X KA 1004/24

Sąd Okręgowy w Warszawie, X Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę D. W. oskarżonego o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na skutek apelacji obrońcy i oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy. Apelacja obrońcy zarzucała rażącą niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny, wskazując, że kara jest adekwatna do okoliczności, uwzględnia zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające, a wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego przemawia przeciwko łagodniejszej karze. Podkreślono, że kara nie jest rażąco niewspółmierna w stopniu "bijącym w oczy", a sąd rejonowy wziął pod uwagę wymagania art. 53 k.k. Apelacja oskarżonego podnosiła trzy zarzuty: niewspółmierność kary, brak badań psychologiczno-psychiatrycznych mimo leczenia odwykowego oraz błędne ustalenie strat z uwagi na brak końcowego rozliczenia z firmą. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Odnosząc się do pierwszego zarzutu, wskazał na tożsamość z argumentacją obrońcy. W kwestii badań psychologiczno-psychiatrycznych, sąd stwierdził, że nie ujawniła się potrzeba powoływania biegłych, gdyż nie zaszły wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, a samo uzależnienie nie przesądza o konieczności takich badań. Analiza dokumentacji medycznej nie wykazała choroby psychicznej, a jedynie potrzebę terapii. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego strat, sąd uznał ustalenia sądu rejonowego za prawidłowe, oparte na zeznaniach świadków, nagraniach z monitoringu i zestawieniach sklepu, a kwestia rozliczeń między pokrzywdzoną a firmą zewnętrzną nie miała wpływu na ustalenie jej statusu jako pokrzywdzonej. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. L. wynagrodzenie za obronę z urzędu oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający