X KA 40/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając apelację obrońcy, uchylił wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa z dnia 30 października 2012 roku, sygn. akt III K 1114/09, w którym oskarżony K. K. został skazany za popełnienie przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 kk) oraz udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela (art. 300 § 1 kk). Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, wskazując na błędy w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, w szczególności naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. (zasada in dubio pro reo) oraz art. 410 w zw. z art. 424 § 1 pkt 1) k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. (brak wszechstronnego wyjaśnienia istotnych okoliczności). Kluczowym zarzutem było niewystarczające zbadanie zamiaru oskarżonego w chwili zawierania umowy dzierżawy, co jest niezbędne do przypisania mu przestępstwa oszustwa. Sąd Rejonowy nie ustalił jednoznacznie, czy oskarżony od początku zamierzał wprowadzić Spółdzielnię w błąd i doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, czy też jego zamiary związane były z prowadzeniem działalności gospodarczej na dzierżawionej nieruchomości. Podobnie, w odniesieniu do czynu z art. 300 § 1 kk, nie zbadano wystarczająco uwarunkowań majątkowych oskarżonego przy zbyciu nieruchomości. Sąd Okręgowy podkreślił, że represja karna nie może zastępować precyzyjnego określenia praw i obowiązków stron umowy cywilnoprawnej. W związku z powyższym, sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) i udaremnienia zaspokojenia wierzyciela (art. 300 § 1 k.k.), zwłaszcza w kontekście umów dzierżawy i zamiaru sprawcy.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, wymaga uwzględnienia kontekstu gospodarczego i cywilnoprawnego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy działanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k., w szczególności czy obejmował on zamiarem bezpośrednim kierunkowym doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie zostało to wystarczająco wykazane przez sąd pierwszej instancji. Konieczne jest precyzyjne ustalenie zamiaru oskarżonego w chwili zawierania umowy dzierżawy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał na potrzebę dokładnej weryfikacji woli sprawcy w chwili podejmowania działań, analizy celu ekonomicznego, dla którego oskarżony objął nieruchomość, oraz przyczyn jej porzucenia. Samo istnienie trudnej sytuacji majątkowej nie przesądza o zamiarze oszustwa.
Czy działanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 300 § 1 k.k., w szczególności czy obejmował on zamiarem uszczuplenie zaspokojenia wierzyciela?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie zostało to wystarczająco wykazane. Samo zbycie nieruchomości nie jest przestępstwem, a nie oceniono uwarunkowań majątkowych oskarżonego w związku ze zbyciem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podkreślił, że zbycie składnika majątkowego nie wystarcza do przypisania przestępstwa z art. 300 § 1 k.k. Konieczne jest zbadanie, czy działania te faktycznie udaremniły lub uszczupliły zaspokojenie wierzyciela, co wymaga analizy uwarunkowań majątkowych i praw oskarżonego do uzyskanej sumy sprzedaży.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 5 § 2 k.p.k. (zasada in dubio pro reo) w odniesieniu do nie dających się usunąć wątpliwości co do zamiaru oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji nie rozstrzygnął wątpliwości na korzyść oskarżonego.
Uzasadnienie
Obrońca zarzucił naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. z powodu braku rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego wątpliwości co do istnienia zamiaru bezpośredniego kierunkowego w odniesieniu do czynu z art. 286 § 1 k.k. oraz zamiaru w odniesieniu do czynu z art. 300 § 1 k.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Spółdzielnia (...) | inne | pokrzywdzony |
| adw. W. D. | inne | obrońca z urzędu |
| Grażyna Łoniewska | inne | prokurator |
Przepisy (19)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 300 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 1, 2 i 3
Kodeks karny
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1 pkt. 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 624 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające zbadanie zamiaru oskarżonego co do popełnienia oszustwa. • Niewystarczające zbadanie zamiaru oskarżonego co do udaremnienia zaspokojenia wierzyciela. • Naruszenie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.). • Obrazę przepisów postępowania (art. 410, 424 § 1 pkt 1, art. 7 k.p.k.). • Brak dowodów na to, że oskarżony od początku zamierzał wprowadzić w błąd Spółdzielnię. • Brak analizy motywacji oskarżonego przy zbyciu nieruchomości.
Godne uwagi sformułowania
represja karna dla podmiotów umów w życiu gospodarczym nie może zastępować precyzyjnego, niebudzącego wątpliwości określenia charakteru praw i obowiązków stron umowy, by nie doszło do błędnego utożsamienia roszczeń cywilnoprawnych z przesłankami odpowiedzialności karnej. • Warunkiem niezbędnym dowiedzenia winy w zakresie tego przestępstwa jest dokładna weryfikacja woli sprawcy w chwili podejmowania przez niego oszukańczych zabiegów względem podmiotu pokrzywdzonego.
Skład orzekający
Bogusław Orzechowski
przewodniczący
Piotr Schab
sędzia-sprawozdawca
Piotr Raczkowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) i udaremnienia zaspokojenia wierzyciela (art. 300 § 1 k.k.), zwłaszcza w kontekście umów dzierżawy i zamiaru sprawcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, wymaga uwzględnienia kontekstu gospodarczego i cywilnoprawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy kluczowych kwestii związanych z zamiarami w kontekście przestępstw gospodarczych, co jest istotne dla prawników. Pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między niewywiązaniem się z umowy cywilnej a przestępstwem.
“Czy niewywiązanie się z umowy dzierżawy to zawsze oszustwo? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczową rolę zamiaru.”
Dane finansowe
WPS: 96 637 PLN
koszty obrony z urzędu: 420 PLN
koszty obrony z urzędu: 1260 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.