XI GC 1363/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kary umowne za bezumowne korzystanie z lokalu po zakończeniu umowy najmu, oddalając powództwo w zakresie opłat eksploatacyjnych.
Powódka dochodziła zapłaty kar umownych i opłat eksploatacyjnych od pozwanej za bezumowne korzystanie z lokalu po zakończeniu umowy najmu. Pozwana kwestionowała zasadność roszczeń, twierdząc, że nie korzystała z lokalu i nie mogła go zwrócić. Sąd uznał powództwo za zasadne w części dotyczącej kar umownych, opierając się na postanowieniach umowy i braku dowodów na zwrot lokalu przez pozwaną. Roszczenie o opłaty eksploatacyjne zostało oddalone z powodu braku podstawy prawnej po zakończeniu umowy.
Sprawa dotyczyła roszczenia spółki (...) Państwowe S.A. przeciwko K. K. o zapłatę kar umownych i opłat eksploatacyjnych, wynikających z umowy najmu. Powódka domagała się zapłaty za okres bezumownego korzystania z lokalu po zakończeniu umowy najmu, wskazując na postanowienia umowy dotyczące kar umownych w wysokości dwukrotności czynszu. Pozwana w sprzeciwie przyznała fakt zawarcia umowy najmu, ale zaprzeczyła korzystaniu z lokalu po jej zakończeniu i podniosła zarzut braku możliwości zwrotu lokalu z powodu wymiany zamków. Sąd, analizując materiał dowodowy, w tym umowę najmu i pisma stron, uznał, że pozwana nie wykazała, iż zwróciła lokal powódce lub podjęła ku temu stosowne kroki. W związku z tym, sąd zasądził kary umowne w łącznej kwocie 5419,89 zł, zgodnie z postanowieniami umowy. Natomiast powództwo w zakresie opłat eksploatacyjnych zostało oddalone, ponieważ po zakończeniu umowy najmu brak było podstaw do naliczania tych opłat, a powódka nie wykazała faktycznego zużycia mediów przez pozwaną w spornym okresie. Sąd zasądził również od pozwanej na rzecz powódki zwrot kosztów procesu, proporcjonalnie do wygranej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, pozwana ponosi odpowiedzialność za kary umowne, ponieważ nie wykazała, że zwróciła lokal powódce lub podjęła ku temu stosowne kroki.
Uzasadnienie
Pozwana nie udowodniła zwrotu lokalu ani starań w tym kierunku, co uzasadnia naliczenie kar umownych zgodnie z umową.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie częściowe
Strona wygrywająca
(...) Państwowe spółki akcyjnej w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Państwowe spółki akcyjnej w W. | spółka | powódka |
| K. K. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (8)
Główne
k.c. art. 483 § § 1
Kodeks cywilny
Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).
k.c. art. 484 § § 1
Kodeks cywilny
W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody.
Pomocnicze
k.c. art. 6
Kodeks cywilny
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.
k.p.c. art. 242
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Strona wygrywająca proces może żądać od strony przeciwnej zwrotu niezbędnych kosztów procesu.
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu art. § 6 pkt 5
Podstawa do ustalenia wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
k.c. art. 481
Kodeks cywilny
Odsetki ustawowe za opóźnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pozwana nie wykazała zwrotu lokalu po zakończeniu umowy najmu. Umowa najmu przewidywała kary umowne za bezumowne korzystanie z lokalu. Pozwana poprzez załączenie pisma z wypowiedzeniem umowy potwierdziła jej zawarcie.
Odrzucone argumenty
Pozwana nie korzystała z lokalu po zakończeniu umowy. Pozwana nie mogła zwrócić lokalu z powodu wymiany zamków. Powódka nie wykazała faktycznego zużycia wody i energii.
Godne uwagi sformułowania
ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody nie ma natomiast podstaw do tego, by pozwaną obciążać opłatami eksploatacyjnymi
Skład orzekający
Aleksandra Wójcik-Wojnowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja postanowień umowy najmu dotyczących kar umownych za bezumowne korzystanie z lokalu oraz opłat eksploatacyjnych po zakończeniu umowy."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznych postanowień umowy i stanu faktycznego, postępowanie uproszczone.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego sporu związanego z umową najmu i karami umownymi, ale zawiera elementy dotyczące braku możliwości zwrotu lokalu i rozliczeń po zakończeniu umowy.
“Kara umowna za lokal, którego nie można było zwrócić? Sąd rozstrzyga spór najemcy z wynajmującym.”
Dane finansowe
WPS: 5946,93 PLN
kara umowna: 5419,89 PLN
zwrot kosztów procesu: 1175,72 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt XI GC 1363/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S. , dnia 7 lipca 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie: Przewodniczący: SSR Aleksandra Wójcik-Wojnowska Protokolant: Karolina Mateja po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Państwowe spółki akcyjnej w W. przeciwko K. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej K. K. na rzecz powódki (...) Państwowe spółki akcyjnej w W. kwotę 5419,89 zł (pięć tysięcy czterysta dziewiętnaście złotych osiemdziesiąt dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami (od dnia 1 stycznia 2016 roku z ustawowymi odsetkami za opóźnienie) liczonymi od kwot: - 4817,68 zł od dnia 19 marca 2015 roku do dnia zapłaty, - 602,21 zł od dnia 16 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty, II. oddala powództwo w pozostałym zakresie, III. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1175,72 zł (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt pięć złotych siedemdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygnatura akt XI GC 1363/15 Sprawa rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym UZASADNIENIE Pozwem z dnia 17 lipca 2015 roku (...) Państwowe spółka akcyjna w W. wniosła w Elektronicznym Postępowaniu Upominawczym o zasądzenie od K. K. kwoty 5946,93 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19 marca 2015 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powódka wskazała, iż strony zawarły umowę najmu. Z tytułu zawartej umowy pozwana zobowiązana była uiszczać miesięczny czynsz oraz opłaty dodatkowe związane z wynajmem. W związku z korzystaniem przez pozwaną z nieruchomości powódka wystawiła noty księgowe za bezumowne korzystanie z lokalu oraz za zużycie wody i energii. Podała, że pozwana nie uregulowała swojego zadłużenia. Po uzupełnieniu braków pozwu powódka podała, że po zakończeniu umowy – co nastąpiło 30.06.2014 r. – pozwana nie zwróciła lokalu, wobec czego została obciążona karami umownymi na podstawie4 § 11 ust 2 oraz § 4 ust 2 umowy. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa i obciążenie powódki kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwana przyznała, że łączył ją z powódką stosunek najmu. Zarzuciła, że w spornym okresie nikt nie korzystał z lokalu. Podkreśliła również, iż powódce przysługuje wyłącznie roszczenie z tytułu poniesionego przez powódkę kosztu wymiany zamków w lokalu. W odpowiedzi na sprzeciw od nakazu zapłaty powódka wskazała, że twierdzenia pozwanej w zakresie ustalenia sposobu zdania lokalu są nieprawdziwe. Zaznaczyła, że pozwana nie wywiązała się z obowiązku odbioru rzeczy i protokolarnego zdania lokalu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 maja 2013 r. (...) Państwowe spółka akcyjna w W. zawarła z K. K. umowę najmu nr (...) . Przedmiotem umowy były dwa pomieszczenia nr 8 i 13 o łącznej powierzchni 24,48 m 2 , usytuowane na parterze budynku nieczynnego dworca PKP S. T. przy ul. (...) w S. . Przedmiot najmu miał być przeznaczony na biuro i magazyn. Umowa została zawarta od dnia 16 czerwca 2013 r. na czas nieokreślony. Zgodnie z § 4 umowy ustalono, że najemca miał płacić miesięczny czynsz z góry na podstawie otrzymanych faktur VAT w terminie 14 dni od daty wystawienia w wysokości 244,80 zł netto (10 zł/m 2 x 24,48 m 2 ). Czynsz najmu nie obejmował opłat związanych z eksploatacją przedmiotu najmu, które zgodnie z § 5 umowy pokrywał najemca m.in.: - dostawa wody i odprowadzanie ścieków- ryczały w wysokości 2,00 m 2 /miesiąc, - dostawa energii elektrycznej- ryczałt w wysokości 50kWh/miesiąc. Strony przewidziały możliwość wypowiedzenia umowy przez każdą ze stron z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Zgodnie z treścią § 11 umowy najemca był zobowiązany przekazać protokolarnie przedmiot najmu wynajmującemu we wskazanym terminie, nie później niż w ciągu 14 dni po wygaśnięciu lub rozwiązaniu umowy - w stanie nie pogorszonym, po usunięciu z niego zainstalowanych urządzeń i składowanych rzeczy. Natomiast w przypadku opóźnienia w przekazaniu przedmiotu najmu po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy najemca zobowiązany był zapłacić karę umowną za korzystanie w wysokości dwukrotnego czynszu ostatnio obowiązującego, za każdy rozpoczęty miesiąc posiadania – w terminie do 10 dnia każdego miesiąca, bez dodatkowego wezwania. Dowód: umowa, k. 115 – 117, schemat, k. 118, W dniu 22 maja 2014 r. pozwana wypowiedziała umowę najmu pomieszczenia nr 8 przy ul. (...) w S. z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Pismem z dnia 17 czerwca 2014 r. powódka zawiadomiła pozwaną, iż umowa łącząca strony ulegnie rozwiązaniu z dniem 30 czerwca 2014 r. Przedmiot najmu miał być przekazany powódce najpóźniej do dnia 14 lipca 2014 r. na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Dowód: wypowiedzenie umowy, k. 72, pismo, k. 110. W dniu 21 kwietnia 2015 r. nastąpiło komisyjne otwarcie lokalu przez administratora. Stwierdzono, iż w lokalu znajdują się różne przedmioty oraz meble. Powódka wyznaczyła pozwanej termin do dnia 31 lipca 2015 r. na opróżnienie lokalu z wszelkich rzeczy. Dowód: pismo z dnia 13 lipca 2015 r., k. 76. Pismem z dnia 28 maja 2015 r. pozwana poinformowała powódkę, iż nie posiada ona kluczy do lokalu i nie jest w stanie ich zdać. Dowód: pismo z dnia 28 maja 2015 r., k. 75 Powódka wystawiła następujące noty księgowe wobec pozwanej: - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 lipca 2014 r. do 31 lipca 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 sierpnia 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 września 2014 r. do 30 września 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 października 2014 r. do 31 października 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 listopada 2014 r. do 30 listopada 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 grudnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 stycznia 2015 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r., - nr (...) z dnia 1 kwietnia 2015 r., na kwotę 602,21 zł, tytułem kary za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 1 marca 2015 r. do 31 marca 2015 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 lipca 2014 r. do 31 lipca 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 sierpnia 2014 r. do 31 sierpnia 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 września 2014 r. do 30 września 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 października 2014 r. do 31 października 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 listopada 2014 r. do 30 listopada 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 grudnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 stycznia 2015 r. do 31 stycznia 2015 r., - nr (...) z dnia 4 marca 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r., - nr (...) z dnia 1 kwietnia 2015 r., na kwotę 58,56 zł, za zużycie wody, odprowadzenie ścieków i zużycie energii elektrycznej od 1 marca 2015 r. do 31 marca 2015 r. Termin zapłaty not księgowych z 4 marca 2015 r. upływał w dniu 18 marca 2015 r., zaś termin zapłaty noty księgowej z 1 kwietnia 2015 r. upływał w dniu 15 kwietnia 2015 r. Dowód: noty księgowe, k. 119 – 136. Pismem z dnia 9 lipca 2015 r. (...) Państwowe spółka akcyjna w W. wezwała K. K. do zapłaty kwoty 6.090,20 wraz z odsetkami w terminie do dnia 16 lipca 2015 r. Dowód: wezwanie, k. 137. W dniu 12 października 2015 r. został jednostronnie przejęty lokal użytkowy przy ul. (...) w S. . Niesporne. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części. Powódka swoje roszczenie wywodziła z zawartej z pozwaną umowy najmu, żądając zapłaty kar umownych za niewykonanie przez pozwaną obowiązku zwrotu lokalu po zakończeniu umowy. Zgodnie z art. 483 . § 1 k.c. można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody ( art. 484 § 1 k.c. ). Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana kwestionowała m. in. zawarcie umowy. Zarzut pozwanej dotyczący zawarcia przez strony umowy nie zasługiwał na uznanie. Pomimo zaprzeczeń strony pozwanej dotyczących faktu istnienia umowy najmu zawartych w sprzeciwie Sąd uznał, iż pozwana poprzez załączenie do sprzeciwu pisma zawierającego wypowiedzenie umowy najmu z dnia 28 maja 2013 r. potwierdziła jej zawarcie przez strony. Ponadto, o ile w istocie w elektronicznym postępowaniu upominawczym w zasadzie pozwana pozbawiona była możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym, to w sprawie toczącej się przed tutejszym sądem, stanowiącej kontynuację tamtejszego postępowania, powódka złożyła umowę z podpisem pozwanej. Ważności i formalnej poprawności tego dokumentu pozwana już nie kwestionowała. W niniejszej sprawie strony postanowiły w umowie najmu, że jeśli po zakończeniu umowy przedmiot najmu nie zostanie zwrócony, pozwana zapłaci karę umowną w wysokości 2-krotności ostatnio obowiązującego czynszu. Jednocześnie z umowy wynika, iż czynsz wynosił 244,80 zł netto, a więc 301,10 zł brutto, zatem kara umowna wynieść mogła 602,21 zł. Na takie właśnie kwoty opiewają wystawione przez powódkę noty obciążeniowe. Pozwana wskazała, że nie korzystała z lokalu, a obowiązku zdania kluczy nie mogła wykonać, jako że klucze zostały dawno zmienione. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W świetle umowy najmu oraz obowiązków najemcy (zwrot lokalu po zakończeniu umowy) to pozwana winna wykazać, że oddała lokal powódce, lub przynajmniej podjęła kroki, by temu obowiązkowi stało się zadość. W niniejszej sprawie pozwana na poparcie swych twierdzeń powołała dowód z zeznań świadka – swego byłego męża, który jednak nie stawiał się w sądzie, nie udało się go także doprowadzić przez Policję, wobec czego – po zakreśleniu w trybie art. 242 k.p.c. terminu na jego przesłuchanie ostatecznie dowód ten został pominięty. Pozwana nie zdołała zatem wykazać, że po zakończeniu umowy zdała lokal, bądź czyniła starania o zwrot lokalu, a nie doszło do tego z przyczyn niezależnych od pozwanej. Oznacza to, że pozwana nie dopełniła obowiązku zwrotu lokalu i ziściła się przesłanka naliczenia kary umownej. Nie ma natomiast podstaw do tego, by pozwaną obciążać opłatami eksploatacyjnymi. Pozwana zaprzeczyła korzystaniu z lokalu, powódka faktu takiego nie wykazała, podobnie, jak nie wykazała faktycznego zużycia wody i energii. Strona powodowa powołała się na § 5 umowy, w którym strony postanowiły, iż pozwaną jako najemcę obowiązywać będą także koszty eksploatacji w postaci dostawy wody i odprowadzanie ścieków oraz dostawy energii elektrycznej. Koszty te w umowie wskazano w zryczałtowanej wysokości. Jednakże postanowienia dotyczące kary umownej za niewykonanie obowiązku zwrotu lokalu odwołują się tylko i wyłącznie do czynszu, a nie do opłat eksploatacyjnych. Jednocześnie nie budzi wątpliwości, że umowa rozwiązała się 30 czerwca 2014 r. Od tego czasu nie istniała zatem podstawa do naliczania pozwanej opłat eksploatacyjnych w zryczałtowanej wysokości. W tym zakresie powództwo uznano za niezasadne. Ostatecznie na zasądzoną na rzecz powódki kwotę składają się kary umowne za okres od lipca 2014 r. do marca 2015 r. czyli 9 x 602,21 zł. Odsetki zasądzono na podstawie art. 481 k.c. zgodnie z żądaniem pozwu, mając na uwadze, że umowa nakazywała uiszczanie kar do 10 dnia każdego miesiąca bez osobnego wezwania, powódka żądała odsetek od dat późniejszych. W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono w myśl art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. Strona powodowa wygrała proces w 91%, natomiast pozwana w 9%. Strona powodowa poniosła następujący koszty: opłatę sądową od pozwu w kwocie 75 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego ustalone na kwotę 1200 złotych, których wysokość ustalono w oparciu o § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349), a także koszt opłaty od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (łącznie 1292 zł). Pozwana powinna więc zwrócić stronie powódce kwotę 1175,72 zł tytułem zwrotu kosztów procesu ( (...) * 91%), o czym orzeczono w pkt. III sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI