XI GC 641/17

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w SzczecinieSzczecin2017-07-17
SAOSCywilnezobowiązaniaŚredniarejonowy
najempojazd zastępczyroszczeniepowaga rzeczy osądzonejkoszty najmuodszkodowaniepostępowanie cywilne

Sąd odmówił odrzucenia pozwu w sprawie o zapłatę za najem pojazdu zastępczego, uznając, że poprzednie postępowanie nie zakończyło sprawy w całości.

Powód dochodził zapłaty 4.632,80 zł za najem pojazdu zastępczego, twierdząc, że poprzednia sprawa (XI GC 153/14) dotyczyła tylko części roszczenia. Pozwany wniósł o odrzucenie pozwu z powodu powagi rzeczy osądzonej. Sąd uznał wniosek za niezasadny, wyjaśniając, że powód nie miał obowiązku dochodzić całości roszczenia w jednym postępowaniu ani rozszerzać pierwotnego powództwa.

Powód T. S. złożył pozew o zapłatę 4.632,80 zł z odsetkami, tytułem najmu pojazdu zastępczego. Wskazał, że w poprzedniej sprawie (XI GC 153/14) sąd zasądził 5.100 zł, ale całkowita należność za najem wyniosła 9.732,80 zł, co oznacza, że pozostała do zapłaty kwota 4.632,80 zł. Pozwany wniósł o odrzucenie pozwu z powodu powagi rzeczy osądzonej, argumentując, że sprawa dotyczy tej samej szkody i roszczenia, które było już przedmiotem rozstrzygnięcia. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, uznał wniosek o odrzucenie pozwu za niezasadny. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., pozew można odrzucić, gdy sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Choć sprawa XI GC 153/14 była podmiotowo tożsama, sąd wskazał, że powód nie miał obowiązku dochodzić całego roszczenia w jednym pozwie ani rozszerzać powództwa. W poprzedniej sprawie sąd ustalił uzasadniony okres najmu na 79 dób i stawkę dzienną 160 zł brutto, co po obniżeniu o VAT dało kwotę 9.732,80 zł. Zasądzono 5.100 zł, ale powód nie zrzekł się pozostałej części roszczenia. Sąd w obecnym postępowaniu miał badać ponownie wysokość stawki i okres najmu, aby ustalić, czy dochodzone roszczenie przewyższa kwotę zasądzoną w poprzedniej sprawie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o odrzucenie pozwu jest niezasadny.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że powód nie ma obowiązku dochodzić całego roszczenia w jednym postępowaniu ani rozszerzać pierwotnego powództwa. Niewskazanie w pozwie, że dochodzi się roszczenia częściowego, nie pozbawia możliwości dochodzenia pozostałej kwoty w odrębnym postępowaniu, o ile powód nie zrzekł się pozostałej części roszczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie pozwu

Strony

NazwaTypRola
T. S.osoba_fizycznapowód
(...) spółka akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (1)

Główne

k.p.c. art. 199 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Powód nie miał obowiązku dochodzić całego roszczenia w jednym postępowaniu. Niewskazanie w pozwie, że dochodzi się roszczenia częściowego, nie pozbawia możliwości dochodzenia pozostałej kwoty w odrębnym postępowaniu. Powód nie zrzekł się roszczenia w kwocie przewyższającej kwotę orzeczoną w poprzednim wyroku.

Odrzucone argumenty

Pozew powinien zostać odrzucony z powodu powagi rzeczy osądzonej, ponieważ sprawa dotyczy tej samej szkody i roszczenia, o którym już orzeczono.

Godne uwagi sformułowania

Powód nie ma obowiązku wskazywać w pozwie, że dochodzi roszczenia częściowego (z większej całości) a niewskazanie tej okoliczności w pozwie nie pozbawia go możliwości dochodzenia pozostałej kwoty należności w innym okresie, w odrębnym postępowaniu sądowym. Powód nie ma również obowiązku rozszerzać powództwa, jeśli w toku sprawy pojawią się okoliczności wskazujące, że może on domagać się wyższego roszczenia, aniżeli pierwotnie w pozwie oznaczone.

Skład orzekający

Mariusz Zawicki

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Możliwość dochodzenia części roszczenia w odrębnych postępowaniach, nawet jeśli poprzednia sprawa dotyczyła tego samego zdarzenia."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy powód nie zrzekł się pozostałej części roszczenia i nie było rozszerzenia powództwa w poprzedniej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zagadnienie procesowe dotyczące możliwości dochodzenia roszczeń częściowych i powagi rzeczy osądzonej, co jest istotne dla praktyków.

Czy można dochodzić reszty pieniędzy po wygranej sprawie? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 4632,8 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygnatura akt: XI GC 641/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie Wydział XI Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki protokolant Daniel Starmach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2017 roku w S. sprawy z powództwa T. S. przeciwko (...) spółka akcyjna w W. o zapłatę postanawia: 1. Odmawia odrzucenia pozwu; Sygnatura akt: XI GC 641/17 UZASADNIENIE Powód T. S. złożył pozew z dnia 1 marca 2017 roku przeciwko (...) spółka akcyjna w W. . Zażądał zapłaty kwoty 4.632,80 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 5 stycznia 2012 roku do dnia zapłaty. Dalej wskazał, że przed tutejszym sądem toczyła się sprawa XI GC 153/14 o zapłatę kwoty 5.100 złotych. W tamtejszej sprawie sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda dochodzone roszczenie. Jednocześnie w tamtejszym postępowaniu ustalono, że powodowi od pozwanego przysługuje roszczenie w kwocie 9.732,80 złotych a skoro w wymienionej wcześniej sprawie żądał zapłaty wyłącznie kwoty 5.100 złotych do zapłaty na jego rzecz w dalszym ciągu pozostaje kwota dochodzona niniejszym pozwem (9.732,80 złotych – 5.100 złotych = 4.632,80). Obecne, jak i wcześniejsze powództwo dotyczą zapłaty z tytułu najmu pojazdu zastępczego. W sprzeciwie od nakazu zapłaty (karta 65) pozwany wniósł o odrzucenie pozwu z uwagi na powagę rzeczy osądzonej. Z treści pozwu ma wynikać, że chodzi o tę samą szkodę, o której orzekano już w sprawie XI GC 153/14. Powód w tamtejszej sprawie nie wskazywał, że dochodzi roszczenia częściowego, nie rozszerzył powództwa. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Wniosek o odrzucenie pozwu jawi się jako niezasadny. W myśl normy art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Niewątpliwie sprawa XI GC 153/14 jest podmiotowo tożsama ze sprawą niniejszą. Niewątpliwie kwota dochodzona tamtejszym, jak i niniejszym pozwem stanowi należność za najem pojazdu zastępczego po kolizji w dniu 20 sierpnia 2011 roku, gdzie uszkodzony został pojazd O. o numerze rejestracyjnym (...) . W sprawie XI GC 153/14 powód dochodził zapłaty kwoty 5.100 złotych tytułem kosztów najmu. Powód wywodził roszczenie z umowy najmu pojazdu i faktury za ten najem na kwotę 23.370 złotych z podatkiem VAT, gdzie przedmiotem usługi był najem pojazdu przez okres 95 dni za cenę 200 złotych za jeden dzień najmu. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 roku sąd zasądził od pozwanego dochodzoną przez niego kwotę w całości to jest 5.100 złotych, sąd oparł się wówczas na przyjęciu, że uzasadniony okres najmu pojazdu zastępczego wynosił 79 dób a zasadna stawka dzienna najmu to 160 złotych brutto, stąd obniżając kwotę (79 x 160zł) 12.640 złotych o podatek VAT (2.907,20 złotych) powstaje kwota należności 9.732,80 złotych. W tym miejscu zauważyć należy, że powód nie ma obowiązku wskazywać w pozwie, że dochodzi roszczenia częściowego (z większej całości) a niewskazanie tej okoliczności w pozwie nie pozbawia go możliwości dochodzenia pozostałej kwoty należności w innym okresie, w odrębnym postępowaniu sądowym. Powód nie ma również obowiązku rozszerzać powództwa, jeśli w toku sprawy pojawią się okoliczności wskazujące, że może on domagać się wyższego roszczenia, aniżeli pierwotnie w pozwie oznaczone. Powód nigdy nie oświadczył, że kwota 5.100 złotych (zasądzona przywołanym wyrokiem) wyczerpuje wszelkie jego roszczenia związane z opisywanym najmem pojazdu zastępczego, nie zrzekł się roszczenia w kwocie przewyższającej kwotę orzeczoną wyrokiem. W niniejszym postępowaniu sąd badał będzie ponownie wysokość stawki najmu (która pozostaje sporna) oraz okres najmu pojazdu zastępczego a po rozpoznaniu wszystkich wniosków dowodowych ustali, czy roszczenie dochodzone w niniejszej sprawie przewyższa kwotę orzeczoną w sprawie XI GC 153/14 czy też nie. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w postanowieniu. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI