XI GC 825/20

Sygn. akt XI GC 825/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S. , dnia 15 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie: Przewodniczący: SSR Mariusz Zawicki Protokolant: Paulina Lebowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2021 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Austria (...) GmbH Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w O. w Austrii przeciwko G. S. o zapłatę I. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 9800 euro (dziewięć tysięcy osiemset euro) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 22 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 5710,00 zł (pięć tysięcy siedemset dziesięć zł zero gr) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt: XI GC 825/20 Sprawa rozpoznana w postępowaniu zwykłym UZASADNIENIE Pozwem z dnia 15 marca 2020 roku powódka (...) Austria (...) w O. w Austrii zażądała od przedsiębiorcy G. S. zapłaty kwoty 9.800 euro z odpowiednimi odsetkami oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że pozwany kupił u powoda produkty drewniane. Powód dokonał dostawy towaru. Pozwany uregulował część faktury. Nie reagował na wezwanie do zapłaty. W sprawie wydano nakaz zapłaty (karta 36). Pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, w zasadzie niepodpisaną pierwszą kartę sprzeciwu (karta 42). W uzupełnionym formalnie piśmie (karta 47)pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda, na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazano, że faktycznie odebrał towar, lecz zgłaszał wiele zastrzeżeń co do jego jakości. Wysyłano zdjęcia z jego wadami. Nie dostał rekompensaty, nie obniżono mu ceny sprzedaży. W toku postępowania powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pozwany nie składał więcej pism ani nie przedstawiał swego stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: G. S. podpisał z (...) Austria (...) w O. w Austrii umowę handlową z dnia 7 maja 2019 roku a jej przedmiotem była sprzedaż przez spółkę na rzecz przedsiębiorcy produktów z drewna. Sprzedający miał wystawiać faktury VAT a kupujący płacić w walucie euro umówioną cenę. Dowód: - umowa, karta 9 – 11; Strony zawarły umowę sprzedaży produktów drewnianych. Sprzedający dostarczył kupującemu produkty. Cenę sprzedaży ustaloni na kwotę 15.085,49 euro. Dowód: - korespondencja e-mail stron, karta 69-85, 106-109v; - faktura z tłumaczeniem, karta 12-13; - dowód dostawy karta 14-18; Wierzyciel wzywał dłużnika do zapłaty. Dowód: - wezwanie, karta 19 – 20; Wcześniej kontrahent również kupował w spółce produkty drewniane, doszło do zapłaty z opóźnieniem. Część należności ze spornej faktury w wysokości 5.000 euro została uiszczona dopiero po licznych monitach telefonicznych i mailowych. Kupujący nie składał reklamacji na zakupiony towar, nie wskazywał na jego wady, nie wnioskował o obniżenie ceny, nie odstępował od umowy. Dowód: - zeznania świadka E. G. , karta 132 protokół płyta CD; Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się zasadne w całości. Podstawę prawną roszczenia strony powodowej stanowił zatem przepis art. 535 k.c. , zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Powód wykazał fakt zawarcia umowy, dostarczenia towaru (wydania), wystawienia faktur. Pozwany z jednej strony (karta 48) odnosił się do faktu przedstawienia faktury z drugiej potwierdził fakt otrzymania towaru. Pozwany nie kwestionował faktu otrzymania towaru opisanego w spornej fakturze, nie kwestionował daty jej wymagalności, nie kwestionował umówionej ceny i waluty zapłaty. Pozwany wnosił o jego przesłuchanie, z uwagi na jego nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie pominięto dowód z jego przesłuchania (kara 129v protokół rozprawa). Pozwany podniósł, że towar objęty sprzedażą posiadał wady. Do sprzeciwu załączono fotografie drewna (karta 52-58) nie objaśniając przy tym co obrazują (jakie zniszczenia, wady). Powód zaprzeczył aby dostarczony towar posiadał wady. Powód zaprzeczył aby fotografie dotyczyły produktu objętego sporną fakturą (zeznania świadka, którym pozwany nie zaprzeczył). Pozwany nie wykazał, aby składał reklamację. Powód zaprzeczył aby otrzymał reklamację pozwanego (zeznania świadka, którym pozwany nie zaprzeczył). Pozwany nie odstąpił od umowy, nie złożył reklamacji (nie wykazał tej okoliczności poza twierdzeniami, którym powód zaprzeczył) nie złożył oświadczenia o obniżeniu ceny. Nie podjęto żadnych materialoprawnych czynności wpływających na zmianę wysokości umówionej przez strony ceny sprzedaży. Zarzut „poświadczenia nieprady” (karta 51 podkreślenie) sąd uważa za zwykłą omyłkę pisarską w piśmie. Załączone dokumenty, twierdzenia i dowody wskazują na żądanie zapłaty z tytułu sprzedaży produktów drewnianych. Powód wykazał fakt zawarcia umowy, wysokość ceny sprzedaży, ilość dostarczonego towaru. Należy mieć na uwadze, że samo twierdzenie strony pozwanej nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności ( art. 227 k.p.c. ) powinno być – zgodnie z dyspozycją art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c. – udowodnione przez stronę, która to twierdzenie zgłasza. Pozwany powinien zatem wykazać z jakich względów i w jakim zakresie kwestionuje zasadność powództwa, czego nie uczynił, poza twierdzeniami nie przedstawił dowodów, fotografie zaś konstruktywnie zakwestionował powód. Data wymagalności roszczenia wynika z faktury, tej zaś (daty) nie kwestionował pozwany. Podobnie z kwotą nieuregulowaną. O odsetkach orzeczono na zasadzie art. 481 k.c. Powód wygrał sprawę w całości zatem w myśl art. 98 k.p.c. zasądzono na jego rzecz, od pozwanego, zwrot koszów procesu, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 3.600 złotych, opłata od pozwu 2.093 złotych i opłata od pełnomocnictwa 17 złotych. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) 5. (...)