X KA 725/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając sprawę P. K. oskarżonego o oszustwo, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza. Apelację wniósł obrońca oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Argumentował, że sąd pierwszej instancji błędnie ocenił dowody, utożsamiając stan niewypłacalności z brakiem możliwości zaspokojenia roszczeń i błędnie ustalił, że spółka reprezentowana przez oskarżonego nie mogła spłacić zobowiązań. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Stwierdził, że sąd rejonowy prawidłowo ocenił dowody, opierając się na całokształcie materiału dowodowego i zasadach logiki oraz doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy podkreślił, że oskarżony, składając zamówienia, miał świadomość trudnej sytuacji finansowej swojej spółki i zamiar złożenia wniosków o upadłość i postępowanie sanacyjne, co wprowadziło w błąd kontrahenta. Brak zapłaty wierzytelności w terminie, wynikający z przepisów prawa restrukturyzacyjnego, nie miał wpływu na ocenę popełnionego wcześniej oszustwa. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion oszustwa w kontekście przepisów prawa restrukturyzacyjnego i obowiązków informacyjnych dłużnika.
Dotyczy specyficznej sytuacji spółki w restrukturyzacji i jej wpływu na ocenę zamiaru oszukańczego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, w szczególności zamiar oszukańczy oskarżonego, przy wydaniu wyroku skazującego za oszustwo w kontekście postępowania restrukturyzacyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, w tym zamiar oszukańczy oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd rejonowy dokonał swobodnej, zgodnej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny dowodów, co jest objęte ochroną art. 7 k.p.k. Ustalenia faktyczne, w tym zamiar oszukańczy oskarżonego, miały oparcie w przeprowadzonych dowodach.
Czy obraza przepisów prawa materialnego (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 252 p.r.) nastąpiła poprzez błędne zastosowanie przepisu, gdy brak spłaty wierzytelności wynikał z ograniczeń prawa restrukturyzacyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obraza prawa materialnego nie nastąpiła, ponieważ sąd rejonowy prawidłowo zastosował art. 286 § 1 k.k., a art. 252 p.r. nie miał zastosowania do przypisanego czynu.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że przestępstwo oszustwa zostało popełnione w momencie składania zamówień, a późniejszy brak zapłaty wynikający z przepisów prawa restrukturyzacyjnego nie miał wpływu na byt przestępstwa. Art. 252 p.r. nie był podstawą przypisanego czynu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
| Sąd Rejonowy dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie | instytucja | sąd pierwszej instancji |
| Prokurator Zdzisław Hut | organ_państwowy | prokurator |
| Karolina Popowska | osoba_fizyczna | protokolant |
| Spółka (...) S.A. | spółka | pokrzywdzony |
| (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. | spółka | spółka oskarżonego |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Błędne wprowadzenie w błąd kontrahenta co do możliwości zapłaty w umówionych terminach, przy świadomości trudnej sytuacji finansowej spółki i zamiaru złożenia wniosków o upadłość/postępowanie sanacyjne, wypełnia znamiona oszustwa.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasady oceny dowodów przez sąd, która musi być swobodna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego.
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
p.r. art. 252 § ust. 1
Ustawa Prawo restrukturyzacyjne
Przepis zakazujący spełniania przez dłużnika świadczeń wynikających z wierzytelności objętych układem do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sanacyjnego.
p.r. art. 91 § ust. 1
Ustawa Prawo restrukturyzacyjne
Pierwszeństwo w rozpoznaniu wniosku o otwarcie postępowania sanacyjnego nad wnioskiem o ogłoszenie upadłości.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego od strony, której środek odwoławczy nie został uwzględniony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, w tym zamiar oszukańczy oskarżonego. • Obraza prawa materialnego nie nastąpiła, gdyż art. 286 § 1 k.k. został prawidłowo zastosowany, a art. 252 p.r. nie miał zastosowania do przypisanego czynu. • Brak zapłaty wierzytelności wynikający z przepisów prawa restrukturyzacyjnego nie wpływa na byt popełnionego wcześniej oszustwa.
Odrzucone argumenty
Obraza art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący zamiaru oszukańczego i możliwości zaspokojenia roszczeń. • Obraza art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 252 p.r. poprzez błędną subsumpcję.
Godne uwagi sformułowania
Sąd meriti nie obraził art. 7 k.p.k., bowiem ukształtował swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, które ocenił swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. • Zarzuty obrazy art. 7 k.p.k. sformułowane przez obrońcę, to de facto zarzuty błędnego ustalenia stanu faktycznego. • Dla bytu przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. bez znaczenia pozostaje, czy oskarżony nie miał w ogóle zamiaru zapłaty ceny towaru, czy też miał zamiar jedynie odwlec ową zapłatę. • Wprowadzenie w błąd polegało w realiach sprawy na celowym wywołaniu błędnego przekonania po stronie przedstawicieli spółki (...) , że kwoty 17.665,74 zł i 21.514,65 zł zostaną zapłacone w terminie 60 dniu.
Skład orzekający
Przemysław Dziwański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion oszustwa w kontekście przepisów prawa restrukturyzacyjnego i obowiązków informacyjnych dłużnika."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji spółki w restrukturyzacji i jej wpływu na ocenę zamiaru oszukańczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje konflikt między prawem karnym a prawem restrukturyzacyjnym oraz podkreśla znaczenie uczciwości informacyjnej w obrocie gospodarczym.
“Oszustwo czy restrukturyzacja? Sąd rozstrzyga, czy trudności finansowe usprawiedliwiają brak zapłaty.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.