XI GC 487/21

Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w LublinieLublin
SAOSGospodarczezobowiązaniaNiskarejonowy
usługi geodezyjnewynagrodzeniefakturyumowa nienazwanatransakcje handloweodsetki ustawowekoszty procesuspór gospodarczy

Sąd zasądził od pozwanej spółki na rzecz powódki kwotę ponad 10 tys. zł za usługi geodezyjne i udostępnienie dokumentacji, uznając roszczenie za zasadne w oparciu o umowę nienazwaną.

Powódka domagała się zapłaty ponad 10 tys. zł za usługi geodezyjne i udostępnienie dokumentacji świadczone na rzecz pozwanej spółki. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady i wysokości, wskazując na brak możliwości przyporządkowania dokumentów księgowych do konkretnych zgłoszeń. Sąd, opierając się na przedłożonych dokumentach i twierdzeniach stron, uznał roszczenie za zasadne, kwalifikując stosunek zobowiązaniowy jako umowę nienazwaną z cechami umowy o świadczenie usług. Zasądzono dochodzoną kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania.

Powódka (...) Państwowe spółka akcyjna z siedzibą w W. pozwem złożyła wniosek o zasądzenie od pozwanej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w S. kwoty 10 544,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz kosztów procesu. Roszczenie dotyczyło wynagrodzenia za usługi geodezyjne i udostępnienie dokumentacji. Pozwana wniosła sprzeciw, kwestionując roszczenie co do zasady i wysokości z powodu braku możliwości przyporządkowania dokumentów księgowych do konkretnych zgłoszeń prac. Sąd ustalił, że pozwana wykonywała prace geodezyjne na terenie powódki, zapoznała się z cennikiem i regulaminem powódki, a po zakończeniu prac powódka wystawiła 30 faktur VAT na łączną kwotę 10 544,08 zł, które nie zostały zapłacone. Sąd uznał roszczenie za zasadne, kwalifikując stosunek zobowiązaniowy jako umowę nienazwaną z cechami umowy o świadczenie usług (art. 750 k.c.). Pozwana nie podniosła merytorycznych zarzutów, a sąd na podstawie art. 230 k.p.c. uznał fakty dotyczące wysokości roszczenia za przyznane przez pozwaną. Zasądzono dochodzoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych (art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (art. 98 § 1 k.p.c.) obejmowało opłatę od pozwu, opłatę skarbową od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego, co dało łącznie 4 367 zł zasądzone od pozwanej na rzecz powódki.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pozwana jest zobowiązana do zapłaty dochodzonej kwoty.

Uzasadnienie

Sąd uznał roszczenie za zasadne, ponieważ pozwana nie podniosła skutecznych merytorycznych zarzutów. Stosunek zobowiązaniowy został zakwalifikowany jako umowa nienazwana z cechami umowy o świadczenie usług, a fakty dotyczące wysokości roszczenia uznano za przyznane przez pozwaną na podstawie art. 230 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie

Strona wygrywająca

powódka

Strony

NazwaTypRola
(...) Państwowe spółka akcyjnaspółkapowódka
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowejspółkapozwana

Przepisy (6)

Główne

k.c. art. 750

Kodeks cywilny

Do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

u.p.n.o.t.h. art. 7

Ustawa o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych

Wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli wierzyciel spełnił swoje świadczenie i nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie.

Pomocnicze

k.c. art. 735 § § 1 i 2

Kodeks cywilny

Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.

k.c. art. 353 § 1

Kodeks cywilny

Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

k.p.c. art. 230

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może uznać za ustalone fakty, o których strona miała możność wypowiedzieć się, jeśli strony nie wypowiedziały się co do ich istotnych okoliczności.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona, która wygrała proces, może żądać od strony przeciwnej zwrotu niezbędnych kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pozwana nie podniosła skutecznych merytorycznych zarzutów kwestionujących zasadność roszczenia. Stosunek zobowiązaniowy można zakwalifikować jako umowę nienazwaną z cechami umowy o świadczenie usług. Fakty dotyczące wysokości roszczenia zostały uznane za przyznane przez pozwaną na podstawie art. 230 k.p.c. Powódka spełniła swoje świadczenie, a pozwana nie dokonała zapłaty w terminie, co uzasadnia zasądzenie odsetek.

Odrzucone argumenty

Brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac.

Godne uwagi sformułowania

Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady, jak i co wysokości z uwagi na brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strony nie był przedmiotem sporu fakt zawarcia stosunku zobowiązaniowego i jego treść. W konsekwencji Sąd na zasadzie art. 230 k.p.c. uznał powoływane przez powódkę fakty co do wysokości roszczenia za przyznane przez pozwaną.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasadności dochodzenia wynagrodzenia za usługi geodezyjne na podstawie umowy nienazwanej i stosowania przepisów o transakcjach handlowych w przypadku braku skutecznych zarzutów pozwanego."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i braku merytorycznych zarzutów pozwanego, co ogranicza jej zastosowanie w bardziej skomplikowanych sporach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego sporu gospodarczego o zapłatę wynagrodzenia za usługi, z rutynowym rozstrzygnięciem sądu. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Dane finansowe

WPS: 10 544,08 PLN

wynagrodzenie za usługi geodezyjne i udostępnienie dokumentacji: 10 544,08 PLN

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt XI GC 487/21 UZASADNIENIE Pozwem złożonym w dniu 31 grudnia 2019 roku do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie powódka (...) Państwowe spółka akcyjna z siedzibą w W. domagała się zasądzenia od pozwanej (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą w S. kwoty 10 544,08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot i dat szczegółowo wskazanych w pozwie oraz kosztów procesu wraz z odsetkami. Powódka dochodziła od pozwanej zapłaty wynagrodzenia za prowadzone przez pozwaną usługi geodezyjne na terenie powódki oraz za udostępnianie pozwanej dokumentacji powódki. Postanowieniem z dnia 16 marca 2020 roku sprawa została przekazana do rozpoznania do tut. Sądu. W dniu 6 października 2020 roku Sąd wydał nakaz zapłaty uwzględniający żądanie pozwu w całości. W złożonym sprzeciwie, w którym przedmiotowy nakaz zaskarżono w całości, pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady, jak i co wysokości z uwagi na brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w S. współpracowała z (...) Państwowymi spółką akcyjną z siedzibą w W. w ramach prowadzonych działalności gospodarczych. Bezsporne. Pozwana, posiadając stosowne uprawnienia geodezyjne, wykonuje geodezyjne prace terenowe. Przed przeprowadzeniem takich czynności na terenie kolejowym powódki, pozwana występowała z wnioskiem zgłoszenia prac. Przedmiotowe zgłoszenia składano na właściwym formularzu. W związku z tym powódka udzielała pozwanej zgody na wykonanie prac geodezyjnych, które pozwana wykonywała. Następnie po wykonanych pracach powódka świadczyła na rzecz pozwanej usługi geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie ze zgłoszeniami pozwana oświadczyła, że zapoznała się z Regulaminem (...) i Cennikiem obowiązującym u powódki, akceptując sposób naliczania opłat. Pozwana upoważniła powódkę do wystawienia faktur VAT bez podpisu. Bezsporne, a nadto dowód: - ceny usług geodezyjnych i kartograficznych k. 130 -135, - warunki przyjęcia zgłoszenia/zamówienia k. 136-137. Po zakończeniu prac na podstawie zgłoszeń prac geodezyjnych powódka wystawiała pozwanej 30 faktur VAT z tytułu wykonywanych na terenie powódki usług geodezyjnych, na kwotę ogółem 10 544,08 zł, opiewających na nw. kwoty i płatnych do nw. dat: - 263,96 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 537,76 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 218,94 do dnia 21 października 2019 r.; - 158,67 zł do dnia 21 października 2019 r.; - 251,41 zł do dnia 1 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 158,67 zł do dnia 1 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 255,10 zł do dnia 5 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 852,39 zł do dnia 6 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 213,04 zł do dnia 12 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 470,11 zł do dnia 12 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 972,68 zł do dnia 22 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 473,06 zł do dnia 22 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 499,38 zł do dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłaty; - 199,75 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 380,81 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 957,92 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 71,59 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 439,60 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 707,50 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 399,26 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 220,42 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 697,90 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 452,89 zł do dnia 5 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 61,99 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 56,09 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 67,90 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 137,02 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 148,83 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 109,72 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; - 109,72 zł do dnia 6 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty; odpowiednio o numerach: (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , (...) , Dowód: - zgłoszenia prac geodezyjnych, protokoły wraz fakturami VAT k. 28-74, k. 81-91, k. 144-203. Powódka nie kwestionowała nigdy zasadności ww. faktur, a dodatkowe wezwanie do zapłaty zaległych faktur okazało się bezskuteczne. Bezsporne, a nadto dowód: - wezwanie do zapłaty k. 138. Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd oparł się na treści przedłożonych do akt dowodów z dokumentów, które Sąd ocenił jako wiarygodne i kompletne. Ukazywały one istotne dla sprawy okoliczności w sposób kompleksowy, a tym samym Sąd uznał, że mogą one stanowić podstawę niniejszego rozstrzygnięcia. Pozwana po zapoznaniu się z dodatkową dokumentacją złożoną przy odpowiedzi na sprzeciw, nie kwestionowała ich autentyczności, jak również zasadności. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie powódka dochodziła od pozwanej zapłaty wynagrodzenia za prowadzone przez pozwaną usługi geodezyjne na terenie powódki oraz za udostępnianie pozwanej dokumentacji powódki. Bezsporne w sprawie było, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pozwana wykonywała geodezyjne prace terenowe na terenie powódki. Pozwana nie kwestionowała również, że zapoznała się z cennikiem powódki dotyczącym prac geodezyjnych i kartograficznych, co w konsekwencji uprawniało powódkę na naliczenie opłat z tego tytułu i wystawienia faktur. Po zakończonych pracach powódka wystawiła na rzecz pozwanej faktury VAT, które nie zostały przez nią uregulowane, a wezwanie do zapłaty okazało się bezskuteczne. Przy tak ustalonym stanie faktycznym stosunek zobowiązaniowy stron należało zakwalifikować jako umowę nienazwaną wykazującą cechy umów o świadczenie usług w rozumieniu art. 750 k.c. Zgodnie z treścią art. 750 k.c. , do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Stosownie zaś do art. 735 § 1 i 2 k.c. jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy. W myśl natomiast art. 353 1 k.c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strony nie był przedmiotem sporu fakt zawarcia stosunku zobowiązaniowego i jego treść. W sprawie niesporna była legitymacja procesowa powódki i pozwanej oraz brak zapłaty. Zaznaczenia wymaga, iż strona pozwana wprawdzie co do zasady wdała się w spór, składając w tym przedmiocie sprzeciw od nakazu zapłaty, jednak w zasadzie nie podniosła żadnych merytorycznych zarzutów. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady, jak i co wysokości z uwagi na brak możliwości przyporządkowania każdego z dokumentów księgowych do konkretnego zgłoszenia prac. W odpowiedzi strona powodowa przyporządkowała poszczególne zgłoszenia do wystawionych faktur, zgłaszając dodatkowe wniosku dowodowe poza tymi wskazanymi w pozwie. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania autentyczności złożonych dokumentów w kontekście przedłożonej dokumentacji i twierdzeń stron. W konsekwencji Sąd na zasadzie art. 230 k.p.c. uznał powoływane przez powódkę fakty co do wysokości roszczenia za przyznane przez pozwaną. Reasumując, w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy i na gruncie dostępnego materiału dowodowego brak było podstaw do kwestionowania roszczenia powódki, w związku z czym Sąd powództwo uwzględnił w całości, o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. O odsetkach roszczenia głównego Sąd orzekł na podstawie art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (poprzednio ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych ; Dz. U. z 2020 r., poz. 935), zgodnie z którym w transakcjach handlowych – z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny – wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: wierzyciel spełnił swoje świadczenie i nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Co miało miejsce w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania (pkt II sentencji) znajduje podstawę prawną w treści art. 98 § 1 k.p.c. Na koszty powódki, która wygrała spór w całości złożyła się: opłata od pozwu – 750 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł oraz kwota 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (ustalonego na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w spawie opłat za czynności adwokackie w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia pozwu). W związku z tym Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.367 zł wraz z odsetkami, zgodnie z żądaniem pozwu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku. Sygn. akt XI GC 487/21 ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) (...) (...) 3. (...) (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI