XI GC 412/16

Sygnatura akt: XI GC 412/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2018 roku Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki Protokolant: Maciej Żuchowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 roku w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa Park (...) spółka akcyjna w W. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej W. W. o ustalenie 1. ustala, że umowa dzierżawy z dnia 12 czerwca 2001 roku zawarta między W. B. i M. B. jako wydzierżawiającymi a (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. (wcześniej Park (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. , przed notariuszem H. P. w S. numer repertorium A 3487/2001 dotycząca działek (...) o łącznej powierzchni 98 h, 70 a, 77 m2, dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) oraz działek nr (...) o łącznej powierzchni 91 h, 79 a i 81 m2 dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) . jest nieważna; 2. odstępuje od obciążania strony pozwanej kosztami procesu; 3. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygnatura akt: XI GC 412/16 Sprawa rozpoznana w postępowaniu zwykłym UZASADNIENIE Powód (...) spółka akcyjna w W. złożyła pozew przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o ustalenie, że umowa dzierżawy z dnia 12 czerwca 2001 roku zawarta między W. B. i M. B. jako wydzierżawiającymi a (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. , przed notariuszem H. P. w S. numer repertorium A 3487/2001 jest nieważna. W toku postępowania powódka doprecyzowała żądanie wskazując, że sporna umowa dotyczący działek (...) o łącznej powierzchni 98 h, 70 a, 77 m2, dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) oraz działek nr (...) o łącznej powierzchni 91 h, 79 a i 81 m2 dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) . Powód wnosił o zasądzenie na jego rzecz, od pozwanego, kosztów procesu. Strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. W toku postępowania stanowisko pozwanej uległo zmianie, w ten sposób, że pozwana uznała powództwo (karta 943 - 944). W piśmie z dnia 31 stycznia 2018 roku (karta 1001) w sprawie interwencję uboczną po stronie pozwanej zgłosił W. W. , który wskazał, że uznanie powództwa jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego, oraz zmierza do obejścia prawa bowiem pozwany w zamian za uznanie powództwa otrzymał wynagrodzenie. Dodatkowo interwenient wskazał, że pozwany zawarł ugodę dla swojego dobra i dobra interwenienta ubocznego wobec gróźb do niego kierowanych. Interwenient wniósł o uznanie za bezskuteczne oświadczenia pozwanego o uznaniu powództwa i wniósł o oddalenie powództwa w całości. Na podstawie art. 59 k.p.c. zawiadomiono Prokuratora o toczącym się postępowaniu, prokurator zgłosił swój udział w sprawie (karta 1022). Na ostatniej rozprawie strony wnosiły jak dotychczas. Powód wniósł o nieobciążanie pozwanego kosztami procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 czerwca 2001 roku przed notariuszem H. P. , W. B. oraz M. B. wydzierżawili (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. działki (...) o łącznej powierzchni 98 h, 70 a, 77 m2, dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) oraz działek nr (...) o łącznej powierzchni 91 h, 79 a i 81 m2 dla których Sąd Rejonowy w Goleniowie prowadzi księgę wieczystą (...) . (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. jest następca (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. . Niesporne. (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością złożył oświadczenie o uznaniu powództwa w sposób swobodny, nie działając pod wpływem groźby karalnej czy przymusu. Dowód: - zeznania przedstawiciela pozwanej M. B. , karta 1148-1149; - zeznania interwenienta W. W. , karta 1149 – 1150; - oświadczenie przedstawiciela powoda, karta 1148. (...) w W. oraz I. spółka a ograniczoną odpowiedzialnością w S. zawarli ugodę pozasądową. Niesporne a ponadto dowód: - ugoda, karta 1030 – 1037; Sąd zważył, co następuje: Powództwo okazało się zasadne. W toku postępowania strona pozwana złożyła oświadczenie o uznaniu powództwa. W myśl art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. O ile zatem sąd jest związany uznaniem powództwa, to zobowiązany jest jednak dokonać oceny, czy czynność ta nie jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie powództwa stanowi bezwarunkowe oświadczenie woli i wiedzy pozwanego, który za zasadne uznaje zarówno roszczenie powoda jak i przyznaje uzasadniające je przytoczone przez powoda okoliczności faktyczne. Zgodnie z art. 229 k.p.c. nie wymagają również dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości. W świetle treści powyżej cytowanych przepisów, oraz treści pisma interwenienta, należało zbadać czy zachodzą przesłanki do przyjęcia, że przedmiotowe uznanie powództwa jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego, stanowi obejście prawa. W pierwszej kolejności sąd zauważa, że ustalił, iż interwenient uboczny miał interes w tym aby wstąpić do postępowania albowiem zawarł umowę poddzierżawy z pozwaną spółką. Wbrew stanowisku interwenienta, fakt zawarcia ugody pozasądowej (karta 1030) polegającej między innymi na przyjęciu kwoty 100.000 złotych w zamian za złożenie oświadczenia o uznaniu powództwa nie stanowi obejścia prawa. Co do zasady strony zawarły konsensus który nie mógł znaleźć jednak wyrazu w postaci zawarcia ugody sądowej z uwagi na przedmiot tych postanowień jak i na przedmiot niniejszego postępowania (sprawa o ustalenie). Z treści oświadczenia przedstawiciela powodowej spółki, z treści zeznań i oświadczeń składanych przez przedstawiciela pozwanej wynika, że nie miały miejsce zdarzenia opisywane przez interwenienta. Z treści zeznań samego interwenienta nie wynika, że doszło do przestępstwa „gróźb karalnych” bądź innej formy sprzecznego z prawem zmuszenia przedstawiciela pozwanej spółki do złożenia oświadczenia o uznaniu powództwa. Interwenient zeznał, że w zasadzie M. B. nie grożono pozbawieniem życia bądź zdrowia. M. B. miał obawiać się „więzienia” a zatem pociągnięcia go od odpowiedzialności karnej co nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego. Interwenient wskazał (karta 1150), że nie było mowy o żadnym zabójstwie, nie było mowy o pozbawieniu życia bądź zdrowia. Okoliczność tę potwierdził M. B. . Twierdzenia i zeznania interwenienta okazały się zatem sprzeczne, zatem sąd nie dał im wiary. Nie stanowi podstawy do badania i ustalania, czy będące przedmiotem uznania roszczenie rzeczywiście przysługuje stronie powodowej. Wyjaśnienie przyczyn skłaniających pozwanego do dokonania uznania z reguły pozwala na ocenę przesłanek skuteczności wyrażonego uznania, określonych w omawianym przepisie (Kontradyktoryjność a poznanie prawy w procesie cywilnym w świetle zmian Kodeksu postępowania cywilnego , PS 1998, nr 10, s. 63). Następstwem skutecznego uznania powództwa jest wydanie wyroku uwzględniającego żądania pozwu bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd zbadał zatem czy istnieją przesłanki uzasadniające przyjęcie, że oświadczenie pozwanej spółki jest sprzeczne z prawem , zasadami współżycia społecznego i stanowi obejście prawa. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwolił na takie ustalenie, zaś badając te okoliczności sąd zrealizował wnioski dowodowe wskazane przez interwenienta jak i przez prokuratora. O ile pozwany traktowany być powinien jako sprawę przegrywający, to powód zmodyfikował swój wniosek i wniósł o nieobciążanie pozwanego kosztami. Rygor natychmiastowej wykonalności orzeczeniu nadano na podstawie art. 333 § 1 k.p.c. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...)