X KA 221/14

Sprawa dotyczyła oskarżonej A.Z., która nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, nie udzielając pierwszeństwa przejazdu i powodując zderzenie pojazdów. W wyniku wypadku pokrzywdzony R.B. doznał obrażeń ciała trwających powyżej siedmiu dni. Sąd Rejonowy w Piasecznie wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk, wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata próby oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 2000 złotych na rzecz pokrzywdzonego. Obrońca oskarżonej złożył apelację, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (art. 201 kpk, art. 170 § 2 i 5 kpk) w związku z niepełną opinią biegłego, naruszenie przepisów dotyczących oceny dowodów (art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpk) oraz naruszenie art. 49a kpk w odniesieniu do obowiązku naprawienia szkody. Sąd Okręgowy w Warszawie uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Sąd podkreślił, że zarzuty obrony stanowiły polemikę z ustaleniami faktycznymi i oceną dowodów Sądu Rejonowego. Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy wyczerpał inicjatywę dowodową, a sprawa dotyczyła nieskomplikowanej sytuacji drogowej, która mogła być wyjaśniona na podstawie zeznań świadków. Opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego została uznana za rzetelną i niepodważoną przez argumenty obrony. Sąd Okręgowy odniósł się również do obowiązku naprawienia szkody, wskazując na możliwość orzekania go z urzędu oraz na brak wyłączenia tej możliwości przez istnienie ubezpieczenia OC sprawcy. Kara wymierzona oskarżonej została uznana za współmierną, orzeczoną w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i z zastosowaniem warunkowego zawieszenia wykonania.

Zagadnienia prawne (3)