X Kzw 32/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie skazanego M. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w P., które odmówiło odroczenia wykonania zastępczej kary 180 dni pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy uznał, że nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odroczenia wykonania kary, a natychmiastowe jej wykonanie nie pociągnie za sobą zbyt ciężkich skutków dla skazanego lub jego rodziny.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie skazanego M. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 11 grudnia 2012 r., które odmówiło odroczenia wykonania zastępczej kary 180 dni pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie wskazuje, że sąd rejonowy prawidłowo ocenił przesłanki odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, wskazane w art. 150 § 1 k.k.w. i art. 151 § 1 k.k.w., i trafnie ustalił, że nie występują one w tej sprawie. Skarżący nie wykazał, aby natychmiastowe wykonanie kary mogłoby pociągnąć za sobą zbyt ciężkie skutki dla niego lub jego rodziny. Sąd podkreślił, że osadzenie w zakładzie karnym i związane z tym pogorszenie sytuacji skazanego i jego bliskich są naturalnymi następstwami skazania, z którymi skazany powinien był się liczyć.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nie istnieją przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odroczenia wykonania kary.
Uzasadnienie
Sąd ocenił przesłanki z art. 150 i 151 k.k.w. i uznał, że nie zachodzą one w sprawie, a natychmiastowe wykonanie kary nie spowoduje zbyt ciężkich skutków dla skazanego lub jego rodziny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Stanisław Wieśniakowski | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (5)
Główne
k.k.w. art. 150 § 1
Kodeks karny wykonawczy
przesłanki obligatoryjnego odroczenia
k.k.w. art. 151 § 1
Kodeks karny wykonawczy
przesłanki fakultatywnego odroczenia
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 1 § 2
Kodeks karny wykonawczy
k.k. art. 209 § 1
Kodeks karny
przestępstwo niealimentacji
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nie zachodzą przesłanki obligatoryjnego ani fakultatywnego odroczenia wykonania kary. Natychmiastowe wykonanie kary nie pociągnie za sobą zbyt ciężkich skutków dla skazanego lub jego rodziny.
Odrzucone argumenty
Argumenty skazanego o zbyt ciężkich skutkach wykonania kary.
Godne uwagi sformułowania
Osadzenie M. P. w zakładzie karnym i – w konsekwencji – pogorszenie sytuacji jego i bliskich są naturalnymi następstwem skazania, z którym żalący – popełniając kolejne przestępstwa – powinien był się liczyć.
Skład orzekający
Arkadiusz Tomczak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "potwierdzenie standardowej wykładni przepisów dotyczących odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku przesłanek do odroczenia wykonania kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie dotyczące wykonania kary, bez nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyX Kzw 32/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2013r. Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadiusz Tomczak Protokolant: st. sekr. sąd. Zofia Gładysiak przy udziale Prokuratora: Stanisława Wieśniakowskiego po rozpoznaniu w sprawie M. P. skazanego za przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 11 grudnia 2012r. w przedmiocie odmowy odroczenia wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie skazanego nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku skazanego o odroczenie wykonania zastępczej kary 180 dni pozbawienia wolności orzeczonej postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 15.03.2012r. Procedując w przedmiocie wniosku o odroczenie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności sąd rejonowy dokonał prawidłowej oceny przesłanek zarówno obligatoryjnego, jak i fakultatywnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności wskazanych w art. 150 § 1 k.k.w. i art. 151 § 1 k.k.w. , trafnie ustalając, że w rozpoznawanej sprawie nie występują. Skarżący nie wykazał, aby zachodziły podstawy do odroczenia wykonania kary. Argumenty żalącego nie przekonują o tym, że natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla niego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Osadzenie M. P. w zakładzie karnym i – w konsekwencji – pogorszenie sytuacji jego i bliskich są naturalnymi następstwem skazania, z którym żalący – popełniając kolejne przestępstwa – powinien był się liczyć. Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI