X KA 1040/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego K.S. od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt V K1574/23, którym oskarżony został skazany za czyn z art. 158 § 1 k.k. w zb. z art. 193 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Obrońca w apelacji podniósł zarzuty obrazy przepisów postępowania (m.in. art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę dowodów, pominięcie dokumentacji medycznej) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i argumentacji apelacji, uznał podniesione zarzuty za niezasadne. Wskazał, że ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji była swobodna, logiczna i zgodna z zasadami doświadczenia życiowego, a zarzuty obrońcy nie wykazały konkretnych błędów sądu rejonowego. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia zaskarżonego wyroku i utrzymał go w mocy. Jednocześnie, z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście zarzutów obrazy art. 7 k.p.k. i błędów w ustaleniach faktycznych.
Orzeczenie ma charakter proceduralny i odnosi się do konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadzając nowych interpretacji prawnych.
Zagadnienia prawne (5)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w zakresie zarzucanych oskarżonemu czynów z art. 158 § 1 k.k. i art. 193 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że zarzuty obrońcy dotyczące obrazy art. 7 k.p.k. (swobodna ocena dowodów) i błędu w ustaleniach faktycznych nie są zasadne. Ocena dowodów przez sąd rejonowy była logiczna, zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i oparta na całokształcie materiału dowodowego. Rozbieżności w zeznaniach świadków dotyczące szczegółów nie przekreślają ustaleń sądu, a zarzuty obrońcy nie wykazały konkretnych błędów sądu rejonowego.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował prawnie zachowanie oskarżonego jako udział w bójce i wtargnięcie do mieszkania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował prawne zachowanie oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do przepisów prawa karnego, a zarzuty obrazy prawa materialnego nie były zasadne, gdyż ewentualne błędy dotyczyły ustaleń faktycznych, a nie zastosowania prawa.
Czy pominięcie przez sąd pierwszej instancji dokumentacji medycznej oskarżonego mogło mieć wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie sądu pierwszej instancji w odniesieniu do dokumentacji medycznej nie mogło mieć wpływu na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał dokumentację medyczną za wiarygodną, jednak stwierdził, że nie podważa ona ustaleń sądu pierwszej instancji ani oceny dowodów osobowych, a jedynie współgra z ustaleniami o szarpaninie i wypychaniu oskarżonego z mieszkania.
Czy sąd pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania poprzez oddalenie wniosku o sporządzenie opinii biegłego z zakresu informatyki śledczej?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji prawidłowo oddalił wniosek dowodowy.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że ustalenie czasu dokonania nagrań nie przyczyniłoby się do ustalenia kluczowych faktów sprawy, a przepis art. 488 § 2 k.p.k. nie mógł być naruszony przez sąd pierwszej instancji.
Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji było wadliwe w zakresie opisu ustaleń faktycznych?
Odpowiedź sądu
Nie, wady uzasadnienia nie wpłynęły na wadliwość rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że stan faktyczny ustalony przez sąd rejonowy odnosi się do czynu przypisanego oskarżonemu, a późniejsze zdarzenia po przybyciu policjantów nie miały znaczenia dla sprawy. Nawet poważne wady uzasadnienia nie oznaczają wadliwości samego rozstrzygnięcia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 193
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 488 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Obraza przepisów postępowania poprzez pominięcie dokumentacji medycznej oskarżonego. • Obraza przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosku o opinię biegłego z zakresu informatyki śledczej. • Obraza przepisów postępowania (art. 424 § 1 p. 1 k.p.k.) poprzez niewyczerpujące uzasadnienie wyroku. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Godne uwagi sformułowania
Przekonanie o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 k.p.k., jeśli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść osoby oskarżonej, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. • Jeżeli skarżący kwestionuje dokonaną przez sąd ocenę dowodów to zarzut obrazy art. 7 k.p.k. powinien sformułować w taki sposób, aby z jego treści wynikała istota obrazy tego przepisu w danej sprawie, tj. w treści zarzutu należy wskazać jaki konkretnie dowód (czy dowody) został przez sąd oceniony dowolnie oraz - co istotne - w czym ta dowolność się przejawiała. • O błędzie w ustaleniach faktycznych można mówić, kiedy wynika on bądź to z niepełności postępowania dowodowego (tzw. błąd „braku”), bądź też z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd „dowolności”). • Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu w kwestii ustaleń faktycznych, opartego na innych dowodach aniżeli te, na których oparł się tenże sąd nie może prowadzić do wniosku, że rzeczywiście sąd ten dopuścił się przy wydaniu wyroku omawianego uchybienia. […]
Skład orzekający
Przemysław Dziwański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie prawidłowej oceny dowodów przez sąd pierwszej instancji w sprawach karnych, zwłaszcza w kontekście zarzutów obrazy art. 7 k.p.k. i błędów w ustaleniach faktycznych."
Ograniczenia: Orzeczenie ma charakter proceduralny i odnosi się do konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadzając nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter typowo proceduralny, dotyczący oceny dowodów i zarzutów apelacyjnych. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.