X Kz 981/25

Sąd Okręgowy w WarszawieWarszawa2025-09-18
SAOSKarnepostępowanie wykonawczeŚredniaokręgowy
cudzoziemiecstrzeżony ośrodekzażalenieprawo do obronydecyzja o powrocieśrodek zapobiegawczy

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie o umieszczeniu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku, uznając zażalenie za bezzasadne.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie pełnomocnika cudzoziemca na postanowienie o umieszczeniu go w strzeżonym ośrodku. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia prawa do obrony i przepisów ustawy o cudzoziemcach, wskazując na brak podstaw do uchylenia decyzji. Utrzymano w mocy postanowienie sądu rejonowego, uznając, że ziściły się przesłanki do zastosowania środka zapobiegawczego w celu wykonania prawomocnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu.

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie pełnomocnika cudzoziemca na postanowienie Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 28 sierpnia 2025 r., które dotyczyło umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za bezzasadne i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że zarzut nieważności postępowania z powodu niepowiadomienia obrońcy o terminie posiedzenia nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ ustawodawca nie przewidział takiej sankcji, a ponadto cudzoziemiec nie zgłaszał woli skorzystania z pomocy obrońcy. Sąd odrzucił również zarzut naruszenia art. 403 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, wyjaśniając, że cudzoziemiec został umieszczony w ośrodku na podstawie innych przepisów, a wskazany punkt w ustawie nie istnieje. Podkreślono, że postanowienie sądu zostało wydane, ponieważ ziściły się ustawowe przesłanki do umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku na okres 60 dni, w związku z nie wykonaniem prawomocnej decyzji o zobowiązaniu do powrotu. Sąd zaznaczył, że okoliczności dotyczące długoletniego pobytu cudzoziemca w Polsce i centrum życia nie mogą opóźniać wykonania decyzji, a cudzoziemiec powinien przestrzegać polskiego prawa, w tym nie popełniać przestępstw.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawodawca nie przewidział takiej sankcji.

Uzasadnienie

Przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający prawo do obrony nie czyni go nieważnym, gdyż taka sankcja nie została przewidziana przez ustawodawcę. Ponadto, w tym konkretnym przypadku, cudzoziemiec nie informował o woli skorzystania z pomocy obrońcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Strona wygrywająca

Prokuratura

Strony

NazwaTypRola
S. R.osoba_fizycznacudzoziemiec
pełnomocnik cudzoziemcainnepełnomocnik

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 437

Kodeks postępowania karnego

u.o.u.c.o. art. 88a § 1

Ustawa o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

u.o.u.c.o. art. 88b

Ustawa o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

u.o.u.c.o. art. 87 § 1 pkt 3, 4

Ustawa o udzieleniu cudzoziemców ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Pomocnicze

u.c. art. 403 § 3

Ustawa o cudzoziemcach

Przepis ten nie zawiera punktu 1 i określa maksymalną długość pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku albo areszcie dla cudzoziemców.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ziściły się ustawowe przesłanki do umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku. Naruszenie prawa do obrony nie skutkuje nieważnością postępowania. Brak naruszenia art. 403 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach.

Odrzucone argumenty

Nieważność postępowania z powodu niepowiadomienia obrońcy o terminie posiedzenia. Naruszenie art. 403 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Naruszenie EKPCz.

Godne uwagi sformułowania

przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający prawo do obrony nie czyni jeszcze tego postępowania nieważnym, gdyż takiej sankcji nie przewidział ustawodawca To cudzoziemiec chcąc korzystać z gościnności kraju pobytu powinien przestrzegać obowiązującego w nim prawa, a w szczególności nie popełniać poważnego, umyślnego przestępstwa, stwarzającego realne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego na terytorium RP.

Skład orzekający

Leszek Parzyszek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umieszczania cudzoziemców w strzeżonych ośrodkach oraz kwestii proceduralnych związanych z prawem do obrony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cudzoziemca z prawomocną decyzją o zobowiązaniu do powrotu i popełnionym przestępstwem.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i praw cudzoziemców, a także bezpieczeństwa publicznego, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie imigracyjnym i karnym.

Naruszenie prawa do obrony nie zawsze oznacza nieważność postępowania – kluczowe postanowienie sądu.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt X Kz 981/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: Sędzia Leszek Parzyszek Protokolant: sekretarz sądowy Dominika Kryszkiewicz po rozpoznaniu w sprawie S. R. zażalenia pełnomocnika cudzoziemca na postanowienie Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt II Ko 1779/225 w przedmiocie umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców na podstawie art. 437 k.p.k. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie odnieść się należy do postawionego w uzasadnieniu zażalenia zarzutu nieważności postępowania przeprowadzonego przed sądem rejonowym z uwagi na niepowiadomienie obrońcy o terminie posiedzenia. Otóż przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający prawo do obrony nie czyni jeszcze tego postępowania nieważnym, gdyż takiej sankcji nie przewidział ustawodawca. Niezależnie od tego w rozpoznawanym przypadku cudzoziemiec w toku posiedzenia 28 sierpnia 2025 r. nie informował o woli skorzystania z pomocy obrońcy. Nietrafny był też zarzut naruszenia art. 403 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, skoro cudzoziemiec został umieszczony w strzeżonym ośrodku na podstawie art. 88a ust. 1 i art. 88b w związku z art. 87 ust. 1 pkt 3, 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od tego nie mogło dojść do naruszenia wskazanego w zarzucie przepisu, gdyż w treści art. 403 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach brak jest pkt 1, ustęp ten nie dzieli się na punkty, oraz określa maksymalną długość okresu pobytu cudzoziemca w strzeżonym ośrodku albo areszcie dla cudzoziemców. Jest zatem oczywiste, że nie mogło dojść do jego naruszenia w rozpatrywanej sprawie. W sprawie nie doszło też do naruszenia EKPCz we wskazanym w zażaleniu zakresie. Postanowienie sądu zostało wydane, gdyż w rozpatrywanym przypadku, jak dokładnie wykazał sąd rejonowy, ziściły się ustawowe przesłanki do umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku na okres 60 dni. Wobec cudzoziemca pozostaje w mocy decyzja z 22.11.2023 r. Komendanta PSG w N. o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, w której nie określono terminu dobrowolnego powrotu, zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja ta była zaskarżana przez cudzoziemca włącznie ze skargą kasacyjną do NSA. Jednak od 29 maja 2025 r. jest prawomocna. Skoro do chwili obecnej cudzoziemiec jej nie wykonał, nie budzi wątpliwości, że tylko zastosowanie surowego środka zapobiegawczego może doprowadzić do jej wyegzekwowania. Podniesione przez obrońcę okoliczności dotyczące tego, że cudzoziemiec od wielu lat przebywa w Polsce i ma tu centrum życia nie mogą prowadzić do faktycznego co najmniej opóźnienia wykonania decyzji z 22.11.2023 r. To cudzoziemiec chcąc korzystać z gościnności kraju pobytu powinien przestrzegać obowiązującego w nim prawa, a w szczególności nie popełniać poważnego, umyślnego przestępstwa, stwarzającego realne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego na terytorium RP. Wobec powyższego, orzeczono jak w sentencji.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę