XI GC 74/15

Sygnatura akt: XI GC 74/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 marca 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki Protokolant: starszy sekretarz sądowy Weronika Szymczuk - Dąbkowska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2016 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółka akcyjna w W. przeciwko A. P. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego A. P. na rzecz powoda (...) spółka akcyjna w W. kwotę 4.596 (cztery tysiące pięćset dziewięćdziesiąt sześć) złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 1 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 89 (osiemdziesiąt dziewięć) złotych i 76 (siedemdziesiąt sześć) groszy tytułem zwrotu kosztów procesu; 3. zwraca powodowi od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 30 (trzydzieści) złotych w związku z uchyleniem zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postępowania. Sygnatura akt: XI GC 74/16 Sprawa rozpoznana w postępowaniu uproszczonym. UZASADNIENIE Powódka (...) spółka akcyjna w W. złożyła w dniu 15 kwietnia 2015 roku pozew przeciwko A. P. o zapłatę kwoty 4.596 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 1 sierpnia 2012 roku do dnia zapłaty. W treści pozwu wskazano, że powódka zawarła z pozwanym umowę ubezpieczenia. Składka ubezpieczeniowa miała być zapłacona w Jednej racie. Kwota składki wynosić miała 4.596 złotych z terminem płatności do 31 lipca 2012 roku i nie została zapłacona. W przedmiotowej sprawie wydany został nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym (karta 4v). W sprzeciwie od nakazu zapłaty (karta 5) pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. A. P. zarzucił brak podstaw roszczenia z powodu wygaśnięcia umowy ubezpieczenia. Podniósł także zarzut przedawnienia roszczenia. Sprzeciw od nakazu zapłaty nie posiadał uzasadnienia ( art. 505 35 k.p.c. ). Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2016 roku (karta 60) przewodniczący wezwał pełnomocnika pozwanego do złożenia pisma procesowego, pod rygorem przyjęcia, że wnosi jak w sprzeciwie od nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Powiadomiono pełnomocnika pozwanego, że jeśli wnosił będzie o przesłuchanie pozwanego należy zapewnić jego stawiennictwo na termin rozprawy. Powódka przedstawiła polisę. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lipca 2012 roku doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia pomiędzy stronami; agent ubezpieczeniowy A. R. wystawiła polisę seria (...) zakresie ubezpieczenia OC, AC i NW pojazdu R. (...) - T. (...) NR rejestracyjny (...) na okres od dnia 31 lipca 2012 roku do dnia 30 lipca 2013 roku. Składka z tytułu ubezpieczenia wynosiła 4.596 złotych i miała być zapłacona w jednej racie. Polisę podpisała A. P. . Niesporne a ponadto dowody: - potwierdzenie pokrycia ubezpieczenia, karta 55 – 56; - umowa, karta 68 – 69; - kalkulacja składki, karta 70 – 71; Pismem z dnia 21 października 2013 roku ubezpieczyciel wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 4.596 złotych wraz z odsetkami. Dowód : wezwanie k. 57; Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest uzasadnione. Powódka wywodzi swoje roszczenie z umowy ubezpieczenia. Przepis art. 805 § 1 k.c. stanowi, że przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Art. 6 k.c. stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zgodnie zaś z art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Stosownie do art. 229 i 230 k.p.c. nie wymagają dowodu fakty przyznane przez stronę przeciwną oraz te fakty, co do których strona przeciwna nie wypowiedziała się i – mając na uwadze wyniki całej sprawy – można je uznać za przyznane. Pozwany nie przeczył, że zawarł opisaną w pozwie umowę, wskazał natomiast, że umowa ta wygasła (bez wskazania przyczyn takiego stanowiska) oraz że roszczenie jest przedawnione. Dla wykazania zawarcia i obowiązywania umowy powódka przedłożyła polisę wystawioną przez agenta ubezpieczeniowego. Polisa ta podpisana została przez pozwanego. Do dokumentu tego pełnomocnik pozwanej w żaden sposób się nie odniósł, w szczególności nie kwestionował jego autentyczności. W polisie wskazano przedmiot ubezpieczenia, wysokość składki i termin płatności. Powódka dochodzi zapłaty jednej raty składki za ubezpieczenie OC w całości, wysokość dochodzonego roszczenia nie przekracza wysokości tej składki. Pozwany wskazała wprawdzie, że umowa wygasła (co pośrednio potwierdza, że była zawarta), nie podał jednak, dlaczego tak twierdzi – nie wskazano zdarzeń, które miałyby powodować wygaśnięcie umowy ani okresu zaistnienia tych zdarzeń - co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do tego zarzutu i ocenę jego wpływu na żądanie pozwu. Nie jest natomiast zasadny zarzut przedawnienia – roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat 3 ( art. 819 § 1 k.c. ), przedmiotowa kwota składki płatana była 31 lipca 2012 roku (termin płatności z polisy) , pozew wniesiono w kwietniu 2015 r., zatem przed upływem okresu przedawnienia. Wobec powyższego powództwo co do roszczenia głównego podlega uwzględnieniu w całości. Orzeczenie o odsetkach oparte zostało o przepis art. 481 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia. O ile strony nie ustaliły inaczej wierzycielowi należą się odsetki ustawowe. Niemniej jednak, Sąd mając na uwadze treść art. 115 k.c. („Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego.”), przyjął, iż skoro termin zapłaty strony ustaliły na dzień 31 lipca 2012 roku to roszczenie stało się wymagalne w dniu 1 sierpnia 2012 roku. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z art. 98 k.p.c. zasądzając na rzecz strony powodowej opłatę od pozwu, od pełnomocnictwa i koszt poświadczenia notarialnego pełnomocnictwa. W zakresie punktu 3 orzeczenia zwrócono powódce odpowiednią kwotę z uwagi na fakt, że sąd przychylił się do zażalenia powódki (postanowienie, karta 35, zażalenie karta 39, postanowienie karta 59) na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)