XI GC 382/15

Sygn. akt XI GC 382/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Górnik Protokolant: Karolina Mateja, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 roku na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.a. r.l. w Luxembourgu przeciwko D. T. o zapłatę I. zasądza od pozwanego D. T. na rzecz powódki (...) S.a. r.l. w Luxembourgu kwotę 848,93 zł (osiemset czterdzieści osiem złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze) z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot: - 684 zł od dnia 28 marca 2014 roku, - 164,93 zł od dnia 28 marca 2014 roku, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 227 zł (dwieście dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. XI GC 382/15 Sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym UZASADNIENIE Pozwem z dnia 28 marca 2014 roku, wniesionym pierwotnie w postępowaniu elektronicznym, powód (...) S.a. r.l. w L. wniósł przeciwko D. T. o zapłatę kwoty 843,93 złotych z odsetkami. Po sprzeciwie pozwanego od elektronicznego nakazu zapłaty, w postępowaniu zwykłym powód wskazał w uzasadnieniu pozwu, iż nabył wierzytelność z tytułu niezapłaconych składek OC od (...) S.A. V. (...) wynikających z umowy ubezpieczenia OC zawartej z pozwanym. Z tejże umowy pozwany nie uiścił składki, której termin płatności przypadał na 19 maja 2012 roku. W odpowiedzi na pozew pozwany przyznał, że nabył pojazd będący przedmiotem ubezpieczenia u powyższego ubezpieczyciela, a następnie pojazd zbył, o czym poinformował ubezpieczyciela. Ponadto podniósł zarzut przedawnienia. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany był właścicielem pojazdu M. (...) nr (...) i zawarł z (...) S.A. V. (...) umowę ubezpieczenia OC potwierdzoną polisą nr (...) . Składkę ustalono na kwotę 684 złotych z terminem płatności do 19 maja 2012 roku. Wierzytelność z powyższej umowy ubezpieczenia od ubezpieczyciela nabyła powódka, o czym poinformowano pozwanego. Bezsporne, a nadto dowód: polisa - k.69 Umowa przelewu z zawiadomieniem – k.72v-79 Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo okazało się zasadne w całości. Powód wywodzi swoje roszczenie z umowy ubezpieczenia. Zgodnie z art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Powód wskazał przy tym, iż na mocy umowy nabył powyższą wierzytelności, a tym samym zgodnie z treścią art. 509 k.c. przeszły na niego wszelkie prawa związane z umowa ubezpieczenia OC. Jako dowód na istnienie stosunku prawnego będącego podstawą żądań powódki, przedstawiono polisę, określającą zarówno pozwanego jako ubezpieczającego, jak i parametry pojazdu pozwanego oraz wysokość składki i termin jej płatności. Okoliczności te nie były sporne. Bezspornym jest, iż poprzednika powoda i pozwanego łączyła umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych nr (...) , obowiązująca w okresie od dnia 19 maja 2012 roku do dnia 18 maja 2013 roku, zgodna z treścią przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie sporną była kwestia czy pozwany zbył pojazd oraz zawiadomił ubezpieczyciela o wypowiedzeniu umowy ubezpieczenia. Zgodnie z treścią art.6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na powódce w niniejszym procesie ciążył więc ciężar udowodnienia, iż strony łączyła umowa ubezpieczenia, a także wykazania jej treści – w szczególności ustalenia co do wysokości składki. Okoliczności te jednak były w sprawie niesporne. Z treści twierdzeń pozwanego wynika, iż przedmiotowa umowa była kontynuacja dotychczasowej umowy ubezpieczenia, które miało miejsce zgodnie z treścią art. 28 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152 ze zm.). Przepis ten stanowi, że jeżeli posiadacz pojazdu mechanicznego nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12 miesięcy, na który umowa ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych została zawarta, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy. W ustępie 2 określono wyjątki od tej zasady. Po nowelizacji z dnia 11 lutego 2012 roku do art. 28 dodano ust. 1 a-f, nakładające na ubezpieczyciela m. in. obowiązek potwierdzenia zawarcia nowej umowy dokumentem ubezpieczenia w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia oraz obowiązek wysłania 14 dni przed zakończeniem okresu ubezpieczenia informacji o prawie wypowiedzenia umowy oraz wysokości składki na nowy okres. Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz niektórych innych ustaw przewidywała w art. 6 , że do umów ubezpieczenia zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Pozwany podnosił jedynie, iż wypowiedział tę umowę w wymaganym terminie z uwagi na sprzedaż pojazdu. To na pozwanym ciążył więc ciężar wykazania, iż do wypowiedzenia doszło. Tymczasem pozwany do odpowiedzi na pozew dołączył jedynie wydruk innej polisy oraz wydruk faktury mającej obrazować sprzedaż pojazdu. Wydruki te nie są opatrzone żadnymi podpisami, tym samym nie mogą zostać uznane nawet za dokumenty prywatne w rozumieniu art. 245 k.pc., a tym bardziej nie wykazują, że fakty w nich opisane miały miejsca. Niezależnie jednak od tego pozwany nie wykazał, ani nawet nie podniósł twierdzeń faktycznych co do tego, kiedy i w jakiej formie wypowiedział umowę, tym bardziej okoliczności tej nie wykazał. Poprzednik prawny powoda – ubezpieczyciel, w sposób prawidłowo kontynuował umowę ubezpieczenia, na potwierdzenie wystawiając stosowna polisę. Orzeczenie o odsetkach oparte zostało o przepis art. 481 kc stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia. O ile strony nie ustaliły inaczej wierzycielowi należą się odsetki ustawowe. W takiej też wysokości powodowi należne są odsetki od dnia następnego po wskazanym przez niego terminie do zapłaty należności, które to terminy wynikały z polisy. Odsetki od odsetek należne są powodowi od dnia wytoczenia o nie powództwo (zostały one prawidłowo naliczone z uwagi na termin płatności wskazany w polisie) – art.482 k.c. Niezasadny okazał się zarzut przedawnienia roszczenia. Przepis art. 819 k.c. stanowi, że roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. Jest to przepis szczególny w stosunku do przepisu art. 118 k.c. Zgodnie z ogólnie obowiązującymi przepisami bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Mając na uwadze termin wymagalności składki określony w polisie na 19 maja 2012 roku oraz datę wniesienia powództwa, która to czynność przerywa bieg terminu przedawnienia ( art. 123§ 1 pkt 1 k.c. ) tj. 28 marca 2014 roku, wyraźnie wskazać należy, iż do przedawnienia nie doszło. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną w 108 § 1 zd. 1 k.p.c. w związku z art. 98 § 1 k.p.c. , który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na poniesione przez powoda koszty złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 30 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika – 180 zł, zgodnie z §6 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. ZARZĄDZENIE 1. Odnotować 2. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda i pełnomocniczce pozwanego 3. Z apelacją lub za 30 dni