurzających w znacznej ilości do obrotu, co wymaga podjęcia działań zmierzających bezpośrednio do dokonania czynu.
k.k. art. 16 § 1
Kodeks karny
Definicja przygotowania do popełnienia czynu zabronionego.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na sytuację majątkową.
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa wydatkami postępowania.
Dz.U. 2016 poz. 1707 art. 4 § 1 i 3 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ilość zabezpieczonej substancji psychotropowej (239,74 g amfetaminy) uzasadnia kwalifikację z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Brak dowodów na przygotowania do wprowadzenia narkotyków do obrotu. Kara 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.
Odrzucone argumenty
Czyn powinien być zakwalifikowany z art. 57 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (przygotowanie do wprowadzenia do obrotu). Kara pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmierna.
Godne uwagi sformułowania
Ilość zabezpieczonej substancji psychotropowej wskazuje na to, że oskarżony mógł posiadać ją z zamiarem odsprzedaży. Jednak okoliczność ta pozostaje w sferze hipotezy. Materiał dowodowy sprawy nie zawiera żadnego dowodu wskazującego na to, że oskarżony czynił przygotowania, by wprowadzić do obrotu choć część zabezpieczonej amfetaminy. Przepis ten wymaga zatem, by oskarżony działał w celu dokonania czynu zabronionego i podejmował działania prowadzące do tego celu.
Skład orzekający
Dorota Dobrzańska
przewodniczący-sprawozdawca
Artur Achrymowicz
sędzia
Elżbieta Wierzchowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja rozróżnienia między posiadaniem narkotyków (art. 62 ust. 2 u.p.n.) a przygotowaniem do wprowadzenia ich do obrotu (art. 57 ust. 2 u.p.n.), zwłaszcza w kontekście ilości posiadanej substancji i braku dowodów na zamiar sprzedaży."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej ilości substancji i braku dowodów na zamiar obrotu. Każda sprawa jest indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii rozróżnienia między posiadaniem a przygotowaniem do handlu narkotykami, co ma znaczenie praktyczne dla kwalifikacji czynów zabronionych w sprawach narkotykowych.
“Posiadanie narkotyków czy przygotowanie do handlu? Sąd wyjaśnia kluczowe rozróżnienie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XI Ka 1115/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2020 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska (spr.) Sędziowie: Artur Achrymowicz Elżbieta Wierzchowska Protokolant p.f. protokolanta Katarzyna Bednara przy udziale Prokuratora Grzegorza Abramowicza po rozpoznaniu dnia 13 lutego 2020 roku sprawy P. W. (1) syna J. i J. z domu Z. , urodzonego (...) w L. oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z dnia 1 października 2019 roku, sygn. akt IX K 373/19 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. Kancelaria Adwokacka w L. 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wchodzącymi w ich skład wydatkami obciąża Skarb Państwa. Artur Achrymowicz Dorota Dobrzańska Elżbieta Wierzchowska UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 1115/19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z dnia 1 października 2019 roku w sprawie IX K 373/19 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. P. W. (2) Sąd odwoławczy nie przeprowadzał własnych dowodów, nie dokonał odmiennej oceny dowodów przeprowadzonych przez Sąd I instancji . 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Obraza przepisów prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 57 ust. 2 w/w ustawy, polegający na przyjęciu wyłącznie kwalifikacji z art. 62 ust. 2 ustawy w sytuacji, gdy prawidłowo czyn ten winien być zakwalifikowany z art. 57 ust 2 cyt. ustawy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd I instancji prawidłowo uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję art.62 ust.2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a nie art. 57 ust 2 wskazanej ustawy, czego domaga się skarżący. Ilość zabezpieczonej substancji psychotropowej wskazuje na to, że oskarżony mógł posiadać ją z zamiarem odsprzedaży. Jednak okoliczność ta pozostaje w sferze hipotezy. Materiał dowodowy sprawy nie zawiera żadnego dowodu wskazującego na to, że oskarżony czynił przygotowania, by wprowadzić do obrotu choć część zabezpieczonej amfetaminy, oskarżony konsekwentnie do tego się nie przyznał (k.41, 235-236) i żaden inny dowód tego nie potwierdza. Z wyjaśnień oskarżonego, uznanych w tej części za prawdziwe wynika, iż zabezpieczone u oskarżonego substancje zostały przekazane mu przez inną osobę celem jedynie przechowania na kilka dni. Po narkotyki miał się ktoś zgłosić. Należy uwzględnić, że ustawodawca w art. 57 ust. 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii penalizuje czynienie przygotowań do wprowadzenia środków odurzających w znacznej ilości do obrotu. Zgodnie z treścią art. 16 § 1 k.k. przygotowanie zachodzi wtedy, gdy sprawca w celu popełnienia czynu zabronionego podejmuje czynności mające stworzyć warunki do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do jego dokonania, w szczególności w tymże celu wchodzi w porozumieniu z inną osobą, uzyskuje lub przysposabia środki, zbiera informację lub sporządza plan działania, rozważa narkotyki na mniejsze porcje i pakuje, w celu odsprzedaży. Przepis ten wymaga zatem, by oskarżony działał w celu dokonania czynu zabronionego i podejmował działania prowadzące do tego celu. Żaden przeprowadzony dowód nie potwierdza jednak, by oskarżony miał taki zamiar i podjął jakąkolwiek czynność wykonawczą prowadzącą do jego dokonania. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania uznać należy, że oskarżony posiadał zabezpieczoną ilość amfetaminy, czyli dopuścił się występku określonego w art. 62 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii . Niewątpliwie 239,74 grama amfetaminy stanowi ilość znaczną, uwzględniając, że w obrocie „handlowym” występują „działki” po 0,5 grama lub jednym gramie. Można z tej ilości tej substancji osiągnąć porcje pozwalające odurzyć dużą ilość ludzi. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie kwalifikacji z art. 57 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii . ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Prawidłowo czyn zarzucany oskarżonemu został zakwalifikowany jako przestępstwo wypełniające znamiona art. 62 ust 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii . 3.2. - rażąca niewspółmierność (surowość) kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut należy uznać za nietrafny. Sąd Rejonowy na gruncie niniejszej sprawy doszedł do prawidłowego wniosku, iż karą najbardziej właściwą, która jednocześnie spełni swe cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego będzie kara pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd I instancji ustalając wysokość powyższej kary, wbrew stanowisku apelującego, prawidłowo uwzględnił ogólne dyrektywy jej wymiaru wskazane w art. 53 kk , biorąc pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, a także ogólno i szczególno prewencyjne oddziaływanie kary. Uwzględnił też elementy przedmiotowo – podmiotowe dotyczące czynu oraz te odnoszące się do jego sprawcy. W orzeczeniu o karze niewątpliwie znalazły swój wyraz okoliczności zarówno dla P. W. (1) obciążające, jak i łagodzące, które zadecydowały o wyborze rodzaju i rozmiarze kary. Sąd Okręgowy pozytywnie ocenił orzeczoną wobec oskarżonego karę. Stanowi ona sankcję sprawiedliwą. W tym zakresie wskazać należy przede wszystkim na ilość substancji psychotropowych posiadanych przez oskarżonego oraz jego uprzednią karalność (k.101-102). Wniosek Orzeczenie kary pozbawienia wolności w mniejszym wymiarze ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd Rejonowy właściwie ustalił stopień zawinienia oskarżonego i wymierzył mu karę adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. 4. OKOLICZNO ŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w całości utrzymany w mocy. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok poprawny. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Na podstawie § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. kwotę 516,60 złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym z urzędu. 6. Koszty Procesu P unkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Na mocy art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Odwoławczy, mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, zwolnił go z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, zaś wydatkami postępowania odwoławczego obciążył Skarb Państwa. 7. PODPIS Artur Achrymowicz Dorota Dobrzańska Elżbieta Wierzchowska Zał. Do XI Ka 1115/19 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Kwalifikacja prawna czynu, wysokość kary 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI