X U 392/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd oddalił odwołanie od decyzji ZUS odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego, uznając, że ubezpieczona była zdolna do pracy w spornym okresie.
E.S. odwołała się od decyzji ZUS odmawiającej jej zasiłku chorobowego za okres od 17 maja do 29 maja 2013 r., twierdząc, że nadal jest niezdolna do pracy. ZUS odmówił zasiłku, ponieważ lekarz orzecznik stwierdził zdolność do pracy od 16 maja 2013 r. Sąd, opierając się na opiniach biegłych sądowych (ortopedy, neurologa i reumatologa), uznał, że ubezpieczona była zdolna do pracy w spornym okresie, a jej schorzenia miały łagodny charakter i nie uniemożliwiały podjęcia zatrudnienia. W konsekwencji, sąd oddalił odwołanie.
Sprawa dotyczyła odwołania E.S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu z dnia 23 maja 2013 r., która odmówiła jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 maja 2013 r. do 29 maja 2013 r. ZUS argumentował, że lekarz orzecznik w dniu 16 maja 2013 r. stwierdził zdolność wnioskodawczyni do pracy. E.S. wniosła odwołanie, podnosząc, że jej stan zdrowia nie pozwalał na podjęcie pracy i pozostaje w dalszym leczeniu. Sąd Rejonowy ustalił, że wnioskodawczyni była niezdolna do pracy od 9 stycznia 2013 r. z powodu nadciśnienia i schorzeń układu ruchu, a kolejne zwolnienie lekarskie obejmowało okres od 30 kwietnia do 29 maja 2013 r. ZUS, korzystając z art. 59 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wyznaczył kontrolne badanie lekarskie, które wykazało zdolność do pracy od 16 maja 2013 r. W związku z tym, zaświadczenie lekarskie utraciło ważność. Sąd, dla weryfikacji stanu zdrowia, zasięgnął opinii biegłych sądowych: chirurga ortopedy i neurologa, a następnie reumatologa. Obie opinie, wydane odpowiednio 14 października i 9 grudnia 2013 r., potwierdziły, że wnioskodawczyni po dniu 16 maja 2013 r. była zdolna do pracy, a rozpoznane schorzenia miały łagodny charakter i nie powodowały istotnego upośledzenia funkcji organizmu. Mimo zastrzeżeń wnioskodawczyni, sąd uznał opinie biegłych za wiarygodne, rzetelne i pełne, zgodne z zasadami wiedzy medycznej i poparte badaniem. Sąd podkreślił, że zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS jest traktowane na równi z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy. Ponieważ wnioskodawczyni nie podjęła zatrudnienia z powodu rozwiązania umowy o pracę, ale była zdolna do wykonywania pracy, sąd oddalił jej odwołanie, uznając, że nie przysługuje jej prawo do zasiłku chorobowego za sporny okres.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ubezpieczonemu nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego, jeśli lekarz orzecznik ZUS stwierdził zdolność do pracy, a opinie biegłych sądowych potwierdzają tę zdolność.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opiniach biegłych sądowych, którzy po badaniu stwierdzili, że schorzenia ubezpieczonej miały łagodny charakter i nie powodowały istotnego upośledzenia funkcji organizmu, co pozwalało na podjęcie pracy. Zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS zostało uznane za równoważne z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawczyni |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. | instytucja | strona pozwana |
Przepisy (5)
Główne
ustawa zasiłkowa art. 59 § 1, 2 i 6
Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Ustawa ta daje ZUS możliwość kontrolowania prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do pracy poprzez wyznaczenie kontrolnego badania lekarskiego.
k.p.c. art. 477 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten stanowi podstawę do orzeczenia sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym do oddalenia odwołania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 468 § § 2 pkt.4 i § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy te regulują możliwość zasięgnięcia przez sąd opinii biegłego sądowego w celu wyjaśnienia okoliczności faktycznych.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten stanowi o ocenie dowodów przez sąd, w tym dowodu z opinii biegłego, na podstawie zasad logiki i wiedzy powszechnej.
k.p. art. 229 § § 4
Kodeks pracy
Przepis ten dotyczy orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy, które jest traktowane na równi z zaświadczeniem lekarza orzecznika ZUS w kontekście zdolności do podjęcia zatrudnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Lekarz orzecznik ZUS stwierdził zdolność do pracy od 16 maja 2013 r. Opinie biegłych sądowych (ortopedy, neurologa, reumatologa) potwierdziły zdolność do pracy wnioskodawczyni w spornym okresie. Schorzenia wnioskodawczyni miały łagodny charakter i nie powodowały istotnego upośledzenia funkcji organizmu. Zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS jest traktowane na równi z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy.
Odrzucone argumenty
Stan zdrowia wnioskodawczyni nie pozwalał na podjęcie pracy w zawodzie sprzedawcy. Lekarze leczący ocenili stan zdrowia inaczej niż biegli sądowi. Praca sprzedawcy jest pracą ciężką, stojącą i wymagającą pełnej sprawności kręgosłupa i rąk.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie uwzględnił wniesionych przez wnioskodawczynię zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii. Opinie te zostały sporządzone w sposób obiektywny, rzetelny i pełny a ich wydanie zostało poprzedzone wnikliwym zapoznaniem się z dokumentacją medyczną, zebraniem wywiadu oraz bezpośrednim badaniem wnioskodawczyni. Przedmiotem opinii biegłego nie jest przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiedzy fachowej (wiadomości specjalnych). Zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS wydane w związku z kontrolą zasadności wystawionego zaświadczenia o niezdolności do pracy jest traktowane na równi z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy na stanowisku, wydanym w trybie art.229 § 4 Kodeksu pracy i stanowi dla pracodawcy podstawę do podjęcia przez wnioskodawcę pracy na uprzednim stanowisku.
Skład orzekający
Barbara Bonczar
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie znaczenia opinii biegłych sądowych w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego oraz zasad kontroli orzekania o niezdolności do pracy przez ZUS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji oceny zdolności do pracy przez lekarza orzecznika ZUS i biegłych sądowych w kontekście konkretnych schorzeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii spornej między ubezpieczonym a ZUS w zakresie prawa do zasiłku chorobowego, opierającej się na ocenie zdolności do pracy przez biegłych.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: XU-392/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2014r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 25 lutego 2014r. we W. sprawy z odwołania E. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 23 maja 2013r. znak: (...) w sprawie E. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o zasiłek chorobowy oddala odwołanie. Sygn. akt X U 392/13 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. decyzją z 23 maja 2013r. odmówił wnioskodawczyni E. S. przyznania prawa do zasiłku chorobowego za okres od 17 maja 2013r. do 29 maja 2013r. Zdaniem strony pozwanej zasiłek chorobowy za w/w okres wnioskodawczyni nie przysługuje, gdyż Lekarz Orzecznik w wyniku przeprowadzonego w dniu 16 maja 2013r. badania lekarskiego orzekł, że wnioskodawczyni od tego dnia jest zdolna do pracy. We wniesionym od tej decyzji odwołaniu wnioskodawczyni wnosiła o zmianę decyzji i przyznanie prawa do zasiłku chorobowego za sporny okres, gdyż stan jej zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy. W uzasadnieniu swego stanowiska wnioskodawczyni podniosła, że pozostaje w dalszym leczeniu u lekarzy specjalistów. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie jako niezasadne. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni E. S. z zawodu sprzedawca, stała się niezdolna do pracy od 09 stycznia 2013r. z powodu nadciśnienia tętniczego i schorzeń układu ruchu. Kolejne zwolnienie lekarskie wnioskodawczyni otrzymała na okres od 30 kwietnia 2013r. do 29 maja 2013r. Strona pozwana korzystając z przysługującego jej uprawnienia na podstawie art.59 ust.1, 2 i 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – Dz.U. z 2010r. Nr 77, poz.2512 ze zm., wyznaczyła na dzień 16 maja 2013r. kontrolne badanie lekarskie przez Lekarza Orzecznika ZUS celem dokonania zasadności wystawionego zaświadczenia o niezdolności do pracy. W wyniku przeprowadzonego badania Lekarz Orzecznik na podstawie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania uznał, że wnioskodawczyni od dnia 16 maja 2013r. jest zdolna do pracy i może podjąć zatrudnienie zgodnie z kwalifikacjami czy lekkiej fizycznie. Wydane przez lekarza leczącego zaświadczenie o niezdolności do pracy na okres od 30 kwietnia 2013r. do 29 maja 2013r. utraciło ważność z dniem 16 maja 2013r. i brak było przeciwwskazań do podjęcia przez wnioskodawcę pracy na uprzednio zajmowanym stanowisku. Wnioskodawczyni nie podjęła zatrudnienia, gdyż z dniem 13 marca 2013r. umowa o prace została rozwiązana. Dowód: akta zasiłkowe ZUS Postanowieniem z dnia 13 lipca 2013r., Sąd na podstawie art.468 § 2 pkt.4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego chirurga ortopedy i neurologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawczyni w okresie od 16 maja 2013r. do 29 maja 2013r. była niezdolna do pracy czy też z dniem 16 maja 2013r. odzyskała zdolność do pracy. W wydanej w dniu 14 października 2013r. opinii biegły sądowy chirurg ortopeda i neurolog rozpoznali u wnioskodawczyni min. zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa, chorobę zwyrodnieniowa obu rąk i uznali, że wnioskodawczyni po dniu 16 maja 2013r. była zdolna do pracy. Zdaniem biegłych sądowych stan zdrowia wnioskodawczyni winien ocenić biegły sądowy reumatolog. Dowód: opinia biegłych sądowych z dnia 14.10.2013r. - k.28 akt. Postanowieniem z dnia 06 listopada 2013r., Sąd na podstawie art.468 § 2 pkt.4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego reumatologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawczyni w okresie od 16 maja 2013r. do 29 maja 2013r. była niezdolna do pracy czy też z dniem 16 maja 2013r. odzyskała zdolność do pracy. W wydanej w dniu 09 grudnia 2013r. opinii biegły sądowy reumatolog rozpoznał u wnioskodawczyni min. zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa, chorobę zwyrodnieniową obu rąk i uznał, że wnioskodawczyni po dniu 16 maja 2013r. była zdolna do pracy. Dowód: opinia biegłego sądowego z dnia 09.12.2013r. - k.41 akt. Wnioskodawczyni nie zgodziła się z wydaną w sprawie opinią biegłych sądowych chirurga ortopedy i neurologa, gdyż jest ona niezgodna z oceną stanu jej zdrowia dokonaną przez lekarzy leczących, ale nie wniosła do niej merytorycznych zastrzeżeń. Zdaniem wnioskodawczyni stan jej zdrowia po dniu 16 maja 2013r. nie pozwalał na podjęcie zatrudnienia w zawodzie sprzedawcy, gdyż jest to praca ciężka, stojąca i wymagająca pełnej sprawności kręgosłupa i obu rak. Wnioskodawczyni wniosła o przebadanie jej przez innych biegłych sądowych odpowiednich specjalności, w celu rzetelnej oceny stanu jej zdrowia i zdolności do pracy. Sąd nie uwzględnił wniesionych przez wnioskodawczynię zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii. Z wydanymi w sprawie opiniami zgodziła się strona pozwana. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie rozstrzygnięciu wymaga kwestia czy wnioskodawczyni E. S. w okresie od 16 maja 2013r. do 29 maja 2013r. była nadal niezdolna do pracy i czy przysługuje jej prawo do zasiłku chorobowego za ten okres. Dyspozycja art. 59 ustawy z dnia 25 czerwca 1999r.o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – Dz.U. z 2010r, nr 77, poz. 2512, daje możliwość i określa zasady kontrolowania prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy. Strona pozwana korzystając z powołanego przepisu wyznaczyła kontrolne badanie lekarskie celem zbadania zasadności wystawionego zaświadczenia o niezdolności do pracy. Zdaniem Lekarza Orzecznika ZUS wnioskodawczyni od dnia 16 maja 2013r. była zdolna do pracy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i przeprowadzone przed Sądem postępowanie daje podstawy do twierdzenia, że wnioskodawczyni w tym okresie nie była niezdolna do pracy. Okoliczność te potwierdził w wydanej w dniu 14 października 2013r. biegły sądowy chirurg ortopeda i neurolog i w dniu 09 grudnia 2013r. biegły reumatolog. Zdaniem biegłych sądowych rozpoznane u wnioskodawcy choroby mają charakter łagodny i niepowikłany. Schorzenia te nie powodują istotnego upośledzenia funkcji organizmu i mogą być diagnozowane i leczone ambulatoryjnie. W przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa mogą występować zaburzenia neurologiczne, które mogą czynić wnioskodawczynię niezdolną do pracy. Stan zdrowia wnioskodawczyni w dniu badania przez lekarza orzecznika ZUS był dobry. Zdaniem Sądu opinie biegłych sądowych zasługują na przymiot wiarygodności. Opinie te zostały sporządzone w sposób obiektywny, rzetelny i pełny a ich wydanie zostało poprzedzone wnikliwym zapoznaniem się z dokumentacją medyczną, zebraniem wywiadu oraz bezpośrednim badaniem wnioskodawczyni. Zdaniem Sądu opinia są pełne, uwzględniają wszystkie istniejące schorzenia oraz stopień ich nasilenia u wnioskodawczyni. Dowód z opinii biegłego podlega ocenie Sądu przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. , na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii biegłego nie jest przedstawienie faktów, lecz ich ocena na podstawie wiedzy fachowej (wiadomości specjalnych). Nie podlega ona zatem weryfikacji, jak dowód na stwierdzenie faktów, na podstawie kryterium prawdy i fałszu. Nie są miarodajne dla oceny tego dowodu niekonkurencyjne z nim oceny świadków i uczestników postępowania, co do faktów będących przedmiotem opinii (zob. uzasadnienie orzeczenia SN z dnia 7 listopada 2000 r., I CKN 1170/98, OSNC 2001, nr 4, poz. 64; uzasadnienie orzeczenia SN z dnia 15 listopada 2002 r., V CKN 1354/00, niepubl.). W przedmiotowej opinii biegli sądowi odpowiedzieli na wszystkie postawione przez Sąd pytania. Swoje stanowisko poparli wnikliwą analizą dokumentacji medycznej oraz przeprowadzonym badaniem wnioskodawczyni. Zdaniem Sądu wydane w sprawie opinie biegłych sądowych są pełne, uwzględniają wszystkie istniejące schorzenia oraz stopień ich nasilenia u wnioskodawczyni i Sąd w pełni podziela stanowisko zajęte w opinii przez biegłych. Zgodnie z art.58 ust. 8 ustawy zasiłkowej, zaświadczenie lekarza orzecznika ZUS wydane w związku z kontrolą zasadności wystawionego zaświadczenia o niezdolności do pracy jest traktowane na równi z orzeczeniem lekarskim stwierdzającym brak przeciwwskazań do pracy na stanowisku, wydanym w trybie art.229 § 4 Kodeksu pracy i stanowi dla pracodawcy podstawę do podjęcia przez wnioskodawcę pracy na uprzednim stanowisku. Wnioskodawczyni po dniu 16 maja 2013r. nie podjęła zatrudnienia, gdyż stosunek pracy został rozwiązany, ale wnioskodawczyni może wykonywać pracę zgodnie z kwalifikacjami lub lekką pracę fizyczną. Ponadto wnioskodawczyni nie wniosła merytorycznych zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy i neurologa a kontynuowane leczenie może odbywać się w ramach leczenia ambulatoryjnego. Odnosząc się do kwestii zastrzeżeń wniesionych przez wnioskodawczynię do sporządzonej w sprawie opinii biegłych sądowych chirurga ortopedy i neurologa, należy podkreślić, iż Sąd nie uwzględnił argumentów wnioskodawczyni i oceny stanu jej zdrowia dokonana przez leczących ja lekarzy, mając na uwadze, jak już wyżej zaznaczono, fakt, iż opinia została sporządzona w sposób rzetelny, jest zgodna z zasadami wiedzy medycznej, a także sporządzona została przez biegłych z długoletnią praktyką orzeczniczą. Zawarte w niej wnioski są logiczne, spójne natomiast zastrzeżenia zgłoszone do opinii biegłych są wyłącznie polemiką z dokonaną przez biegłych oceną i nie znajdują uzasadnienia. Z wydaną w sprawie opinią zgodziła się stron pozwana i nie wniosła do niej zastrzeżeń. Wnioskodawcy nie przysługuje więc, prawo do zasiłku chorobowego za okres od 17 maja 2013r. do 29 maja 2013r. Z tych względów na podstawie art. 477 14 § 1 Kpc Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI