X KO 106/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach, uznając, że przesłanki ustawowe zostały spełnione.
Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał zażalenie komornika na postanowienie Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu go w czynnościach. Sąd uznał, że zgodnie z ustawą o komornikach sądowych, Minister Sprawiedliwości jest zobowiązany do zawieszenia komornika, jeśli prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. W tej sprawie komornikowi postawiono zarzuty popełnienia czynów z art. 233 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., co stanowiło podstawę do zawieszenia.
Sąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny – Odwoławczy, rozpoznał zażalenie komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 lutego 2019 roku w przedmiocie zawieszenia go w czynnościach. Sąd Okręgowy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie opierało się na art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, który nakłada na Ministra Sprawiedliwości obowiązek zawieszenia komornika w czynnościach, gdy prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Sąd podkreślił, że decyzja Ministra ma charakter automatyczny i nie jest uznaniowa. Wskazano, że komornikowi postawiono zarzuty popełnienia czynów z art. 233 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., co niewątpliwie stanowi umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. Sąd zaznaczył, że stosowanie tej instytucji ma na celu ochronę interesu publicznego i zapewnienie, że funkcjonariusz publiczny daje rękojmię należytego wykonywania powierzonych mu zadań. Nie badano merytorycznej zasadności zarzutów karnych, a jedynie formalne przesłanki zawieszenia. Sąd odrzucił argumenty skarżącego dotyczące omyłek pisarskich.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do utrzymania w mocy postanowienia o zawieszeniu.
Uzasadnienie
Ustawa o komornikach sądowych w art. 18 ust. 1 pkt 1 nakłada obowiązek zawieszenia komornika w czynnościach, gdy prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Decyzja Ministra Sprawiedliwości ma charakter automatyczny. W tej sprawie komornikowi postawiono zarzuty popełnienia umyślnych przestępstw, co spełnia przesłanki ustawowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Minister Sprawiedliwości
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. L. | osoba_fizyczna | komornik |
Przepisy (7)
Główne
u.k.s. art. 18 § 1
Ustawa o komornikach sądowych
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o zawieszeniu komornika w czynnościach jest automatyczna i nie ma charakteru uznaniowego w przypadku wystąpienia przesłanek wskazanych w przepisie.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.k.s. art. 18 § 3
Ustawa o komornikach sądowych
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 105
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spełnienie przesłanek ustawowych do zawieszenia komornika w czynnościach z uwagi na prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego. Automatyczny charakter decyzji Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zawieszenia. Ochrona interesu publicznego i zapewnienie rękojmi należytego wykonywania obowiązków przez funkcjonariusza publicznego.
Godne uwagi sformułowania
decyzja Ministra Sprawiedliwości jest automatyczna i nie ma charakteru uznaniowego sankcja w postaci zawieszenia w czynnościach komornika osoby, w stosunku do której jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe jest uzasadniona specyfiką działalności komornika jako funkcjonariusza publicznego w interesie publicznym leży, aby funkcjonariusz publiczny, który w imieniu państwa wykonuje orzeczenia sądowe w drodze przymusowej egzekucji, dawał rękojmię należytego i zgodnego z prawem, wypełniania powierzonych mu zadań publicznych przy stosowaniu omawianej instytucji nie ma znaczenia związek zarzucanego przestępstwa z czynnościami komorniczymi
Skład orzekający
Mariusz Jackowski
przewodniczący-sprawozdawca
Wanda Jankowska-Bebeszko
sędzia
Agnieszka Stachniak-Rogalska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszenia komornika w czynnościach na podstawie ustawy o komornikach sądowych oraz znaczenie funkcji komornika jako funkcjonariusza publicznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prowadzenia postępowania karnego przeciwko komornikowi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności komornika i jego zawieszenia w czynnościach, co jest istotne dla praktyków prawa, ale także pokazuje mechanizmy kontroli nad funkcjonariuszami publicznymi.
“Komornik zawieszony w czynnościach – kiedy prawo nakazuje automatyczne działanie?”
Sektor
prawo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt X Ko 106/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie , X Wydział Karny – Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Mariusz Jackowski-spr. Sędziowie : SO Wanda Jankowska-Bebeszko SR / del. / Agnieszka Stachniak-Rogalska Protokolant : prot. sąd. Aleksandra Klimczak po rozpoznaniu w sprawie A. L. na skutek zażalenia wniesionego przez komornika na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 1 lutego 2019 roku w przedmiocie zawieszenia w czynnościach Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Warszawy – Woli w Warszawie A. L. na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z normą prawną wyrażoną w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych, Minister Sprawiedliwości jest zobligowany do zawieszenia Komornika Sądowego w wykonywanych czynnościach. W piśmiennictwie stosuje się wykładnię literalną powyższego przepisu, co oznacza, że w przypadku wystąpienia przesłanek wskazanych w art. 18 ust. 1 pkt 1, decyzja Ministra Sprawiedliwości jest automatyczna i nie ma charakteru uznaniowego (por. Grajewski Artur. Art. 18. W: Komentarz do ustawy o komornikach sądowych, [w:] Ustawa o komornikach sądowych. Ustawa o kosztach komorniczych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2018). Wspomniany przepis statuuje ww. obowiązek w sytuacji, gdy przeciwko komornikowi jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. Sąd Okręgowy przypomina treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2011 r. (sygn. II GSK 516/10, LEX nr 992402), które pomimo nowelizacji przepisów można potraktować jako generalną dyrektywę wspomagającą sądy przy orzekaniu w sprawach z zażalenia na postanowienia o zawieszeniu w czynnościach komornika. Sankcja w postaci zawieszenia w czynnościach komornika osoby, w stosunku do której jest prowadzone postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe jest uzasadniona specyfiką działalności komornika jako funkcjonariusza publicznego, któremu do wykonywania czynności zawodowych niezbędny jest autorytet oraz związany z nim przymiot "nieposzlakowanej opinii". Ustawodawca , mając na uwadze doniosłe funkcje jakie komornik pełni w imieniu państwa , jego szczególny status funkcjonariusza publicznego , oraz to , że w zakresie przyznanych mu kompetencji dysponuje środkami przymusu , zadecydował , że w przypadku postawienia komornikowi zarzutu o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub o umyślne przestępstwo skarbowe komornik nie może wykonywać zawodu . W interesie publicznym leży bowiem , aby funkcjonariusz publiczny , który w imieniu państwa wykonuje orzeczenia sądowe w drodze przymusowej egzekucji , dawał rękojmię należytego i zgodnego z prawem , wypełniania powierzonych mu zadań publicznych . W istocie chodzi tu o realizację funkcji ochronnej i zabezpieczającej interes publiczny przed wykonywaniem czynności komorniczych przez osobę niedającą rękojmi ich należytego wykonywania . Przy stosowaniu omawianej instytucji nie ma znaczenia związek zarzucanego przestępstwa z czynnościami komorniczymi , a decyzja Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zapada „ automatycznie „ , bez badania merytorycznej zasadności stawianych komornikowi karnych zarzutów / por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2012 r. K 14/10 , Legalis 503296 / . Komornikowi – w szczególności w oparciu o analizę zabezpieczonego w sprawie Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli sygn. akt II K 319/17 monitoringu , depozycje oskarżonego w tejże sprawie i opinii biegłych – postawiono zarzut popełnienia czynu z art.233 § 1 k.k. i art.13 § 1 k.k. w zw. z art.286 § 1 k.k. , co niewątpliwie stanowi umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego / vide postanowienie o przedstawieniu zarzutów z dnia 28.11.2017 r. , akt oskarżenia – data wpływu 29.06.2018 r. / . O powyższym świadczy jednoznacznie również opis czynu zarzucanego komornikowi w przedmiotowej sprawie karnej / sygn. akt II K 268/17 Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli / . Zachodzą tym samym przesłanki zawieszenia komornika w czynnościach . Jak to już zaznaczono , stosując przedmiotową instytucję organ orzekający w przedmiocie zawieszenia nie bada sprawy merytorycznie , prawdopodobieństwa stawianych komornikowi karnych zarzutów . Inny jest bowiem charakter przedmiotowej instytucji , inny zaś środków zapobiegawczych przewidzianych w kodeksie postępowania karnego . Skarżący w istocie nie przedstawia zarzutów , mogących podważyć zaskarżone postanowienie . Powoływanie się na oczywiste omyłki pisarskie w zaskarżonym postanowieniu z natury rzeczy nie może skutkować uwzględnieniem zażalenia / por. art.105 k.p.k. / . W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie . Mariusz Jackowski Wanda Jankowska – Bebeszko Agnieszka Stachniak – Rogalska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI