XI C 620/13

Sygnatura akt XI C 620/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 4 marca 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu XI Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:SSR Wojciech Wojnar Protokolant:Robert Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. we W. sprawy z powództwa Gmina W. przeciwko L. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanej L. K. na rzecz strony powodowej Gminy W. kwotę 121,40 zł (sto dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15 marca 2012 r. do dnia zapłaty; II. nie obciąża pozwanej kosztami postępowania. UZASADNIENIE Strona powodowa Gmina W. domagała się zasądzenia od pozwanej L. K. kwoty 121,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 marca 2012 r. do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania, wskazując, że w dniu 29 lutego 2012 r. na linii D pozwana nie posiadała ważnego biletu na przejazd. W dniu 28 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym. W dniu 18 marca 2013 r. pozwana L. K. w terminie złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o rozłożenie zasądzonych należności na raty. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 29 lutego 2012 r. małoletnia L. K. jechała autobusem linii D, stanowiącego własność Gminy W. . W trakcie przejazdu kontrolerzy Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. , której Gmina W. powierzyła zadania z zakresu kontroli dokumentów uprawniających do przewozu osób lub bagażu, rozpoczęli kontrolę dokumentów przewozu (biletów). (bezsporne, a nadto dowód: - wezwanie do zapłaty, k. 11) Ponieważ L. K. podczas kontroli nie posiadała ważnego biletu, kontroler wystawił wezwanie do zapłaty na kwotę 121,40 zł, w tym 1,40 zł należności przewozowej i 120 zł opłaty dodatkowej. L. K. potwierdziła odbiór wezwania. Na wezwaniu wskazano, że należność należy uregulować w terminie 14 dni od daty wezwania. W wezwaniu kontroler wskazał jako „sposób naruszenia przepisów” brak biletu. (dowód: - wezwanie do zapłaty, k. 11) Najtańszy bilet jednorazowy normalny obowiązujący w środkach lokalnego transportu zbiorowego Gminy W. wynosił w (...) . - 2,80 zł, a ulgowy – 1,40 zł. (fakt notoryjny) Pismem z dnia 11 maja 2012 r. (...) Sp. z o.o. we W. wezwała przedstawiciela ustawowego L. K. do zapłaty kwoty 121,40 zł. (dowód: - wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru, k. 23-24) L. K. jest uczniem. Pozostaje na utrzymaniu babci, ponieważ matka jest bezrobotna. Ojciec nie utrzymuje z nią kontaktów i nie płaci alimentów. (bezsporne – rozprawa z dnia 4 marca 2014 r.) Powyższe ustalenia Sądu znajdują uzasadnienie we wszystkich przeprowadzonych dowodach, które zostały powołane przy ustalaniu podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Żądanie strony powodowej znajduje oparcie w art. 774 k.c. , art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe , § 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 20 stycznia 2005 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych z tytułu przewozu osób, zabranych ze sobą do przewozu rzeczy i zwierząt oraz wysokości opłaty manipulacyjnej i art. 491 § 1 zd. 2 k.c. W myśl pierwszego z tych przepisów, przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Zgodnie z art. 33a ust. 3 prawa przewozowego w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawiają wezwanie do zapłaty; przy tym wysokość opłaty dodatkowej ustala się, biorąc za podstawę cenę najtańszego biletu jednorazowego normalnego stosowaną przez danego przewoźnika, jako 50-krotność tej ceny - za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu ( § 2 ww. Rozporządzenia). Stosownie do art. 491 § 1 zd. 2 k.c. jeżeli jedna ze stron dopuszcza się zwłoki w wykonaniu zobowiązania z umowy wzajemnej, druga strona może żądać wykonania zobowiązania i naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. W sprawie bezsporne były wszystkie okoliczności. Poza sporem było więc, że strony wiązała umowa przewozu, a za wykonaną usługę pozwana powinna był zapłacić wynagrodzenie (kupić bilet) w wysokości 1,40 zł, a opłata dodatkowa wynosi 120 zł. Sporów nie budziło też to, że pozwana jechała linią D i podczas kontroli nie posiadała biletu. Stosownie do art. 16 ust. 1 Prawa przewozowego umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Natomiast przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona, legitymując się identyfikatorem umieszczonym w widocznym miejscu, może dokonywać kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu ( art. 33a ust. 1 p.p.). W razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. W razie stwierdzenia braku ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego albo ulgowego przejazdu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty ( art. 33a p.p.). Tym samym, na podstawie ww. przepisów Sąd zasądził od pozwanej kwotę 121,40 zł. Zasadne jest również żądanie powodowej spółki co do odsetek za opóźnienie w płatności. Roszczenie to ma oparcie w art. 481 § 1 k.c. , zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Pozwana była zobligowana uiścić należność za przejazd i opłaty dodatkowe w terminie 14 dni od dnia 29 lutego 2012 r., czyli do 14 marca 2012 r. Ponieważ tego nie uczyniła, od dnia 21 lipca 2010 r. pozostawała w opóźnieniu z płatnością dochodzonej przez stronę powodową kwoty. Z przytoczonych wyżej względów Sąd orzekł zatem jak w punkcie I tenoru wyroku. W punkcie II tenoru wyroku Sąd na podstawie art. 102 k.p.c. odstąpił od obciążania pozwanej kosztami postępowania, uznając, że jej sytuacja rodzinna i majątkowa stanowią szczególne okoliczności uzasadniające zastosowanie wskazanego przepisu. Z: 1. odnotować; 2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda. 3. kal. 14 dni. 24.03.2014 r. ……………………………….